บทที่ 1

เรื่อง สายรหัสว้ากวิศวะรัก

บทที่ 1

ณ ลานเกียร์วิศวกรรมเครื่องกล

“ฮัลโหล ๆ ๆ น้องเมค60 (Mech.60 = รหัสรุ่น) ก่อนจะลุกจากที่นั่งขอให้ทุกคนตรวจสอบสัมภาระของตัวเอง ใครที่เอาขนมมากินก็เก็บไปทิ้งถังขยะและอย่าลืมแยกขยะด้วยนะครับ!!”

เสียงของพี่ว้ากวิศวะปีสองดังลั่นผ่านโทรโข่งคู่กาย น้ำเสียงเหี้ยมและดุดันของเขาทำเอารุ่นน้องปีหนึ่งต้องก้มหน้ามองพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาก่อนจะพากันก้มเก็บของตัวเองแล้วทยอยเดินออกไปราวกับรอเวลานี้มานาน

วันนี้เป็นการประชุมรับน้องครั้งที่สาม ซึ่งปกติแล้วจะมีการเรียกรุ่นน้องปีหนึ่งมารวมตัวกันหลังเลิกเรียนในวันศุกร์ เพื่อร่วมทำกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ และถือเป็นการซักซ้อมก่อนวันรับน้องจริงที่จะมาถึงในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า

เก่ง ตัวแทนรุ่นพี่ปีสองผู้ถูกโหวตให้เป็น “พี่ว้าก” ยืนเด่นเป็นสง่ากลางลานเกียร์ ดวงตาคมเข้มของเขากวาดมองรุ่นน้องอย่างน่าเกรงขาม ทั้งที่ความจริงแล้วเจ้าตัวเป็นคนตลกเฮฮาและบ้าบิ่นที่สุดในรุ่น แต่ด้วยเพราะหน้าตาดุ ๆ ของเขาทำให้เพื่อน ๆ พร้อมใจกันยัดเยียดตำแหน่งนี้ให้เก่งไปโดยปริยาย

“เห้ย!! เดินออกเป็นแถวเว้ย!! แซงคิวกันหาพะ...พ่อง!”

เก่งตะโกนใส่โทรโข่งเสียงดังทำให้เหล่ารุ่นน้องที่พยายามเบียดแทรกแถวถอยกรูออกมาแล้วเดินอ้อมไปตั้งแถวใหม่ทันที

สายตาคมเข้มของพี่ว้ากยังคงจับจ้องรุ่นน้องไม่วางตา ทว่าต้องละสายตาไปชั่วขณะ เมื่อหางตาเหลือบเห็นพี่รหัสของตัวเองเดินตรงเข้ามาด้วยท่าทีอาด ๆ คิ้วหนาขมวดแน่นราวกับมีเรื่องไม่สบอารมณ์

“หวัดดีครับพี่มังกร” เก่งรีบฉีกยิ้มกว้างพร้อมยกมือไหว้พี่รหัสอย่างเป็นมิตร

“เออ”

มังกร ขานรับพร้อมยกมือไหว้กลับอย่างมีมารยาทแม้ในใจจะหงุดหงิดพร้อมระเบิดออกมาเต็มทีก็ตาม

“มีอะไรครับพี่ ผมพึ่งปล่อยรุ่นน้องไป”

“รีบปล่อยเถอะ กูรีบ”

มังกรเหลือบสายตาไปมองรุ่นน้องแล้วพยักหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะแย่งโทรโข่งในมือของเก่งมาครองพร้อมกดเปิดสวิตช์ด้วยความว่องไว

“ไอ้เชี่ยผาอยู่ไหน มาย้ายรถดิไอ้สัด! บ้านแม่มึงสอนให้จอดรถปิดท้ายคันอื่นรึไงไอ้เวร!!”

เสียงเหี้ยมดุดันพ่นใส่โทรโข่งทำให้ทุกคนที่อยู่ในพื้นที่หันมามองเจ้าของคำพูดแสนหยาบคายเป็นตาเดียว แม้จะเป็นที่จับตามองแต่ทว่ามังกรหาสนใจไม่ สายตาเฉียบคมสอดส่องมองหาเพื่อนสนิทที่กวนประสาทเขาได้ไม่เว้นแต่ละวัน

ก็คนบ้าอะไรขยันทำให้เขาหงุดหงิดตั้งแต่เช้าจรดเย็น เสมอต้นเสมอปลายตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกันจริง ๆ

“โหห ขนาดนี้มึงด่าบรรพบุรุษกูเถอะไอ้กร”

ภูผา หนุ่มเจ้าเล่ห์ หน้ามึน กวนประสาท ลุกจากเก้าอี้หินอ่อนแล้วเดินตรงมาหาเพื่อนรัก มือทั้งสองข้างลวงกระเป๋ากางเกงอย่างสบายใจราวกับไม่ได้สะทกสะท้านกับถ้อยคำแหนบแนมของมังกรเลยสักนิด

“เออ! กูด่าได้ทั้งโคตรมึงอะ ถ้าไม่ติดที่เกรงใจพ่อแม่มึงนะ” มังกรตวัดหางตาใส่เพื่อนตัวดีที่บังอาจมาจอดรถปิดท้ายจนทำให้เขาออกไปไหนไม่ได้

“ขอบคุณที่ยังเกรงใจ”

ภูผาเค้นหัวเราะในลำคอเบา ๆ พลางนึกในใจ นี่ขนาดมึงเกรงใจนะ ถ้าไม่เกรงใจจะไม่เผาทั้งตระกูลกูเลยเหรอวะ?

“ไปย้ายรถ! กูรีบ!!”

“รีบไปไหนอีกล่ะ?”

ภูผาขมวดคิ้วแน่นอย่างไม่พอใจ เพราะนาน ๆ ทีมังกรถึงจะโผล่มาเที่ยวกับเพื่อนหลังเลิกเรียน กว่าจะนัดครบทุกคนก็ต้องใช้เวลานับเดือน มังกรทำตัวราวกับนักธุรกิจที่มีธุระยุ่งตลอดเวลา

“วันนี้วันเกิดแฟนกู มึงต้องไปดื่มด้วยเพราะกูจองเผื่อมึงแล้ว”

“เกี่ยวไรกับกู?” มังกรเลิกคิ้วถามพร้อมเท้าเอวอย่างเอาเรื่อง “แฟนมึงไม่ใช่แฟนกู”

“ไอ้เท ไอ้ขุนก็ไป ถ้ามึงไม่ไปนะ....”

“กูไม่ไปป”

“นั่นไง!! เพราะมึงเป็นแบบนี้ไงกูถึงได้จอดรถขวางมึงอะ” ภูผาว่าอย่างน้อยใจ ก็ชวนไปไหนมาไหนยากสะเหลือเกินไอ้เพื่อนคนนี้

มังกรไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากไปแต่เพราะวันนี้มีนัดแล้ว ไม่ใช่นัดสาวที่ไหนหรอก เขานัดกับเกมที่ห้องเอาไว้...วันนี้มังกรจะไต่อันดับขึ้นท็อปเซิร์ฟให้ได้

“อย่างอแงเป็นเมียกูได้ไหม ไปย้ายรถไอ้สัส!”

มือหนายกขึ้นหมุนกายเพื่อนสนิทพร้อมออกแรงดันให้เดินไปยังรถของตัวเอง ทั้งสองดูเหมือนเด็กน้อยคนหนึ่งพยายามต่อต้าน ส่วนอีกคนก็ดันสุดแรง

“ไปแดกเหล้ากับกูก่อนน เที่ยงคืนกูปล่อยให้กลับเลยอะ” ภูผาหาข้อต่อรองในขณะที่กำลังต้านแรงดันจากข้างหลัง

“ไว้วันหลังงง” มังกรว่าพร้อมดันกายสูงใหญ่ของเพื่อนสนิท

“เมื่อวานมึงก็บอกว่าวันหลัง”

“โว้ย!! มึงแดกเหล้าทุกวัน!”

“เอ้า! ของแซ่บน้ออ”

“ขอให้ตับแข็งตาย” มังกรอาศัยทีเผลอผลักศีรษะของภูผาเบา ๆ ด้วยความหงุดหงิด

“งั้นมึงบอกกูก่อนว่าทำไมไม่ไปกับพวกกู”

“กูมีธุระ”

มังกรว่าเสียงเรียบพร้อมปล่อยมือจากแผ่นหลังหนาของเพื่อน

“ธุระอะไร?”

“กูจะไปเล่นเกม”

“ติดเกม?”

“เอออ ใครก็ไม่รู้ตบกูตกอันดับ! กูจะไปเอาตำแหน่งกูคืนเว้ย”

คนติดเกมอย่างมังกรว่าด้วยความหงุดหงิด ก็เมื่อคืนเขาตั้งใจเล่นไต่อันดับแทบตาย กะเอาให้ติดท็อปเซิร์ฟให้ได้ แต่พอตื่นเช้ามากลับพบว่าตัวเองหล่นไปอยู่อันดับที่สาม...ของแบบนี้มันยอมกันได้ที่ไหนกันล่ะ เพราะมังกรมีคติประจำใจว่า อะไรก็ตามที่มีอันดับ 1 2 3 กูต้องอยู่ที่ 1 เท่านั้น!!

“ติดเกมหรือติดสาวในเกม?”

ภูผาหรี่ตาจับผิดเพื่อนรักอย่างไม่ไว้วางใจ ทำเอามังกรถอนหายใจพร้อมกลอกตามองบนอย่างเอือมระอา

“กูไม่ใช่มึง” เขาว่าน้ำเสียงเยือกเย็นก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปยังรถของตัวเองที่จอดไม่ใกล้ไม่ไกล “ไปขยับรถให้กู”

“แม่ง!! จะไม่ไปจริงอะ?”

“เอ้อ!!” มังกรตอบกลับอย่างขอไปทีก่อนจะเดินนำไปอย่างไม่สนใจ “ถ้ากูขึ้นอันดับหนึ่งได้เดี๋ยวตามไปทีหลังละกัน”

ทว่าเดินไปได้ไม่กี่ก้าว มังกรก็หันมาบอกกับเพื่อนที่ตามมาติด ๆ ทำเอาภูผาพยักหน้ารับพร้อมยกยิ้มด้วยความดีใจ

“เออ งั้นกูจะรอ”

ก็ไม่บ่อยนักหรอกที่มังกรจะยอมไปดื่มด้วยกัน ยิ่งช่วงไหนใกล้สอบนะ...อย่าหวังเลยว่าจะได้เห็นหัวเขา เพราะทุกคนในกลุ่มต่างต้องพึ่งพาคนหัวกะทิอย่างมังกร หากชวนเขาไปเที่ยวช่วงนั้นละก็ รับรองติดเอฟกันทั้งกลุ่มอย่างแน่นอนเพราะไม่มีใครทำแนวข้อสอบให้อ่านเหมือนที่ผ่านมา

--------------

เป็นเด็กติดเกมมมม

**********************

ฝากกดหัวใจ + คอมเม้นต์ + กดแชร์ เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ

อย่าลืมกดติดตามไรท์ไว้ด้วน้า เพื่อจะได้ไม่พลาดเรื่องต่อ ๆ ไปค่ะ