การคอสเพลย์โฟนิก ทำอย่างไรให้เหมือนต้นฉบับ?

'เจ้าจอม' เจ้าตระกูลคนถัดไป แต่อาคมที่ใช้กลับเป็นสายมืดไม่วายที่เจ้าตระกูลจะหาคนมาแทน ซ้ำร้ายยังแอบขโมยคาถามหาเสน่ห์ไปใช้กับ 'เดินดิน' ความซวยเพิ่มทวีคูณเมื่อตัวพ่อหลุดเข้ามาอยู่ในร่างของนายแบบคนสวยขา

เพื่อนสมัยเด็กของแฟนแนะนำตัวเองตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันว่าเธอคือ “มือปราบไฮโซจอมปลอม” ที่เก่งกาจที่สุด บนโต๊ะอาหารเธอเอาแต่สั่งสอนฉันไม่หยุดหย่อน “ผู้หญิงเราน่ะไม่ควรแต่งตัวจัดเกินไปนะคะ ถ้าไม่ใช่อาเซิ่นบอกเองว่าเธอเป็นแฟนเขา ฉันคงจัดเธอไปอยู่ในกลุ่มพวกไฮโซจอมปลอมที่ฉันเคยแฉไปแล้วแน่ ๆ” แฟนของฉันก็พยักหน้าเห็นด้วยรัว ๆ “เธอแต่งตัวฉูดฉาดเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ ฟังที่เยว่เยว่บอกแล้วเอาไปปรับปรุงหน่อยเถอะ” ฉันขี้เกียจจะใส่ใจจึงหาข้ออ้างไปเข้าห้องน้ำ แต่กลับได้ยินผลการประเมิน “ไฮโซจอมปลอม” ของเว่ยเยว่ดังมาจากหลังประตู “อาเซิ่น ท่าเดินกับวิธีพูดของผู้หญิงคนนี้มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าผ่านการฝึกมาแบบพวกไฮโซจอมปลอม ที่เธอเข้าใกล้นายก็เพื่อเงินของนายทั้งนั้นแหละ!” “ทั้งนาฬิกาปาเต็กฟิลิปป์ กระเป๋าแอร์เมสรุ่นลิมิเต็ด แล้วก็รถสปอร์ตราคาหลายสิบล้านของเธอ หมอที่ไหนจะจ่ายไหว” ฉันโกรธจนไฟลุกโชน อดรนทนต่อไปไม่ได้อีกแล้ว จึงหมุนตัวเดินไปโทรศัพท์หาพ่อซึ่งเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง “พ่อคะ โอนเงินให้หนูสักสองร้อยห้าสิบล้านสิคะ หนูจะไปซื้อสตูดิโอ “มือปราบไฮโซจอมปลอม” จะได้ให้ยัยนั่นรู้ซะบ้างว่าคนรวยก็มีลูกสาวได้เหมือนกัน!”

จู่ ๆ ฉันดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายยุค 80 ที่มีตอนจบน่าเศร้า ในเมื่อฉันมาอยู่ในร่างนี้ฉันจะไม่ให้ทุกอย่างจบเหมือนเนื้อเรื่องเดิมฉันจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเอง แค่พระเอกคนเดียวฉันไม่ใส่ใจ

มโนราห์ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากทำตามสิ่งที่แม่ต้องการ คือเป็นเมียสวมรอยของผู้พันกองทัพ ที่จริงแล้วผู้หญิงที่เขาจะแต่งงานด้วยไม่ใช่เธอ แต่เป็นพี่สาวต่างมารดา ___________ ตุ๊บ! กำปั้นเล็กทุบลงแผ่นหลังของคนที่นั่งหันหลังให้ แบบโมโหจนลืมตัว "ออกไป" "เธอจะโมโหให้ฉันทำไม เรากำลังคุยกันด้วยเหตุผล อยากให้ท่านนายพลได้ยินนักหรือไง" "เหตุผลบ้าบออะไรของคุณ ใครเขาจะบ้าไปมั่วเหมือนที่คุณทำล่ะ" "เธอไม่รู้เหรอว่าเรื่องแบบนี้มันโกหกกันไม่ได้" "ฉันไม่ได้โกหก ฉันไม่เป็นเหมือนคุณแล้วกัน" เอาสิ! ขนาดเขายังคิดว่าเราไม่บริสุทธิ์เราก็มีสิทธิ์คิดว่าเขาไม่บริสุทธิ์เหมือนกัน แต่ดูแล้วเขาก็คงเป็นแบบที่เธอคิด คนร่างสูงยืนขึ้นจากที่นั่งอยู่ แล้วถอดกางเกงชั้นในที่มีติดตัวอยู่แค่ตัวเดียวออก "คุณจะทำอะไร" กำลังทะเลาะกันอยู่แท้ๆ อยู่ดีๆ ก็ลุกถอดกางเกงใครจะไม่สงสัยล่ะ "ก็จะพิสูจน์สิ่งที่เธอพูดไง" "พิสูจน์? พิสูจน์ยังไง??" "ก็บอกแล้วไงว่าเรื่องนี้ผู้ชายพิสูจน์ได้" มโนราห์รีบขยับไปจนชิดผนังห้องอีกฝั่งหนึ่ง จะบ้าแล้วหรือไง จะเสียตัวทั้งทีต้องมาเสียเพราะเรื่องบ้าๆ ที่จะพิสูจน์เนี่ยนะ "กลับมา" "ไม่" ชายหนุ่มที่ร่างกายไม่มีอะไรปิดบัง คลานเข่าขึ้นบนเตียงเพื่อเข้าไปใกล้เธอ "กรี๊ด อืมมม" ขณะที่มโนราห์กำลังจะกรีดร้อง แต่ถูกเขาปิดปากด้วยมือ "จะร้องทำไมเดี๋ยวพ่อเธอก็ได้ยิน" "อือ อืม!" หญิงสาวพยายามจะแกะมือเขาออก "กลัวฉันจะรู้ความจริงเหรอ" "ไม่กลัว" "ไม่กลัวก็ให้พิสูจน์สิ" "คุณจำคำที่ดูถูกฉันไว้ให้มาก คุณจำไว้ให้ดี" เธอทำตัวไม่ดีตรงไหน ทำไมทุกคนถึงคิดว่าเธอต้องสำส่อนด้วย แม้แต่แม่แท้ๆ ก็ยังคิดเหมือนผู้ชายคนนี้เลย

สัตวแพทย์หนุ่มหน้าตาดีเป็นที่รักของสาวๆทั้งคลินิก ไม่มีวันจะได้เป็นพระเอกในสายตาของพ่อตาที่ทำทุกทางเพื่อจะปูทางให้พระนางได้เคียงคู่กัน ตัวประกอบอย่างคุณหมอหมาก็ต้องดิ้นรนงัดทุกกลวิธีเป็นพระเอกให้ได้ -ซีรีส์ตัวร้ายตัวประกอบ- คุณหมอตัวประกอบขอเป็นพระเอก เล่ห์ทศกัณฐ์

เมื่อดาราสาวผู้ที่เคยรับแต่บทนางเอกต้องมาสวมร่างเป็นนางร้ายที่ถูกเกลียดชังและไม่ตายดี เช่นนั้นนางก็จะทำให้ชีวิตของนางร้ายผู้นี้รุ่งโรจน์ดั่งนางเอก! แผนการที่จะเปลี่ยนโชคชะตาของนางร้ายจึงได้เริ่มขึ้น!