Fate Grand Order ทุกภาค

ลำดับเหตุการณ์ของเกมนี้เหมือนการอ่านมหากาพย์ที่แยกเป็นบทใหญ่ ๆ ให้เราเดินทางข้ามเวลาไปแก้ไขจุดเปลี่ยนของประวัติศาสตร์เอง

เราเริ่มจากจุดตั้งต้นที่เกมให้มาเป็นโปรโล็กซ์ แล้วเดินทางผ่านชุด 'Singularity' ซึ่งแต่ละบทคือความผิดปกติในไทม์ไลน์ที่ต้องจัดการ — ในมุมมองของคนที่เล่นตั้งแต่แรก จะจำได้ว่าบทอย่าง 'Orleans' เป็นหนึ่งในจุดที่ทำให้เกมเปิดโลกความเป็นแฟนตาซีประวัติศาสตร์ได้ชัดเจน ขณะที่บทอื่น ๆ ของภาค Singularities จะค่อย ๆ สร้างฉากและตัวละครจนถึงบทใหญ่ที่ชื่อว่า 'Babylonia' ที่มีความรู้สึกมหาภารกิจชัดเจน

เราเห็นว่าหลังจากชุด Singularities จบลง เกมพาเราไปสู่การเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายของภาคนั้น ซึ่งเป็นการคลี่คลายเงื่อนงำหลักของเรื่อง การเล่นตามลำดับที่ออกมาเป็นการสอนว่าเหตุการณ์แต่ละบทมีผลต่อกันและกัน ทั้งในแง่การเล่าเรื่องและการพัฒนาของตัวละคร ความประทับใจส่วนตัวคือการที่แต่ละบทแม้จะเป็นภารกิจแยก แต่เมื่อนำมาต่อกันกลับให้ภาพรวมที่หนักแน่นและคุ้มค่าต่อการติดตาม

แนะนำว่าให้เริ่มจากบทต้นของ 'Fate/Grand Order' ก่อนเสมอ เพราะเนื้อเรื่องถูกวางเป็นทอดยาวตั้งแต่โพรโทคอลโปรล็อกจนถึงส่วนใหญ่ของเนื้อเรื่องหลัก การไล่เล่นจากจุดเริ่มช่วยให้ฉากหลังของโลก ตัวละครรอง และพัฒนาการของแนวคิดเรื่องประวัติศาสตร์และตำนานถูกเปิดเผยอย่างเป็นธรรมชาติ ในมุมมองของคนที่เล่นมานาน ฉากในบทต้นอย่างโพรโทคอลและเนื้อหา Singularity จะให้รากฐานในการเข้าใจแรงจูงใจของเซอร์แวนท์บางตนและความหมายของคำว่า Lostbelt ที่ปรากฏต่อมา

ความเชื่อมโยงระหว่างเหตุการณ์ก่อนหน้าและบทสุดท้ายจะทำให้การอ่านบทอย่าง 'Solomon' มีน้ำหนักขึ้นมากกว่าการกระโดดข้ามมาดูฉากไฮไลต์เพียงอย่างเดียว ในขณะเดียวกัน ระบบเกมและเมคานิกส์พื้นฐานก็จะถูกสอนผ่านเควสต์แรกๆ ทำให้ไม่รู้สึกงงเมื่อต้องรับมือกับบอสที่ซับซ้อนในภายหลัง ผมมักแนะนำให้เพลเยอร์ใหม่ใช้เวลาไต่เรียงเนื้อเรื่องไปทีละบท เพื่อให้ตัวละครและเรื่องราวซึมเข้าไป แทนการมองหาแค่เซอร์แวนท์แรงๆ แล้วกระโดดข้ามบทไป

ท้ายที่สุด การเริ่มจากต้นยังมีข้อดีด้านความเพลิดเพลินอีกอย่างคือหลายฉากมีปริศนาเล็กๆ และมุขเชื่อมโยงกับตำนานที่ถ้านั่งไล่ทีละตอนจะให้ความรู้สึกเต็มอิ่มกว่าการดูไฮไลต์อย่างเดียว เหมือนอ่านนิยายเรื่องยาวเล่มหนึ่งที่ค่อยๆ คลี่ออกมา และนั่นแหละคือเสน่ห์ของ 'Fate/Grand Order' ที่ผมยังชอบกลับมาอ่านซ้ำๆ

การผจญภัยของเรื่องนี้เริ่มต้นจากความเรียบง่ายที่เปลี่ยนไปเป็นเรื่องใหญ่จนกลายเป็นโศกนาฏกรรมระดับจักรวาล การเดินทางผ่าน 'Fuyuki' และ singularities แรกๆ ให้ภาพว่าเรากำลังซ่อมแซมความบกพร่องของเวลา แต่แท้จริงแล้วสิ่งที่อยู่เบื้องหลังคือแผนการใหญ่กว่าเยอะมาก

การเปิดเผยสำคัญที่ฉันจดจำที่สุดคือความสัมพันธ์ระหว่างผู้เล่นกับคนที่ยืนเคียงข้างนั่น — ตัวละครคนสำคัญที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องและเป็นเสาหลักให้กับเรา มีการเฉลยว่าเธอไม่ใช่แค่ผู้ช่วยปกติ แต่เป็นสิ่งประดิษฐ์พิเศษที่ผสมผสานพลังของตำนานเข้าไว้ด้วยกัน จังหวะที่เรื่องเล่าเผยถึงต้นตอของ singularities และแรงจูงใจของผู้ที่สร้างมันขึ้นมาทำให้ภาพรวมของซีรีส์เปลี่ยนไปจากการแก้ปัญหาเป็นการตั้งคำถามว่าควรจะรักษามนุษยชาติไว้แบบเดิมหรือไม่

ฉากสุดท้ายของภาคแรกซึ่งฉันคิดว่าเป็นสปอยล์ระดับหัวใจหลักคือการเผชิญหน้ากับศัตรูตัวจริงที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด มันไม่ใช่ศัตรูธรรมดา แต่เป็นสิ่งที่ท้าทายความหมายของการเป็นมนุษย์และอนาคตทั้งหมด พร้อมกับการตัดสินใจที่หนักหนาและความเสียสละบางอย่างที่เปลี่ยนชีวิตของตัวละครสำคัญไปตลอดกาล — ช่วงนั้นทำให้ฉันรู้สึกทั้งเจ็บปวดและยิ่งใหญ่อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

จริงๆแล้วภาพรวมที่เราเห็นคือเรื่องราวหลักของ 'Fate/Grand Order' อยู่ในเกมเป็นศูนย์กลาง แล้วมังงะเป็นเหมือนหน้าต่างมุมต่าง ๆ ที่เล่าใหม่หรือขยายรายละเอียดบางส่วนให้จับต้องได้ง่ายขึ้น

บางมังงะเป็นการดัดแปลงตรง ๆ ของพาร์ตหลัก เขียนขึ้นมาเพื่อให้คนที่ไม่เล่นเกมอ่านแล้วเข้าใจเหตุการณ์สำคัญได้ มีการตัดบางฉากหรือย่อบทพูดให้กระชับ บทบาทของตัวละครกับโทนเรื่องอาจถูกปรับเล็กน้อยตามสไตล์ของผู้เขียน แต่ก็ยังพอจะตามรอยเนื้อหาหลักจากเกมได้ แอนิเมชันเรื่อง 'Babylonia' ที่หลายคนน่าจะคุ้นคือกรณีที่การเล่าเรื่องจากเกมถูกแปลงไปในรูปแบบภาพนิ่ง-เคลื่อนไหว ทำให้เห็นว่าบทต้นฉบับของเกมทำงานได้ดีเมื่อแปลงเป็นสื่ออื่นๆ

อีกกลุ่มของมังงะเป็นสปินออฟหรือคอมเมดี้ 4-คอมม่าที่ตั้งใจจะเล่นมุกกับตัวละครหรือขยายจุดยืนของผู้ร่วมทีม เหล่านี้มักไม่ถูกมองว่าเป็นแก่นหลักของเนื้อหา แต่กลับมีคุณค่าทางอรรถรสและเติมเต็มมุมที่เกมอาจละเลย สำหรับคนที่อยากตามเรื่องราวแบบครบถ้วนและเป็นทางการจริง ๆ ให้ยึดสคริปต์ในเกมเป็นหลัก ส่วนมังงะจะช่วยให้เข้าใจตัวละครหรือเหตุการณ์ในมุมที่ต่างออกไป และบางครั้งก็ทำให้ฉากโปรดมีความสดใหม่จนยิ้มออกได้

ลองเริ่มจากการดูตามลำดับออกฉายจริง ๆ ดูสิ มันเป็นวิธีที่ทำให้คนใหม่เห็นพัฒนาการของแฟรนไชส์และเข้าใจว่าผลงานต่าง ๆ ถูกตีความและพัฒนาขึ้นอย่างไรตลอดเวลา ฉันมักแนะนำให้คนที่อยากสัมผัส 'Fate' แบบค่อยเป็นค่อยไป ดูเวอร์ชันต้นฉบับที่คนส่วนใหญ่รู้จักก่อน แล้วค่อยกระโดดไปรับชมสปินออฟที่ตีความโลกเดียวกันในแนวทางแปลกใหม่

การดูตามลำดับออกฉายจะทำให้คุณเห็นข้อดีข้อด้อยของแต่ละสตูดิโอ เช่น จะจับได้ว่าภาพและโทนเรื่องเปลี่ยนไปอย่างไรเมื่อเทียบกัน แล้วเมื่อดู 'Fate/kaleid liner PRISMA ILLYA' ในตอนหลัง คุณจะเข้าใจว่าทำไมสปินออฟแบบ Magical Girl ถึงสามารถเล่นกับคาแรคเตอร์เดียวกันได้อย่างสนุกและแปลกตา เพราะคุณมีพื้นฐานจากต้นฉบับแล้ว การจบวันด้วยสปินออฟเบา ๆ แบบนั้นช่วยให้ไม่หนักเกินไปด้วยนะ

รายชื่อตัวละครที่โดดเด่นใน 'Fate/Grand Order' จริงๆ แล้วสะท้อนทั้งการเล่าเรื่องและการออกแบบตัวละครที่เกมเลือกฉายให้ผู้เล่นเห็นก่อนเสมอ โดยเฉพาะตัวละครที่ทำหน้าที่เป็นแกนกลางของพล็อตหรือเป็นหน้าตาของเกม สไตล์การเล่าเรื่องของฉันมักเริ่มจากภาพรวมก่อนแล้วลงรายละเอียดความประทับใจส่วนตัว ซึ่งทำให้มองเห็นว่าทำไมบางคนกลายเป็นสัญลักษณ์ของแต่ละภาค

หนึ่งในตัวละครที่ต้องเอ่ยถึงคือ 'Mash Kyrielight' — คาแรกเตอร์ที่ยืนเคียงข้างผู้เล่นตลอดทั้งเนื้อเรื่องหลักและภาคย่อยต่างๆ ความเป็นมิตรและพัฒนาการของเธอทำให้หลายฉากในภาคต่างๆ มีน้ำหนักทางอารมณ์อย่างชัดเจน อีกคนที่ไม่พูดถึงไม่ได้คือ 'Artoria Pendragon' ซึ่งปรากฏในหลายภาคและมักเป็นจุดศูนย์กลางของประเด็นเกี่ยวกับกษัตริย์และอุดมคติ

ถัดมาจะเป็นตัวละครที่ให้ความรู้สึกทั้งเป็นมิตรและเป็นภัยได้ในเวลาเดียวกัน เช่น 'Gilgamesh' ที่มีบทบาทใหญ่ในหลายภาค ไม่ว่าจะเป็นการเป็นศัตรูหรือพันธมิตรเฉพาะหน้า ส่วน 'Ishtar' กับบุคลิกขี้เล่นแต่ทรงพลังก็โดดเด่นในส่วนของเทพปกรณัมที่ถูกนำมาปรับใหม่ และ 'Jeanne d’Arc' ที่เป็นใบหน้าเด่นของภาค 'Orleans' ทำให้ฉากศรัทธาและการพลัดพรากมีความหนักแน่นขึ้น การเลือกตัวละครเด่นของแต่ละภาคจึงไม่ได้มาจากพลังในการต่อสู้เท่านั้น แต่รวมถึงบทบาทในเรื่อง ตัวตน และความสามารถในการกระตุ้นอารมณ์ผู้เล่นด้วย

บอกตรงๆว่าเมื่อต้องนึกถึงตัวละครที่โผล่ในแฟรนไชส์ 'Fate' บ่อยสุด ชื่อของ 'Artoria Pendragon' ก็เด้งขึ้นมาทันทีในหัวผม

เธอในฐานะ 'Saber' มักทำหน้าที่เป็นแกนกลางของเรื่องราวหลายเส้น ทั้งในบทบาทของผู้ปกป้องผู้เป็นนาย (Master) และในฐานะสัญลักษณ์ทางอุดมคติของความยุติธรรมกับความเป็นผู้นำ ใน 'Fate/stay night' เธอคือภาพลักษณ์ของกษัตริย์ผู้ต้องเผชิญกับความขัดแย้งระหว่างหน้าที่กับความปรารถนา ส่วนในเส้นอื่น ๆ เฉพาะเวอร์ชันที่ต่างไปก็จะสะท้อนมุมที่ต่างออกไป เช่น ความเข้มแข็งที่ถูกบิดเป็นความเหี้ยม หรือความเป็นมนุษย์ที่ถูกขยายให้เห็นชัดขึ้น

ผมชอบที่ Artoria ถูกนำไปดัดแปลงเป็นรุ่นต่าง ๆ — บางเวอร์ชันโอบอุ้มความอบอุ่น บางเวอร์ชันเย็นชาเหมือนก้อนน้ำแข็ง — ทำให้เธอกลายเป็นแท่นเทียบสำหรับธีมหลักของแฟรนไชส์ เรื่องเกียรติยศ การเสียสละ และคำถามที่ว่า 'ผู้นำที่ดีเป็นอย่างไร' นี่แหละคือเหตุผลที่เธอดูเหมือนจะโผล่ในหลายภาคเสมอ และนั่นก็ทำให้ผมยังคงอินได้ทุกครั้งที่เห็นเวอร์ชันใหม่ของเธอจอมสง่างาม

เริ่มจากมุมคลาสสิกที่ทำให้ตัวละครอย่าง 'Saber' กลายเป็นไอคอนเลยก็ไม่ผิดนัก.

ในมุมของผม การเริ่มดูที่ 'Fate/stay night' เวอร์ชันปี 2006 ให้ความรู้สึกเหมือนได้เห็นต้นแบบของทุกองค์ประกอบ—ภาพลักษณ์ของ 'Saber' ในฐานะอัศวินผู้สง่างาม การปะทะระหว่างอุดมคติและความเป็นจริงของสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ และเส้นทางของตัวเอกที่ยังดูบริสุทธิ์ในแบบยุคเก่า ภาพงานอาจไม่ได้ทันสมัยเท่าเวอร์ชันใหม่ แต่ความเรียบง่ายของการเล่าเรื่องกับมุมกล้องบางฉากที่โฟกัสความรู้สึก ช่วยให้เข้าใจว่าทำไมหลายคนถึงหลงรักตัวละครนี้

อีกด้านหนึ่ง การดูเวอร์ชันนี้ก่อนยังเปิดโอกาสให้ประสบการณ์แบบ “เจอครั้งแรก” ที่บริสุทธิ์ ไม่ถูกชักนำด้วยโทนมืดหรือความซับซ้อนมากเกินไป เมื่อดูจบแล้วค่อยไปต่อกับ 'Fate/Zero' เพื่อเข้าใจที่มาของเหตุการณ์แบบเสริมความลึก มันเป็นทางเลือกที่ทำให้การเดินทางกับจักรวาลนี้มีเสน่ห์แบบค่อยๆ ปะติดปะต่อ แถมยังรู้สึกได้ถึงวิวัฒนาการของตัวละครเมื่อเทียบกับผลงานภายหลัง

ถ้าต้องการประสบการณ์ที่ยังคงกลิ่นอายดั้งเดิมและอยากให้การเปิดตัวกับ 'Saber' เป็นสิ่งน่าจดจำ ให้เริ่มจากเวอร์ชันนี้ก่อน แล้วค่อยขยับไประดับที่เข้มข้นกว่าได้อย่างพอดี — นี่เป็นวิธีที่ทำให้ผมเพลิดเพลินกับการค้นพบทีละชั้นโดยไม่รู้สึกถูกทิ้งไว้กลางทาง

อยากให้ภาพกับเพลงพาเราเข้าไปก่อนเลย — ถ้าจะเริ่มจากภาคที่ให้ความมันส์ทางสายตาและความชัดเจนของเรื่องราวทันที ผมแนะนำให้เริ่มจาก 'Fate/stay night: Unlimited Blade Works' เวอร์ชันทีวีที่ออกปี 2014–2015 โดยสตูดิโอที่ทำงานภาพละเอียดมาก เพราะมันนำเสนอคอนเฟลิกต์หลักของเส้นทาง UBW ได้ชัดและครบ ทั้งการต่อสู้ที่ลื่นไหล ซีนสวย ๆ และโมเมนต์ระหว่างรินกับเอมยะที่ทำให้เข้าใจมุมมองของตัวละครได้เร็ว

การดูเวอร์ชันนี้ก่อนทำให้ไม่ต้องเดาทางของพล็อตเยอะ มันเหมือนประตูที่เปิดให้เห็นรูปแบบการใช้เวทย์และการต่อสู้แบบเซิฟเวอร์ที่เป็นเอกลักษณ์ของจักรวาลนี้ แม้บางจุดจะคิดลึกกว่านิด แต่โทนโดยรวมบาลานซ์ระหว่างแอ็คชั่นและอารมณ์ได้ดีมาก ผมรู้สึกว่าถ้าอยากได้ประสบการณ์ดูที่ทันสมัยและอิ่มเอมกับช็อตภาพยนตร์นี่เป็นตัวเลือกอันดับหนึ่ง

หลังจากนั้นถารู้สึกอยากขยายบริบท ก็สามารถย้อนไปดูผลงานอื่น ๆ ที่ให้มุมมองเสริมได้ แต่ถาต้องการคำตอบสั้น ๆ ว่าเริ่มจากภาคไหนก่อน ให้เริ่มจากเวอร์ชันยูโฟเทเบิลของ 'Unlimited Blade Works' แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะไปทางไหนต่อ — นี่คือทางที่ทำให้ผมติดเรื่องนี้ได้อย่างรวดเร็ว