ย้อนเวลามาเป็นคุณหนูสุดร่ำรวย

ย้อนเวลามาเป็นคุณหนูสุดร่ำรวย

last updateLast Updated : 2026-05-23
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 rating. 1 review
168Chapters
6.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ชาติก่อนนางถูกทอดทิ้งและพบกับชะตากรรมอันเลวร้าย ชาตินี้นางจะต้องกอบกู้ตระกูลและกลายเป็นคุณหนูที่รวยที่สุดในเมืองหลวง

View More

Chapter 1

บทนำ

激しい夜の情事の後、藤崎佳奈(ふじさき かな)の肌には薄くピンクの輝きが差していた。

高橋智哉(たかはし ともや)は彼女を腕に抱き、長い指先で彼女の繊細な顔立ちをなぞる。

その魅惑的な目には、これまでにない優しい情が宿っていた。

佳奈は激しく求められ、体は疲れ切っていたが、どこか満たされた気持ちがあった。

しかし、彼女がまだその余韻に浸る間もなく、智哉の携帯電話が鳴り響いた。

画面に表示された番号を見た瞬間、佳奈の心はざわめいた。

彼女は智哉の腕にしがみつき、見上げるように言った。

「取らないで、いい?」

電話の相手は遠山美桜(とおやま みおう)だった。

彼女は智哉にとって、手の届かない理想そのものだった。

帰国してまだ1カ月も経たない間に、何度も自殺未遂を繰り返していた。

佳奈はわかっていた。

美桜がわざとこういう行動をとっているのは明らかだ。

それでも、智哉は佳奈の気持ちなどお構いなしに、彼女を腕から払いのけた。

ついさっきまでの甘い空気など感じられない冷たい態度で、ためらいなく電話を取った。

佳奈には電話の内容までは聞き取れなかったが、智哉の瞳には嵐のような感情が揺らめき、外の夜の闇よりも深く見えた。

電話を切ると、彼は素早く服を身に着けながら言った。

「美桜がまた自殺未遂をしたらしい。様子を見てくる」

佳奈はベッドの上に座り、彼をじっと見つめた。

白く透き通った肌には、彼の愛撫の痕跡が鮮やかに残っている。

「でも、今日は私の誕生日。あなた、私と過ごすって約束したよね。大事な話があるの」

智哉はすでに服を着終え、冷たく鋭い目で彼女を見下ろした。

「こんなときに、よくそんな我儘が言えるな。美桜は命の危機にあるんだ」

佳奈が反応する間もなく、智哉は勢いよくドアを閉め、部屋を後にした。

間もなく、外からエンジン音が聞こえてきた。

佳奈は枕の下から小さな箱を取り出し、そっと中を開けた。

中には二つのペアリングが入っている。

彼女の目には涙が浮かび、視界が滲んでいく。

三年前、佳奈が路地裏で悪党に囲まれた時、智哉は彼女を救うために太ももに怪我を負った。

彼女はその出来事をきっかけに、彼を介抱することを自ら申し出た。

そしてある夜、酒の勢いで二人は関係を持った。

その後、智哉は彼女にこう尋ねた。

「俺と付き合うか?ただし、結婚はできない」

佳奈は一瞬の迷いもなく、彼の申し出を受け入れた。

智哉は、彼女が4年間密かに想い続けた男性だったからだ。

それ以来、佳奈は昼間は彼の優秀で美しい秘書として働き、夜になると彼の温順な恋人になった。

彼女は天真爛漫に信じていた。

智哉が結婚しない理由は、彼の家庭環境の影響だと。

そして、佳奈は彼のために自分でプロポーズの場を準備した。

一日中かけて細部まで飾り付け、彼が「結婚」という言葉を恐れることから解放されるきっかけにしたかったのだ。

だが、美桜からの一本の電話が、佳奈の幻想をすべて打ち砕いた。

智哉が結婚しないのは、結婚するつもりの相手が最初から自分ではなかったからだ。

佳奈は悲しげに笑いながら、ペアリングを箱にしまい、露台の飾り付けを自分の手で取り外した。

そして、誰にも知らせずに一人で車を走らせた。

しかし、車が少し進んだところで、彼女の下腹部に激痛が走った。

次の瞬間、温かい液体が太ももを伝い、シートを染めていくのを感じた。

佳奈が目を下ろすと、白いレザーシートが鮮血で赤く染まっていた。

彼女は嫌な予感がして、すぐに智哉に電話をかけた。

「智哉、お腹が痛い、迎えに来てくれる?」

電話の向こうからは彼の苛立った声が聞こえた。

「佳奈、駄々をこねるならタイミングを考えろよ!」

佳奈は増え続ける血を見て恐怖で震え、泣きながら言った。

「智哉、本当なの!お腹がすごく痛いの、それに、血がたくさん出てる!」

彼女が最後まで言い切る前に、電話の向こうから冷たい声が聞こえた。

「美桜は命の危険があるんだぞ。それでも構ってほしいなんて、呆れる」

智哉の冷淡な言葉に、佳奈はしばらく何も言えなかった。

ようやく、彼女は笑みを浮かべたものの、それは苦しさに満ちた笑いだった。

「私が駄々をこねていると思ってるの?」

「違うのか?」

彼の冷たい声は、佳奈の心をまるでナイフのように刺した。

彼女は唇を噛み、震える指でスマホを握りしめ、全力で叫んだ。

「智哉、あんた最低だ!」

激痛と恐怖で冷や汗が全身を覆い、佳奈は救急車を呼ぼうとしたが、手が震えてスマホを操作することもできなかった。

そして、彼女の視界は次第に暗くなり、意識を失ってしまった。

再び目を覚ました時、佳奈は病院のベッドの上に横たわっていた。

その隣には親友の知里が心配そうに座っていた。

佳奈が目を覚ますと、親友の大森知里(おおもり ちさと)がすぐに身を乗り出して、心配そうに彼女を見つめた。

「佳奈、大丈夫?まだ痛む?」

佳奈はぼんやりとした目で知里を見つめ、かすれた声で聞いた。

「私、どうしたの?」

知里は一瞬躊躇した後、静かに答えた。

「あなた、妊娠してたのよ。医者が言うには、もともと子宮壁が薄かった上に、智哉のあの乱暴な行為が原因で流産して大出血したの」

佳奈の目は大きく見開かれ、信じられないように呟いた。

「私......妊娠してたの?でも、もういないの?」

頭の中が真っ白になり、目の奥が熱くなってくる。

それが彼女と智哉の子供だった。

智哉との未来がどうなるかはわからなくても、その命だけは彼女にとって大切なものだった。

佳奈は手をぎゅっと握り締め、涙が静かに頬を伝った。

それを見た知里は、彼女をそっと抱きしめ、優しく言った。

「泣かないで、手術したばかりなんだから体に悪いわ。元気になったら、私が可愛い男の子たちを紹介してあげる。あのクソ男のことなんて忘れさせてあげるから」

知里は怒りを抑えきれずに続けた。

「智哉の野郎、もう少しであなたを殺しかけた上に、目の前で浮気までして、最低すぎる。彼の股が裂ければいいのに!」

佳奈の心は、まるで無数の矢が一斉に突き刺さるような痛みに襲われていた。

冷たい手で知里をぎゅっと抱きしめ、声が詰まってしばらく何も言えなかった。

思い浮かぶのは、命を授かったばかりで失われた子供のことと、七年間も愛し続けた男性のことだった。

心を静めることができず、やっとの思いで口を開いた。

「彼に会ったの?」

知里は頷きながら答えた。

「彼なら四階で美桜に付き添ってる。あなたが手術してた時、私、あなたのスマホで彼に電話したんだけど、サインが必要だって説明しても、あのクソ男は電話すら取らなかったわ」

佳奈は痛みに耐えるように目を閉じた。

「知里、連れて行って……彼に会い行きたい」

「手術したばかりなんだから、怒るのはダメよ」

「自分の目で確かめなきゃ、決断できない」

知里は仕方なく佳奈の頼みを聞き入れ、彼女を四階へ連れて行った。

佳奈は病室のドアの外に立ち、中の様子をそっと覗き込んだ。

そこには、智哉が美桜に薬を飲ませながら、優しい声で励ましている姿があった。

その温かい眼差しと、彼女に向けられた柔らかい声は、佳奈の心を鋭く刺した。

さらに、佳奈が美桜の顔をよく見ると、自分にどこか似ていることに気づいた。

その瞬間、佳奈はすべてを悟ったように悲しげな微笑みを浮かべた。

振り返りながら知里に言った。

「連れて帰って……もういい」

——

佳奈が智哉と再び顔を合わせたのは、二日後のことだった。

彼女はベッドに横たわりながら、かつて深く愛した男性を静かに見つめていた。

いよいよ決断の時が来たものの、彼女の心はまだ引き裂かれるような痛みに苛まれていた。

智哉は彼女の顔色が優れないのを見て、低い声で尋ねた。

「もう二日も経ったのに、まだ痛むのか?」

彼はそれを生理痛だと思っているようだった。佳奈はこれまで一日で痛みが引くことが多かったからだ。

佳奈は熱くなる目元をこらえながら、心の中の感情を押し殺した。

一言も発さず、ただ彼を見つめた。

智哉はベッドの端に腰掛け、冷静な表情を浮かべていた。

端正な眉と目元には冷淡さが宿りつつも、その手は彼女の額に触れた。

温かな手の感触と共に、声も少し低くなった。

「この前欲しいって言ってたバッグ、手配した。外のソファに置いてあるから、起きて見てみろ」

佳奈の目は無表情のまま智哉を見つめ、短く答えた。

「もういらない」

智哉は少し考え、続けて言った。

「じゃあ車だ。フェラーリにするか、それともポルシェか?」

それでも佳奈が何も反応しない様子に、智哉の眉間がわずかに寄った。

「じゃあ、何が欲しいんだ?」

彼の中では、金で解決できないことなど存在しないのかもしれない。

佳奈は静かに両手でパジャマの裾を握りしめた。

清らかで透き通ったその瞳は智哉をじっと見つめ、震える唇がゆっくりと動いた。

「結婚したいの!あなたと」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

aiaamm191919
aiaamm191919
ส่งตอนซ้ำ แล้วก็ข้ามตอนด้วยค่ะ
2026-03-15 22:04:15
1
0
168 Chapters
บทนำ
บทนำ หากกล่าวถึงตระกูลที่กำลังเป็นที่เลื่องลือของเมืองหลวงในตอนนี้คงจะหนีไม่พ้นตระกูลเฉิน สกุลเฉินเคยเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลมากที่สุดแต่นั่นคงเป็นเหตุการณ์ก่อนที่ผู้นำตระกูลจะเปลี่ยนมือ ในเวลานี้ความรุ่งเรืองเฟื่องฟูที่เคยมีกลับมลายหายสิ้นภายในเวลาแค่ไม่ถึงปี กลายเป็นเรื่องเล่าตลกขบขันของเหล่าขุนนางและเหล่าประชาชน สตรีร่างกายซูบผอมนางหนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางสถานที่ที่นางเคยอาศัยอยู่หลายปี ภาพความทรงจำมากมายกำลังวนเวียนในความคิด แม้ความทรงจำส่วนใหญ่จะเป็นสิ่งที่ไม่น่าจดจำก็ตาม แต่ละย่างก้าวทั้งเชื่องช้าและอ้อยอิ่ง ลมหายใจคล้ายจะขาดช่วง “พวกเราเดินมาถึงจุดนี้ได้อย่างไรกัน” เฉินซินหยานทรุดลงนั่งกับพื้นในห้องหนังสือของท่านปู่ที่เขามักจะใช้มันในการทำงานต่างๆมากมาย มือเรียวเอื้อมไปด้านหน้าลูบไล้โต๊ะทำงานของเขาด้วยความระลึกถึงอดีต “คุณหนูอย่าเสียใจไปเลยนะเจ้าคะ” ซือเจียบ่าวคนสนิทของซินหยานบอกเจ้านายของนางเสียงสั่นเครือ “เจ้าออกไปก่อนเถิดข้าอยากอยู่ในนี้สักพัก” ซินหยานต้องการที่จะอยู่คนเดียวเพื่อครุ่นคิดถึงเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา
Read more
บทที่ 1 ไม่ใช่ความฝัน
บทที่ 1 ไม่ใช่ความฝัน เสียงหัวเราะของเด็กน้อยวัยแปดขวบดังไปตลอดทางจนนางเดินมาถึงห้องของตัวเองถึงได้เงียบไป “คุณหนูไม่น่าไปทำแบบนั้นเลยนะเจ้าคะ หากโดนฮูหยินทำโทษแล้วบ่าวจะช่วยคุณหนูได้อย่างไรกัน” ซือเจียโอดครวญด้วยความเป็นห่วง “พวกเราต้องเลิกกลัวนางได้แล้วนะซือเจีย” ซินหยานผ่อนลมหายใจปรับอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติ ต่อให้นี่จะเป็นเรื่องจริงที่นางได้ย้อนเวลากลับมาหรือเป็นแค่ความฝันแต่ซินหยานก็อยากจะลองเปลี่ยนแปลงตัวเองบ้างสักครั้ง “โถ่ คุณหนูก็รู้ว่านางเป็นคนใจร้ายแค่ไหน” ซือเจียพูดจากใจจริง น้าสะใภ้ของซินหยานชอบทำโทษทั้งซือเจียและซินหยานอยู่บ่อยครั้ง นายท่านผู้เฒ่าก็มักจะมารู้เรื่องทีหลังจากที่ทุกอย่างจบลงไปแล้ว “หรือเจ้าอยากจะให้ข้าก้มหัวให้คนแบบนั้นไปตลอดชีวิตเลยหรือไงกัน” ซินหยานย้อนถาม “ไม่ใช่แบบนั้นเจ้าค่ะคุณหนู” ซือเจียมองคุณหนูของนางด้วยความประหลาดใจ นางสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่เกิดขึ้นกับคุณหนูของนางได้อย่างชัดเจน เมื่อวันก่อนคุณหนูยังกลัวฮูหยินจนขดตัวร้องไห้บนเตียงอยู่เลย
Read more
บทที่ 2 เริ่มต้นใหม่
บทที่ 2 เริ่มต้นใหม่ “ลายมือคุณหนูเปลี่ยนไปนะเจ้าคะ แอบไปฝึกตอนไหนกัน” ซือเจียที่เหลือบมองตัวหนังสือที่คุณหนูของนางกำลังตวัดปลายพู่กันอย่างคล่องแคล่วให้ความรู้สึกเพลินตา “งั้นหรือ” ซินหยานไม่ได้ตอบอะไรมากนักเหมือนไม่ได้สนใจคำถามของอีกฝ่ายและเขียนต่อไป ในชีวิตก่อนตอนที่ยังอาศัยอยู่ที่บ้านหลังนี้ซินหยานแทบจะอ่านหนังสือไม่ออกเลยสักตัว พอนางบอกว่าไม่ชอบท่านตาก็ไม่บังคับ ยิ่งกับน้าสะใภ้ที่ไม่อยากให้หลานรักคนนี้ได้ดียิ่งปล่อยผ่านเรื่องนี้ไป การที่นางเขียนหนังสือไม่ได้และอ่านไม่ออกอาจจะเป็นหนึ่งในชนวนที่สร้างความขัดแย้งระหว่างนางและมารดา เมื่อท่านแม่ของนางรู้ว่าบุตรสาวคนนี้ไม่ได้เรื่องขนาดไหนก็เคี่ยวเข็ญนางทุกอย่าง หากนางปฏิเสธก็จะโดนลงโทษท้ายที่สุดทุกอย่างก็เริ่มเลวร้ายขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่เมื่อใดกันที่ระหว่างเฉินซินหยานและเพ่ยเจินมีกำแพงตั้งตระหง่านสูงชันจนไม่สามารถเอื้อมไปหากันได้ อาจจะตั้งแต่ที่ตอนนั้นมารดาของนางไม่ยอมเชื่อคำพูดของบุตรสาวคนนี้จนส่งนางมาอยู่ที่นี่ “ฝากจดหมายนี้ไปให้ท่านตาที บอกท่านตาว่าข้าอย
Read more
บทที่ 3 การแสดงของซินซิน
บทที่ 3 การแสดงของซินซิน “เจ้าเขียนสิ่งใดลงไปในจดหมายกันแน่ท่านปู่ของเจ้าถึงยอมมอบเงินให้มากมายถึงเพียงนี้” “เป็นความลับเจ้าค่ะ” “ตามใจเจ้าเถิด แต่รับปากตามาหนึ่งเรื่องได้หรือไม่” “เรื่องอะไรหรือเจ้าคะ” “หากมีเรื่องลำบากให้มาบอกตาถึงตาจะช่วยไม่ได้มากแต่ตาก็จะพยายาม” เขาบอกน้ำเสียงจริงจัง ซินหยานจ้องมองเข้าไปในแววตาที่ทอความรู้สึกผิดของผู้เป็นตา นางเข้าใจดีว่าท่านตาก็แค่คนแก่ที่พยายามประคับประคองครอบครัวอย่างเต็มที่ “ข้าจะรับปากถ้าท่านตาทำตามคำขอของข้าเจ้าค่ะ” คำขอนั้นก็ไม่ได้มีอะไรมากมายแค่ให้ท่านตาของนางช่วยทำการแสดงบางอย่างเท่านั้น “เจ้าเป็นบ่าวอย่างไรกัน คุณหนูของเจ้าหายไปไหนเจ้าก็ไม่รู้หรือ” เสียงตะคอกของชายวัยห้าสิบดังลั่นทั่วลานบ้าน “บ่าว ฮึก ไม่ทราบเจ้าค่ะ” เสียงโวยวายของเจ้าของบ้านทำให้ทั้งบ่าวและนายของจวนกรูกันมามุงดู ไม่บ่อยนักที่นายท่านเซียวจะโมโหถึงขั้นนี้ “เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ” เซียวฮูหยินหรือน้าสะใภ้ของซินหยานเอ่ยถามพ่อสามีของนาง น
Read more
บทที่ 4 ลงทุนครั้งแรก
บทที่ 4 ลงทุนครั้งแรก ตั้งแต่ที่เฉินซินหยานกลับมาครั้งนี้นางรับรู้ได้เลยว่าน้าสะใภ้ก็เหมือนจะสงบเสงี่ยมขึ้น นั่นก็ถือว่าเป็นเรื่องดี “ท่านตาช่วยพาข้าออกไปย่านการค้าที่ตรอกโหยวเฉียนได้ไหมเจ้าคะ” ซินหยานที่พอเห็นหน้าท่านตาของนางก็รีบเอ่ยปากร้องขอออดอ้อนทันที ชายผมขาวยังไม่ทันได้เอ่ยทักทายหลานสาวก็ต้องหุบยิ้มทันที ช่วงนี้เขารู้สึกได้เลยว่าทุกครั้งที่ซินเอ๋อร์มาหาเขานางมักจะมีคำขออะไรสักอย่างตลอด แต่ท่าทางออดอ้อนนั้นก็ทำให้เขาอดที่จะใจอ่อนไม่ได้ “เจ้ายังไม่ล้มเลิกความคิดนั้นอีกหรือ” คนอายุมากกว่าเลิกคิ้วถาม ผ่านมาหลายวันเขาก็ลืมไปแล้วว่าก่อนหน้าหลานสาวของเขาอยากซื้อไหมด้วยจำนวนเงินไม่น้อยเลยทีเดียว เรื่องที่น่าแปลกใจอีกเรื่องคือท่านอัครมหาเสนาบดีหรือปู่ของซินเอ๋อร์ส่งจดหมายมาหาเขาถึงสามฉบับแล้ว และยังมีของซินเอ๋อร์อีกด้วยมันทำให้เขากังวลใจอยู่พอสมควร “โถ่ ท่านตา ข้าก็แค่อยากลองเสี่ยงดวงดูเท่านั้นเองเจ้าค่ะ” ซินหยานทำหน้างอง้ำ ริมฝีปากเชิดขึ้นช่างน่าเอ็นดู “เงินเจ็ดร้อยตำลึงไม่น้อยเลยนะซินเอ๋อร์
Read more
บทที่ 5 ไฟไหม้
บทที่ 5 ไฟไหม้ “มาแล้วก็นั่งลง” น้าสะใภ้ของซินหยานเอ่ยเสียงเข้มพร้อมกับใบหน้าที่เรียบนิ่ง “น้าสะใภ้ให้บ่าวไปตามข้ามา มีอะไรจะสั่งสอนหลานหรือเจ้าคะ” เฉินซินหยานไม่สะทกสะท้านกับสายตาทิ่มแทงของอีกฝ่ายและยังอดไม่ได้ที่จะพูดจาเสียดสีตอบโต้ “เห็นข้ายอมนิดยอมหน่อยเจ้าก็ปีกกล้าขาแข็งขึ้นเยอะเลยสินะ” เซียวฮูหยินใช้สายตากดข่มเด็กน้อยให้นางกลัวแต่ก็ไม่เป็นผล “ท่านน้าสะใภ้คิดว่าแบบนั้นหรือเจ้าคะ” ซินหยานส่งสายตายียวนเป็นการตอบแทน นางเคยกลัวสายตาและท่าทางเหล่านี้ไปได้อย่างไรกัน ช่างโง่เขลาสิ้นดี “หึ เก่งนี่ ไม่ตัวสั่นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว” คนอายุมากกว่าแสยะยิ้มเยือกเย็น เซียวฮูหยินที่เคยกลัวว่าจะเกิดเรื่องร้ายๆขึ้นกับนางก่อนหน้านี้กลับมีความมั่นใจขึ้นมา หากคนพวกนั้นสนใจความเป็นอยู่ของนางเด็กนี่จริงก็คงต้องลงมือกับนางไปแล้วแต่นี่กลับเงียบสงบไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ที่ท่านเรียกข้ามาแค่เพราะจะให้มานั่งฟังท่านถากถางข้าเท่านั้นหรือ” “ข้าได้ข่าวว่าเจ้าไปเหมาซื้อไหมจากพ่อค้าในตลาดจนหมด”
Read more
บทที่ 6 คนจากเมืองหลวง
บทที่ 6 คนจากเมืองหลวง เข้าใกล้เหมันตฤดูเข้าไปทุกทีลมหนาวที่เริ่มพัดผ่านเข้ามาพาให้ต้องขุดตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนาเพื่อหาความอบอุ่น การมีเงินนี่มันดีจริงๆถึงจะยังไม่มีโอกาสได้ใช้แต่ก็รู้สึกอุ่นใจ ตอนที่โดนพาตัวกลับไปที่เมืองหลวงครั้งก่อน ซินหยานไม่มีโอกาสได้จับเงินพวกนั้นแม้แต่ตำลึงเดียวเพราะท่านแม่ของนางไม่อนุญาต ไม่ว่านางจะทำสิ่งใดก็จะโดนขัดทุกครั้งไป คล้ายกับว่าซินหยานและมารดาของนางคือคนที่ยืนอยู่คนละฝั่ง หากคนนึงเป็นไฟอีกคนก็คือลมพายุที่โหมกระหน่ำใส่กันจนทำให้ทุกอย่างรอบตัววอดวาย “วันนี้ให้คนเตรียมรถม้าให้ทีข้าจะออกไปใช้เงินสักหน่อย” “เจ้าค่ะคุณหนู” ซือเจียรับคำอย่างว่าง่าย การที่คุณหนูของนางสามารถจัดการเซียวฮูหยินได้ถึงสองครั้งสองคราทำให้ซือเจียเชื่อย่างสนิทใจว่าคุณหนูของนางเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ “ให้คนไปบอกท่านตาให้ด้วยนะ” “เจ้าค่ะ” ใช้เวลาไม่นานก็เตรียมทุกอย่างพร้อมและออกเดินทาง โดยทั่วไปแล้วสตรีที่อายุยังไม่ถึงสิบสองจะไม่ค่อยออกจากบ้านบ่อยนักเพราะถือว่าเป็นธรรมเนียม แต่มันไ
Read more
บทที่ 7 จัดการขั้นเด็ดขาด
บทที่ 7 จัดการขั้นเด็ดขาด วันนี้นับว่าเป็นอีกวันที่จะมีผลกระทบใหญ่ต่อตระกูลเซียว ถึงจะเป็นเรื่องที่น่าอับอายแต่ก็คงจะต้องขุดรากถอดโคนให้มันจบสิ้นกันไป “เจ้าได้ส่งคนไปตามที่ข้าบอกแล้วใช่ไหมซือเจีย” ซินหยานถามสาวใช้คนสนิทของนาง “เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะคุณหนู” “ดี ทำให้แน่ใจว่าเขาจะปิดปากเงียบ” “เจ้าค่ะ” การมีเงินนี่มันช่างสะดวกเหลือเกิน หากไม่มีเงินจ้างคนให้คอยตามน้าสะใภ้ ซินหยานก็ไม่รู้เช่นกันว่าจะเปิดโปงความเลวทรามของน้าสะใภ้อย่างไร ณ บ้านตระกูลสวี่ “สวี่ฮูหยินอยู่หรือไม่” ซือเจียถามกับคนที่ออกมาต้อนรับ “อยู่ขอรับ” “ไปบอกนางทีว่าคุณหนูสกุลเซียวต้องการพบ” เขาหายเข้าไปในบ้านได้ไม่นานก็ออกมาอีกครั้งพร้อมเชิญให้พวกนางเข้าไปรอด้านใน “คุณหนูเฉินมาหาข้ามีธุระอันใดกัน” สวี่ฮูหยินเดินกรีดกรายเข้ามา นางแสดงออกชัดเจนว่าไม่ต้อนรับเด็กน้อยที่นั่งรออยู่ “สวี่ฮูหยินท่านทราบไหมเจ้าคะว่าท่านน้าสะใภ้ของข้าอยู่ที่ใด” ซินหยานแสร้งทำท่าร้อนใจด้วยความเป็นห
Read more
บทที่ 8 อุ่นใจ
บทที่ 8 อุ่นใจ เรื่องราววุ่นวายได้ผ่านไปอย่างรวดเร็วและถูกจัดการอย่างเงียบๆ ท่านน้าของซินหยานถูกเรียกตัวกลับบ้านเป็นการด่วน หลังจากนั้นแค่วันเดียวหนังสือหย่าก็ถูกเขียนขึ้นมา อดีตเซียวฮูหยินถูกส่งกลับบ้านเดิมของนาง แต่แล้วก็ถูกคนเหล่านั้นส่งนางไปอยู่ที่วัดอันห่างไกลอีกที “คุณหนูมั่นใจได้อย่างไรเจ้าคะว่าจะไม่มีใครสืบสาวมาถึงเรา” ซือเจียยังคงสับสนไม่หายที่เรื่องราวจบไปทั้งแบบนั้น “แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องจัดการเรื่องนี้กันเงียบๆ ถ้าปล่อยให้คนนอกรู้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้น่าอับอายมากเท่านั้น” สำหรับท่านน้าและท่านตาของนางแล้วพวกเขาต้องเลือกที่จะรักษาหน้าเอาไว้ หากใครถามก็คงจะอ้างว่านางอยากไปขัดเกลาจิตใจที่วัด ส่วนสวี่ฮูหยินนั้นนางมีความน่าสงสารอยู่บ้าง เพราะมีบุตรด้วยกันแล้วจึงไม่สามารถทำตามใจได้ ไหนจะครอบครัวเดิมที่ไม่สนับสนุนการแต่งงานครั้งนี้ตั้งแต่แรกจนเลือกที่จะตัดขาดกันไปแล้วทำให้นางไม่มีที่ไป “แล้วต่อไปคุณหนูจะทำอย่างไรต่อเจ้าคะ” ซือเจียถามน้ำเสียงกระตือรือร้น ดวงตาของนางวาววับด้วยความตื่นเต้น
Read more
บทที่ 9 ความหวังใหม่
บทที่ 9 ความหวังใหม่ การเรียนของซินหยานเป็นไปได้ด้วยดี ชีวิตช่วงนี้ก็แสนจะเรียบง่ายทั้งยังสงบสุข และนี่ก็เป็นวันที่ครบกำหนดที่อวี้หลางคนสนิทของท่านปู่จะต้องเดินทางมาที่นี่อีกครั้ง “สบายดีนะขอรับคุณหนู” อวี้หลางทักทายพลางลอบสังเกตซินหยาน “ข้าสบายดีเจ้าค่ะ รบกวนให้ใต้เท้าต้องเป็นห่วงแล้ว” ซินหยานระบายยิ้ม อวี้หลางพอจะทราบรายละเอียดการเป็นอยู่และการเคลื่อนไหวของเฉินซินหยานอยู่ไม่น้อย และสารนั้นก็มาจากอาจารย์ที่ส่งมาให้นางนั่นเอง “อาจารย์ที่นายท่านส่งมาให้เป็นอย่างไรบ้างขอรับ เขาปฏิบัติต่อคุณหนูอย่างดีหรือไม่” “ดีมาก ท่านอาจารย์ดีกับข้ามาก” “เช่นนั้นก็ดีขอรับ ข้ามีคำถามอีกสักคำถามอยากจะถามคุณหนูแต่ไม่แน่ใจว่าควรถามหรือไม่” “ว่ามาเถิดเจ้าค่ะ ระหว่างเราสองคนมีสิ่งใดให้ต้องมาเกรงใจกันอีก” การที่ได้สนิทสนมกับผู้ช่วยของท่านปู่ล้วนแต่ส่งผลดีต่อตัวนางเอง เพราะอวี้หลางเป็นคนที่ท่านปู่ไว้ใจที่สุดมากกว่าลูกทั้งสี่คนของท่านปู่เสียอีก “ข้าได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้ที่ไหมราคาต่ำคุณหนูไปก
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status