ครูควรจัดการอย่างไรเมื่อเด็กชอบล้อเพื่อน?

เธอ เกลียดเด็กที่สุด โดยเฉพาะเด็กนิสัยเสียแบบเขา "ฮันเตอร์" -- ฮันเตอร์ -- หล่อ รวย (เอา)แต่ใจเก่ง -- พระพาย -- สวย เก่ง เกลียดเด็กที่สุด --- "ฉันเป็นพี่นายนะ!" "พี่น้องท้องชนกันน่ะเหรอ" "เด็กปากเสีย!" "รู้ได้ไงเคยลองแล้วเหรอ ทำไมผมจำไม่ได้ล่ะลองอีกสักทีก็คงไม่เสียหายหรอกมั้ง" "อื้อ!~ ฮันเตอร์!" --- "ฉันไม่ชอบเด็ก" "โตพอจะเป็นผัวเธอได้แล้ว ทบทวนหน่อยไหม" "นี่! นายมันเอาแต่ใจตัวเองที่สุดเลย" "เอาเก่งด้วยนะเผื่อลืม"

ฉันเคยรับปากว่าจะย้ายโรงเรียนไปพร้อมกับเขา เพื่อนสมัยเด็กที่ถูกรังแก แต่เขากลับเปลี่ยนใจในวันก่อนยื่นเอกสารอย่างเป็นทางการ เพื่อนของเขาพูดแซวว่า “เก่งจริงนะ แกล้งทำเป็นโดนรังแกตั้งนาน ก็เพื่อหลอกเอาจู้ฮ่าวหลานไป” “เธอเป็นแค่เพื่อนสมัยเด็กของนายเอง นายกล้าปล่อยให้เธอไปโรงเรียนแปลกหน้าแค่ลำพังจริงๆ เหรอ” ซ่งลู่เจ๋อตอบด้วยน้ำเสียงเฉยชา “ก็แค่โรงเรียนอีกแห่งในเมืองเดียวกัน จะไกลสักแค่ไหนกัน” “โดนเธอตามติดทั้งวัน ฉันก็เริ่มเอียนเหมือนกัน แบบนี้ก็ดีแล้ว” วันนั้นฉันยืนอยู่นอกประตูเป็นเวลานาน สุดท้ายก็เลือกที่จะหันหลังเดินจากไป เพียงแต่ในใบสมัครย้ายโรงเรียน ฉันเปลี่ยนจากโรงเรียนมัธยมในเมืองไห่เป็นโรงเรียนมัธยมในต่างประเทศตามที่พ่อแม่ต้องการ ทุกคนลืมไปแล้วว่า ระหว่างฉันกับเขา เดิมทีก็อยู่คนละโลกกันอยู่แล้ว

เรื่องราวสุดเร่าร้อน ในไร่ข้าวโพดหลังโรงเรียน ระหว่างครูสาวบรรจุใหม่ กับลุงภารโรงสุดเซ็กซี่ อดีตเสือเก่า ฉายาม้าดำแห่งพงไพร! ความลับในไร่ข้าวโพด...และการแก้แค้นอย่างสาสม ! แสงโพล้เพล้จากดวงตะวันที่เพิ่งลาลับขอบฟ้า ไม่อาจทำให้เห็นรายละเอียดบนใบหน้าของชายผู้ถือปืนยาวได้แม่นนัก แต่อดีตจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่มีใครกล้าต่อกรในถิ่นนี้ คงจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจาก... “สะ...เสือ เสือกล้า!” พอคาดเดาได้ว่าเป็นใคร ไอ้ท้วมก็รีบปล่อยร่างเกือบเปลือยของครูสาวแล้วถอยล่นกระถดหนีอย่างรนรานหวาดกลัว “ไอ้...ไอ้...ยม ไอ้ยมโว๊ย!” เสือกล้าไม่รอช้า แสดงอำนาจบารมีเหนือกฎหมายด้วยการกระชากไกปืนเตรียมเป่าสัตว์นรก “กูจะนับถึงสิบ ถ้าพวกมึงวิ่งไม่ทัน พวกมึงได้กลายเป็นปุ๋ยในไร่ข้าวโพดแน่!!!”

เธอเป็นศิษย์เก่าที่ได้มาเป็นครูฝึกสอน ส่วนเขาคือครูพละที่เคยให้เกรด 0 กับเธอ ! “สวัสดีค่ะครูธร จำหนูได้มั้ยคะ” ดุจดารายกมือไหว้ครูพละวัยสี่สิบตามมารยาท คลี่ยิ้มสดใส แต่มีเลศนัยน์แฝงเร้น สายตาร้ายอย่างคนมีแผนการกำลังร้องบอกเขาว่า เธอไม่ได้มาดีอย่างแน่นอน “เอ่อ...” ทั้งที่จำศิษย์เก่าตัวแสบได้ขึ้นใจ แต่เขากลับปฏิเสธหน้าตาเฉย เพียงเพราะไม่อยากรื้อฟื้นความลับบางอย่างที่ถูกฝังไว้เมื่อห้าปีก่อน ความลับที่มีแค่เขากับเธอเท่านั้นที่รู้ “ขอโทษที ครูจำไม่ได้ แต่หน้าคุ้น ๆ อยู่นะ” ดุจดาราแอบยิ้มร้าย นึกแล้วว่าเขาต้องปฏิเสธ

ก่อนถึงเวลายื่นคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย สาวสวยประจำห้องผู้มีฐานะเป็นถึงลูกสาวมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่า เธอสามารถทำให้เพื่อนทั้งห้องสอบติดจุฬาฯได้ “พ่อแม่ฉันบริจาคตึกให้มหาลัยไปตั้งหลายหลัง แค่ฝากพวกนายเข้าเรียนน่ะเรื่องจิ๊บจ้อย” คะแนนของเพื่อนส่วนใหญ่ในห้องห่างไกลจากมหาวิทยาลัยจุฬาฯอยู่มากโข แต่พวกเขากลับเชื่อคำพูดของสาวสวยประจำห้องอย่างสนิทใจ ยอมสละสิทธิ์การยื่นคะแนน แล้วรอพึ่งเส้นสายของสาวสวยประจำห้องเพื่อเข้ามหาลัย ชาติที่แล้ว ฉันรู้ว่าคำพูดของสาวสวยประจำห้องเชื่อถือไม่ได้ จึงรีบเกลี้ยกล่อมไม่ให้พวกเขาทิ้งสิทธิ์ยื่นคะแนน ให้เตรียมแผนสำรองเอาไว้ แถมยังไล่โทรศัพท์ไปแจ้งผู้ปกครองของพวกเขาเรียงคน แต่เรื่องนี้กลับทำให้สาวสวยประจำห้องโกรธจัด เธอเยาะเย้ยว่าฉันมันพวกยาจกที่ไม่เข้าใจกฎเกณฑ์ของสังคมชั้นสูง และกำลังทำลายอนาคตของเพื่อนทั้งห้อง แฟนหนุ่มก็ด่าทอฉันด้วยความโกรธว่าขี้อิจฉาเกินไป “ฉันว่าเธอมันก็แค่อิจฉาที่บ้านซาซารวย ทนไม่ได้ที่พวกเราจะได้ไปเรียนจุฬาฯกันหมด เธอก็แค่เรียนเก่งแล้วไง พยายามให้ตายทั้งชาติก็เทียบไม่ได้กับสมบัติที่บ้านเขาสั่งสมมาตั้งสามชั่วโคตรหรอก!” เห็นแก่ความเป็นเพื่อนร่วมชั้นมาสามปี ฉันเลยไม่อยากถือสาหาความ ก่อนถึงเส้นตายพอเห็นว่าพวกเขายังคงไม่ยื่นคะแนน ฉันก็รีบแจ้งตำรวจทันที และได้กระชากหน้ากากเปิดโปงตัวตนจอมปลอมของสาวสวยประจำห้อง สาวสวยประจำห้องถูกสังคมรุมประณามด่าทออย่างหนัก จนสิ้นหวังกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย เพื่อนร่วมชั้นต่างก็พากันบอกว่าเธอสมควรตายแล้ว และขอบคุณที่ฉันช่วยกอบกู้อนาคตของพวกเขาเอาไว้ แต่ในงานเลี้ยงรุ่นอำลาของห้อง แฟนหนุ่มกลับวางยาพิษในเครื่องดื่มของฉัน เพื่อนทั้งห้องต่างก็ยืนมองฉันดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดด้วยสายตาเย็นชา “พวกเราอย่างมากก็แค่ไม่ได้เรียนมหาลัย แต่สิ่งที่ซาซาเสียไปคือชีวิตเลยนะ!” เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ได้กลับมาในวันที่สาวสวยประจำห้องโอ้อวดว่าตัวเองสามารถใช้เส้นสายได้

ในระหว่างที่ฉันกำลังรับหน้าที่เป็นครูสอนพิเศษตามบ้าน อาการเสพติดกามของฉันก็กำเริบขึ้นมา ฉันตกอยู่ในสภาวะถึงจุดสุดยอดต่อหน้าต่อตาผู้ปกครองของเด็กนักเรียน ยาที่มีก็กินจนหมดเกลี้ยงแล้ว และตรงหน้าของฉันก็คือเด็กที่ฉันกำลังสอนอยู่ ในตอนที่ฉันถูกความเสียวซ่านเล่นงานจนแทบจะเสียสติ มือข้างหนึ่งก็ลูบไล้ขึ้นมา มันแฝงไปด้วยความรุนแรงในแบบที่ฉันไม่เคยสัมผัสมาก่อน กำลังหยอกเย้าปรนเปรอร่างกายที่แสนอ่อนไหวของฉันในจุดลับตา ฉันพยายามอดทนต่อความรัญจวนใจนั้น และฝืนสอนต่อไปอย่างตะกุกตะกัก ในที่สุด เมื่อสอนมาถึงคำศัพท์คำที่หก ฉันก็หลุดเสียงสะอื้นออกมา แล้วทรุดฮวบลงตรงนั้นอย่างหมดรูป และในตอนนั้นเอง บางสิ่งที่ร้อนระอุและลำพองเต็มที่ ก็จ่อประชิดเตรียมพร้อมอยู่ทางด้านหลังของฉัน