ฉากถ่ายทำ ไต่ฮงกง อยู่ที่ไหนในฮ่องกง

ฉากวังใหญ่ใน 'ตงกงตํานานรักตําหนักบูรพา' ทำให้รู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในโลกเก่าแก่ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างพิถีพิถัน การถ่ายทำหลักๆ ของละครเรื่องนี้ใช้สตูดิโอขนาดใหญ่เป็นฐานสำคัญ โดยเฉพาะพื้นที่ของ Hengdian World Studios ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่แฟนงานย้อนยุคเพราะมีฉากพระราชวัง ถนนเมืองโบราณ และลานพระราชพิธีที่ยิ่งใหญ่ ฉากอินทีเรียของตำหนัก หอพระ และลานใหญ่ที่เราเห็นกันบ่อยๆ ถูกจัดวางบนบล็อกเซ็ตภายในสตูดิโอนี้ ทำให้ทีมงานควบคุมแสง สี และการเคลื่อนไหวของตัวละครได้อย่างละเอียด อีกส่วนที่เติมความเป็นธรรมชาติให้กับเรื่องคือฉากกลางแจ้งบางตอนที่ย้ายไปถ่ายทำยังสถานที่ทิวทัศน์สวยงาม เช่น เมืองเก่าในมณฑลยูนนานที่ให้บรรยากาศถนนหินและน้ำใส รวมถึงสวนสาธารณะสไตล์จีนในจังหวัดอื่นๆ ที่ใช้เป็นฉากรองเพื่อสร้างความหลากหลายของภูมิทัศน์ การผสมผสานระหว่างสตูดิโอกับโลเคชันจริงช่วยให้ทั้งฉากพิธีการที่เป็นระเบียบและฉากอารมณ์ส่วนตัวของตัวละครแฝงด้วยความสมจริงมากขึ้น ในมุมมองของแฟนที่ชอบสังเกต ฉากแต่งและมุมกล้องหลายฉากชวนให้นึกถึงงานย้อนยุคเรื่องอื่นๆ ที่เคยดู แต่ 'ตงกงตํานานรักตําหนักบูรพา' มีสไตล์การจัดวางฉากที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ทั้งในความสูงของฉากวัง การใช้สี และการเล่นเงา ทำให้ทุกบริบทของการถ่ายทำ—จากสตูดิโอใหญ่จนถึงถนนหินเล็กๆ—เชื่อมต่อกันได้อย่างกลมกลืนและตราตรึงใจ

การเปิดเรื่องของ 'ไต่ฮงกง' ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเอกกำลังก้าวออกจากความไม่แน่นอนสู่โลกที่มีแรงเสียดทานมากขึ้นอย่างชัดเจน ในสองตอนแรก เขายังเป็นคนที่ตั้งใจทำสิ่งที่คิดว่าถูก แต่ขาดประสบการณ์และมุมมองกว้างพอ ฉากที่เขามาถึงท่าเรือและต้องตัดสินใจครั้งแรกเกี่ยวกับการช่วยเหลือคนแปลกหน้าเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ เพราะมันเผยให้เห็นทั้งความดื้อรั้นและความเห็นอกเห็นใจในตัวเขา ฉากนี้ทำให้ฉันรู้สึกว่าเขาไม่ได้มีแค่ความกล้า แต่มีความเป็นมนุษย์ที่พร้อมจะเปลี่ยนแปลง พัฒนาไล่ตามความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ ลึกขึ้นกับบุคคลต่าง ๆ ในเรื่อง โดยเฉพาะความสัมพันธ์กับคนที่เป็นเสมือนพี่เลี้ยงในฉากหนึ่ง ซึ่งสอนให้เขาเห็นว่าการแก้ปัญหาไม่ได้มีแค่แรงทางกาย แต่ต้องใช้การคิดเชิงกลยุทธ์และความยับยั้งชั่งใจ ฉากท้ายครึ่งฤดูกาลทำให้เห็นการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ แต่มีความหมาย — เขาเริ่มคำนึงถึงผลกระทบต่อคนรอบข้างมากขึ้น และนั่นคือรากฐานของการเติบโตที่แข็งแรง

ย้อนไปเมื่อผมเริ่มตามผลงานของคนดังจีนหลายคน ผมสังเกตว่าการไปออกรายการวาไรตี้ของพวกเขามักหมายถึงการถ่ายทำในสตูดิโอของสถานีโทรทัศน์หลักหนึ่ง ๆ มากกว่าการถ่ายนอกสถานที่ตลอดเวลา ในกรณีของ 'ฟ่านเฉิงเฉิง' หลายครั้งที่ผมเห็นเขาเป็นแขกรับเชิญหรือเข้าร่วมกิจกรรมในรายการบันเทิงที่ผลิตโดย Hunan TV ซึ่งมีสตูดิโอหลักตั้งอยู่ที่เมืองฉางชา จังหวัดหูหนาน สตูดิโอของ Hunan Broadcasting System มีเวทีขนาดใหญ่และทีมเทคนิคที่ชำนาญ ทำให้รายการอย่าง '快乐大本营' (ถ้าคุณเคยเห็นชื่อรายการนี้ เขามักจะไปออกรายการในสตูดิโอแห่งนั้น) ดูคมชัดและมีพลัง สภาพแวดล้อมในสตูดิโอของฉางชามีบรรยากาศเฉพาะตัว ที่นั่นจะเน้นการถ่ายทำแบบสดหรือบันทึกเทปที่มีผู้ชมในสตูดิโอ ทำให้เห็นได้ชัดว่าการปรับไฟ ระบบเสียง และการจัดวางฉากถูกออกแบบมาเพื่อรายการวาไรตี้โดยเฉพาะ พอเป็นรายการที่มีไอดอลมาเป็นแขก บทบาทของสตูดิโอจึงสำคัญมากกับการทำให้ช่วงของแขกรับเชิญดูมีชีวิตชีวาและเป็นกันเอง สรุปสั้น ๆ ว่า ถ้าคุณตามหาโลเคชันหลักของรายการโทรทัศน์ที่มี 'ฟ่านเฉิงเฉิง' เป็นแขกรับเชิญบ่อย ๆ ให้ลองมองที่สตูดิโอของ Hunan TV ในฉางชาเป็นจุดเริ่มต้น ผมมักจินตนาการถึงความคึกคักของทีมงานและแฟน ๆ ที่มารวมตัวกันในสตูดิโอนั้น ซึ่งทำให้แต่ละตอนมีความทรงจำเฉพาะตัวที่ยากจะลืม

ดิฉันเคยสงสัยเกี่ยวกับสถานที่ถ่ายทำของ 'ถนนมังกร' มานานแล้ว เพราะบางครั้งสิ่งที่เห็นในจอชวนให้คิดว่ามันคือถนนจริงๆ ไม่ใช่เวทีสตูดิโอ ความจริงคือชื่อแบบนี้มักจะปรากฏทั้งในผลงานที่สร้างเป็นฉากสมมติและงานที่ใช้โลเคชันจริง ถาเป็นผลงานที่มีฉากเก่าแก่หรือยิ่งใหญ่ ผู้สร้างมักเลือกใช้สถานที่ถ่ายทำขนาดใหญ่ที่จำลองเมืองโบราณได้ เช่น ย่านสตูดิโอขนาดมหึมาในมณฑลเจียงฉีหรือฮันตง (ตัวอย่างที่คนไทยมักพูดถึงคือสถานที่แบบ 'Hengdian World Studios' ซึ่งแปลงฉากเป็นแหล่งท่องเที่ยวด้วย) ดิฉันจึงมักคาดเดาว่าถ้าซีรีส์เน้นภาพยิ่งใหญ่และฉากถนนที่ดูโบราณ งานส่วนหนึ่งอาจถ่ายในสตูดิโอแล้วมีการใช้โลเคชันจริงผสมกัน ถ้าคุณอยากไปเยี่ยมจริงๆ ให้ตรวจสอบชื่อของเวอร์ชันที่คุณชอบก่อน บางครั้งผู้จัดจะแจ้งว่าบางฉากเปิดให้ประชาชนเข้าเยี่ยม หรือแปลงเป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่ก็มีหลายกรณีที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวหรือพื้นที่ที่ห้ามเข้า คำแนะนำจากดิฉันคือเตรียมภาพที่ชอบไว้ แล้วเช็กข้อมูลทัวร์หรือข่าวสารของสถานที่นั้นก่อนออกเดินทาง เพราะมุมมองจริงๆ ของถนนมังกรในชีวิตจริงกับที่เห็นบนจอมักต่างกันไป แต่ความรู้สึกที่ได้ยืนในพื้นที่ที่เคยเห็นบนจอเป็นประสบการณ์ที่คุ้มค่าจริงๆ

บอกเลยว่าฉากหลักของ 'รัชศกเฉิงฮว่า ปีที่สิบสี่' ถูกถ่ายทำที่ Hengdian World Studios (横店影视城) ซึ่งเป็นสถานที่ที่ผมเห็นงานสร้างฉากประวัติศาสตร์ขนาดใหญ่หลายครั้งแล้ว ตอนที่ดูเบื้องหลัง ผมจำความรู้สึกได้ว่าทีมงานอาศัยชุดฉากของ '明清宫苑' (Ming–Qing Palace) ที่ Hengdian เป็นหลัก เพราะส่วนใหญ่ของเรื่องเล่าเกิดขึ้นในพระราชวัง ทั้งฮอลล์พิธีการ ห้องส่วนพระองค์ และลานภายในที่ต้องการสเกลของสถาปัตยกรรมยุคหมิงที่ดูโอ่อ่า จึงเหมาะมากกับสตูดิโอที่มีการสร้างซ้ำองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมอย่างพิถีพิถัน นอกจากฉากภายในแล้ว ฉากกลางแจ้งที่เป็นถนนพระราชฐาน หรือเวิ้งน้ำเล็กๆ ก็ถูกจัดขึ้นภายในพื้นที่ของ Hengdian เพื่อคุมสภาพแสงและผู้คนให้เข้ากับคอนเซ็ปต์ภาพยนตร์ ผมเปรียบเทียบได้กับการถ่ายทำของ 'Empresses in the Palace' ที่ใช้สเกลและชุดฉากคล้ายกัน ทำให้เห็นว่าการเลือก Hengdian ก็เพื่อความสมจริงและการเข้าคิวถ่ายทำที่รวดเร็วเมื่อเทียบกับการหาทำเลจริงในเมืองเก่า พอนึกถึงฉากที่ต้องมีประชาชนจำนวนมากหรือขบวนเสด็จ การเล่นกับมุมกล้องและชุดฉากที่ Hengdian ทำให้ทุกอย่างดูหวือหวาแต่ยังคุมรายละเอียดได้ดี สรุปคือถ้าต้องการพระราชวังหมิงขนาดใหญ่และควบคุมสภาพการถ่ายทำได้ง่าย ก็ต้องพูดถึง Hengdian เป็นหลัก และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ผมรู้สึกว่าซีนราชสำนักของเรื่องมีน้ำหนักมากขึ้นเมื่อดูจบ

ในฐานะคนที่ชอบวรรณกรรมจีนและการดัดแปลง ฉันมองว่าแหล่งที่มาที่คนมักอ้างถึงมากที่สุดสำหรับ 'ไต่ฮงกง' คือเรื่องราวจากผลงานคลาสสิกจีนที่เกี่ยวกับเทพและตำนานสงครามระหว่างสวรรค์กับมนุษย์ นั่นคือ 'Fengshen Yanyi' หรือที่รู้กันในชื่อภาษาอังกฤษว่า 'Investiture of the Gods' เนื้อหาหลักของงานคลาสสิกชิ้นนี้มีธีมของการแต่งตั้งเทพ การต่อสู้ระหว่างวังเจ้าและมนุษย์ รวมทั้งตัวละครที่มีลักษณะเป็นเทพและฮีโร่ ซึ่งสะท้อนองค์ประกอบสำคัญในบทประพันธ์ 'ไต่ฮงกง' ทั้งในด้านฉากที่อิงความเชื่อและการใช้บุคลิกตัวละครที่คล้ายคลึงกัน ฉันชอบวิธีที่งานดัดแปลงนำเอาโครงเรื่องหลักจากต้นฉบับมาปรับให้เข้ากับบริบทใหม่ อย่างเช่นการลดทอนความยาวของตำนานและเน้นบทโต้ตอบระหว่างตัวละคร ทำให้เรื่องไม่หนักจนเกินไปสำหรับผู้ชมร่วมสมัย ผลลัพธ์คือความรู้สึกคุ้นเคยแต่ก็มีสีสันใหม่ๆ ที่ทำให้ฉันอยากย้อนกลับไปอ่านฉบับดั้งเดิมอีกครั้งก่อนจะนอนคิดถึงฉากโปรดของตัวละครบางตัว

ความอลังการของฉากพระราชวังในหลายตอนทำให้รู้เลยว่าทีมงานเลือกโลเคชันแบบผสมผสานระหว่างสตูดิโอขนาดใหญ่กับสถานที่จริง ผมจำรายละเอียดชุดฉากอันกว้างขวางที่เห็นได้ชัดว่าเป็นการถ่ายในสตูดิโอระดับโลกอย่างที่คนในวงการชอบพูดถึง แล้วก็มีฉากเมืองเก่าริมน้ำที่ให้บรรยากาศโบราณคล้ายกับแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ อีกมุมที่เด่นคือฉากภูเขาเสียดฟ้าและเหวลึก ซึ่งถ่ายทำในพื้นที่ภูเขาหินทรายสูงชันจนได้มุมกล้องที่ลึกลับและหวือหวา ส่วนฉากทะเลทรายและทุ่งกว้างก็ทำให้เรื่องมีความหลากหลายทางภูมิประเทศ ที่ชอบคือการสลับระหว่างฉากภายในเข้มขลังกับฉากกลางแจ้งที่ปลดปล่อยอารมณ์ของตัวละครได้เต็มที่ สรุปแล้วผมรู้สึกว่าทีมงานลงทุนทั้งในสตูดิโอขนาดใหญ่และโลเคชันต่างจังหวัด จนได้ภาพที่ดูสมจริงและมีมิติ ไม่ว่าจะเป็นฉากตลาดโบราณ ราชสำนัก หรือทุ่งโล่งกว้าง ทุกอย่างช่วยขับเน้นเรื่องราวได้ดีและทำให้การดูมีความสมจริงมากขึ้น

เราเคยเดินเลาะถนนดูซีนจาก 'เท่ง โหน่ง คนมาหาเฮีย' แล้วนึกออกทันทีว่าเยาวราชคือจุดเด่นที่สุดของหนังเรื่องนี้ ฉากถนนแคบๆ ที่เต็มไปด้วยแผงขายของและป้ายไฟนีออนถูกถ่ายทำบริเวณย่านเยาวราชจริง ๆ — ส่วนฉากที่มีวัดและการทำพิธีแบบจีนถ่ายใกล้กับ 'วัดมังกรกมลาวาส' ซึ่งให้บรรยากาศแบบจีนโบราณชัดมาก ทั้งกลิ่นอาหารและเสียงคนจอแจช่วยขับเน้นมู้ดหนังได้เยอะ ฉากที่ตัวละครเดินทะเลาะกันท่ามกลางแผงลอยก็ใช้ตรอกเล็ก ๆ ของย่านนั้นถ่ายทำ ทำให้ภาพออกมารู้สึกใกล้ชิดและจริงจังกว่าแค่เอาเซตมาเซ็ตในสตูดิโอ อีกส่วนหนึ่งของหนังเป็นฉากภายในบ้านและร้านอาหาร เลยมีการย้ายไปถ่ายในสตูดิโอเพื่อควบคุมแสงและเสียง ฉากนี้น่าจะถูกทำขึ้นที่สตูดิโอขนาดกลางแถวปริมณฑล เพราะสังเกตจากมุมกล้องและแบ็กดรอปที่ดูเป็นเซตมากกว่าซีนถ่ายจริง การผสมกันระหว่างโลเคชันจริงในเยาวราชกับเซตสตูดิโอทำให้หนังมีความสมดุลระหว่างความเป็นจริงและการเล่าเรื่องที่ต้องการคุมจังหวะแบบหนังตลก-ดราม่าแบบไทยสมัยนั้น