กรรมการชอบถามคำถามนางงามประเภทไหนมากที่สุด?

สำหรับ ‘แม็ค’ การสัมภาษณ์งานไม่ใช่แค่การโชว์ศักยภาพหรือตอบคำถามให้ดูดี แต่สถานการณ์ที่เขาต้องเผชิญในครั้งนี้ มันคือบททดสอบความยับยั้งชั่งใจ... ที่เขาสอบตกตั้งแต่เริ่ม เมื่อความใกล้ชิดกับ ‘ไพลิน’ เมียสาวแสนสวยของเพื่อนรัก กลายเป็นความผิดบาปที่หอมหวานในค่ำคืนที่บรรยากาศเป็นใจ ความสัมพันธ์ต้องห้ามที่ถูกปิดตายจึงถูกเปิดออก พร้อมกับความร้อนแรงที่เผาไหม้ทุกศีลธรรมจนสิ้นซาก แต่รอยรักยังไม่ทันจางหาย ชีวิตการทำงานของเขาก็ถูกปั่นป่วนอีกครั้งด้วยเสน่ห์อันเหลือล้นของ ‘น้องส้มโอ’ ลูกน้องสาวที่เขาวางตัวเป็นเพียงผู้บังคับบัญชา แต่เธอกลับเสนอ “บทเรียนนอกตำรา” ที่เร่าร้อนจนยากจะปฏิเสธ ท่ามกลางเกมธุรกิจที่ต้องชิงไหวชิงพริบ กลับมีเกมสวาทที่ซับซ้อนและอันตรายยิ่งกว่า แม็คจะควบคุมเกมนี้ได้อย่างไร เมื่อทุกความสัมพันธ์ล้วนเป็นความลับที่ต้องแลกมาด้วยความเสี่ยง... และทุกความสุขสมบนเตียง คือกุญแจสำคัญในการผ่านบททดสอบของชีวิตครั้งนี้ ร่วมพิสูจน์รสชาติของความรักต้องห้ามที่แฝงมาในคราบการเริ่มงานใหม่... ใน "สัมภาษณ์งานผ่านตำรารัก ภาค1: สัมภาษณ์รักสัมพันธ์สวาท"

คนสติดีที่ไหนเขาอยากรับบทนางร้ายกันล่ะ บ้าบอที่สุด ฉันไม่ได้อยากเป็นนางร้ายเลยสักนิด

เจ็ดสาวงาม นิยายเรื่อง”เจ็ดสาวงาม” เป็นนิยายสั้นรวมเจ็ดเรื่อง "หญิงใหญ่สายรุก" จะหาชายหนุ่มคนใดยอมแต่งงานเข้าสกุลหญิงสาวให้เสื่อมเกียรติ ในเมื่อหายากเย็นนัก "หญิงรองแสนเร่าร้อน” พี่สาวคนรองผู้แสนเร่าร้อนอย่างนางจำต้องควานหาชายหนุ่มซึ่งมีสมองมาช่วยคิดหาหนทางไม่ให้กิจการค้าโดนตะครุบไปต่อหน้าต่อตา "หญิงสามจอมหยอกเย้า" นางไม่ชอบการค้าขาย นางชอบเพียงการต่อสู้เท่านั้น "หญิงสี่สุดร้อนแรง" นางเพียงมาเจรจาการค้าในหอคณิกา ไยเขาจึงจับนางมาโยกขย่มอย่างรุนแรงเช่นนี้ "หญิงห้าแสนเย้ายวน" นางเพียงชอบศึกษาเล่าเรียน แต่พวกเขากลับเอาแต่กลั่นแกล้งรังแกนาง "หญิงหกน่าลวงล่อ" ข้าเพียงอยากมีชีวิตสุขสงบ ไยเขาจึงมาล่อลวงข้าถึงเพียงนี้ "หญิงเล็กจอมยั่ว" สาวน้อยวัยแรกแย้มผู้หลงรักชายผู้เคยช่วยชีวิต นางต้องทำอย่างไรเขาจึงจะมองเห็นนาง เรื่องราวของเจ็ดสาวพี่น้องซึ่งโลดแล่นไปตามครรลองของชีวิต ภายใต้สถานการณ์ที่ต้องแต่งชายหนุ่มเข้าสกุลเพื่อช่วยเหลือและดูแลการค้าอันยิ่งใหญ่ เน้นความรักหนุ่มสาวและฉากฟินแซ่บของคู่พระนาง โดยจะลงทีละเรื่องต่อกัน ในแต่ละเรื่องไม่ได้เกี่ยวเนื่องกันมากนักสามารถอ่านอย่างต่อเนื่องหรือไม่ต่อเนื่องก็ได้ค่ะ

“เธอไม่ใช่สเปกฉัน แค่อย่ามายั่วก็พอ” “แล้วทำไมฉันต้องยั่วนายด้วย คนอะไรหลงตัวเองชะมัด”

"เธออยากได้สมบัติมาก จนต้องยอมเสนอตัวมาเป็นนางบำเรอของฉันเลยเชียวเหรอ" เสียงหนักแน่นดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้แพงขวัญสะดุ้งจนต้องหันกลับไปมอง ก่อนจะเห็นร่างกำยำในชุดลำลองของเจ้านายหนุ่ม ที่ยืนอยู่ใกล้แค่เพียงเอื้อมมือ "คุณอรรถ!" "เธอไม่คิดว่าการลงทุนของเธอมันมีความเสี่ยงเหรอ เพราะถ้ามันผิดพลาดเธออาจจะขาดทุนย่อยยับ" "หนูไม่เข้าใจว่าคุณพูดอะไร หนูขอตัวกลับห้องนะคะ" ร่างบางหมุนตัวจะเดินจากไป แต่ถูกเจ้าของมือใหญ่คว้าเอวบางไว้ ก่อนจะกระชากเข้ามาในอ้อมกอดของตัวเอง "คุณอรรถ! ปล่อยหนูนะคะ" "เธอคิดว่าเธอมีอะไรดีพอให้ฉันพิจารณาเหรอ แค่คุณสมบัติของนางบำเรอเธอยังมีไม่ครบ แล้วเธอจะเอาอะไรมาผูกมัดใจฉันให้อยู่กับเธอ ความสามารถแบบนางบำเรออ่อนหัดของเธอน่ะเหรอ เหอะ... ช่างน่าขำ" แพงขวัญจ้องหน้าเขาด้วยสายตาตัดพ้อ จนน้ำตาเอ่อไหลออกมา กิริยาวาจาที่เขาแสดงถึงการบั่นทอนคุณค่าของเธอ มันช่างสร้างความเจ็บช้ำน้ำใจให้แก่เธออย่างแสนสาหัส "แล้วนางบำเรอของคุณอรรถ ต้องเจนจัดถึงขนาดไหนเหรอคะ คุณถึงได้คิดว่าหนูขาดคุณสมบัติข้อนั้น"

คนอื่นเขาย้อนมาเป็นนางเอก แต่นี่ฉันย้อนเวลามาเป็นนางร้ายหรอเนี่ย ให้ตายเถอะฉันไม่อยากเป็นนางร้าย