เทพไร้พ่ายลุยเดี่ยวอนาคต 10000 ปี

เมื่อจอมมารชินซาง ราชาปีศาจองค์ปัจจุบัน ปิดผนึกพระเนตรสีเลือดไปชั่วกาลนานเพราะผิดหวังจากความรัก จะไม่เปิดผนึกพระเนตรของพระองค์อีกต่อไป หากพระเนตรสีเลือดของพระองค์จะเปิดผนึกขึ้นมาได้อีกครั้ง นั้นหมายถึงนางคือคู่ชะตาที่ถูกเลือกให้เป็นราชินีของพระองค์ จวบจนกระทั่งเฉินวาวา สตรีในยุคอนาคตพลัดหลงเข้ามา ในสถานที่ซึ่งจอมมารหนุ่มกำลังหลับใหล เธอทำให้พระองค์เปิดพระเนตรสีเลือดขึ้นมาได้อีกครั้ง และเฉินวาวาทำให้พระองค์พลิกผืนแผ่นดินไปทั่วทุกแคว้นตามหาโฉมงาม เพื่อครองคู่ตราบสิ้นภพสิ้นชาติไปด้วยกัน

อี้เฟยทะลุมิติไปปี 1975 สวมรอยเป็น จ้าวอี้เฟย แม่เลี้ยงที่ไม่ทำอะไร เพื่อมีชีวิตต่อเธอต้องเลี้ยงดูลูกสาวของสามี และขัดเกลาลูกชายของตัวเอง อะไรคือคะแนนสะสมจากภารกิจเทียบเท่าแต้มทำงานของสามี คูปองใบหนึ่งใช้คะแนน 100 แต้มในการแลก ทำงานขั้นต่ำครึ่งเดือน อะไรคือหากไม่ยอมทำภารกิจตัวตนของจ้าวอี้เฟย รวมถึงอี้เฟยอย่างเธอก็ต้องหายไปเช่นกัน นี่มันระบบแม่เลี้ยงที่เอาไว้ใช้เลี้ยงลูกหรือระบบแม่เลี้ยงเอาไว้ใช้ทรมานตัวเอง

รสกลมกล่อม สดชื่นมาก น้ำหวานถูกดื่มจนหมดก่อนจะเติมใส่อีกครั้ง และแล้วมื้อนั้นก็จบลงพร้อมกับความตึงเครียดเข้ามาปกคลุม "เจ้าไปเรียนรู้วิชาทำอาหารพวกนี้มาจากไหน" "เอ่อ ช่วงนี้ข้าชอบอ่านหนังสือ เลยได้เรียนรู้วิธีการทำอาหารจากในนั้น" เธอก้มหน้าซ่อนไว้ ไป๋หู่เองก็ไม่ได้คาดคั่นเอาความต่อ มือหนายื่นไปจับแก้วน้ำผลไม้ ถึงจะไม่มีกลิ่นหอมเท่าชาที่กินประจำ แต่มีเอกลักษณ์ทั้งของคาวและของหวาน เห็นทีต้องเก็บนางไว้ใกล้ตัว "เจ้ามีฝีมือดีเช่นนี้ก็ทำอาหารให้ข้ากินซะ" "ห๋า แล้วท่านกวงจิ้งล่ะคะ" "เหวินเซียวแจ้งให้กวงจิ้งหยุดทำอาหารให้ข้าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปแต่ยังทำให้เซียนคนอื่นตามปกติ และเลื่อนขั้นให้นางเป็นแม่ครัวของที่นี่แทน" อีกฝ่ายเรียกคนสนิทและสั่งการไป "ขอรับ" ทั้งสามมองตาโตไม่นึกว่านอกจากไป๋หู่แล้วจะมีคนอื่นอยู่อีก "เจ้าจะใช้ครัวที่นี่ก็ได้ข้าไม่ว่าอะไร" ชายหนุ่มลุกขึ้นเต็มความสูง "ค่ะ" "จริงสิ เจ้าชื่ออะไร" "เฟ่ยเฟ่ยค่ะ" หญิงสาวช้อนสายตาตอบนัยน์ตาเป็นประกาย ไม่ว่ายังไงเทพไป๋หู่ก็ยังเป็นคนที่เธอชื่นชอบ

เทพนักรบในยุคปัจจุบันประสบกับอุบัติเหตุเกิดใหม่ในร่างรัชทายาทยุคโบราณที่ทั้งทึ่มทั้งโง่ ถูกใส่ร้ายในที่เกิดเหตุ ด้วยความโกรธจึงสังหารโจรชั่ว ฆ่านังแพศยา สั่นสะเทือนทั่วราชอาณาจักร!

'ขุนเขาจะมีเพียงเธอ เพียงคนเดียว' 'ขอเพียงใช้อกอุ่นๆ นี้เป็นที่พักพิงยามเหนื่อยล้าได้ไหมคะ'

"อึก! คุณแดน..." "คายออกมา...เด็กดีคายออกมาเร็วเข้า" แดเนียลเอ่ยเร่งเพราะกลัวว่าเธอจะสำลักจนหายใจไม่ออก "อึก...ฝัน...ฝันกลืนลงไปแล้วค่ะ" ฝันหวานเงยหน้าสบตากับเขาอย่างรู้สึกผิด ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อยเพราะว่ารสชาติมันแปลกๆ เธอไม่รู้นี่นาว่าห้ามกลืน... "อ่าส์...ให้ตายสิ เธอมันน่าฟัดชะมัด!" ______________________________________________ เขาที่เป็นถึงท่านประธานได้เสนอแกมยัดเยียดงานพิเศษสุดสวาทให้ เธอที่เป็นเพียงพนักงานตัวน้อยๆ จึงทำได้เพียงแค่จำใจยอมรับไปกับความวาบหวามที่ไม่อาจปฏิเสธ! ______________________________________________ คำเตือน! เรื่องนี้พระเอกคลั่งรักและหื่นหนักมาก (ก.ไก่ล้านตัว)