เงาะป่า

'ระฟ้า' หญิงสาวผู้ที่กำลังจะกลายเป็นเจ้าสาวกลับพบว่าแฟนหนุ่มมีผู้หญิงอื่นอีกคน เธอเสียใจจนทำอะไรไม่ถูกแต่เพราะมีเพื่อนช่วยแก้แค้นจนหญิงสาวที่เป็นชู้เคียดแค้นให้คนจับตัวเธอไป ทำให้ต้องไปพัวพันกับ 'ปืนผา' หัวหน้าโจรป่าผู้ที่กลายเป็นสามีของเธอในอนาคต

คนอย่างอีแอมแปร์ ถ้าอยากได้ใครแล้วก็ต้องได้ ฉายาของฉันคือ 'อีแอมร้อยผัว 'มันก็ไม่แปลกที่ฉันจะได้ฉายานี้มา ก็ฉันขายตัวหนิ แต่นั้นมันเป็นแค่อดีตที่มันเลวร้ายสำหรับฉัน ปัจจุบันฉันเลิกขายตัวแล้ว เพราะเจอรักแท้ 'เจ้าป่า' ฉันจะเอาพี่มาเป็นผัวฉันให้ได้คอยดูสิ ความรักของฉันมันต้นเริ่มขึ้นตั้งแต่วันนั้น ฉันโดนโจรกระชากกระเป๋า แล้วพี่ป่าก็คือคนที่วิ่งสี่คูณร้อยไปเอากระเป๋ากลับมาให้ฉัน พร้อมกับกระทืบไอ้โจรคนนั้นจนน่วม ฉันยืนมองพี่ป่าที่กำลังกระทืบไอ้โจรนั้นอย่างชื่นชม จู่ๆ ใจฉันมันเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ เหมือนฉันมองเห็นแสงออร่าพุ่งออกมาจากตัวเขา พี่ป่าเดินกลับมาหาฉันพร้อมกับกระเป๋าของฉันที่ไอ้โจรคนนั้นกระชากไป "อ่ะ ทีหลังก็เดินให้มันระวังๆ คนสมัยนี้ยิ่งไว้ใจไม่ได้" ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งตึงมองมาที่ฉันเหมือนกำลังดุฉันอยู่ "ป่าจ๋า^_^" "อะไรของมึง" "สนใจมาเป็นผัวหนูไหม ทดลองเอาฟรีสามเดือนก่อนก็ได้ นะๆ" พี่ป่าขมวดคิ้วมองฉันอย่างแปลกใจ แล้วก็เอากระเป๋ายัดใส่มือฉันก่อนจะรีบเดินหนีฉันไป ทั้งที่รู้จักกันมาเป็นปี ทำไมฉันถึงพึ่งมาชอบเขาเอาตอนนี้นะ หลายวันผ่านไป..... "ป่าจ๋า" ฉันเรียกชื่อเขาเสียงหวาน พร้อมกับเดินไปที่โต๊ะทำงานของเขาฉันโน้มตัวลงให้เขาได้มองเห็นน่าอกตู้มของฉันได้เต็มตา แต่!! คนตรงหน้าฉันกลับไม่สนใจ เขาทำเมินไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองฉันเลยสักนิด นมอยู่ตรงหน้าไม่คิดจะมองเลยรึไง เป็นเกย์ไหมวะเนี้ย!! "ออกไป!! กูจะทำงาน" น้ำเสียงเย็นชาพูดสั่งฉัน "ทำไมป่าไล่แอมแบบนี้ละ หื้ม ไม่น่ารักเลยนะ^_^" "มึงนี่มียางอายบ้างไหมวะแอม ออกไปกูรำคาญ" "ขอเอาทีนึงแล้วแอมจะกลับ^_^" ฉันพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้พี่ป่า

พระเอก เพลิงผา อายุ 35ปี เจ้าของไร่องุ่น,มีทั้งส้มและธุรกิจสีเทา นางเอก ฟ้ารดา อายุ 24ปี ลูกสาวของเพื่อนสนิทพ่อเพลิงผา ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มค่อยๆเปลี่ยนไป ในทางที่ดีขึ้นแต่แล้ววันหนึ่งนิตาแฟนเก่าของเพลิงผากลับเข้ามาทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่สั่นคลอน เธอถูกส่งมาประจำในไร่เพื่อดูแลคนงานเวลาบาดเจ็บเธอเป็นคนอ่อนโยนและเรียบร้อยดูเหมาะสมกับเพลิงพระมากกว่าฟ้ารดา ความใกล้ชิดของทั้งคู่ทำให้ฟ้ารดาเริ่มหวั่นไหวหัวใจที่ไม่เคยรักกลับเริ่มรู้สึกหนวงๆโดยไม่รู้ตัว ยิ่งไปกว่ากลับมีภาพบาดตาบาดใจแต่ที่ทำความสัมพันธ์เหมือนกับดิ่งลงเหว..ฟ้ารดาหนีกลับไปอยู่บ้านของพ่อแม่เขาไม่ได้ตามไปง้อ...จนกระทั่งเพลิงผาตัดสินใจโทรหาเธอเองและก็ทำให้ทราบว่าฟ้ารดาตั้งครรภ์เพลิงผาดีใจมากเหอลูกยิ่งกว่าอะไร ทางด้านลิตาพอได้รู้ว่าเพลิงผารักฟ้ารดามากแค่ไหนเธอจึงยอมถอยออกมาอย่าเงียบๆหลังจากนั้นชีวิตคู่ของเพลิงผาและฟ้ารดาก็สงบสุขมากขึ้นเพราะมีชีวิตน้อยๆเกิดมาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายในชีวิตคู่ ทั้งคู่เข้าใจกันมากขึ้นและไร่องุ่นก็กลายเป็นไร่ที่ดูอบอุ่นที่สุด....

เธอก็แค่ดอกไม้ป่าที่เขาคิดจะเด็ดมาชื่นชมชั่วครั้งชั่วคราว ****** สำหรับอารามแล้วหนูให้อาได้ทุกอย่างแม้กระทั่งพรหมจรรย์ของหนู ****** "ทำไมอานอนกับเพื่อนของหนูได้แล้วทำไมถึงไม่ยอมนอนกับหนู" "ก็เพื่อนของหนูเอาทำอาชีพแบบนั้น" "แบบไหน" "เขาขาย" "แต่หนูให้ฟรี" "รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา" "รู้สิคะ สำหรับอารามแล้วหนูให้อาได้ทุกอย่างแม้กระทั่งพรหมจรรย์ของหนู"

‘หอมดอกซ่อนชู้’ หญิงสาวที่มีเพียงความสวยเป็นเสบียงติดตัว เมื่อความเหงาเปล่าเปลี่ยวเพราะสามีไม่อยู่ บวกกับความเร่าร้อนของหญิงชายที่บังเอิญเห็น เธอจึงถลำเข้าไปในดงดอกซ่อนชู้ จนไม่อาจถอนความต้องการอย่างมากล้นออกมาได้ ดอกไม้กลีบบอบบางจึงกลายเป็นดอกไม้ประจำบ้าน ให้ชายทุกคนเชยชม ‘ชู้! ใครล่ะอยากมี หรือคุณอยาก? แต่เชื่อเหอะถ้าคุณได้กลิ่นแล้วจะติดใจ ‘ดอกซ่อนชู้’ น่ะ มันหอมแรง!!’ ‘โลดแล่นไปในห้วงแห่งกลิ่นหอมรัญจวน’

บุปผางาม…แม้เปี่ยมด้วยกลิ่นหอม ก็อาจซุกซ่อนพิษร้ายไว้ใต้กลีบบาง ผู้ใดคิดแตะต้อง…ย่อมไม่พ้นพบกับความตาย การให้อภัยคือคุณธรรมของผู้สูงส่ง ใครจะถือไว้ก็ช่าง แต่ข้ามิเคยคิดอวดตนว่าเป็นผู้ประเสริฐ และไม่เคยมีใจ…จะยกโทษให้ผู้ใด