แค่ชื่อเรื่องก็เรียกความอยากอ่านออกมาแล้ว — 'ตํานานศิษย์พี่เจ้าปฐพี' วางโครงเรื่องราวรอบตัวเอกที่หนักแน่น และผมชอบวิธีที่ตัวละครหลักแต่ละคนถูกปั้นให้มีบทบาทชัดเจนไม่ซ้ำกัน
เจ้าปฐพี: เป็นแกนกลางของเรื่อง เท่าที่ผมรู้สึกเขาไม่ใช่ฮีโร่สมบูรณ์แบบ แต่เป็นคนที่แบกรับความรับผิดชอบของสำนักและอดีตของตน เขาโดดเด่นเรื่องพลังธาตุดินที่หนักแน่นและวิธีคิดแบบปกป้องคนรอบข้าง
ศิษย์พี่หลี่เหยา: บทบาทของเขาสร้างความตึงเครียดเชิงความสัมพันธ์กับเจ้าปฐพี ทั้งเป็นคู่คิดและคู่ท้าทาย หลายฉากการตัดสินใจของหลี่เหยาทำให้เรื่องเดินไปในมิติที่ไม่คาดคิด
ปรมาจารย์ฉินเทียน: ผู้ให้ความรู้และกฎแห่งสำนัก เขาเป็นเสาหลักทางปรัชญาที่ผลักดันตัวเอกให้เติบโต ผ่านบทสนทนาและการทดสอบที่สะท้อนแก่นของเรื่อง
องค์หญิงฟางอิง: ตัวละครเชิงการเมืองและความสัมพันธ์ เธอทำหน้าที่เป็นสะพานระหว่างโลกภายนอกกับสำนัก และบทบาทเธอซับซ้อนกว่าที่เห็น ผมชอบว่าทุกคนไม่ได้มีแค่หน้าที่เดียวในเรื่อง — ทุกคนมีมิติและแรงจูงใจที่ชัดเจน