อาจารย์ตูน

แฟนหนังสือคงตื่นเต้นไม่น้อยกับข่าวล่าสุดว่าอาจารย์ตูนเตรียมปล่อยหนังสือเล่มใหม่ภายใต้ชื่อ 'เสียงกระซิบจากความเงียบ' หลังจากหายไปจากวงการนานหลายปี

หนังสือเล่มนี้ถูกโหมโรงมาอย่างหนักจากสำนักพิมพ์ด้วยการปล่อยทีเซอร์ลึกลับๆ บนโซเชียลมีเดีย ทำให้หลายคนคาดเดาว่าน่าจะเป็นนวนิยายแนวจิตวิทยาแนวดาร์กที่อาจารย์ถนัด แตกต่างจากงานก่อนหน้าที่มักเน้นความอบอุ่นของครอบครัว แต่ด้วยสไตล์การเล่าเรื่องที่คมคายและลึกซึ้งแบบเฉพาะตัวของอาจารย์ตูน ก็ทำให้ใครหลายคนตั้งตารอไม่ว่ามันจะเป็นแนวไหน

พอเห็นปกสุดท้ายที่ปล่อยออกมา เป็นภาพเงาดำของผู้หญิงยืนกลางทุ่งหญ้าเปลี่ยว มีเพียงแสงจันทร์สาดผ่านใบไม้เป็นริ้วๆ มันช่างเหมาะกับชื่อหนังสือและสร้างบรรยากาศได้สมบูรณ์แบบเลย

บอกตามตรงว่าตอนแรกก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอาจารย์ตูนเคยลองเขียนนวนิยายด้วย! แต่พอได้ลองค้นเจอข้อมูลแล้วค่อนข้างแปลกใจ เพราะงานเขียนของท่านออกแนวหลากหลายมาก ไม่ใช่แค่การ์ตูนที่เราคุ้นเคย

เล่มแรกที่เจอชื่อ 'ความสุขของกะทิ' เป็นงานเขียนสำหรับเด็กที่ซ่อนแง่คิดชีวิตไว้อย่างอบอุ่น อ่านแล้วให้ความรู้สึกเหมือนได้นั่งจิบน้ำชาใต้ต้นไม้ใหญ่ ท่านใช้ภาษาง่ายๆ แต่คมชัด บรรยายโลกของเด็กน้อยที่ต้องเรียนรู้ทั้งความสุขและความเจ็บปวดผ่านมุมมองเรียบง่าย

อีกเล่มที่น่าสนใจคือ 'บางกอกแดนเจริญ' ที่ว่าด้วยชีวิตในกรุงเทพฯ แบบที่เราไม่ค่อยได้เห็นในสื่อทั่วไป เขียนด้วยน้ำเสียงเสียดสีแต่ยังมีอารมณ์ขันแทรกอยู่ ขนาดตอนอ่านผ่านๆ ยังรู้สึกถึงรสชาติความเป็นเมืองไทยที่หาดูได้ยากในงานสมัยใหม่

ที่ประทับใจสุดคงเป็นวิธีเล่าเรื่องของท่านที่แม้เปลี่ยนแนวจากภาพเป็นตัวอักษร แต่ยังรักษา 'ลายเซ็น' การเล่าเรื่องแบบเฉพาะตัวไว้ได้ คือมีทั้งความสนุกและความลึกซึ้งปนกันแบบไม่รู้ตัว

แฟนพันธุ์แท้อย่างเราต้องไม่พลาดบทสัมภาษณ์สุดเจ๋งของอาจารย์ตูนในนิตยสาร 'Manga Max' ฉบับเดือนนี้เลยนะ!

ในบทสัมภาษณ์นี้ อาจารย์ตูนพูดถึงแรงบันดาลใจเบื้องหลังการสร้าง 'One Piece' ตอนใหม่ รวมทั้งแชร์เทคนิคการเขียนการ์ตูนที่ทำให้ผลงานเขามีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร สนุกมากที่ได้เห็นมุมมองของเขาเกี่ยวกับอนิเมะเวอร์ชันล่าสุดด้วย ถ้าใครตามผลงานอาจารย์ตูนอยู่ต้องหามาอ่านให้ได้เลย

นิตยสารวางขายตามร้านหนังสือชั้นนำแล้วตอนนี้ แถมยังมีสกู๊ปพิเศษเกี่ยวกับงาน Comiket ที่อาจารย์ตูนจะไปร่วมด้วยในเดือนหน้า เตรียมตัวให้พร้อม!

เพลงประกอบผลงานของอาจารย์ตูนมีเสน่ห์ที่ผสมผสานบรรยากาศของเนื้อเรื่องได้ดีมาก 'ลมเปลี่ยนทิศ' จาก 'Heartrocker' เป็นเพลงที่ฟังแล้วรู้สึกถึงการเดินทางและการเปลี่ยนแปลง เหมาะกับช่วงเวลาใคร่ครวญชีวิต ส่วน 'ความรักความฝัน' จาก 'เมืองมายา' ก็ให้ความรู้สึกหวานซึ้งแบบวัยรุ่นที่กำลังตามหาความหมาย

อีกเพลงที่ชอบคือ 'แสงสุดท้าย' จาก 'รักไม่สิ้นสุด' ซึ่งมีทำนองเศร้าแต่ก็สวยงาม เหมือนสะท้อนความเสียสละในเรื่อง เลือกใช้เครื่องดนตรีที่ให้ความรู้สึกโหยหาอย่างพิถีพิถัน ท่อนฮุกติดหูมากแม้จะเป็นเพลงช้า

แรงบันดาลใจของอาจารย์ตูนมักจะซ่อนอยู่ในรายละเอียดเล็กๆ ของชีวิตประจำวันเลยนะ แค่เดินดูผู้คนในสวนสาธารณะหรือนั่งจิบกาแฟในร้านเล็กๆ ก็สามารถหยิบจับเรื่องราวมาเล่าได้แล้ว

ในงานเขียนชิ้นหนึ่งของ 'อันเดอร์เทเบิล' เคยมีสัมภาษณ์ที่บอกว่าแสงแดดยามเช้าที่ส่องผ่านม่านหน้าต่างสร้างความรู้สึกอยากเขียนขึ้นมาทันที บางทีการสังเกตโลกผ่านมุมมองที่แตกต่างก็ทำให้เรื่องธรรมดากลายเป็นพิเศษได้เสมอ

แน่นอนว่าผลงานของอาจารย์ตูนโด่งดังขนาดนี้ ย่อมไม่พลาดที่จะถูกนำไปดัดแปลงเป็นซีรีส์แน่นอน! หนึ่งในผลงานที่ถูกดัดแปลงและสร้างกระแสได้ดีคือเรื่อง 'เลือดมังกร' ที่ถูกยกมาทำเป็นซีรีส์ทางช่องหนึ่งเมื่อสองปีก่อน

ซีรีส์นี้โดดเด่นด้วยการนำเสนอโลกแฟนตาซีที่อิงจากนิยายของอาจารย์ตูนได้อย่างสมบูรณ์แบบ แม้จะมีการปรับเปลี่ยนบางจุดเพื่อให้เหมาะกับรูปแบบของซีรีส์ แต่ก็ยังคงไว้ซึ่งจิตวิญญาณดั้งเดิมของเรื่อง การคัดเลือกนักแสดงก็เข้าทางตัวละครพอสมควร ทำให้แฟนๆ ส่วนใหญ่พอใจกับผลงานชิ้นนี้

ชื่อ 'บูมตูน' มักจะปรากฏในวงการคอนเทนต์ออนไลน์ของไทยในฐานะครีเอเตอร์ที่สร้างงานภาพและการ์ตูนลงบนแพลตฟอร์มต่างๆ ซึ่งผลงานส่วนใหญ่เรียงรายไปด้วยเว็บตูนตอนสั้น ตูนสตริป และงานอิลัสเตรชันที่จับจังหวะชีวิตประจำวันได้ดี

สไตล์งานมักเน้นโทนอบอุ่นหรือเล็กๆ น้อยๆ ที่แฝงความเหงาและความเป็นมนุษย์ ผสมผสานมุกตลกกับโมเมนต์น่าซึ้ง ทำให้ผู้อ่านรู้สึกใกล้ชิดกับตัวละคร งานรูปเล่มและสติกเกอร์ที่ออกมาบ่อยๆ ก็ช่วยขยายฐานแฟนได้มากขึ้น ฉันชอบวิธีที่เส้นและสีถูกใช้เป็นเครื่องมือเล่าอารมณ์ มากกว่าจะเป็นแค่ภาพประกอบธรรมดา ผลงานของบูมตูนจึงเหมาะทั้งคนที่มองหาอ่านคลายเครียดและคนที่อยากได้ภาพสวยเก็บเป็นคอลเล็กชันส่วนตัว

ชื่อ 'อาจารย์โต้ง' ฟังแล้วให้ความรู้สึกใกล้ชิดแบบคนท้องถิ่นมากกว่าชื่อเวทีที่ตั้งใจทำการตลาด ผมชอบคิดว่าแหล่งที่มาของชื่อมีหลายชั้น ทั้งจากนิสัย การถูกขนานนามในช่วงวัยเด็ก ไปจนถึงการหยิบยืมภาพลักษณ์จากใครบางคนที่เราเคารพ

เมื่อลองไล่ดูในความทรงจำของวงการ มีแนวทางที่เห็นชัดคือชื่อเล่นไทยมักเกิดจากคำพูดติดปากหรือคาแรกเตอร์เด่น เช่น คนที่พูดตรง เขาอาจถูกเพื่อนเรียกว่า 'โต้ง' จนติดปากและกลายเป็นบรรทัดฐานส่วนตัวของบุคคลนั้น ฉันเชื่อว่าบางครั้งชื่อแบบนี้เกิดจากการรวมกันของลักษณะนิสัยและเรื่องเล็กๆ ในชีวิตประจำวันที่ทำให้คนอื่นจดจำได้ง่าย

สุดท้าย แรงบันดาลใจอาจมาจากครู ผู้ใหญ่ หรือศิษย์ที่ยกย่อง แล้วเอาชื่อนั้นมาเป็นตราตั้งให้สมกับบทบาท การที่ชื่อสั้นและจับใจแบบนี้ทำให้มันเหมาะกับการเป็นตัวแทนทางความคิดหรือสไตล์การสอนของ 'อาจารย์โต้ง' มากกว่าชื่อยาวแบบเป็นทางการ ผมจึงมองว่ามันคือชื่อที่เติบโตมาพร้อมกับผู้คนรอบตัว ไม่ใช่แค่แท็กที่ถูกตั้งขึ้นมาโดยไม่มีเส้นใยความทรงจำ