การถ่ายทำบอดี้ศพในซีรีส์ต้องเตรียมงานอย่างไร

ตื่นมาไม่เจอเสื้อผ้าบนตัวสักชิ้น ยังไม่ตกใจเท่ากับการหันไปเจอหน้าคนที่นอนอยู่ข้างกัน เพราะดันเป็นคนที่ไม่ชอบขี้หน้า ทว่ารสรักแสนวาบหวามเมื่อคืนนี้ที่ยังคงติดตรึงใจ "จะลองสานต่อ หรือจะเหยียบให้มิดแล้วทำเป็นไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นดีนะ" -- "จะให้ฉันรับผิดชอบเธอ เพราะได้เสียกันแล้วเหรอ?" ชายหนุ่มเลิกคิ้วถามเสียงราบเรียบ ใบหน้าหล่อร้ายดูยียวนและยั่วเย้าจนดารินหมั่นไส้อยากพุ่งเข้าไปตะกุยหน้าให้ยับชะมัด ารินแทบปรี๊ดแตก เพราะเธอยังไม่คิดเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ "ไม่!" เธอแผดเสียงใส่ ใบหน้าสวยบิดเบ้คิ้วไปทางปากไปทางย่นคอหนีผู้ชายตรงหน้า เธอไม่ถือสาหรอกกับอีแค่เซ็กส์ครั้งเดียว ถือว่าวินๆ ต่างคนต่างได้เธอไม่ได้เสียอะไร "เอาเป็นว่าต่างคนต่างแยกย้าย ทำเป็นลืม ๆ มันไปก็แล้วกัน" ดารินไหวไหล่ไม่ยี่หระ อย่าคิดว่าเธอจะแคร์กับอีแค่ไซซ์เกินมาตรฐานกับลีลาถึงใจจนทำเธอขาสั่นพวกนั้นเชียวนะ หาใหม่เอาก็ได้ "ก็ดี" เตชินลากเสียงยาวแล้วลุกขึ้นเดินนำออกจากห้องไปอย่างสบายใจเฉิบ ก่อนจะหันกลับมาพูดกับหญิงสาวอีกครั้งว่า "หวังว่าเธอจะไม่ปากโป้งไปโพทนากับใครหรอกนะ ว่าเคยได้ฉันแล้ว"

ชีวิตแรกนางโง่งม เมื่อมีโอกาสได้แก้ไข ทำไมนางต้องเดิมซ้ำรอยเดิม ใครหน้าไหนที่ทำร้ายนางและครอบครัว นางจะทวงคืนให้สาสม พร้อมดอกเบี้ยอย่างงาม

ชาร์ลี เวธ เป็นลูกเขยที่ทุกคนต่างก็รังเกียจ พร้อมเหยียดหยาม แม้ตัวตนที่แท้จริงของเขาจะเป็นฐานะทายาทของตระกูลที่มีชื่อเสียงที่ยังคงเป็นความลับ เขาก็สาบานไว้ว่าวันหนึ่งคนที่เคยดูแคลนเขา จะต้องมาคุกเข่าต่อหน้าเขาและขอความเมตตาในที่สุด!

ฉันเพิ่งจดทะเบียนสมรสกับคุณชายแห่งแวดวงเมืองหลวงเมื่อตอนเช้า พอตกบ่ายเขาก็พาฉันมาหย่า ฉันกำสมุดทะเบียนสีแดงและสีเขียวทั้งสองเล่มไว้แน่นขณะที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ขณะที่ข้างกายมีเสียงหัวเราะเยาะเย้ยอย่างไม่เกรงใจจากพวกเพื่อนของเขา “เซี่ยชิงหาน นายถึงกับพาคุณหนูใหญ่มาจดทะเบียนแล้วก็หย่าจริง ๆ เพราะคำพูดประโยคเดียวของหลินซวงหัวเนี่ยนะ” “ฮ่า ๆ พวกนายดูสิ คุณหนูใหญ่หน้าซีดไปหมดแล้ว คงไม่ใช่ว่าจะร้องไห้หรอกนะ!” ทว่าเซี่ยชิงหานกลับโอบไหล่หลินซวงหัวผู้เป็นน้องสาวบุญธรรม พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ได้ทะเบียนมาครบทั้งสองใบแล้ว ทีนี้ยอมยิ้มให้ฉันแล้วใช่ไหม??” หลินซวงหัวหลุดหัวเราะพรืด รอยยิ้มเบ่งบานบนใบหน้าที่เคยเย็นชา ฉันอยากเข้าไปเค้นถาม แต่กลับถูกพี่ชายทั้งสามคนดึงตัวเอาไว้แน่น พี่ใหญ่ที่เป็นประธานบริษัทขมวดคิ้ว “มีแค่เซี่ยชิงหานที่ทำให้ซวงหัวหัวเราะได้ เธอสะสมบุญกุศลบ้างเถอะ” พี่รองที่เป็นราชาจอเงินผลักฉันล้มลงกับพื้น “ชาติกำเนิดของเขาน่าสงสาร ส่วนเธอมีพร้อมทุกอย่าง ผู้ชายแค่คนเดียวไม่ได้ขาดแคลนหรอกน่า” พี่ชายคนที่สามซึ่งเป็นศาสตราจารย์ด้านชีววิทยาตีหน้าขรึม “เซี่ยชิงหานน่าจะแต่งงานกับเขาตั้งนานแล้ว เธออย่าไปตามตอแยพวกเขาอีกเลย” พวกเขาจับยัดฉันเข้าไปในรถ ไม่ยอมให้ฉันเป็นตัวขัดขวางความสุขของแสงจันทร์ขาวในดวงใจของพวกเขา ในที่สุดระบบที่หายไปนานก็ออนไลน์ขึ้นมา [โฮสต์ ตรวจพบว่าภารกิจจีบเป้าหมายสำเร็จแล้ว! ต้องการกลับสู่โลกจริงเลยไหมคะ] ฉันนั่งอยู่บนเบาะหลังพลางมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความเศร้าหมอง ทว่ากลับเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา ละครฉากเศร้าที่แสดงเพื่อภารกิจนี้จบลงแล้ว ความรักความแค้นของพวกเขา นับจากนี้ฉันไม่ขอร่วมวงด้วยอีกต่อไป!

เมื่อหกปีก่อนเขาถูกใส่ความจนต้องติดคุก โดนพรากลูกพรากเมียไปและครอบครัวถูกทำลาย หกปีต่อมาเขากลับมาทวงคืนหนี้เลือด ยามนี้นักธุรกิจผู้มั่งคั่งและผู้ทรงอิทธิพลทุกคนในประเทศต่างก็ต้องยอมสยบแทบเท้าของเขา

สามปีก่อน ฉันวางยาทายาทมาเฟีย วินเซนต์ หลังจากค่ำคืนอันเร่าร้อนในครั้งนั้น เขาไม่ได้ฆ่าฉัน ตรงกันข้าม เขากลับครอบครองร่างกายของฉันจนขาอ่อนระทวย บีบเค้นเอวฉันพลางกระซิบคำเดิมซ้ำ ๆ ว่า “เจ้าหญิงของผม” ในตอนที่ฉันกำลังจะขอเขาแต่งงาน อิซาเบลลา รักแรกของเขาก็กลับมา เพื่อเอาใจเธอ วินเซนต์ปล่อยให้รถชนฉัน สั่งให้คนเอามรดกของแม่ของฉันไปโยนให้หมาจรจัด แล้วส่งฉันเข้าคุก... แต่ในตอนที่ฉันแตกสลายและกำลังจะบินไปบอสตันเพื่อแต่งงานกับคนอื่น วินเซนต์กลับพลิกแผ่นดินทั่วทั้งนิวยอร์กเพื่อตามหาฉัน