คุณควรเลือกหนังสือน่าสนใจแนวแฟนตาซีเล่มไหนก่อน?

เริ่มจากเล่มนี้ก่อนเลย: 'The Name of the Wind' เป็นงานแฟนตาซีที่เต็มไปด้วยการเล่าเรื่องแบบใกล้ชิด เหมือนกับนั่งฟังคนเล่าเรื่องในผับกลางคืนแล้วค่อย ๆ ถูกดึงเข้าไปในชีวิตของตัวละคร เรื่องเล่าเน้นที่ตัวละครหลักมากกว่าพล็อตระเบิดตูมตาม ฉันชอบวิธีการที่ภาษาและคำบรรยายถูกใช้เป็นเครื่องมือสร้างบรรยากาศ—มันไม่ได้รีบ แต่ทุกบรรทัดมีจังหวะของตัวเอง ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอกกับโลกที่เขาอยู่มีน้ำหนักและน่าเชื่อถือ อ่านเล่มนี้จะได้พบกับความสุขของการซึมซับรายละเอียด โลกของเวทมนตร์ถูกวางไว้เป็นระบบที่มีตรรกะและข้อจำกัด ไม่ใช่แค่มายากลแบบไร้เหตุผล ฉากในมหาวิทยาลัย เวทีดนตรี และการเดินทางภายในใจของตัวเอกทำให้หนังสือมีมิติ ผมมักจะสะดุดกับพาร์ทดนตรีและบทกวีของเรื่องซึ่งทำให้ภาพรวมไม่จืดชืด แม้บางครั้งการเล่าเรื่องจะยืดออกไป แต่ส่วนที่ดี ๆ กลับคุ้มค่ากับการลงทุนเวลา สุดท้ายอยากเตือนว่ามันเป็นงานที่เหมาะกับคนที่ชอบอ่านเชิงตัวละครและโลกที่ละเอียด ถาชอบนิยายแฟนตาซีที่เน้นฉากบู๊อย่างเดียว อาจรู้สึกช้าหน่อย แต่ถ้าชอบความใส่ใจในภาษาและการปูพื้นตัวละครจริง ๆ เล่มนี้ให้รางวัลแบบค่อยเป็นค่อยไป อ่านแล้วมักรู้สึกว่าอยากย้อนกลับมาอ่านซ้ำเพื่อจับเส้นใยเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในเรื่อง

เริ่มต้นด้วยประสบการณ์อ่านที่อบอุ่นและไม่ซับซ้อนจะช่วยให้คนใหม่รักแนวแฟนตาซีได้เร็วขึ้น — นี่คือเหตุผลที่ผมแนะนำบางเล่มเป็นพิเศษ 'The Hobbit' เหมาะกับการเริ่มต้นเพราะจังหวะการเล่าเรื่องเป็นมิตร สีสันของโลกและตัวละครไม่ซับซ้อนจนเกินไป แต่ก็มีการผจญภัยและมุขขันที่ทำให้ยิ้มได้ตลอด เล่มนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเดินทางไปกับเพื่อนเก่า ทุกฉากมีจุดยึดให้เข้าใจโลกกว้างขึ้นโดยไม่รู้สึกว่าตามไม่ทัน นอกจากนี้การอ่านฉบับแปลไทยก็จะช่วยให้เก็บสำเนียงการบรรยายแบบคลาสสิกได้ง่ายขึ้น ถ้าต้องการความอบอุ่นสไตล์โรงเรียนเวทมนตร์ ลองหยิบ 'Harry Potter and the Sorcerer\'s Stone' ดู — นี่เป็นประตูสู่วรรณกรรมแฟนตาซีสำหรับหลายคน เรื่องไม่รีบเร่ง การปูโลกและตัวละครเป็นไปอย่างธรรมชาติ จนเมื่ออ่านไปเรื่อย ๆ แล้วจะอยากรู้จักเมือง โรงเรียน และเพื่อนร่วมทางมากขึ้น ผมมักเห็นว่าคนที่ชอบหนังสือที่มีทั้งมิตรภาพ ปริศนา และโลกที่ค่อย ๆ ขยาย จะติดเล่มนี้ได้ไว ถ้าชอบงานที่มีเสน่ห์แบบนิยายเวทมนตร์สั้น ๆ แต่ลึกซึ้ง 'Howl\'s Moving Castle' ให้บรรยากาศหวาน ๆ ผสมความแปลกประหลาดของโลกเวทมนตร์ได้ดี มันเหมาะกับคนที่อยากสัมผัสวรรณกรรมแฟนตาซีแบบอบอุ่นแต่ไม่หวานเลี่ยน ส่วนใครที่พร้อมจะลุยกับเรื่องยาวและภาษาเข้มข้นขึ้นอีกหน่อย ผมจะแนะนำ 'The Name of the Wind' ให้เป็นทางเลือกต่อไป — แม้ว่าจะซับซ้อนกว่า แต่การเล่าเรื่องแบบผู้บอกเล่าทำให้โลกนั้นมีมิติและเสน่ห์เฉพาะตัว สุดท้ายขอแนะนำให้เลือกจากอารมณ์ที่อยากได้ตอนนั้น: อยากได้อะไรเบา ๆ สนุก ๆ หรืออยากได้โลกกว้างที่ต้องใช้เวลา ตรงนี้จะกำหนดได้ดีว่าควรเริ่มจากเล่มไหน การเริ่มจากหนังสือที่จบในตัวหรือมีจังหวะไม่ซับซ้อนจะช่วยให้รู้สึกสำเร็จและอยากอ่านต่อ มากไปกว่านั้น การหาร้านหนังสือที่มีมุมอ่านชิล ๆ แล้วลองเปิดดูหน้าหนังสือสักตอน ก็เป็นวิธีง่าย ๆ ที่ผมชอบใช้เพื่อรู้สึกว่าเล่มไหนเหมาะกับอารมณ์ตอนนั้น

ขอเล่าเกี่ยวกับเล่มที่ฉันเพิ่งวนกลับไปอ่านอีกครั้งแล้วรู้สึกว่าตอนนี้เหมาะมากสำหรับการอ่านเล่น: 'The Name of the Wind' เป็นตัวเลือกที่ดีถ้าอยากจมกับการเล่าเรื่องคนเดียวแบบสวยงามและมีชีวิตชีวา ฉากเปิดของเล่มนี้ดึงดูดจนแทบลืมหายใจ เสียงบรรยายเป็นมิตรและชวนติดตาม เหมาะสำหรับการเปิดอ่านทีละย่อหน้าแล้วปล่อยให้จิตนาการลอยไปไกล ฉันชอบวิธีที่ตัวเอกถูกเล่าออกมาทีละชั้น ทำให้การอ่านไม่หนักแต่เต็มไปด้วยความลุ่มลึกเมื่อคิดย้อนกลับ ถ้าต้องการอะไรสั้น แต่มีเสน่ห์ในแบบเทพนิยายร่วมสมัย ให้ลอง 'Uprooted' หนังสือนี้อ่านง่ายกว่าแต่มีความอบอุ่นแบบนิทานสำหรับผู้ใหญ่ โครงเรื่องไม่ซับซ้อนมาก ฉากป่าที่ประหลาดและเวทมนตร์ที่แฝงไปด้วยความเปราะบางทำให้มันเป็นพิงยามต้องการความสบายใจ แถมภาษาที่กระชับทำให้การอ่านแบบหยิบขึ้นมาวางลงเป็นไปอย่างราบรื่น อีกเล่มถ้าพร้อมจะจมกับโลกกว้างและตัวละครหลากหลาย คือ 'The Priory of the Orange Tree' เล่มนี้ยืดหยุ่นทั้งด้านจังหวะและความยิ่งใหญ่ ฉันชอบการแทรกประเด็นเกี่ยวกับอำนาจและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหญิงต่างวัย อ่านแล้วรู้สึกเหมือนจิบชาชั้นดีในห้องสมุดโบราณ เหมาะสำหรับคนอยากอ่านยาวๆ ในวันอาทิตย์ที่วางแผนจะไม่ทำอะไรนอกจากจมอยู่กับหน้าเล็กๆ ของโลกแฟนตาซี สรุปสไตล์การเลือก: ถ้าอยากฟังเสียงเล่าเรื่องที่อบอุ่นและเป็นบุคคลเดียว เลือก 'The Name of the Wind' ต้องการนิทานแฟนตาซีแบบกระชับเลือก 'Uprooted' ส่วนต้องการอภิมหาผจญภัยที่เต็มไปด้วยตัวละครและการเมืองแบบละเอียดเลือก 'The Priory of the Orange Tree' ไม่ว่าจะหยิบเล่มไหน ฉันว่ามันคือการเดินทางที่คุ้มค่าพอจะทำให้คืนธรรมดากลายเป็นคืนมีเวทมนตร์

โลกแฟนตาซีญี่ปุ่นมักจะผสมกลิ่นอายพื้นบ้านกับไอเดียแปลกใหม่จนหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ และถ้าคุณชอบความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ งอกงามท่ามกลางการผจญภัย แนะนำให้ลองเปิด 'Spice and Wolf' ดู ร้านหนังสือที่เต็มไปด้วยแผนที่การค้าและบทสนทนาที่ฉลาดเป็นอาวุธทำให้ผมหลงใหลในเรื่องนี้มากกว่าสงครามหรือเวทมนตร์ตระการตา ตัวละครหลักถูกขยับด้วยเหตุผลเล็ก ๆ ที่มีน้ำหนัก—ทั้งความคิดเรื่องเศรษฐกิจและความอบอุ่นแบบคู่หู ทำให้การอ่านเหมือนได้เดินทางไปกับคนที่เข้าใจกันจริง ๆ นอกจากนี้ถ้าต้องการความเข้มข้นด้านพัฒนาการตัวละคร ให้หยิบ 'Mushoku Tensei' มาลองดู มันไม่เพียงแค่แฟนตาซีฮีลแต่ยังมีการเติบโตที่ซับซ้อนและบางตอนทำให้ทบทวนตัวเอง พออยากได้มุมมืดแต่สวยงามก็มี 'Made in Abyss' โลกที่สวยงามจนต้องหลงรัก แต่ภายใต้ความน่ารักคือความโหดร้ายที่กดดันใจ อ่านแล้วรู้สึกเหมือนเดินลงบ่อที่ลึกขึ้นเรื่อย ๆ — ใครพร้อมรับความหนักทางอารมณ์จะได้พบความงดงามที่แปลกและทรงพลัง

แฟนตาซีที่ทำให้ใจพองโตมักจะมีทั้งโลกที่ละเอียดและตัวละครที่เราอยากตามดูต่อไปเสมอ ฉันชอบเริ่มด้วยหนังสือที่เล่าเรื่องด้วยภาษางดงามและให้ความรู้สึกเหมือนอ่านนิทานสำหรับผู้ใหญ่ เช่น 'The Name of the Wind' เพราะสไตล์การเล่าเป็นบทกวีผสมกับไหวพริบของตัวเอก ทำให้การเดินทางของเขาไม่ใช่แค่การผจญภัย แต่เป็นการค้นหาตัวเองด้วย อีกเล่มที่ฉันมักแนะนำเมื่อใครอยากได้บรรยากาศเวทมนตร์แบบมีเสน่ห์จนน่าหลงใหลคือ 'Uprooted' ซึ่งอ่านสนุกและไม่ยืดยาว พร้อมทั้งมีองค์ประกอบเทพนิยายที่ให้ความอบอุ่นและเงื่อนงำที่น่าสืบค้น ส่วนคนที่อยากได้แฟนตาซียิ่งใหญ่และมีตัวละครหลากหลาย ควรลอง 'The Priory of the Orange Tree' เพราะการจัดวางโลกและความหลากหลายทางเพศในนั้นชวนให้คิดตามและอินไปกับชะตากรรมของแต่ละตัวละคร ถ้าชอบบรรยากาศลึกลับและงานเขียนเชิงภาพ 'The Night Circus' เป็นตัวเลือกที่ทำให้ฉันติดอยู่กับบรรยากาศของคณะละครเวทีเวทมนตร์ การอ่านเล่มนี้เหมือนเดินเล่นในโรงละครกลางคืนที่เปลี่ยนรูปแบบตลอดเวลา ทั้งสี่เล่มนี้ตอบโจทย์แฟนตาซีคนละสไตล์ ตั้งแต่บทกวีไปจนถึงมหากาพย์ และทุกเล่มมีความพิเศษที่ทำให้คิดถึงหลังจากปิดหน้าสุดท้าย

ลองเริ่มจากเล่มที่ผมมองว่าเป็นประตูเปิดสู่แฟนตาซีญี่ปุ่นได้ดีอย่าง 'Spice and Wolf' — เรื่องนี้ไม่ใช่แค่การผจญภัยในโลกสมมติ แต่เป็นบทสนทนาระหว่างสองคนเดินทางที่แฝงด้วยเศรษฐศาสตร์และมุกเฉพาะตัว ฉันชอบการเดินทางแบบสองคนของพระเอกกับเทพหมาป่า วูล์ฟ เพราะมันให้ความรู้สึกอบอุ่นและเป็นผู้ใหญ่กว่าฟอร์มไลท์โนเวลทั่วไป การโต้ตอบทั้งเรื่องมักใช้เหตุผลและการแลกเปลี่ยนทางความคิด ซึ่งทำให้การอ่านรู้สึกฉลาดขึ้นเรื่อย ๆ และไม่เน้นแอ็กชันจนลืมพัฒนาการตัวละคร ถ้าอยากเริ่มแบบไม่รีบ ให้ลองอ่านเล่มแรกๆ ช้า ๆ และเปิดใจกับบทสนทนาเรื่องการเงินหรือการแลกเปลี่ยน เพราะนั่นคือเสน่ห์สำคัญของเรื่องนี้ สำหรับคนที่มองหาความลงตัวระหว่างโรแมนซ์แบบนุ่ม ๆ กับโลกแฟนตาซีที่มีตรรกะ ผมคิดว่า 'Spice and Wolf' จะทำให้คุณหลงรักการเดินทางแบบไม่ต้องมีดาบฟาดฟันทุกหน้ากระดาษ

บอกเลยว่าปีนี้มีตัวเลือกเยอะจนเลือกยาก แต่ฉันมีเซ็ตหนังสือที่เหมาะกับอารมณ์แฟนตาซีต่าง ๆ ให้ลองพิจารณา เริ่มจากเล่มที่ทำให้ฉันยิ้มได้ทั้งเล่มคือ 'The House in the Cerulean Sea' — หนังสืออบอุ่นใจแบบสายมิตรภาพและครอบครัว โลกแฟนตาซีที่ดูไม่ยิ่งใหญ่แต่ละเอียดอ่อน การเล่าเรื่องเน้นตัวละครและความสัมพันธ์ ทำให้เป็นหนังสือที่หยิบมาอ่านวันแย่ ๆ แล้วรู้สึกดีขึ้นได้ทันที ฉากและภาษาที่นุ่มช่วยเยียวยา จึงเหมาะสำหรับคนอยากพักจากสงครามมหากาพย์แต่ยังต้องการเสน่ห์แฟนตาซี ถ้าหากอยากจุ่มหัวลงไปในมหากาพย์ที่มีความยิ่งใหญ่และตัวละครที่ซับซ้อน ฉันแนะนำ 'The Priory of the Orange Tree' งานนี้เต็มไปด้วยโลกกว้าง มังกร และการเมืองที่เข้มข้น มุมมองเพศและอำนาจถูกสอดแทรกอย่างชาญฉลาด การจัดจังหวะระหว่างฉากแอ็กชันกับช่วงเงียบทำได้ดี ใครชอบฉากสงครามมังกรหรือฮีโร่หญิงที่มีภูมิหลังซับซ้อน เล่มนี้ให้อารมณ์เติมเต็มยาว ๆ สำหรับผู้อ่านที่ชอบแฟนตาซีเชิงโทนมืดและเทคนิคการต่อสู้บนเรือ อยากแนะนำ 'The Bone Ships' ที่โลกของมันมีระบบเรือและสัตว์ทะเลเป็นแกนหลัก สไตล์การเขียนมีความหยาบกร้าน เหมาะกับคนที่ไม่กลัวความโหดร้ายและชื่นชอบการ worldbuilding แบบลงลึกสุด ๆ ทั้งสามเล่มที่หยิบมานี้ให้ความหลากหลายพอจะตอบโจทย์ว่าปีนี้อยากอ่านแบบไหน—เบา ๆ อบอุ่น, มหากาพย์ยาว ๆ, หรือมืดเข้มเต็มรส ฉันมักจะสลับอ่านให้รู้สึกสดใหม่ตลอดปี และสุดท้ายคือถ้าจะเลือกสักเล่มเป็นเพื่อนเดินทางยาว ๆ เลือกตามอารมณ์ ณ วันนั้นจะดีที่สุด

เพื่อนนักอ่านที่ชอบโลกแฟนตาซี คงอยากได้เล่มที่พาไปผจญภัยจนลืมหายใจสักเรื่องหนึ่ง ความเห็นของฉันคือไม่มีเล่มเดียวที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน แต่มีหลายเล่มที่เด่นในแบบต่างกันและถ้าต้องยกห้าเล่มที่มักทำให้คนรักแฟนตาซีตื่นเต้น ฉันจะเริ่มจาก 'The Name of the Wind' ของ Patrick Rothfuss เรื่องนี้ให้ความรู้สึกใกล้ชิดกับตัวเอกผ่านการเล่าแบบนิยายบันทึกชีวิต โลกมีรายละเอียดเยอะและเวทมนตร์ถูกถักทอเข้ากับการเรียนรู้และความลับ ทำให้คนที่ชอบตัวละครมีมิติชอบมาก อีกเล่มที่ไม่พูดถึงไม่ได้คือ 'Mistborn' โดย Brandon Sanderson ซึ่งเป็นแฟนตาซีที่ออกแบบระบบเวทมนตร์อย่างชัดเจนและมีจังหวะการเล่าเรื่องที่หนักแน่น ไอเดียการปฏิวัติผสมกับแอ็กชันทำให้มันเป็นประสบการณ์ที่สนุกสุดๆ ประเภทแฟนตาซีที่ต่างกันจะตอบโจทย์คนต่างสไตล์อย่างชัดเจน: ถ้าชอบมหากาพย์ที่เต็มไปด้วยตำนานกับการเดินทางควรลอง 'The Lord of the Rings' ของ J.R.R. Tolkien ซึ่งเป็นต้นแบบของโทนมหากาพย์ แม้ภาษาจะโบราณแต่ความยิ่งใหญ่ของโลกและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครยังคงตราตรึง หากใครชอบโทนดาร์ก ลึกลับ และเล่าเรื่องด้วยสำนวนคม 'The Lies of Locke Lamora' ของ Scott Lynch ให้การปล้นและการวางแผนที่ชาญฉลาด คละเคล้าด้วยมิตรภาพที่แสบสันต์ สำหรับคนที่ชอบแฟนตาซีชวนฝันกับองค์ประกอบโรแมนติก ฉันมักแนะนำ 'The Night Circus' ซึ่งเต็มไปด้วยภาพและบรรยากาศที่นุ่มนวลเหมือนเดินอยู่ในความฝัน อีกทางเลือกที่ควรอ่านคือ 'Uprooted' ของ Naomi Novik ซึ่งจับความเป็นนิทานพื้นบ้านเข้ากับการพัฒนาเชิงตัวละครอย่างลึกซึ้ง ท้ายสุด อยากชวนคิดถึงหนังสือที่อาจไม่ใช่แค่บทบันเทิงแต่ยังให้มุมมองหรือเยียวยาใจได้ เช่น 'The Goblin Emperor' ของ Katherine Addison ที่เล่าเรื่องการเติบโตในตำแหน่งที่ไม่พร้อมและการทูตที่อ่อนโยน จบด้วยความอบอุ่นและความหวังมากกว่าการแก้แค้น ใครชอบโลกที่คิดนอกกรอบและการเมืองละเอียด 'The Priory of the Orange Tree' ก็เป็นงานที่สร้างโลกหญิงนำและมังกรในมิติใหม่ สำหรับการเลือกอ่าน ฉันมักดูว่าต้องการอะไรตอนนั้น—หลีกหนีความเครียด อ่านเพื่อคิดหรือหาแรงบันดาลใจ—แล้วจะเลือกสรรได้ตรงใจ ทุกเล่มที่กล่าวมามีเสน่ห์เฉพาะตัวและแต่ละเรื่องเคยทำให้ฉันหัวเราะ น้ำตาซึม หรือเงียบไปกับความงดงามของโลกในหนังสือ และนั่นแหละคือเหตุผลที่ยังกลับมาอ่านซ้ำอยู่บ่อยครั้ง

มีครั้งหนึ่งที่ผลงานเล่มหนึ่งทำให้โลกแฟนตาซีดูมีชีวิตขึ้นมาในหัวฉันเหมือนแสงไฟที่ค่อย ๆ สว่างขึ้นในห้องมืด หนังสือเล่มนั้นคือ 'The Name of the Wind' ซึ่งนิสัยการเล่าเรื่องแบบคนเล่าเรื่องที่กำลังหวนรำลึกชีวิตตัวเองทำให้ฉันรู้สึกใกล้ชิดกับตัวเอกเหมือนเพื่อนเก่า การเล่าเป็นแบบเฟรมเล่า—คนที่เราฟังชื่อ 'Kvothe' นั่งเล่าอดีตทั้งหมดของเขาต่อผู้บันทึก เรื่องราวจึงเต็มไปด้วยเสียงของคนเล่า ความเจ็บปวด ความหลงใหลในการเรียนรู้ และจังหวะการเล่าเรื่องที่ทั้งงดงามและช้า ๆ จนอยากหยุดอ่านเพื่อซึมซับประโยคแต่ละประโยค เมื่ออ่านไป จังหวัดหนึ่งที่ฉันหลงใหลคือการที่หนังสือไม่เร่งรีบกับโลกเบื้องหน้า แต่มุ่งลึกไปที่การหล่อหลอมตัวละคร: การเรียนที่ 'University' การต่อสู้ทางปัญญา การเล่นดนตรี และการเติบโตผ่านความสูญเสีย ฉากที่ตัวเอกบรรเลงเพลงหรือพยายามจะเข้าใจคำว่า 'name' ในระบบเวทมนตร์มันชวนให้ฉันหยุดคิดว่าเวทมนตร์ในนิยายไม่ได้มีไว้เพื่อโชว์พลังเสมอไป แต่เพื่อสะท้อนการค้นหาตัวตน เหมาะมากหากอยากเริ่มอ่านแฟนตาซีที่เน้นตัวละครและภาษาสวย ๆ มากกว่าฉากแอ็กชันล้วน ๆ ต้องเตือนอย่างจริงใจว่าเล่มนี้ไม่เหมาะกับคนที่อยากได้ความรวดเร็วหรือคำตอบทันที เพราะจังหวะช้า บทเปิดโลกเป็นการค่อย ๆ สอดประสานรายละเอียด และซีรีส์ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ซึ่งอาจทำให้หงุดหงิดได้ แต่ถ้าชอบการอ่านที่ให้เวลาคิด พื้นที่สำหรับจินตนาการ และเสียงบรรยายที่คล้ายบทกวี เล่มนี้จะให้ความสุขในการอ่านแบบเฉพาะตัว ฉันชอบทิ้งหนังสือไว้ข้างเตียงแล้วค่อยกลับมาอ่านประโยคเดียวอีกครั้งเพื่อให้มันตกตะกอนในหัว ก่อนจะปิดหนังสือด้วยรอยยิ้มที่บางครั้งเป็นรอยยิ้มเศร้า ๆ ก็ได้

แนะนำให้เริ่มด้วยการอ่าน 'A Song of Ice and Fire' ก่อนดูซีรีส์ เพราะหนังสือให้มุมมองที่กว้างกว่าและตัวละครหลายตัวมีชั้นเชิงมากกว่าบนจอ ผมชอบอ่านเล่มแรกแล้วค่อยๆ ปะติดปะต่อโลกให้ชัด เพราะในหนังสือมีพล็อตย่อยและมุมมองจากตัวละครที่ไม่ได้โผล่ในซีรีส์ เช่น การหายตัวไปของบางตัวละครที่ยังมีผลตลอดทั้งเรื่อง หรือเรื่องราวของคนในแคว้นทางใต้ที่ซีรีส์ย่อส่วนไปมาก บทสนทนาและจิตวิทยาของตัวละครในหนังสือบางฉากทำให้เข้าใจเหตุผลของการตัดสินใจมากขึ้น เช่น เหตุการณ์ที่เกี่ยวกับสายสัมพันธ์ในตระกูลและการทรยศ ซึ่งถ้าไม่อ่านก่อนดู บางตอนในซีรีส์อาจดูเหมือนเกิดขึ้นทันทีโดยไม่มีสะพานเชื่อม เรื่องนี้จึงเหมาะกับคนที่อยากเห็นรายละเอียดของโลก จินตนาการฉากกว้างๆ และชอบบทบรรยายที่ลุ่มลึก การอ่านก่อนจะทำให้การดูซีรีส์มีรสชาติของการเปรียบเทียบและชวนคุยหลังดูได้มากขึ้น