ฉันจะเขียนจดหมายธุรกิจเพื่อขอเลื่อนนัดอย่างไร?

ตอนที่เขาบอกว่าต้องเลื่อนการจดทะเบียนสมรส ฉันกำลังยกช้อนตักซุปพอดี “ไว้ครั้งหน้าก็แล้วกัน” เจียงเฉิงวางตะเกียบลง น้ำเสียงสบาย ๆ ราวกับกำลังพูดว่าวันนี้อากาศดี ฉันตักโจ๊กเข้าปาก เคี้ยวช้า ๆ แล้วกลืนลงไป “ได้” เขาเหลือบมองฉัน ก้มหน้าคีบกับข้าว ตะเกียบยื่นลงไปในจาน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองฉันอีกครั้ง “คุณไม่โกรธเหรอ?” ฉันกินโจ๊กอีกคำ น้ำเสียงยังคงเรียบนิ่ง “ไม่โกรธ” จัดงานแต่งงานมาแล้วครึ่งปี การจดทะเบียนสมรสถูกเลื่อนออกไปเป็นครั้งที่สิบเจ็ด เขาชินแล้ว ฉันก็ชินแล้วเหมือนกัน ฉันค่อย ๆ เคี้ยว ค่อย ๆ กลืน กินโจ๊กในชามจนหมดทีละคำ เขาไม่แตะตะเกียบอีกเลย พอกินโจ๊กคำสุดท้ายหมด ฉันก็ลุกขึ้นเก็บกวาดโต๊ะอาหาร ตอนเดินผ่านเขา เขาคว้าข้อมือฉันไว้ "หลินเซี่ย วันจันทร์หน้า สัปดาห์หน้าผมว่างแน่นอน" “ยังไงเราก็จัดงานแต่งกันแล้ว ช้าไปอีกไม่กี่วันก็ไม่เป็นไรหรอก” “เชื่อผมนะ ครั้งนี้ผมไม่ผิดนัดแน่” ฉันก้มมองมือที่กำลังจับข้อมือตัวเอง ก่อนเงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วยิ้ม “ได้” ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา เขาพูดคำว่า "สัปดาห์หน้า" เก้าครั้ง "แน่นอน" สิบสามครั้ง และ "เชื่อผม" สิบหกครั้ง แต่สุดท้าย...เราก็ยังไม่ได้จดทะเบียนสมรส และสัปดาห์หน้า ก็จะไม่ได้จดทะเบียนเหมือนเดิม เพราะครั้งนี้...คนที่จะผิดนัด คือฉันเอง

เมื่อใกล้เลิกงาน เพื่อนร่วมงานเสียวหย่ามาหาฉันและอยากให้ฉันทํางานกะกลางคืนแทนเธอ ฉันปฏิเสธเพราะมีธุระหลังเลิกงาน คืนนั้น ระหว่างเข้าเวรเธอก็ถูกไล่ออกจากหน่วยงานเพราะออกจากหน้าที่โดยไม่ได้รับอนุญาต ด้วยเหตุนี้ จางเมิ่งหย่าจึงเกลียดฉันและผลักฉันลงบันไดเมื่อฉันท้องใกล้คลอด “หน่วยงานที่ฉันสอบเข้าได้อย่างยากลําบาก ถ้าไม่ใช่เพราะแก ฉันก็คงไม่ถูกไล่ออก” “ถ้าฉันต้องมีชีวิตที่ยากลําบาก แกก็อย่าคิดว่าจะมีชีวิตที่ดีเหมือนกัน” สุดท้ายฉันตกเลือดจนตาย หนึ่งศพสองชีวิต พอลืมตาอีกครั้ง ฉันกลัยกลับไปในวันที่จางเมิ่งหย่าหาฉันขอเปลี่ยนกะ ที่แท้คนที่เธอทิ้งหน้าที่ไปรนัดส่วนตัวโดยพลการด้วยก็คือสามีของฉัน

ลลินเลขามืออาชีพทำงานเก่งกาจ ละเอียดรอบคอบดูแลเจ้านายไบโพลาร์ของนางมาอย่างยาวนานถึง 5ปี เป็นเลขาคนเดียวที่อยู่รอดเพราะเจ้านายเช่นเขมราชนั้นเข้มงวด ดุ เจ้าระเบียบและไบโพลาร์อย่างที่สุด ลลินจัดการให้เจ้านายทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัวแทบจะทุกอย่าง เพราะเขานั้นเป็นหนุ่มโสดพักที่คอนโดหรูราคาแพงลิบอยู่คนเดียว นางจัดการไปทุกเรื่องราวทั้งผู้หญิงที่มาช่วยคลายเครียดในวันหยุดสุดสัปดาห์ของเขา วันหนึ่งนางนัดนางแบบสาวลูกครึ่งให้เขาแต่มีการผิดพลาดนางแบบสาวไม่ได้มาตามนัด ลลินจึงต้องไปแก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้เจ้านายด้วยตนเอง หลังจากนั้นทุกอย่างระหว่างเขากับนางก็เปลี่ยนไป……ลลินจะทำเช่นไรต่อไป

หลังจากทำสงครามประสาทใส่กันด้วยความเงียบงันมาสามวัน คู่หมั้นของฉัน ผู้ดำรงตำแหน่งคาโปแห่งตระกูลมอเรตติ ก็พาเบลล่าที่เป็นผู้ช่วยของเขาไปพักร้อนบนเกาะ เขาคาดหวังจะเห็นฉันคลุ้มคลั่งด้วยความหึงหวงเหมือนที่เคยเป็นมาตลอด แต่เมื่อเขากลับมาที่วาลมองต์ในอีกหนึ่งเดือนให้หลัง เขากลับได้พบกับผู้หญิงที่เปลี่ยนไปเป็นคนละคน เขาบังคับให้ฉันสละห้องทำงานหัวมุมของฉันไป ฉันไม่ได้ขัดขืนเขาเลย ฉันแค่เก็บข้าวของแล้วส่งมอบมันให้แต่โดยดี เพื่อที่จะดันหลังเบลล่าขึ้นมา เขาทำลายความน่าเชื่อถือของฉันต่อหน้าหุ้นส่วนคนสำคัญในงานประชุมประจำปีของตระกูล เพียงเพื่อให้เธอได้โดดเด่น ฉันไม่ได้พยายามพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง ฉันแค่ยอมรับคำตำหนิจากคนในตระกูลและรับบทลงโทษไป เมื่อลูคัสต้องการให้เบลล่าเข้ามาดูแลธุรกิจที่ทำกำไรได้มากที่สุดของตระกูล ฉันไม่ได้รู้สึกโกรธเลยด้วยซ้ำ ฉันส่งมอบเอกสารที่จำเป็นทั้งหมดให้โดยไม่มีการโต้แย้ง ปล่อยให้เขาจัดสรรอำนาจใหม่ตามที่เขาเห็นชอบ เบลล่าแสดงท่าทางเหิมเกริม "เห็นไหมคะ? ฉันบอกคุณว่ายังไง?" "ผู้หญิงแบบเธอน่ะต้องเจอไม้แข็ง แค่ไปเที่ยวเกาะทริปเดียวก็กลัวจนตัวสั่นว่าจะเสียคุณไป ดูสิคะว่าตอนนี้เธอว่านอนสอนง่ายขนาดไหน" ลูคัสเชื่อสนิทใจ เขาพูดชมเบลล่าในความช่างสังเกตของเธอ ในการตัดสินใจที่เขาไม่เคยทำมาก่อน เขาให้สัญญาว่าจะมอบงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่เสียจนกลายเป็นตำนานในโลกใต้ดินของวาลมองต์ให้กับฉัน แต่เขาคงจะลืมสัญญาการยกเลิกข้อตกลงที่เขาเซ็นไปแล้ว ใบที่ฉันสอดใส่มือเขาไปทันทีที่เขากำลังจะก้าวขึ้นรถเพื่อไปพักร้อนด้วยกัน ฉันได้ตัดขาดความสัมพันธ์ทุกอย่างกับเขาไปเรียบร้อยแล้ว ฉันกำลังจะจากไป โดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยสักนิด

เมื่อความรักไม่เคยอยู่ในแผนของเธอและเขา แต่เมื่อแม่ๆ จัดนัดบอดให้ เรื่องราวสุดวุ่นวายจึงเริ่มต้นขึ้น งานนี้เธอและเขาจะใจแข็งให้กับความรักท่ามกลางแผนสร้างความใกล้ชิดมากมายของคนรอบข้างที่อยากให้ทั้งสองเคียงคู่กันได้อย่างไร ใครจะถอยก่อนกันนะ ระหว่างกองเชียร์กับเธอและเขา เอาใจสู้ฝ่ายไหนดีค่ะ

เมื่อ "ผู้หญิงปากแจ๋วที่มีแผลใจ" ต้องมาเจอกับ "เชฟหน้านิ่งที่ใช้การกระทำตะโกนคำว่าหวง"ระหว่างร้าน SAY I DO กับ TIME TO BAKE... งานนี้จะอบขนม หรือ อบรักให้ลงล็อก มาร่วมลุ้นกัน!