Wade Wilson ในคอมิกส์มีต้นกำเนิดและพลังอย่างไร

มาลงให้แบบกระชับแต่พอตั้งใจสักหน่อย: รากของวาด วิลสันในคอมิกส์คือชายรับจ้างที่ถูกโรคมะเร็งรุมเร้าและถูกฉีดเข้าโครงการทดลองจนได้พลังการฟื้นฟูระดับสูง ซึ่งทำให้เขารอดจากสภาพที่คนทั่วไปไม่รอด

พลังหลักคือ regenerative healing factor ที่ไม่เพียงแค่ปิดแผลแต่ยังซ่อมแซมเนื้อเยื่อจนแทบไม่เหลือผลระยะยาวบางอย่าง นอกจากนั้นเขามีความคล่องแคล่ว วางแผนการต่อสู้ได้ดี ทนความเจ็บปวดสูง และมีภูมิคุ้มกันต่อพิษบางชนิด แต่ความพิเศษเชิงเล่าเรื่องคือการพูดคุยข้ามมิติหนังสือ—ฉากจาก 'Deadpool Kills the Marvel Universe' กับการร่วมทีมใน 'Cable & Deadpool' แสดงให้เห็นว่าแต่ละนักเขียนตีความความบ้าจี้และความทรมานภายในแตกต่างกันไป ทำให้พลังของเขาไม่ใช่แค่กลไกเชิงรบ แต่ยังเป็นแหล่งความขัดแย้งภายในที่ผลักดันเรื่องราวอยู่เสมอ

ในมุมมองของฉัน วาดจึงเป็นตัวอย่างของตัวละครที่พลังกับบทบาททางจิตใจเชื่อมกันแน่นจนแยกไม่ออก — นั่นแหละคือเคมีที่ทำให้เขาเป็นหนึ่งในตัวละครที่อ่านแล้วถอนตัวไม่ขึ้น

แฟนการ์ตูนอย่างฉันชอบเล่าเรื่องราวต้นกำเนิดของวาด วิลสันในเชิงลึก เพราะมันเต็มไปด้วยความขัดแย้งที่ทำให้ตัวละครมีชีวิตมากกว่าคำว่า 'ไอ้คนบ้า' ในแถวหน้าเพียงอย่างเดียว

ความเป็นมาแบบคลาสสิกเริ่มจากการปรากฏตัวครั้งแรกของเขาใน 'The New Mutants' เล่มที่ 98 ซึ่งภาพรวมคือวาดเป็นนายหน้ารับจ้าง (mercenary) ที่ถูกวาดให้มีบุคลิกกวนและร่าเริง แต่ต้นเรื่องเชิงดราม่าจริงๆ เกิดขึ้นเมื่อเขาเป็นโรคมะเร็งและเข้ารับการทดลองจากหน่วยงานลับที่เกี่ยวข้องกับโครงการ 'Weapon X' การทดลองนั้นไม่ได้แค่รักษาโรคให้หายไป แต่มอบพลังการฟื้นฟูที่ไม่ธรรมดาให้เขา ผลลัพธ์คือผิวหนังและใบหน้าถูกทำลายอย่างหนัก แต่เซลล์ของเขาซ่อมแซมตัวเองได้รวดเร็วจนรอดชีวิต ซึ่งเป็นสิ่งที่เปลี่ยนชีวิตวาดอย่างสิ้นเชิง

ด้านพลัง แอ็กชันหลักของเขาคือพลังฟื้นฟู (regenerative healing factor) ที่ช่วยให้หายจากบาดแผลระดับสุดโต่ง ฟื้นคืนอวัยวะที่เสียหาย และชะลอการแก่ชรา เสริมด้วยความทนทานต่อพิษและโรคต่างๆ ทำให้เขาเป็นคู่ต่อสู้ที่รักษาตัวเองได้ในระดับที่มนุษย์ธรรมดาไม่มีทางไหว ความเป็นนักฆ่าและความคล่องตัวสูงทำให้เขาเก่งทั้งการยิงปืนและใช้ดาบ แต่สิ่งที่ทำให้วาดโดดเด่นกว่าแค่พลังคือสภาพจิตใจที่แตกต่าง: ความตลกร้าย คุยกับผู้อ่าน (breaking the fourth wall) และอาการทางจิตที่ทำให้เขามองโลกต่างจากฮีโร่คนอื่น โดยหลายครั้งพฤติกรรมเหล่านี้ถูกตีความว่าเป็นผลข้างเคียงของการทดลองหรือการบาดเจ็บทางจิต ทำให้ตัวละครมีมิติทั้งโศกนาฏกรรมและตลกในเวลาเดียวกัน

เมื่ออ่านต้นฉบับเก่าๆ และงานของนักเขียนหลายคน ผมรู้สึกว่าวาดเป็นตัวละครที่สะท้อนความขัดแย้งระหว่างความเป็นมนุษย์กับการถูกเปลี่ยนเป็นเครื่องมือของรัฐ/องค์กร เขามีพลังมากพอจะเป็นภัย แต่ในหัวใจยังมีเศษเสี้ยวความเป็นคนที่ทำให้เรื่องราวมีรสชาติ ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ การเดินทางของเขาในหน้ากระดาษยังคงทำให้คิดถึงเส้นบางๆ ระหว่างฮีโร่กับวายร้ายอยู่เสมอ เงามืดแบบนี้แหละที่ทำให้เขาน่าจับตามอง