Se connecterPartager
บทที่ 1
Date de publication:
2026-05-07 13:58:04เรื่อง สายรหัสว้ากวิศวะรัก
บทที่ 1
ณ ลานเกียร์วิศวกรรมเครื่องกล
“ฮัลโหล ๆ ๆ น้องเมค60 (Mech.60 = รหัสรุ่น) ก่อนจะลุกจากที่นั่งขอให้ทุกคนตรวจสอบสัมภาระของตัวเอง ใครที่เอาขนมมากินก็เก็บไปทิ้งถังขยะและอย่าลืมแยกขยะด้วยนะครับ!!”
เสียงของพี่ว้ากวิศวะปีสองดังลั่นผ่านโทรโข่งคู่กาย น้ำเสียงเหี้ยมและดุดันของเขาทำเอารุ่นน้องปีหนึ่งต้องก้มหน้ามองพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาก่อนจะพากันก้มเก็บของตัวเองแล้วทยอยเดินออกไปราวกับรอเวลานี้มานาน
วันนี้เป็นการประชุมรับน้องครั้งที่สาม ซึ่งปกติแล้วจะมีการเรียกรุ่นน้องปีหนึ่งมารวมตัวกันหลังเลิกเรียนในวันศุกร์ เพื่อร่วมทำกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ และถือเป็นการซักซ้อมก่อนวันรับน้องจริงที่จะมาถึงในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า
เก่ง ตัวแทนรุ่นพี่ปีสองผู้ถูกโหวตให้เป็น “พี่ว้าก” ยืนเด่นเป็นสง่ากลางลานเกียร์ ดวงตาคมเข้มของเขากวาดมองรุ่นน้องอย่างน่าเกรงขาม ทั้งที่ความจริงแล้วเจ้าตัวเป็นคนตลกเฮฮาและบ้าบิ่นที่สุดในรุ่น แต่ด้วยเพราะหน้าตาดุ ๆ ของเขาทำให้เพื่อน ๆ พร้อมใจกันยัดเยียดตำแหน่งนี้ให้เก่งไปโดยปริยาย
“เห้ย!! เดินออกเป็นแถวเว้ย!! แซงคิวกันหาพะ...พ่อง!”
เก่งตะโกนใส่โทรโข่งเสียงดังทำให้เหล่ารุ่นน้องที่พยายามเบียดแทรกแถวถอยกรูออกมาแล้วเดินอ้อมไปตั้งแถวใหม่ทันที
สายตาคมเข้มของพี่ว้ากยังคงจับจ้องรุ่นน้องไม่วางตา ทว่าต้องละสายตาไปชั่วขณะ เมื่อหางตาเหลือบเห็นพี่รหัสของตัวเองเดินตรงเข้ามาด้วยท่าทีอาด ๆ คิ้วหนาขมวดแน่นราวกับมีเรื่องไม่สบอารมณ์
“หวัดดีครับพี่มังกร” เก่งรีบฉีกยิ้มกว้างพร้อมยกมือไหว้พี่รหัสอย่างเป็นมิตร
“เออ”
มังกร ขานรับพร้อมยกมือไหว้กลับอย่างมีมารยาทแม้ในใจจะหงุดหงิดพร้อมระเบิดออกมาเต็มทีก็ตาม
“มีอะไรครับพี่ ผมพึ่งปล่อยรุ่นน้องไป”
“รีบปล่อยเถอะ กูรีบ”
มังกรเหลือบสายตาไปมองรุ่นน้องแล้วพยักหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะแย่งโทรโข่งในมือของเก่งมาครองพร้อมกดเปิดสวิตช์ด้วยความว่องไว
“ไอ้เชี่ยผาอยู่ไหน มาย้ายรถดิไอ้สัด! บ้านแม่มึงสอนให้จอดรถปิดท้ายคันอื่นรึไงไอ้เวร!!”
เสียงเหี้ยมดุดันพ่นใส่โทรโข่งทำให้ทุกคนที่อยู่ในพื้นที่หันมามองเจ้าของคำพูดแสนหยาบคายเป็นตาเดียว แม้จะเป็นที่จับตามองแต่ทว่ามังกรหาสนใจไม่ สายตาเฉียบคมสอดส่องมองหาเพื่อนสนิทที่กวนประสาทเขาได้ไม่เว้นแต่ละวัน
ก็คนบ้าอะไรขยันทำให้เขาหงุดหงิดตั้งแต่เช้าจรดเย็น เสมอต้นเสมอปลายตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกันจริง ๆ
“โหห ขนาดนี้มึงด่าบรรพบุรุษกูเถอะไอ้กร”
ภูผา หนุ่มเจ้าเล่ห์ หน้ามึน กวนประสาท ลุกจากเก้าอี้หินอ่อนแล้วเดินตรงมาหาเพื่อนรัก มือทั้งสองข้างลวงกระเป๋ากางเกงอย่างสบายใจราวกับไม่ได้สะทกสะท้านกับถ้อยคำแหนบแนมของมังกรเลยสักนิด
“เออ! กูด่าได้ทั้งโคตรมึงอะ ถ้าไม่ติดที่เกรงใจพ่อแม่มึงนะ” มังกรตวัดหางตาใส่เพื่อนตัวดีที่บังอาจมาจอดรถปิดท้ายจนทำให้เขาออกไปไหนไม่ได้
“ขอบคุณที่ยังเกรงใจ”
ภูผาเค้นหัวเราะในลำคอเบา ๆ พลางนึกในใจ นี่ขนาดมึงเกรงใจนะ ถ้าไม่เกรงใจจะไม่เผาทั้งตระกูลกูเลยเหรอวะ?
“ไปย้ายรถ! กูรีบ!!”
“รีบไปไหนอีกล่ะ?”
ภูผาขมวดคิ้วแน่นอย่างไม่พอใจ เพราะนาน ๆ ทีมังกรถึงจะโผล่มาเที่ยวกับเพื่อนหลังเลิกเรียน กว่าจะนัดครบทุกคนก็ต้องใช้เวลานับเดือน มังกรทำตัวราวกับนักธุรกิจที่มีธุระยุ่งตลอดเวลา
“วันนี้วันเกิดแฟนกู มึงต้องไปดื่มด้วยเพราะกูจองเผื่อมึงแล้ว”
“เกี่ยวไรกับกู?” มังกรเลิกคิ้วถามพร้อมเท้าเอวอย่างเอาเรื่อง “แฟนมึงไม่ใช่แฟนกู”
“ไอ้เท ไอ้ขุนก็ไป ถ้ามึงไม่ไปนะ....”
“กูไม่ไปป”
“นั่นไง!! เพราะมึงเป็นแบบนี้ไงกูถึงได้จอดรถขวางมึงอะ” ภูผาว่าอย่างน้อยใจ ก็ชวนไปไหนมาไหนยากสะเหลือเกินไอ้เพื่อนคนนี้
มังกรไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากไปแต่เพราะวันนี้มีนัดแล้ว ไม่ใช่นัดสาวที่ไหนหรอก เขานัดกับเกมที่ห้องเอาไว้...วันนี้มังกรจะไต่อันดับขึ้นท็อปเซิร์ฟให้ได้
“อย่างอแงเป็นเมียกูได้ไหม ไปย้ายรถไอ้สัส!”
มือหนายกขึ้นหมุนกายเพื่อนสนิทพร้อมออกแรงดันให้เดินไปยังรถของตัวเอง ทั้งสองดูเหมือนเด็กน้อยคนหนึ่งพยายามต่อต้าน ส่วนอีกคนก็ดันสุดแรง
“ไปแดกเหล้ากับกูก่อนน เที่ยงคืนกูปล่อยให้กลับเลยอะ” ภูผาหาข้อต่อรองในขณะที่กำลังต้านแรงดันจากข้างหลัง
“ไว้วันหลังงง” มังกรว่าพร้อมดันกายสูงใหญ่ของเพื่อนสนิท
“เมื่อวานมึงก็บอกว่าวันหลัง”
“โว้ย!! มึงแดกเหล้าทุกวัน!”
“เอ้า! ของแซ่บน้ออ”
“ขอให้ตับแข็งตาย” มังกรอาศัยทีเผลอผลักศีรษะของภูผาเบา ๆ ด้วยความหงุดหงิด
“งั้นมึงบอกกูก่อนว่าทำไมไม่ไปกับพวกกู”
“กูมีธุระ”
มังกรว่าเสียงเรียบพร้อมปล่อยมือจากแผ่นหลังหนาของเพื่อน
“ธุระอะไร?”
“กูจะไปเล่นเกม”
“ติดเกม?”
“เอออ ใครก็ไม่รู้ตบกูตกอันดับ! กูจะไปเอาตำแหน่งกูคืนเว้ย”
คนติดเกมอย่างมังกรว่าด้วยความหงุดหงิด ก็เมื่อคืนเขาตั้งใจเล่นไต่อันดับแทบตาย กะเอาให้ติดท็อปเซิร์ฟให้ได้ แต่พอตื่นเช้ามากลับพบว่าตัวเองหล่นไปอยู่อันดับที่สาม...ของแบบนี้มันยอมกันได้ที่ไหนกันล่ะ เพราะมังกรมีคติประจำใจว่า อะไรก็ตามที่มีอันดับ 1 2 3 กูต้องอยู่ที่ 1 เท่านั้น!!
“ติดเกมหรือติดสาวในเกม?”
ภูผาหรี่ตาจับผิดเพื่อนรักอย่างไม่ไว้วางใจ ทำเอามังกรถอนหายใจพร้อมกลอกตามองบนอย่างเอือมระอา
“กูไม่ใช่มึง” เขาว่าน้ำเสียงเยือกเย็นก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปยังรถของตัวเองที่จอดไม่ใกล้ไม่ไกล “ไปขยับรถให้กู”
“แม่ง!! จะไม่ไปจริงอะ?”
“เอ้อ!!” มังกรตอบกลับอย่างขอไปทีก่อนจะเดินนำไปอย่างไม่สนใจ “ถ้ากูขึ้นอันดับหนึ่งได้เดี๋ยวตามไปทีหลังละกัน”
ทว่าเดินไปได้ไม่กี่ก้าว มังกรก็หันมาบอกกับเพื่อนที่ตามมาติด ๆ ทำเอาภูผาพยักหน้ารับพร้อมยกยิ้มด้วยความดีใจ
“เออ งั้นกูจะรอ”
ก็ไม่บ่อยนักหรอกที่มังกรจะยอมไปดื่มด้วยกัน ยิ่งช่วงไหนใกล้สอบนะ...อย่าหวังเลยว่าจะได้เห็นหัวเขา เพราะทุกคนในกลุ่มต่างต้องพึ่งพาคนหัวกะทิอย่างมังกร หากชวนเขาไปเที่ยวช่วงนั้นละก็ รับรองติดเอฟกันทั้งกลุ่มอย่างแน่นอนเพราะไม่มีใครทำแนวข้อสอบให้อ่านเหมือนที่ผ่านมา
--------------
เป็นเด็กติดเกมมมม
**********************
ฝากกดหัวใจ + คอมเม้นต์ + กดแชร์ เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ
อย่าลืมกดติดตามไรท์ไว้ด้วน้า เพื่อจะได้ไม่พลาดเรื่องต่อ ๆ ไปค่ะ
Dernier chapitre
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 40 NC+++ (END)
บทที่ 40ตุ๊บ!ตุ๊กตาหมีตัวโปรดของหญิงสาวถูกทิ้งลงพื้นอย่างจงใจ จนเจ้าของต้องหันไปมองตามอย่างอาวรณ์ก่อนจะเอ็ดคนมือไวด้วยสายตาทันที“พี่ทิ้งตุ๊กตาหนูทำไม!”เสียงหวานแข็งขึ้นกว่าปกติ ริมฝีปากอวบอิ่มขยับบ่นพร้อมโน้มตัวลงตั้งใจจะหยิบขึ้นมาวางบนเตียงดังเดิม ทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วจะสัมผัสกับของรัก ร่างบางเปลือยเปล่าก็ถูกกระชากกลับด้วยฝ่ามือหนาอย่างรวดเร็ว มังกรดึงเธอขึ้นมานั่งอย่างง่ายดายก่อนจะจับคนตัวเล็กหมุนปรับท่าให้นั่งโก้งโค้งหันหลังชนอกเขาอย่างไม่ทันตั้งตัวมังกรโน้มกายขยับเข้ามาใกล้ชิดใบหูพลางกระซิบเสียงแผ่วเบา พร้อมเลื่อนฝ่ามือหนาสัมผัสลูบไล้ไปตามเอวคอดจนเรเน่เผลอสะท้าน“เอากับพี่อยู่ ทำไมต้องกอดตุ๊กตาด้วย”จะว่ามังกรขี้อิจฉาก็ได้ เพราะเรเน่ทำให้เขารู้สึกแบบนั้นจริง ๆ ก็มีอย่างที่ไหนมีอะไรกับแฟนแต่ก็ยังซุกหน้าอยู่ที่ตุ๊กตา ปฏิเสธไม่ได้เลยจริง ๆ ว่ามังกรก็อยากจะให้เธอซุกเขาบ้าง“เอ้า!”เรเน่หันไปสบดวงตาคมแล้วอุทานออกมาอย่างไม่เข้าใจ คนบ้าอะไรอิจฉาแม้แต่ตุ๊กตามังกรไม่ได้เอ่ยคำใดทั้งสิ้น เขาเลื่อนมือมาดันแผ่นหลังขาวเนียนทำให้เรเน่ต้องยอมโค้งกายไปข้างหน้าอย่างช่วยไม่ได้“พี่มังกรพอแล
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 39
บทที่ 39--เวลา 02.00 น.—ภายในห้องนอนขนาดใหญ่อันเงียบสนิท บนเตียงหนานุ่มมีร่างบางนอนซุกผ้าห่มกอดตุ๊กตาตัวโปรดที่มังกรซื้อให้ไว้แน่นอย่างหวงแหน เธอค่อย ๆ คลายอ้อมแขนหมายจะพลิกกายหันมากอดร่างสูงทว่ากลับพบเพียงความว่างเปล่าคิ้วเล็กขมวดมุ่นทันทีก่อนจะพยุงตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความงัวเงีย เรเน่หันไปมองรอบ ๆ ห้องด้วยความหงุดหงิด ก็อยู่ ๆ มังกรก็หายไปทั้ง ๆ ที่ตอนสี่ทุ่มเขายังนอนกอดเธอไว้แน่นอยู่เลย แล้วตอนนี้หายไปไหนไม่บอกไม่กล่าว ไม่ใช่ว่าแอบหนีเที่ยวหรอกนะ...ทว่าในขณะที่สอดส่องไปรอบห้อง สายตาพลันเห็นแสงไฟลอดมาจากประตูห้องนั่งเล่น เรเน่รีบขยับกายลงจากเตียงแล้วเดินเท้าเปล่าออกไปตามแสงทันทีแกร่ก!“พี่มังกร!”เสียงเล็กที่แฝงความน้อยใจดังขึ้นจากหน้าประตูห้องนอน ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังคลิกเมาส์รัว ๆ อยู่ตรงหน้าจอคอมพิวเตอร์หันตามเสียงเรียกทันที“ตื่นมาทำไมครับ?”มังกรเอ่ยถาม น้ำเสียงปนเอ็นดูหญิงสาวที่ยืนกอดอกทำแก้มป่อง ใบหน้าบึ้งตึงราวกับไม่ชอบใจที่ถูกทิ้งให้นอนคนเดียว“ก็พี่ทิ้งหนูนอนคนเดียว นึกว่าหนีไปเที่ยวไหนสะอีก” เรเน่ตอบเสียงแผ่วเบางัวเงียพร้อมส่งสายตาออดอ้อนแฟนหนุ่มมังกรเห็นท่าทีข
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 38
บทที่ 38หลังจากที่พูดคุยกับเป้เสร็จมังกรก็รีบกลับคอนโด ข่มความครุ่นเคืองไว้ในใจ ที่เขาไม่โวยวายไม่ใช่ไม่โมโหแต่เพียงแค่อยากใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ และในเมื่อเป้กล้ารับปากต่อหน้าเขาว่าจะไม่ทักไปจีบเรเน่อีก มังกรจึงยอมปล่อยให้เรื่องนี้จบลงด้วยดี แต่ถ้าหมอนั่นคิดตุกติก กลับคำ หรือเล่นแง่กับเขาแม้แต่นิดเดียวละก็…สิ่งที่จะได้เจอไม่ใช่รุ่นพี่ที่คอยส่งแนวข้อสอบให้เหมือนทุกวันนี้แต่จะเป็น “มังกรร่างพี่ว้าก” ที่โหดเหี้ยมจนใครต่อใครต้องขยาดหากย้อนกลับไปเมื่อปีก่อน มังกรคือหนึ่งในพี่ว้ากสุดโหดของภาคเครื่องกล ซึ่งคือตำแหน่งเดียวกับที่เก่งกำลังรับตำแหน่งอยู่ในตอนนี้ และชื่อเสียงของเขาก็ไม่เคยเลือนหายจากความทรงจำของรุ่นน้องเลยสักคน เรื่องเล่าสุดโหดถูกพูดถึงจนเป็นตำนานว่า พี่ว้ากมังกรนั้นดุยิ่งกว่าหมาเฝ้าโรงงาน ทำผิดเพียงเล็กน้อยก็ถูกสั่งลงโทษให้ออกไปวิ่งรอบสนามอย่างไม่ปรานีเก่งเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้จักความโหดนั้น เพราะในฐานะรุ่นน้องที่ซนไม่เคยอยู่นิ่ง เขาคือหนึ่งในคนที่โดนมังกรจับลงโทษบ่อยที่สุด…จนถึงทุกวันนี้ยังจำได้ไม่ลืม@คอนโดเรเน่แกร่ก!ทันทีที่บานประตูถูกผลักออก ก็ได้ยินเสียงเพลงจังหวะคุ้นหู
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 37
บทที่ 37“มึงจีบเรเน่เหรอ?”เสียงทุ้มห้าวอันเป็นเอกลักษณ์ของเก่งดังขึ้น เอ่ยถามเพื่อนสนิทที่กำลังถูกเสือเจ้าถิ่นมองด้วยแววตาวาวโรจน์ เก่งเลื่อนสายตามามองเป้เพื่อนรักที่นั่งอยู่ทางซ้ายเชิงตั้งคำถาม แต่เมื่อไม่ได้คำตอบใด ๆ เขาจึงละสายตากลับไปยังเสือเจ้าถิ่นอีกครั้ง...ผู้ชายที่ภายนอกดูนิ่งขรึม แต่ทว่าภายในใจกลับลุกโชนด้วยไฟโทสะ เพียงเพราะแค่เห็นใบหน้าของคนที่ทักไปจีบแฟนตัวเองเมื่อคืน นึกแล้วมังกรก็อยากจะพุ่งเข้าไปซัดให้รู้แล้วรู้รอดสะให้เข็ดและถ้าไม่ติดตรงที่ว่าอีกฝ่ายเป็นเพื่อนสนิทของเก่ง ซึ่งเป็นน้องรหัสของมังกรแล้วละก็…อย่าได้หวังเลยว่าจะได้นั่งคุยกันอย่างใจเย็นแบบนี้“มันไม่รู้เหรอว่าเรเน่เป็นแฟนกู?”เสียงเรียบเย็นของมังกรดังขึ้นขณะดวงตาคมยังคงจ้องเขม็งไปที่เป้ไม่กะพริบ ทว่ากลับไม่ถามตรง ๆ หากแต่พยักพเยิดหน้าไปทางเก่งแทนใช่แล้ว…ฟังไม่ผิดหรอก มังกรกำลังใช้เก่งเป็นปากเป็นเสียงให้ ทั้ง ๆ ที่นั่งอยู่ด้วยกันแค่เอื้อมมือ แต่กลับเลือกจะกดดันผ่านคนกลางอย่างเก่งแทน“ถะ...ถามผม?”เก่งเลิกคิ้วเล็กน้อยพลางชี้เข้าหาตัวเองอย่างไม่เข้าใจ ก็มันสับสนไปหมดแล้ว ไม่รู้ว่ามังกรจะพูดกับใครกันแน่ ระหว่าง
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 36
บทที่ 36--หลายเดือนผ่านไป—ช่วงเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เผลอแค่ชั่วพริบตาก็ล่วงเลยมาเกือบห้าเดือน หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาทว่ายังมีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยแปรผันเลยแม้แต่น้อย นั่นคือความสัมพันธ์อันหวานชื่นของมังกรกับเรเน่ ที่ยิ่งนับวันก็ยิ่งรักกันออกหน้าออกตาจนเพื่อน ๆ รอบข้างพากันหมั่นไส้ อิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว“ตั้งแต่มีแฟน มึงก็ไม่ทำแนวข้อสอบมาให้พวกกูอ่านเลยนะ”เทวาเปรยขึ้นเสียงเรียบทว่าดวงตาคู่คมกลับแอบเหลือบมองหน้าจอไอแพดเครื่องหรูของเพื่อนรักอย่างเนียน ๆเพราะปกติแล้วมังกรจะตั้งใจเรียนในคลาสทุกครั้ง ทว่าครั้งนี้ในขณะที่อาจารย์กำลังสอน มังกรกลับเอาแต่หน้านิ่วคิ้วขมวด จ้องเขม็งใส่หน้าจอไอแพดตรงหน้าราวกับจะกลืนมันลงท้อง อย่างไงอย่างงั้น“พวกมึงก็ควรรู้ตัวบ้างแล้ว” มังกรละสายตาเหลือบมองเทวาทันที“รู้อะไร?”“รู้ตัวว่าควรตั้งใจเรียนไงไอ้ควาย จะให้กูมานั่งติวพวกมึงตลอดเลยรึไง...กูเพื่อนมึงนะไม่ใช่อาจารย์”“ทีเมื่อก่อนไม่เห็นจะบ่น” ขุนเขาที่นั่งอยู่อีกข้างเอ่ยพึมพำกลัวว่าอาจารย์หน้าห้องจะได้ยิน “พอมีแฟนแม่งบ่นเก่งฉิบหาย”“มีแฟนก็ต้องอยากอยู่กับแฟนไหมวะ...เรื่องมานั่งติวให้พวกมึ
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 35
บทที่ 35“นี่อย่าบอกนะว่าโกรธแตงแล้วพาลมาลงที่พี่อะ?”มังกรหน้าเหวอชี้นิ้วเข้าหาตัวเองพร้อมเลิกคิ้วเชิงตั้งคำถาม“ค่ะ!!” ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าเธอนั้นเป็นคนพาล ก็ถึงได้บอกไงว่าขอเวลาระงับอารมณ์ตัวเองก่อน“ละ...แล้วพี่ต้องทำไงอะ?”ชายหนุ่มไหวไหล่ทั้งสองข้างเมื่อมองหาทางออกไม่เจอ ก็จะให้ง้อยังไงอะ ในเมื่อเขาไม่มีความผิด“อยู่เฉย ๆ ไง หนูถึงได้บอกว่าอยากอยู่คนเดียว” เรเน่ว่าเสียงกระด้างไร้ความเสนาะหู“อย่าพูดแบบนั้น” มังกรรวบร่างบางมากอดไว้หลวม ๆ พลางซบใบหน้าหล่อที่ไหล่มนก่อนจะกดจูบที่แก้มนวลฟอดใหญ่ “เราจะอยู่คนเดียวได้ไง”“ก็...”“พี่มาง้อ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลจนทำให้คนฟังขวยเขิน “จะให้พี่ง้อยังไงดีคะ?”ว่าพร้อมกับจับใบหน้าสวยให้หันเข้าหาตัวเอง ก่อนจะประทับริมฝีปากอวบอย่างแผ่วเบา ทำเอาใบหน้าสวยเห่อแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดเธอเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อเรียวปากหนาผละออก ก่อนจะหันหน้าหนีหลบซ่อนความเขินอายของตัวเองไม่ให้อีกคนรู้“ต่อไปนี้หนูต้องไปทำความสะอาดที่สนามบาสทุกวัน พี่ต้องไปเฝ้าหนู”“ถึงไม่บอกพี่ก็ไป” มังกรว่าอย่างมั่นใจแล้วคลายวงแขนให้หลวมขึ้น“แล้วก็ห้ามคุยกับอีแก่นั่น”“หมายถึงแตงไทย?”“
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 5
บทที่ 5--เวลา 02.30 น.--ตึ่ง!! ตึ่ง!!เวลาตีสองครึ่ง ภายในห้องอันเงียบสงัดไฟทุกดวงดับลงบ่งบอกว่าเจ้าของห้องพร้อมที่จะดำดิ่งสู่ห้วงนิทรา ทว่าอยู่ ๆ เสียงดังปริศนาก็แทรกเข้ามาจากชั้นบน ทำเอาหญิงสาวสะดุ้งเฮือก หลุดจากอาการครึ่งหลับครึ่งตื่นทันที“เห้ยย! แผ่นดินไหวเหรอ?”เสียงงัวเงียดังลอดริมฝีปาก เร
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 4
บทที่ 4เวลา 22.00 น.ในยามดึกวันศุกร์ซึ่งเป็นเวลาพักผ่อนของใครหลาย ๆ คน ทว่าสำหรับหญิงสาวแล้วเวลานี้เป็นเวลาที่พึ่งจะได้มานั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ทำการบ้านงั้นเหรอ? ...เปล่าหรอก เธอมีอาชีพเสริมคือนักสตรีมเมอร์ทุกคืนวันศุกร์ เวลาสี่ทุ่มตรง เรเน่จะมีนัดกับคนดูเสมอ เธอเรียกกลุ่มผู้ชมเหล่านั้นอย่าง
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 3
บทที่ 3“ขอบคุณนะคะที่ช่วยหนูไว้เมื่อกี้”เรเน่เอ่ยเสียงหวานพร้อมก้มขอบคุณคนตัวสูงที่ช่วยเธอไว้เมื่อครู่ ก็ต้องพูดกันตามตรงเลยว่าถ้าไม่ได้มังกรเข้ามาช่วย เธอก็ไม่รู้จะปลีกตัวออกมายังไงเหมือนกันครั้นจะออกมาดื้อ ๆ ก็กลัวโดนตบ ไม่ใช่ไม่สู้คนหรอก แต่อีกฝ่ายมีสองคนถ้ามีเรื่องขึ้นมาจริง ๆ เธอจะสู้ยังไงไห
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 2
บทที่ 2ตึก ตึก ตึก!“โอ้ย!!”เสียงฝีเท้าหนัก ๆ เดินตรงเข้ามาก่อนจะชนเข้ากับร่างบางที่กำลังเดินชิล ๆ จิบชาไทยอย่างอารมณ์ดี แรงกระแทกจากด้านหลังทำให้แก้วในมือหล่นลงพื้นทั้งที่เพิ่งดื่มไปไม่ถึงครึ่งแก้ว ความตกใจทำให้เธอชะงักแล้วก้มมองแก้วพลาสติกที่กลิ้งอยู่ตรงหน้าด้วยความโกรธผสมความงงตีตื้นขึ้นมาทันท
Vous vous intéresseriez aussi à
หาชู้รุมเมีย (NC20+)
สนามอารมณ์15.9K VuesENGINEER DEVIL | วิศวะร้ายซ่อนรัก
Sherlina28.3K Vuesพ่ายรักคนใจร้าย (Bad Fire)
ซีซั่นฟิน10.2K Vuesวิศวะเกียร์ร้ายกับดักรัก
ฮายอนนี่12.3K VuesOMG รักซ้อน ซ่อนรัก
Tiwa398 Vuesบงการรัก
นังหมูปีศาจ34 Vuesอาถรรพ์ลานเกียร์
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง130 Vuesร้ายแลกรัก
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง103 Vues
