การ์ตูนเต่านินจาเสียงพากย์ไทยใครบ้างที่น่าสนใจ

เอาล่ะ มาดูกันแบบละเอียดขึ้นหน่อยว่าคนที่พากย์เสียงเต่าแต่ละตัวใน 'เต่านินจา 2' คือใครและทำไมเสียงของแต่ละคนถึงโดดเด่นสำหรับฉากนั้นๆ ฉันชอบฟังรายละเอียดพวกนี้ เพราะเสียงพากย์เก็บอารมณ์ของตัวละครได้มากกว่าที่คิด ในเวอร์ชันภาพยนตร์ภาคสอง (ชื่อทางการภาษาอังกฤษคือ 'Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze') เต่าแต่ละตัวยังเป็นทีมเสียงชุดเดิมจากภาคแรก ซึ่งประกอบด้วย Brian Tochi ที่ให้เสียงเป็นลีโอนาร์โด น้ำเสียงของเขาจะค่อนข้างนิ่งและมีความเป็นผู้นำ เหมาะกับบทบาทหัวหน้าทีม ส่วนดอนนาเตลโลนั้นได้เสียงจาก Corey Feldman ซึ่งให้บุคลิกแบบคิดเร็ว ตลกร้ายแต่จริงจังเมื่อถึงเวลาต้องแก้ปัญหา ไมเคิลแองเจโลได้เสียงจาก Robbie Rist ที่ทำให้ตัวละครเป็นมิตรและขี้เล่นตามสไตล์ของมิเคจิ ส่วนราฟาเอลได้เสียงจาก Josh Pais ซึ่งน้ำเสียงกระด้างกว่าเพื่อน แอบห้าวและมีมุมดิบ ๆ ที่เข้ากับความคับข้องใจของราฟได้ดี ฉันคิดว่าการเลือกพากย์ชุดเดิมสำหรับ 'เต่านินจา 2' ช่วยให้คาแรกเตอร์ต่อเนื่องจากภาคแรกและยังคงความลงตัวของบรรยากาศทั้งความฮาและดราม่าในฉากต่าง ๆ เสียงของแต่ละคนเติมชีวิตให้ทีมเต่าได้อย่างชัดเจน ลองฟังจังหวะมุขและการโต้ตอบกันก็จะเห็นเลยว่าเสียงพากย์เป็นส่วนสำคัญในการทำให้หนังมีสีสันแบบภาพยนตร์ยุคต้นทศวรรษ 90 อย่างแท้จริง

ในฐานะแฟนเต่าที่ตามดูมาเรื่อย ๆ ผมชอบสังเกตเรื่องพากย์ไทยของตัวละครหลักเพราะมันเปลี่ยนอารมณ์ของเรื่องได้มาก เมื่อพูดถึงตัวละครหลักของ 'Teenage Mutant Ninja Turtles' ที่คนมักถามถึงกันบ่อย ๆ ก็จะเป็นสี่เต่า ลีโอนาร์โด, มิคเคลันเจโล, ดอนนาเตลโล และราฟาเอล รวมทั้งมาสเตอร์สปลินเตอร์และเชร็ดเดอร์ด้วย ฉบับต่าง ๆ ของซีรีส์และภาพยนตร์ได้รับการพากย์ไทยโดยทีมคนละชุดกัน บางเวอร์ชันที่ออกอากาศทางทีวีในช่วงหนึ่งอาจมีนักพากย์ท้องถิ่นจากสตูดิโอหนึ่ง ขณะที่แผ่นดีวีดีหรือฉบับโรงหนังอาจใช้ทีมที่เป็นนักพากย์มืออาชีพที่คนรู้จักมากกว่า นั่นจึงทำให้ชื่อพากย์เปลี่ยนไปตามปีและรูปแบบการปล่อยงานของแต่ละบริษัท ถ้าอยากรู้ชื่อคนพากย์ของฉบับเฉพาะ ๆ แนะนำให้ดูเครดิตท้ายเรื่องหรือปกดีวีดี เพราะตรงนั้นเป็นที่ที่มักระบุชื่อเสียงพากย์ชัดเจน สำหรับฉันเอง ความแตกต่างของน้ำเสียงในแต่ละเวอร์ชันเล่าเรื่องให้มีรายละเอียดใหม่ ๆ อยู่เสมอ และมันก็เป็นส่วนหนึ่งของความสนุกในการตามหาเวอร์ชันที่ชอบ

รายการพากย์ไทยของ 'เต่านินจา' เวอร์ชันปี 2557 ในความทรงจำของผมเคยเห็นเครดิตภาษาไทยในตอนท้ายของหนัง ซึ่งระบุว่านักพากย์หลายคนมารวมทีมกันเพื่อให้เสียงตัวละครมีบุคลิกชัดเจนและสนุกสนาน ผมจะพูดถึงภาพรวมก่อน: เสียงของเต่าสี่ตัวถูกจับคู่กับน้ำเสียงและท่าทางอย่างใส่ใจ — ผู้นำมีเสียงทรงพลังและหนักแน่น เพื่อนตลกมีโทนเสียงสดใส ขณะที่นักคิดมีท่วงทำนองช้าลง และอีกคนก็มีเสียงแหบกร้าวกว่าเล็กน้อย ส่วนตัวละครอย่างชเรดเดอร์กับนักวิทยาศาสตร์ก็ได้เสียงที่ให้อารมณ์ตึงเครียดและเยือกเย็น ทำให้ฉากแอ็กชันกับมุกตลกบาลานซ์กันได้ดี เมื่อมองในมุมของผู้ชมที่ชอบฟังพากย์ไทย ผมชอบการเลือกโทนเสียงที่สอดคล้องกับบุคลิกตัวละครมากกว่าการตามชื่อเสียงนักพากย์เสมอไป เพราะบางครั้งนักพากย์ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักกลับมีการแสดงที่ลงตัวและทำให้ตัวละครมีชีวิต ในเวอร์ชันนี้เสียงสนับสนุนอย่างตำรวจ นักข่าว และตัวร้ายหุ่นยนต์ก็มีคุณภาพ ทำให้หนังที่เต็มไปด้วยฉากบู๊ยังคงลื่นไหลและเข้าใจง่ายสำหรับคนดูไทย ท้ายสุด อยากบอกว่าถึงแม้จะจำชื่อนักพากย์เฉพาะบางคนไม่ครบ ผมยังประทับใจกับงานรวมทีมพากย์ไทยชุดนั้นที่ทำให้อารมณ์หนังส่งตรงมาถึงผู้ชมบ้านเราได้อย่างสนุกและเป็นธรรมชาติ

เล่าแบบแฟนที่ชอบดูฉบับภาพยนตร์บ่อย ๆ เลยนะ — เรื่องการพากย์ไทยของ 'นินจาเต่า' มันไม่ใช่แค่ชื่อคนเดียวที่ตอบได้ง่าย ๆ เพราะมีหลายเวอร์ชันและหลายการจัดจำหน่ายที่ใช้ทีมพากย์ต่างกัน ฉันสังเกตว่าฉบับโรงภาพยนตร์กับฉบับดีวีดี/ทีวีมักเปลี่ยนทีมพากย์ไปตามสัญญาและสตูดิโอ บางครั้งเสียงไทยที่เราได้ยินในโรงก็ไม่เหมือนกับเสียงที่เปิดทางช่องทีวีเมื่อหลายปีผ่านไป โดยทั่วไปตัวละครหลักสี่ตัวคือ Leonardo, Donatello, Michelangelo และ Raphael จะถูกมอบหมายให้คนพากย์ที่มีบุคลิกชัดเจนเพื่อสะท้อนอารมณ์ของแต่ละตัว เช่นเสียงเป็นผู้นำสำหรับ Leonardo หรือเสียงทะเล้นสำหรับ Michelangelo แต่ถาถามว่าชื่อใครพากย์ในเวอร์ชันไทยของภาพยนตร์เรื่องใดเรื่องหนึ่ง ชื่อพากย์มักจะระบุไว้ในเครดิตท้ายเรื่องของเวอร์ชันไทยหรือในหน้าข้อมูลของผู้จัดจำหน่ายที่นำเข้าหนังนั้น ๆ ซึ่งเป็นที่มาของข้อมูลคนพากย์อย่างเป็นทางการ ฉันมักจะชอบดูเครดิตท้ายเรื่องเพราะได้รู้เจ้าของเสียงที่ทำให้อารมณ์ตัวละครครบถ้วน

ความทรงจำแรก ๆ ของฉันเกี่ยวกับ 'นินจาเต่า' คือเสียงพากย์ที่ทำให้แต่ละเต่ามีบุคลิกเด่นชัดไม่เหมือนกันเลย — เสียงนั้นส่วนใหญ่มาจากนักพากย์ชาวอเมริกันรุ่นคลาสสิกที่ทำงานในซีรีส์ฉบับ 1987 ที่หลายคนเรียกว่ารุ่นเก่า ในเวอร์ชันภาษาอังกฤษดั้งเดิม สี่เต่าหลักได้เสียงพากย์จากคนที่แฟน ๆ จำได้ง่าย: เลโอโนาร์โดได้เสียงจาก Cam Clarke ซึ่งให้โทนสบาย ๆ แต่จริงจัง ดอนแอทเทโลได้รับเสียงจาก Barry Gordon ที่มีน้ำเสียงนิ่งและฉลาด ส่วนราฟาเอลได้เสียงจาก Rob Paulsen ที่ใส่ความเกรี้ยวกราดและฮาได้พอดี และมิเคลันเจโลได้เสียงจาก Townsend Coleman ที่เต็มไปด้วยความสดใสและความติ๊งต๊อง ทำให้แต่ละตัวมีเส้นเสียงที่ต่างกันชัดเจน ไม่แค่ตัวละครดูต่าง แต่ผู้ชมก็ได้ยินความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจากน้ำเสียงด้วย นอกจากนั้น ตัวละครรองก็ได้เสียงจากนักพากย์ที่มีประสบการณ์ เช่น April O'Neil ได้รับเสียงจาก Renae Jacobs ซึ่งจับความเป็นนักข่าวสาวยุค 80 ได้ดี สไพรท์เตอร์ (Splinter) ได้เสียงจาก Peter Renaday ที่ให้ความหนักแน่นและอบอุ่น ขณะที่ตัวร้ายสำคัญอย่าง Shredder ได้เสียงจาก James Avery ซึ่งเติมความเข้มแข็งให้กับบุคลิกของศัตรู การจับคู่เสียงกับการออกแบบคาแรกเตอร์และการเขียนบททำให้ซีรีส์มีจังหวะตลก-ดราม่าแบบที่เด็ก ๆ ชื่นชอบและผู้ใหญ่ก็ยังจำได้จนถึงวันนี้ — นี่คือเหตุผลที่พากย์รุ่นเก่าได้รับการเอ่ยถึงบ่อย ๆ เมื่อใครพูดถึงความทรงจำวัยเด็กของการ์ตูนเรื่องนี้

เวลานั่งดู 'นินจาเต่า 2' พากย์ไทยครั้งแรก มันพาไปย้อนวัยเหมือนได้ยินเสียงที่คุ้นเคยจากร้านเช่าวีซีดีใกล้บ้านอีกครั้ง ดิฉันเป็นคอหนังเก่าที่ติดตามเวอร์ชั่นพากย์ไทยมานาน จึงค่อนข้างรู้ดีว่าเรื่องของการพากย์ภาษาไทยมักไม่ค่อยมีเอกสารสาธารณะที่รวมรายชื่อครบถ้วนเหมือนฉบับภาษาอังกฤษ หลายครั้งที่หนังเดียวกันถูกพากย์หลายรอบ — ทั้งเวอร์ชั่นฉายโรง เวอร์ชั่นแผ่นดีวีดี และเวอร์ชั่นที่ให้ออกอากาศทางทีวี — ทำให้รายชื่อผู้พากย์เปลี่ยนได้ตามสตูดิโอและปีที่พากย์ รายชื่อตัวละครหลักที่คนถามถึงได้แก่ เลโอนาร์โด, ราฟาเอล, ดอนนาเทลโล, มีเคลันเจโล, มาสเตอร์สปลินเตอร์, ชเรดเดอร์, และตัวละครมนุษย์สำคัญอย่างเอพริล โอนีลล์และเคซีย์ โจนส์ ในแง่ของข้อมูลที่ยืนยันได้ บ่อยครั้งที่สุดจะพบชื่อผู้พากย์ไทยในเครดิตท้ายเรื่องของแผ่นดีวีดีหรือในข้อมูลแจกของผู้จัดจำหน่าย แต่ถ้าเป็นการฉายทางโทรทัศน์บางช่อง พากย์ใหม่อาจไม่ได้มีการประกาศรายชื่ออย่างเป็นทางการให้เข้าถึงง่ายนัก ดิฉันเลยมองว่าเหตุผลที่หลายคนยังไม่ทราบชื่อผู้พากย์ไทยที่ชัดเจนก็มาจากปัจจัยนี้ ในฐานะแฟน ฉันชอบฟังเสียงพากย์ไทยเพื่อเปรียบเทียบโทนและคาแรคเตอร์ของเต่าแต่ละตัว บางเวอร์ชั่นเน้นมุกคาแรกเตอร์ให้มีความขำขันมากขึ้น ขณะที่บางเวอร์ชั่นกลับให้เสียงดุดันและจริงจังกว่า ซึ่งทำให้ประสบการณ์การดูเปลี่ยนไปได้เยอะ หากต้องการยืนยันชื่อผู้พากย์ของฉบับพากย์ไทยที่คุณดูอยู่ที่สุด การเช็กเครดิตท้ายแผ่นหรือข้อมูลจากผู้จัดจำหน่ายมักเป็นทางที่ตรงที่สุด แต่ถ้าคุณอยากคุยแลกเปลี่ยนฉบับที่คนในชุมชนชอบ บอกฉบับที่ดูมาได้เลย—ฉันยินดีแชร์ความรู้สึกและเทียบเวอร์ชั่นให้ฟังแบบละเอียดๆ

เสียงพากย์ไทยของ 'เต่านินจา 2' มักเป็นเรื่องที่แฟนหนังบ้านเราพูดถึงกันบ่อย ๆ เพราะมีหลายฉบับที่หมุนเวียนมาตามทีวี แผ่น และการฉายซ้ำในอดีต ความทรงจำส่วนตัวของผมบอกว่าฉบับที่คนไทยคุ้นเคยมักมีการแยกแยะระหว่างพากย์โรงกับพากย์ทีวี: บางครั้งเสียงแสดงหลักอย่างลีโอนาร์โด ราฟาเอล มิเคลันเจโล และโดนาเทลโล ถูกให้เสียงโดยคนละชุดระหว่างการฉายโรงและการออกเป็นแผ่นวีซีดี/ดีวีดี ซึ่งทำให้ชื่อคนพากย์ที่แฟน ๆ บอกต่อกันจึงแตกต่างไปตามแหล่งที่มาของเวอร์ชั่นที่ดู ถ้าจะสรุปแบบไม่ระบุตัวคนเพียงชื่อเดียว ควรตระหนักว่าทีมพากย์ประกอบด้วยกลุ่มนักพากย์คนไทยที่รับบทเต่าแต่ละตัว, เสียงวิลลั่น, ศัตรูหลัก, และตัวละครสมทบอีกหลายคน เครดิตจริงๆ จะระบุไว้ในหน้าจอเครดิตของฉบับแผ่นหรือเวอร์ชั่นที่ฉาย ซึ่งผมมองว่านี่คือเหตุผลว่าทำไมการยืนยันชื่อคนพากย์ไทยของ 'เต่านินจา 2' ต้องอ้างอิงที่มาของฉบับนั้นเป็นหลักและแฟน ๆ มักแลกเปลี่ยนข้อมูลกันให้ครบฝั่งความทรงจำส่วนตัวยังคงย้ำว่าเสียงพากย์เก่า ๆ นำความอบอุ่นแบบยุค 90 มาอีกครั้ง

เวอร์ชันหนังปี 1990 ของ 'เต่านินจา' เป็นภาพยนตร์ที่ฉันยังชอบพูดถึงเวลาคุยเรื่องหนังสไตล์ทำมือและงานคอสตูมยุคก่อน CGI ครองโลก ในหนังเรื่องนั้น เสียงของเต่าสี่ตนนั้นมาจากนักพากย์คนละคน ซึ่งช่วยเติมบุคลิกให้ตัวละครแต่ละตัวชัดเจน: เลโอนาร์โดได้เสียงโดย Brian Tochi, โดนาเทลโลพากย์โดย Corey Feldman, ไมเคิลแองเจโลได้เสียงจาก Robbie Rist และแรฟเฟิลโดย Josh Pais การจับคู่นักพากย์กับคนใส่ชุดทำให้ตัวละครออกมามีมิติทั้งด้านการเคลื่อนไหวและน้ำเสียง โดยส่วนตัวแล้วฉันมองว่าสิ่งที่ทำให้เวอร์ชันนี้น่าจดจำไม่ใช่แค่บทหรืองานเทคนิค แต่เป็นการที่เสียงและท่าทางผสานกันจนคนดูรู้สึกว่าเต่าสี่ตัวนั้นมีชีวิตจริง ๆ ความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ในน้ำเสียง—เช่นโทนเสียงสุขุมของเลโอนาร์โดกับท่าทางชิล ๆ ของไมเคิลแองเจโล—ช่วยให้ฉากกลมกล่อมและมีอารมณ์ ฉะนั้นการรู้ว่าใครพากย์เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คนแฟนคลับยังคุยและหาคลิปมาไล่ฟังกันอยู่บ่อย ๆ

ยุคที่ฉันดู 'นินจาเต่า' ในโรงภาพยนตร์ ฉบับพากย์ไทยที่ฉันเคยเจอมันไม่ใช่เวอร์ชันเดียวเลย บ่อยครั้งจะเจอทั้งเวอร์ชันที่ออกฉายในปี 1990 (ฉบับภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชัน) และเวอร์ชันที่เป็นภาพยนตร์ CGI รุ่นใหม่กว่า ซึ่งแต่ละเวอร์ชันก็ใช้ทีมพากย์คนละชุดกัน ฉันจำบรรยากาศการดูที่มีเสียงพากย์ไทยประกอบฉากแอ็กชันสนุกๆ ได้ชัด—แต่รายชื่อนักพากย์ที่ลงเสียงจริงๆ มักขึ้นอยู่กับผู้จัดจำหน่ายหรือช่องที่ฉายในขณะนั้น การจะแยกรายละเอียดนักพากย์ตามตัวละครอย่าง Leonardo, Michelangelo, Donatello, Raphael, Splinter, Shredder, April O'Neil หรือ Casey Jones ต้องระบุเวอร์ชันให้ชัด เพราะบางฉบับโทรทัศน์อาจจ้างนักพากย์ที่คุ้นหน้าในวงการทีวี ในขณะที่ดีวีดีหรือรีมาสเตอร์สากลอาจใช้ทีมพากย์จากสตูดิโอพากย์ทางภาพยนตร์ รายชื่อที่ปรากฏในเครดิตตอนท้ายของแต่ละฉบับจะบอกข้อมูลชัดเจนว่าคนไหนให้เสียงตัวละครไหน พอพูดถึงเสียงพากย์ไทยแล้ว ฉันชอบฟังว่าแต่ละคนตีความตัวละครต่างกันอย่างไร บางเสียงทำให้เต่าแต่ละตัวยิ่งมีบุคลิกชัด บางเสียงบทร้ายก็ให้ความรู้สึกหนักแน่นมากขึ้น ความแตกต่างของเวอร์ชันพากย์นี่แหละที่ทำให้การกลับไปดูซ้ำหลายรอบยังรู้สึกมีอะไรให้ค้นหาอยู่เสมอ

เสียงพากย์ไทยของ 'เต่านินจา' ภาคแรกเป็นเรื่องที่แฟนเก่า ๆ มักจะถกเถียงกันอยู่บ่อยครั้ง เพราะเวอร์ชันที่เราได้ยินในโรง ทีวี หรือดีวีดีไม่เหมือนกันเสมอไปและการบันทึกเครดิตในสมัยก่อนก็ไม่ได้ละเอียดเท่าตอนนี้ ขณะที่ผมจำเสียงพากย์ในฉากซุ่มโจมตีในตรอกซอยได้ชัดเจน เสียงหัวหน้าเต่าจะถูกปรับให้มีน้ำหนักและจริงจัง ส่วนเสียงเต่าที่เล่นตลกมักถูกให้โทนที่สดกว่า ซึ่งทำให้แฟนบางคนเชื่อว่าเป็นนักพากย์คนละกลุ่มกันสำหรับแต่ละฉบับ ในมุมมองของคนที่สะสมแผ่นโบราณ ผมเห็นว่ามีอย่างน้อยสองสายหลักคือเวอร์ชันฉายโรง/ทีวีกับเวอร์ชันสำหรับแผ่นบ้าน โดยฉบับฉายโรงบางครั้งจะใส่ซับไทยและเก็บเสียงต้นฉบับไว้ ส่วนฉบับที่เผยแพร่ทางทีวีหรือวิดีโอโฮมมักจะมีการตัดต่อและพากย์ใหม่เพื่อให้เหมาะกับช่วงเวลาและมาตรฐานการออกอากาศในไทย การที่มีคนพากย์หลายรุ่นทำให้ชื่อผู้พากย์ไทยมักหายากหรือไม่ได้ถูกระบุในหน้าปก ถ้าใครอยากยืนยันชัดเจน ผมมักจะแนะนำให้ลองหาแผ่นดีวีดีเวอร์ชันเก่าหรือดูเครดิตท้ายรายการ (ถ้ามี) เพราะนั่นมักเป็นแหล่งข้อมูลที่ตรงที่สุด ส่วนความรู้สึกส่วนตัวก็คือ เสียงพากย์ไทยแต่ละเวอร์ชันมีความเสน่ห์ในแบบของมัน และบางครั้งการได้ยินเสียงเก่า ๆ ก็พาให้เราคิดถึงบรรยากาศยุค 90 ได้ดีทีเดียว