ซีรีส์ 'สมปรารถนา' ถูกดัดแปลงมาจากมังงะหรือไม่?

ตอบตรงๆเลยว่า ซีรีส์ 'ดั่งใจปรารถนา' ไม่ได้ถูกดัดแปลงจากมังงะ แต่เป็นงานที่มีรากฐานมาจากบทโทรทัศน์ต้นฉบับซึ่งเขียนขึ้นเพื่อทำเป็นซีรีส์โดยเฉพาะ แทนที่จะหยิบเรื่องราวจากการ์ตูนญี่ปุ่นหรือมังงะที่มีอยู่แล้ว ความแตกต่างชัดเจนเวลาดูเครดิตตอนต้นหรือท้ายเรื่อง เพราะการดัดแปลงมังงะมักจะระบุชื่อผู้เขียนมังงะต้นฉบับอย่างชัดเจน แต่สำหรับ 'ดั่งใจปรารถนา' จะเห็นชื่อทีมเขียนบทและผู้สร้างเป็นผู้รับผิดชอบหลัก ซึ่งเป็นสัญญาณว่าเนื้อหาออกแบบมาให้สอดคล้องกับพลอตสำหรับทีวีมากกว่าจะอิงจากเลย์เอาต์ของมังงะ การดูปัจจัยอื่นๆ ช่วยยืนยันภาพนี้ได้ง่าย เช่น โครงเรื่องที่ไม่มีการแบ่งเป็นตอนย่อยตามแชปเตอร์มังงะ การเล่าแบบมีจังหวะภาพยนตร์มากกว่าโครงแผงการ์ตูน รวมถึงตัวละครบางตัวหรือฉากสำคัญที่ดูปรับให้เหมาะกับช่วงเวลาและงบประมาณการถ่ายทำจริง ซึ่งมักเกิดขึ้นในงานออริจินัลที่ต้องคำนึงถึงข้อจำกัดเชิงผลผลิต ตัวอย่างเปรียบเทียบที่เห็นได้ชัดคืองานที่ดัดแปลงจากมังงะอย่าง 'Death Note' หรือ 'One Piece' ที่โครงเรื่องและการออกแบบตัวละครเดินตามแชปเตอร์ต้นฉบับอย่างแน่นหนา ต่างจากงานออริจินัลเช่น 'Neon Genesis Evangelion' ที่เริ่มต้นจากแนวคิดผู้สร้างและขยายออกมาเป็นสื่อในรูปแบบอื่นๆ ภายหลัง มุมมองการเป็นแฟนช่วยให้เข้าใจว่าการรู้ที่มาของเนื้อเรื่องส่งผลต่อการดูอย่างไร งานที่ไม่ได้มาจากมังงะมักให้ความรู้สึกสดใหม่มากกว่า เพราะทีมสร้างสามารถปรับจังหวะ ดัดแปลงธีม และเพิ่มรายละเอียดที่เหมาะกับแพลตฟอร์มทีวีโดยไม่ติดกรอบต้นฉบับ ในกรณีของ 'ดั่งใจปรารถนา' นั้นพบว่าโทนเรื่องและการพัฒนาความสัมพันธ์ของตัวละครถูกออกแบบมาเพื่อการสื่อสารที่กระชับและเข้าถึงผู้ชมทางหน้าจอ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมบางฉากจึงรู้สึกเหมือนไม่ได้ยกมาจากมังงะที่มีภาพหน้าตาเฉพาะตัว ปิดท้ายด้วยความคิดส่วนตัวที่ว่า การรู้ว่าซีรีส์เป็นงานออริจินัลทำให้มีความคาดหวังในเรื่องความสร้างสรรค์และการเล่าเรื่องที่ไม่จำกัดกรอบของต้นฉบับ ในฐานะแฟน การได้เห็นทีมสร้างกล้าเพิ่มหรือตัดบางอย่างเพื่อให้เรื่องราวลงตัวบนจอ มันให้ความสุขในแบบแตกต่างจากการดูงานที่เรารู้จักอยู่แล้ว และนั่นแหละคือเสน่ห์ของการตามดูซีรีส์ใหม่ๆ สำหรับผู้ชมทั่วไปและแฟนตัวยงเหมือนกัน

ถึงแม้หลายคนจะพูดถึงเวอร์ชันภาษาอังกฤษของเรื่องนี้อย่างคึกคัก แต่งานที่ถูกพูดถึงมากที่สุดนั้นมีรากมาจากมังงะต้นฉบับ 'Death Note' ของ Tsugumi Ohba กับ Takeshi Obata จริงๆ ฉันเป็นคนหนึ่งที่ตามอ่านมังงะตั้งแต่ต้น เลยรู้สึกชัดว่าแก่นของเรื่อง—การเผชิญหน้าระหว่างความยุติธรรมกับอำนาจล้นเกิน—มาจากหน้ากระดาษของมังงะก่อนเสมอ งานภาษาอังกฤษที่ได้รับความสนใจเป็นวงกว้างเปลี่ยนรายละเอียดหลายอย่าง ทั้งชื่อ ตัวละครหลัก และบริบททางสังคม ทำให้โทนของเรื่องต่างออกไปจนบางครั้งรู้สึกเหมือนเป็นงานที่ “เอาแนวคิดมาดัดแปลง” มากกว่าจะเป็นการเล่าเรื่องเดียวกันแบบตรงไปตรงมา ฉันไม่ได้คาดหวังว่าการดัดแปลงจะเหมือนเป๊ะ แต่สิ่งที่สะดุดตาคือการย่อ/ตัดฉากสำคัญและการเปลี่ยนแปลงแรงจูงใจของตัวละครบางคน ซึ่งทำให้ธีมบางส่วนอ่อนลงไปสำหรับคนที่ชอบการขับเคลื่อนแบบจิตวิเคราะห์ของต้นฉบับ ในมุมมองของฉัน งานดัดแปลงภาษาอังกฤษนั้นแม้จะอ้างอิงมังงะเป็นพื้นฐาน แต่ควรถือว่าเป็นการตีความใหม่มากกว่าการถ่ายทอดแบบเดียวกันทุกประการ สุดท้ายแล้ว ถ้าใครกำลังตามหา “ต้นฉบับ” จริงๆ มังงะยังคงเป็นแหล่งที่ให้มิติและความซับซ้อนครบถ้วนกว่าเวอร์ชันที่ถูกปรับให้เข้ากับรสนิยมของผู้ชมในตลาดต่างประเทศ

พอได้ยินชื่อ 'สมปรารถ' ในวงสนทนา ฉันมักจะหยุดคิดว่ามันเหมาะกับการเล่าในรูปแบบไหนมากกว่ากัน—ละครโทรทัศน์, ซีรีส์ยาว, หรือเวทีละครจริงจัง แต่จากที่ติดตามมาตลอด ไม่มีบันทึกชัดเจนว่าเรื่องนี้เคยถูกดัดแปลงเป็นละครหรือละครซีรีส์ขนาดยาวแบบเป็นทางการในวงกว้าง หากมี จะเป็นแค่การนำบางตอนหรือฉากสั้นๆ มาทำเป็นรายการพิเศษ หรืองานจัดอ่านบนเวทีที่จัดโดยกลุ่มคนรักวรรณกรรมมากกว่าโปรดักชันทีวีที่มีความเป็นทางการสูง เหตุผลหนึ่งที่ฉันคิดคือโทนและโครงเรื่องของ 'สมปรารถ' มักจะมีความละเอียดอ่อนและพึ่งพาการบรรยายภายในตัวละครเยอะ ซึ่งทำให้การย่อให้เข้ากับไทม์ไลน์ของละครโทรทัศน์ท้าทายพอสมควร อีกทั้งลิขสิทธิ์กับมุมมองของผู้เขียนหรือทายาทก็เป็นปัจจัยใหญ่ที่ส่งผลต่อการอนุญาตดัดแปลง งานหลายชิ้นที่ได้รับการดัดแปลงจริงๆ มักเป็นงานที่มีโครงสร้างเรื่องชัดเจนและตลาดพร้อมรองรับ เช่น งานแนวประวัติศาสตร์หรือโรแมนติกคอมเมดี้ที่เดินเรื่องตรงไปตรงมา ซึ่งต่างจากงานที่เน้นบรรยากาศและชั้นความหมายซ้อนๆ ถ้าจะทำจริง ฉันคิดว่าเวอร์ชันซีรีส์แบบ 8–12 ตอนจะให้พื้นที่เพียงพอในการขยายตัวละครและถ่ายทอดใจความสำคัญของเรื่องโดยไม่ต้องเร่งรัด ฉากที่เน้นบทสนทนาเงียบๆ หรือการตัดสลับความทรงจำจะต้องใช้กล้องและมู้ดโทนละเอียดอ่อน เพลงประกอบกับเสียงเงียบมีบทบาทมาก ภาพในใจที่เขียนไว้ในต้นฉบับต้องถูกแปลเป็นมุมกล้อง สี และจังหวะบทพูดมากกว่าการยกบทสนทนาเป๊ะๆ ผมเชื่อว่าแฟนวรรณกรรมน่าจะให้การต้อนรับเวอร์ชันที่รักษาจิตวิญญาณของต้นฉบับไว้ได้มากกว่าการเปลี่ยนเรื่องให้เป็นละครเชิงพาณิชย์จ๋า นี่คือความเห็นส่วนตัวที่อยากเห็น—เวทีหรือสตรีมมิงอาร์ตเฮาส์จะเหมาะสมสุด

หลายคนอาจสงสัยกันเยอะว่าซีรีส์ 'รัก ไม่ ได้' มาจากเว็บโนเวลหรือมังงะไหม เพราะธีมความรักที่คุ้นเคยกับโครงเรื่องบางจังหวะดูเหมือนจะเหมาะกับการดัดแปลง ฉันมองว่าเรื่องนี้เป็นผลงานบทโทรทัศน์ต้นฉบับที่ถูกเขียนขึ้นสำหรับการผลิตซีรีส์โดยตรง — เครดิตตอนต้นมักจะระบุว่าเป็นบทต้นฉบับและไม่มีการอ้างถึงผู้แต่งเว็บโนเวลหรือมังงะต้นทาง ซึ่งต่างจากงานที่มาจากแหล่งที่มีอยู่ก่อนแล้วอย่างเช่น 'Given' ที่ชัดเจนว่าเริ่มจากมังงะแล้วถูกแปลงเป็นอนิเมะและเพลงประกอบร่วมกัน ในมุมของคนดูที่ตามทั้งเวอร์ชันต้นฉบับและการดัดแปลง ความต่างสำคัญคือจังหวะการเล่าและรายละเอียดฉากเสริม เมื่อเรื่องมาจากเว็บโนเวลหรือมังงะ นักเขียนบทมักต้องเลือกและตัดทอนเนื้อหา แต่กรณีของ 'รัก ไม่ ได้' ดูเหมือนการวางโครงเรื่องตั้งใจให้เป็นซีรีส์ทีวีตั้งแต่แรก ฉันชอบที่ทีมงานเลือกเพิ่มฉากร่วมทางสำหรับตัวละครรองเพื่อเติมอารมณ์และปมเล็ก ๆ ที่ช่วยให้ตัวละครหลักมีมิติขึ้น ท้ายที่สุดความรู้สึกเมื่อดูคือเหมือนได้เจอบทใหม่ที่เขียนเพื่อหน้าจอโดยเฉพาะ — นั่นทำให้ฉันสนุกกับการจับสัญญะการแสดงและการกำกับมากขึ้นกว่าไล่ตามต้นฉบับที่มีอยู่แล้ว ซึ่งเป็นความสุขเฉพาะของงานที่สร้างขึ้นสำหรับทีวีมากกว่างานที่ถูกดัดแปลง

แวบแรกที่เห็นโปสเตอร์ของ 'หนังิ' ทำให้จินตนาการพุ่งไปไกลกว่าคำว่าแค่หนังต้นฉบับ—มีทั้งองค์ประกอบเชิงเรื่องและภาพที่ดูเหมือนผ่านการปรับแต่งจากต้นฉบับอื่นๆ ความรู้สึกส่วนตัวคือน้ำหนักบางอย่างในตัวละครและจังหวะเล่าเรื่องชวนให้นึกถึงงานดัดแปลงจากนิยายมากกว่ามังงะ เพราะมันให้พื้นที่กับมโนทัศน์ภายในและการบรรยายความคิด ที่มังงะมักถ่ายทอดด้วยภาพได้ง่ายกว่า ฉันเห็นการจัดวางฉากที่เน้นบทบรรยายยาวๆ และมุมกล้องที่ค่อยๆ เปิดเผยข้อมูล แทนที่จะพุ่งตรงไปยังภาพแอ็กชันจัดเต็มเหมือนงานมังงะหลายเรื่อง ถ้าต้องเดาจริงๆ จะบอกว่ามีความเป็นไปได้สูงที่ทีมสร้างได้รับแรงบันดาลใจจากนิยาย แล้วปรับมาเป็นภาพยนตร์ แต่ก็ยังมีพื้นที่สำหรับการดัดแปลงอิสระอย่างมาก — จบแบบที่ทำให้แฟนเวอร์ชันต้นฉบับอาจยิ้มหรือว้าวได้ต่างกันไป

หลายคนอาจเคยสงสัยว่าชื่อ 'จ่าคลั่ง' ที่เห็นบนแพลตฟอร์มต่างๆ นั้นมีต้นกำเนิดมาจากมังงะหรือไม่ และคำตอบสั้นๆ คือมันขึ้นกับเวอร์ชันของซีรีส์ที่พูดถึง แต่โดยทั่วไปแล้วการจะระบุว่าอะไรดัดแปลงมาจากมังงะต้องดูเครดิตต้นเรื่องหรือประกาศของผู้สร้างเป็นหลัก หากมีคำว่า '原作' ในเครดิตภาษาญี่ปุ่น หรือบรรทัดที่เขียนว่า 'ดัดแปลงจากมังงะ' ในคำโปรโมต ก็ชัดเจนว่าเป็นมังงะต้นฉบับ ในขณะที่บางครั้งผลงานก็อ้างอิงจากนิยายหรือเว็บตูนแทน ยิ่งไปกว่านั้นการประกาศจากสำนักพิมพ์หรือแมกกาซีนที่ตีพิมพ์มังงะก็เป็นเบาะแสสำคัญ เช่น ถ้ามังงะถูกลงในแมกกาซีนรายสัปดาห์หรือมีเล่มรวมวางขาย หลายครั้งซีรีส์อนิเมะหรือซีรีส์ทีวีจะระบุแหล่งที่มาอย่างชัดเจนในข้อมูลโปรโมชัน การพิจารณาจากปัจจัยอื่นก็ช่วยได้เช่นกัน ผมสังเกตว่าถ้าพล็อตของซีรีส์มีการกระชับเหตุการณ์แบบย่อเล่มหรือมีการตัดซีนเพื่อให้พอดีกับตอน ก็มีโอกาสสูงที่จะเป็นการดัดแปลงจากมังงะหรือไลท์โนเวล เพราะผู้สร้างต้องเลือกเนื้อหาบางส่วนมารวมให้เข้ากับระยะเวลา ในทางกลับกัน ถ้าซีรีส์นำเสนอโลกและตัวละครที่ดูเหมือนถูกออกแบบขึ้นมาเพื่อสื่อภาพเคลื่อนไหวโดยตรง เช่น ฉากต่อสู้ที่เน้นแอ็กชันสดๆ ตลอดทั้งเรื่อง หรือมีการพูดถึงการผลิตว่าเป็น 'original' ก็เป็นไปได้ว่าซีรีส์นั้นมีต้นฉบับในรูปแบบสื่อภาพยนตร์หรือสคริปต์ดั้งเดิม ไม่ใช่มังงะ การยกตัวอย่างผลงานที่เรารู้จักช่วยให้เห็นภาพชัดขึ้น: ซีรีส์อย่าง 'Attack on Titan' และ 'Demon Slayer' มีมังงะเป็นต้นฉบับชัดเจนและมีเครดิตต้นฉบับที่ระบุชัด ส่วนผลงานอย่าง 'Neon Genesis Evangelion' เองแม้จะมีมังงะแต่ต้นทางคือแอนิเมะต้นฉบับ การสังเกตรูปแบบการเผยแพร่และเครดิตจึงสำคัญมาก หากมองในเชิงส่วนตัว ผมมักสนุกกับการตามดูทั้งต้นฉบับและผลงานดัดแปลงพร้อมกัน เพราะจะเห็นความต่างในจังหวะเล่าเรื่องและการตัดสินใจทางศิลปะของทีมสร้าง เช่น บางฉากที่ในมังงะวาดละเอียด แต่ในซีรีส์ถูกย่อหรือปรับให้เหมาะกับสื่อ ก็กลายเป็นจุดถกเถียงที่สนุกระหว่างแฟนๆ สรุปแล้วสำหรับคำถามว่า 'ซีรีส์จ่าคลั่งดัดแปลงมาจากมังงะหรือไม่' สิ่งที่ชัดเจนที่สุดคือการดูเครดิตต้นเรื่องหรือข้อมูลทางการ หากพบคำว่าเป็นการดัดแปลงจากมังงะ ก็ยืนยันได้ทันที แต่ถ้าไม่พบ ก็อาจเป็นงานต้นฉบับที่สร้างขึ้นสำหรับหน้าจอและมีผลงานลำดับต่อมาในรูปแบบมังงะแทน ส่วนความเห็นส่วนตัวคือไม่ว่าจะมาจากมังงะหรือต้นฉบับ การที่เรื่องราวถูกเล่าออกมาอย่างมีเสน่ห์และเรียกอารมณ์ผู้ชมได้ นั่นแหละคือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผม

การพูดถึงนิยายเรื่องนี้ทำให้ความคิดผมวกกลับไปยังจังหวะการอ่านที่ช้าลงและตั้งใจขึ้นอย่างไม่รู้ตัว — เนื้อเรื่องใน 'พระจันทร์ ทรงกลด อธิษฐาน' มีบรรยากาศที่เหมาะกับการดัดแปลงเป็นงานภาพไม่ว่าจะเป็นมังงะหรือซีรีส์ แต่ถ้าต้องตอบแบบตรงไปตรงมา ขณะนี้ยังไม่มีการยืนยันการดัดแปลงเป็นมังงะหรือซีรีส์อย่างเป็นทางการจากผู้แต่งหรือสำนักพิมพ์ที่ดูแลสิทธิ์ สาเหตุที่ผมคิดว่างานประเภทนี้ยังไม่ถูกดัดแปลงอย่างเป็นทางการมีหลายด้าน ทั้งความเฉพาะตัวของโทนเรื่องที่อาจจำเป็นต้องรักษาไว้ให้ซื่อสัตย์เมื่อนำไปสื่อภาพ และปัจจัยทางการตลาดที่ต้องมีผู้ถือสิทธิ์พร้อมลงทุน ผลลัพธ์คือแฟนๆ จึงมักเห็นฟิกชันแฟนอาร์ต โฟโต้แม็กซ์ หรือการรีเมคแบบสั้นบนแพลตฟอร์มออนไลน์ก่อนจะมีการพูดคุยเรื่องลิขสิทธิ์อย่างจริงจัง สำหรับคนที่ชอบเห็นงานถูกถ่ายทอด ผมมักนึกถึงการดัดแปลงที่ทำได้ดีอย่าง 'บุพเพสันนิวาส' ซึ่งจับจังหวะการเล่าและวัฒนธรรมท้องถิ่นมาใช้ได้อย่างลงตัว — นี่เป็นตัวอย่างว่าเมื่อมีการวางตำแหน่งและทีมงานที่เหมาะสม งานที่มีโทนแบบนี้ก็มีโอกาสถูกยกขึ้นมาทำในรูปแบบภาพได้ไม่น้อย สุดท้ายนี้ผมยังคงคอยตามข่าวและดูงานแฟนอาร์ตไปพลางๆ เพราะแม้จะยังไม่มีประกาศ แต่ความเป็นไปได้ยังเปิดกว้างเสมอ และการได้จินตนาการว่าฉากโปรดจะถูกแปลเป็นภาพนิ่งหรือภาพเคลื่อนไหวก็มอบความสุขเล็กๆ ให้กับผมได้ดี

นี่คือรายการมังงะและมังฮวาที่ถูกนำไปดัดแปลงเป็นซีรีส์แล้ว ซึ่งผมตามตั้งแต่ต้นจนดูเวอร์ชันทีวีจบมาหลายเรื่องและอยากเล่าให้ฟังแบบรวม ๆ ว่าแต่ละเรื่องมีเสน่ห์อย่างไร เริ่มจากฝั่งเกาหลีที่โผล่มาเป็นกระแสครั้งใหญ่: 'Itaewon Class' จากเว็บตูนที่กลายเป็นละครฮิตปี 2020 — เวอร์ชันซีรีส์ขยายจุดแข็งของตัวละครและบรรยากาศย่านอิแทวอนได้ดี, 'Sweet Home' ที่แปรจากเว็บตูนสยองขวัญเป็นซีรีส์บน Netflix ที่จัดเต็มทั้งงานภาพและโทนมืด ๆ, 'True Beauty' เป็นตัวอย่างของงานโรแมนซ์-คอมเมดี้ที่เอาจุดเด่นของเว็บตูนเรื่องการแต่งหน้าและคอมเพล็กซ์มาต่อยอดบนจอทีวี, 'Cheese in the Trap' กับการขยี้ความสัมพันธ์แบบจิตวิทยาในสภาพแวดล้อมมหาวิทยาลัยก็ทำให้คนดูถกเถียงกันอย่างสนุก นอกจากนี้ยังมี 'Misaeng' หรือ 'Incomplete Life' ที่ดัดแปลงจากมังหวนชั้นดี เข้าไปจับประเด็นการทำงานและความเป็นผู้ใหญ่ได้อย่างตรงและหนักแน่น ฝั่งญี่ปุ่นก็ไม่น้อยหน้า—งานมังงะคลาสสิกหลายเรื่องถูกแปรเป็นดราม่าทางทีวีและซีรีส์ เช่น 'Kimi ni Todoke' ที่เป็นซีรีส์โรแมนติกอบอุ่น, 'Nodame Cantabile' ซีรีส์ดนตรีที่คงเสน่ห์มังงะไว้อย่างลงตัว และที่เพิ่งเป็นกระแสใหญ่คือเวอร์ชันซีรีส์ไลฟ์แอ็กชันของ 'One Piece' โดย Netflix ซึ่งพยายามรักษาจิตวิญญาณของต้นฉบับไว้แต่ปรับให้เหมาะกับฟอร์แมตรายการทีวีสมัยใหม่ สรุปแบบไม่เป็นทางการ: การดัดแปลงมีตั้งแต่ยึดตามต้นฉบับแน่น ๆ จนถึงขยายหรือเปลี่ยนมุมมองให้เข้ากับสื่อโทรทัศน์ ส่วนตัวผมมองว่าเมื่อทีมงานเข้าใจธีมหลักของมังงะ/มังฮวาและรู้ว่าจุดไหนต้องรักษาไว้ เวอร์ชันซีรีส์มักจะมีพลังมากพอที่จะทำให้คนที่ไม่เคยอ่านต้นฉบับหลงรักเรื่องราวได้จริง ๆ

ประเด็นเรื่อง 'ซีรีส์คู่ขนาน' มักถูกคนถามว่ามันดัดแปลงจากมังงะหรือจากนิยายมากกว่ากัน แล้วผมมักจะชอบยกตัวอย่างที่ชัดเจนเพื่ออธิบาย: บางซีรีส์มีสองเวอร์ชันที่เดินทางต่างกัน เช่น 'Fullmetal Alchemist' เวอร์ชันปี 2003 กับ 'Fullmetal Alchemist: Brotherhood' ซึ่งอันแรกเริ่มเป็นการตีความที่แยกทางจากมังงะต้นฉบับ ขณะที่ 'Brotherhood' กลับไปยึดตามมังงะอย่างเคร่งครัด ความต่างนี้ทำให้เห็นว่าซีรีส์คู่ขนานอาจเกิดจากการที่สตูดิโออยากเล่าเรื่องต่อโดยไม่รอเนื้อหาในต้นฉบับหรืออยากลองทิศทางใหม่ๆ ในมุมมองของคนที่ติดตามงานสร้าง ผมเห็นว่าบางครั้งซีรีส์คู่ขนานไม่ได้มาจากนิยายหรือมังงะเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการขยายโลกจากสื่อเดียวกันหรือสื่ออื่น เช่น มังงะสปินออฟ นวนิยายขยาย หรือแม้แต่ไลท์โนเวลที่เขียนเสริม ทำให้แฟนๆ มีตัวเลือกว่าจะรับชมเวอร์ชันไหนตามรสนิยมของตัวเอง ท้ายสุดผมมองว่าการตัดสินใจว่าเวอร์ชันไหนเป็น 'หลัก' ขึ้นอยู่กับว่าคุณชอบความเที่ยงตรงกับต้นฉบับหรือชอบการทดลองเชิงเล่าเรื่อง ถ้าอยากเห็นภาพรวมตามต้นฉบับให้มองหาที่อิงกับมังงะ/นิยายต้นแบบ แต่ถ้าชอบเซอร์ไพรซ์ เวอร์ชันที่แยกเส้นเรื่องเองก็มีเสน่ห์เฉพาะตัว