ยอมเป็นของฮิม

“พี่หาญคะ” เธอเรียกเขาหลังจากรวบรวมกำลังใจ มองเขาแล้วรู้สึกว่าแก้มร้อนซู่ “พี่หาญไปค้างที่บ้านหลังนั้น เคยพาผู้หญิงกลับไปนอนด้วยหรือเปล่าคะ” หนึ่งธิดารู้สึกว่าเลือดในกายไหลวนรุนแรง ถามออกไปแล้วต้องกัดปากตัวเอง ด่าตัวเองเบาๆ ว่าเธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ไปถามอะไรเขาแบบนั้นกัน อยากจะย้อนเวลากลับไปแล้วไม่ถามเขาแบบนี้นัก “ทำไมเหรอครับ” เขาเลิกคิ้วขึ้นถาม สายตาของเขาล้ำลึกจนเธอเดาไม่ถูกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ช่างเถอะ ถือว่าหนึ่งไม่ได้ถามพี่ก็แล้วกัน” เธอพูดแล้วเดินหนีในทันที “เดี๋ยวครับ” เขารั้งแขนของเธอเอาไว้ “มีอะไรคะ” ถามเขากลับไปเสียงสั่น แม้จะพยายามบังคับน้ำเสียงไว้ขนาดไหนก็ตามที “คนแบบพี่ถ้าไม่รัก จะไม่พาใครไปนอนด้วยสุ่มสี่สุ่มห้าหรอกครับ” เขาก้มลงมากระซิบที่ริมหู ลมหายใจร้อนผ่าวทำเอาเธอแก้มร้อนระอุ พอเงยหน้ามองเขาก็สบกับในตาหวามลึกทำเอาใจสั่นสะท้าน

รุ่ยรุ่ย หญิงสาวที่ตื่นขึ้นมายังโลกแห่งอดีต พร้อมแพรขาวยามสามฉื่อที่คอ ระหว่างเดินทางไปยังเมืองหลวง เพราะบังเอิญช่วยชายหนุ่มหน้าตาดีเอาไว้ พร้อมลอบช่วยให้เขากลับเข้าเมืองหลวงอย่างปลอดภัย นั่นจึงเป็นจุดเปลี่ยนทำให้แผนการของนางเกิดความเปลี่ยนแปลง เปิดฉากแรกในการกลับเมืองหลวง ในงานเลี้ยงหรูหรานางตบหน้าน้องสาวต่างมารดา ทวงชื่อเสียงที่ถูกอีกฝ่ายกับมารดาใส่ร้ายกลับคืนมา!!! จากนั้นตามมาด้วยการถอนหมั้นเอย ทวงสินเดิมเอย งานเดียวชื่อเสียงโด่งดังทั่วหล้าไม่เกินจริง!!! ใช่แล้ว...นางมิใช่สตรีที่เอาแต่โง่งมยอมให้ผู้อื่นหลอกอีกต่อไป เพราะคติประจำใจของนางในการกลับเมืองหลวงครั้งนี้ก็คือ ...อะไรยอมได้ก็อย่าไปยอม!!!!

'ม่านมุก' ยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ได้ทุกอย่างจาก 'ธรรศ'

บิดาของหลิวโหลวหรานได้เสียสละชีวิตเพื่อปกป้องชีวิตไท่ซางหวงจากกบฏ หลิวโหลวหรานถูกบังคับให้แต่งงานกับฮ่องเต้ที่ไม่เคยรักเพราะมีหญิงที่รักอยู่ก่อนแล้ว แต่เพียงเพราะไทเฮาและไท่ซางหวงที่ยืนกรานหากไม่แต่งกับโหลวหรานจะไม่มอบบัลลังก์ให้กับหยางหวาง เมื่อฮ่องเต้ขอหย่าและเลือกที่จะกลับไปหาหญิงที่รักของเขาในขณะที่โหลวหรานกำลังตั้งครรภ์ และนางกลับต้องมาตาย แต่ยังๆ ไม่จบ โหลวหรานคนที่แกร่งกว่าไม่ยอมคนที่มาเข้าร่างโหลวหรานและมาพร้อมกับความฮาพร้อมกับระบบกลับมาแก้แค้น หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า หาญท้าชะตาเน่าๆ จะแก้แค้นสำเร็จหรือไม่ แน่นอนพร้อมกันนี้เราจะไม่ปล่อยให้ท่านผู้ใช้ต้องโดดเดี่ยว ระบบของเราจะซัพพอร์ตท่านจนกว่าจะแก้แค้นสำเร็จ...

‘ชาติก่อนต้องตายเพราะถูกใส่ร้าย ตระกูลของข้าถูกประหารเจ็ดชั่วโคตร หวนคืนมาครั้งนี้ข้าจะร้าย! ฮองเฮาอ่อนโยนจิตใจเมตตาจะไม่มีอีกต่อไป พวกเจ้าเตรียมรับมือจากข้าได้เลย’ บทนำ ไป๋ซินเหยียนฮองเฮาผู้อ่อนแอไม่หลงในอำนาจกลับถูกใส่ร้าย คนในครอบครัวถูกใส่ความว่าเป็นกบฏถูกจับประหารเจ็ดชั่วโคตร ฮ่องเต้บุรุษที่นางรักประทานผ้าแพรขาวยื่นยาพิษให้นางดื่มอย่างเย็นชา ความเจ็บปวดครั้งนี้กลายเป็นความแค้น สวรรค์เมตตาให้นางย้อนเวลากลับมาก่อนจะเกิดเรื่อง เมื่อครั้งนี้นางกลับมาได้นางจะต้องหาต้นตอและจัดการคนที่คิดร้ายต่อตระกูลของนาง มิหนำซ้ำนางจะมิใช่ฮองเฮาที่อ่อนแออีกต่อไป ทุกลมหายใจต่อจากนี้คือการแก้แค้นอำนาจที่อยู่ในมือของนางนางจะใช้มันอย่างเต็มที่โดยไม่สนใจผู้ใดอีกต่อไปแม้กระทั่งฮ่องเต้ “แค้นล้างบางตระกูล ความเจ็บปวดที่สูญเสียครอบครัว ทุกอย่างถูกจารึกในสายเลือดของข้า แม้ตายหมื่นครั้งก็ไม่อาจลบเลือน” ***นิยายเรื่องนี้แต่งตามจินตนาการของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้อ้างอิงตามประวัติศาสตร์ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน *** สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

หายจากกันไป5ปี เจอหน้ากันอีกทีความรู้สึกที่มีก็ไม่เหมือนเดิม... ต่างคนก็ต่างไม่ได้มองว่าอีกฝ่ายเป็นเด็ก ความใกล้ชิดสนิทสนมจึงพาเขาสองคนก้าวสู่ความสัมพันธ์สุดลึกซึ้ง ///เรื่องของเฮียภพและเอมมี่