ถังซานภาค1 มีเพลงประกอบ OST เพลงไหนน่าจำบ้าง

เราไม่เคยคิดว่าจะถูกเพลงประกอบของ 'ถังซาน2' จับใจจนต้องกลับไปฟังซ้ำหลายรอบ — โดยเฉพาะท่อนเปิดที่โผล่มาแบบคมชัดในฉากเริ่มของหลายตอน เพลงนี้เป็นโทนอิเล็กโทรนิคผสมออร์เคสตราที่เปิดด้วยกีตาร์เบสต่ำแล้วค่อย ๆ ไล่ขึ้นด้วยสตริง ทำให้รู้สึกว่าทุกการเคลื่อนไหวของตัวละครมีแรงดึงที่จริงจัง ฉากฝึกซ้อมและการเติบโตของตัวเอกมักได้มิกซ์เสียงร้องประสานสั้น ๆ แบบโคลงที่จำง่าย — ท่อนนี้แหละที่ทำให้ผมนึกถึงภาพวิ่งในหมอก เชื่อมต่อความทรงจำกับความมุ่งมั่นได้อย่างแปลกประหลาด เพลงแนวนี้ไม่ได้หวือหวาเพียงเพื่ออวดเครื่องดนตรี แต่ใส่รายละเอียดเล็ก ๆ อย่างแซมเปิลเสียงลมและกลองทอมบาง ๆ ที่ทำให้ฉากต่อสู้ดูมีน้ำหนักขึ้นทันทีเมื่อเพลงหดความดังลงเหลือแค่เปียโนกับไวโอลินหนึ่งเส้น อีกเพลงที่ผมชอบคือชิ้นดนตรีใช้ในฉากย้อนความทรงจำของตัวละคร — เสียงเปียโนเรียงคอร์ดช้า ๆ ผสมกับฮาร์โมนิกาเบา ๆ ให้ความรู้สึกอ่อนโยนแต่เศร้า บทเพลงนี้ไม่พยายามร้องเรียกอารมณ์โดยตรง แต่วางปริบทให้ภาพฉากเก่าดูขมและหวานในเวลาเดียวกัน ตอนที่เพลงนี้ขึ้นพร้อมภาพอดีต มันเหมือนมีการใส่คำพูดที่ขาดหายไปลงในซีน ทำให้ฉันหยุดและฟังรายละเอียดในไลน์เมโลดี้ซ้ำหลายครั้ง ท้ายที่สุด เพลงปิดตอนบางชิ้นที่เป็นกีตาร์โปร่งกับเสียงร้องคนเดียวก็ทำหน้าที่ดีในการปล่อยให้คนดูค่อย ๆ คลายอารมณ์ ไม่ต้องการฉากอธิบายเยอะ ๆ แค่ท่อนฮุกสั้น ๆ พอให้ความรู้สึกค้างคาอยู่ในใจ นั่งฟังทั้งคอนเซ็ปต์ของซาวด์แทร็กแล้วพบว่าทีมสร้างเน้นการใช้ธีมให้เป็นตัวบอกเล่าอารมณ์มากกว่าคำพูด — นั่นแหละทำให้เพลงหลายชิ้นใน 'ถังซาน2' ติดตรึงอยู่ในหัวแม้เลิกดูไปนานแล้ว

เพลงเปิดของ 'ถังซาน' ซีซันแรกโดดเด่นจนฉันรู้สึกเหมือนได้ยินคำเรียกให้เริ่มการผจญภัยทุกครั้งที่มันขึ้นมา ท่วงทำนองที่ผสมระหว่างเครื่องสายหนักๆ กับซินธ์เบาๆ ทำให้ภาพของการฝึก ฝ่าฟัน และความมุ่งมั่นของตัวเอกเด่นชัดขึ้นในหัว ฉันชอบแง่มุมที่เพลงเปิดไม่พยายามฉายเพียงความยิ่งใหญ่ แต่มีชั้นของความเศร้าเล็กๆ ซ่อนอยู่ ทำให้มันฟังแล้วมีมิติ เหมือนคนที่รู้ว่าต้องต่อสู้แต่ก็ยังมีแผลในใจ เพลงปิดมีเสน่ห์อีกแบบหนึ่ง — เรียบง่าย ทุ้ม และให้เวลาให้ความคิดไหลออกมา หลังฉากสำคัญหรือฉากย้อนความทรงจำ เพลงปิดมักจะเป็นตัวเชื่อมความหมาย ทำให้ฉากนั้นๆ ยาวนานกว่าที่เห็น เป็นเหตุผลหนึ่งที่ฉันมักจะกดย้อนกลับมาฟังซ้ำเมื่ออยากย้อนอารมณ์จากตอนเก่าๆ นอกจากเพลงเปิด-ปิดแล้ว ฉากต่อสู้บางฉากมีธีมสั้นๆ ที่ติดหูและกลายเป็นสัญลักษณ์ของช่วงเวลานั้น เพลงบรรเลงที่ใช้ไว้มักเติมเครื่องดนตรีแบบตะวันออก เช่น เออร์ฮู หรือซาวด์เอ็ฟเฟ็กต์ที่ทำให้การโจมตีรู้สึกเฉียบคมและมีน้ำหนัก ช่วงที่ฉากสงบก่อนพายุใหญ่เงียบลง เพลงบรรเลงเหล่านั้นกลับกลายเป็นเด่น พอฉากระเบิดออกมาก็ยิ่งรู้สึกถึงการระเบิดทางอารมณ์มากขึ้น นี่แหละเสน่ห์ของซาวด์แทร็กที่ทำให้ซีรีส์ยังคงตามติดในหัวไปอีกนาน

เริ่มจากเพลงเปิดที่ติดหูที่สุดของ 'ถังซาน ภาค 2' ก่อนเลย แนวเพลงของซิงเกิลหลักมักจะเป็นตัวกำหนดความรู้สึกของซีรีส์ และภาคนี้ก็ไม่ต่างกัน — เพลงเปิดมีพลัง เหมาะกับการขยับขยายจังหวะและภาพการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ ส่วนเพลงปิดมักจะเป็นบัลลาดช้า ๆ ที่ซึมลึก เหมาะกับฉากหลังบทสรุปหรือช่วงอารมณ์สงบ เพลงพวกนี้มักถูกปล่อยเป็นซิงเกิลแยกแล้วแฟน ๆ จะเอาไปรีมิกซ์ ร้องคัฟเวอร์บนแพลตฟอร์มต่าง ๆ ทำให้มันเป็นเพลงประจำใจของคนดูจนติดหูได้เร็ว อีกหนึ่งสิ่งที่มักโดนพูดถึงคือซิงเกิลประกอบฉากหรือ 'insert song' ที่ใช้ตอนช็อตสำคัญ ในภาคสองของซีรีส์แนวนี้มักมีเพลงบรรเลงหรือเพลงที่ร้องโดยนักพากย์ตัวละครสำคัญซึ่งพอออกมาแล้วก็กลายเป็นที่พูดถึง เพราะเชื่อมโยงกับโมเมนต์ในเรื่องอย่างตรงจุด เพลงพวกนี้บางเพลงอาจไม่ใช่เพลงเปิด-ปิดแต่ก็ฮิตในหมู่แฟนคลับมากกว่าซิงเกิลหลัก เพราะทุกครั้งที่ได้ยินก็จะนึกถึงฉากนั้น ๆ ทันที ทำให้ยอดสตรีมและยอดดาวน์โหลดพุ่งอย่างต่อเนื่อง ส่วนตัวชอบมุมของเพลงที่ยกตัวละครหรือธีมของเรื่องขึ้นมาเป็นเพลงเดียว เช่นเพลงที่ถ่ายทอดความมุ่งมั่นของตัวเอก หรือเพลงที่เล่าถึงมิตรภาพระหว่างกลุ่มเพื่อน เพลงแนวนี้มักจะมีเวอร์ชันอะคูสติก เวอร์ชันออเคสตร้า หรือแม้แต่รีมิกซ์อิเล็กทรอนิกส์ออกมา ซึ่งช่วยยืดอายุความนิยมได้อีกหลายเดือน ทำให้แฟน ๆ มีโอกาสค้นพบและแชร์กันในชุมชน อีกทั้งเพลงธีมที่โดดเด่นยังช่วยสร้างภาพจำให้กับซีนสำคัญของเรื่องไปอีกนาน สรุปแล้ว ถ้าถามว่าซิงเกิลไหนดังบ้าง ในแง่การตอบโต้จากแฟนคลับและชาร์ตสตรีมมิ่ง จะเป็นเพลงเปิดเพลงปิด และ insert song ที่ใช้ในฉากสำคัญมากที่สุด แต่ละเพลงจะมีคาแรคเตอร์แตกต่างกัน — เพลงเปิดให้พลังและจังหวะ เพลงปิดให้ความอ่อนโยนและระบายอารมณ์ ส่วนเพลงประกอบฉากจะเป็นกระสุนความทรงจำที่ทำให้แฟน ๆ รู้สึกผูกพันกับตัวละคร ไม่ว่าจะเป็นเวอร์ชันเต็มหรือคัฟเวอร์ก็มักจะยังคงวนกลับมาให้ฟังซ้ำ ๆ อยู่เสมอ นี่คือเหตุผลที่ทำให้เพลงจาก 'ถังซาน ภาค 2' บางเพลงกลายเป็นซิงเกิลดังและติดใจแฟน ๆ ไปนาน

เสียงดนตรีที่ยังติดหูจาก 'ถังซาน 1' สำหรับผมคือเพลงเปิดที่พาเราก้าวเข้าสู่โลกของเรื่องและเพลงบัลลาดอินเสิร์ทที่เข้ามาตอนฉากสำคัญ ทั้งสองชิ้นทำหน้าที่คนละแบบ แต่ร่วมกันผลักดันอารมณ์ของซีรีส์ให้เด่นขึ้นอย่างชัดเจน เพลงเปิดมีจังหวะคึกคัก ผสมองค์ประกอบออร์เคสตราและสังเคราะห์เสียงสมัยใหม่ ทำให้รู้สึกทั้งยิ่งใหญ่และมีพลัง เหมาะกับภาพการฝึกฝนและการต่อสู้ของตัวละคร ส่วนเพลงบัลลาดจะโผล่มาในฉากที่ต้องการสะกดความรู้สึก เหมือนเป็นเส้นด้ายที่ดึงให้เราเข้าไปใกล้ความคิดของตัวละครมากขึ้น ในมุมของนักร้อง ผมรู้สึกว่าเวอร์ชันที่ถ่ายทอดด้วยเสียงหวานและโปร่งของนักร้องรับเชิญมีพลังมากกว่าเวอร์ชันที่ทำเป็นอินสทรูเมนทัล นั่นทำให้ฉากสำคัญหลายฉากจดจำได้ทันทีเมื่อได้ยินทำนองเดียวกันอีกครั้ง นักร้องคนนี้ใส่น้ำหนักที่พอดีทั้งความเศร้าและความหวัง เสียงของเขาเหมาะกับโทนของเรื่องที่ผสมความอบอุ่นและความขมขื่น จนทำให้แฟนๆ หลายคนชอบฟังเวอร์ชันเต็มนอกเหนือจากแค่เวอร์ชันที่ใช้ในซีรีส์ นอกจากเพลงเปิดและบัลลาดหลักแล้ว มุมเล็กๆ ของซาวด์แทร็กที่เป็นธีมสำหรับตัวละครรองก็มีเสน่ห์ไม่แพ้กัน ธีมเหล่านี้มักเป็นเมโลดี้สั้นๆ ที่วนซ้ำในฉากประจำตัว ช่วยให้ตัวละครมีไอดินติตี้ทางดนตรี ทำให้เมื่อได้ยินอีกครั้งแม้จะเป็นแค่คอร์ดสองคอร์ด ผู้ชมก็รับรู้ได้ทันทีว่าเป็นฉากของตัวละครคนนั้น แฟนๆ มักจะคุยกันว่าส่วนใดของ OST เทียบเท่ากับโมเมนต์คลาสสิกในเรื่อง เช่น การเปิดเผยอดีตหรือการพลิกผันของความสัมพันธ์ นี่คือเหตุผลที่ผมคิดว่า OST ของ 'ถังซาน 1' ไม่ได้เป็นแค่พื้นหลัง แต่เป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่อง โดยรวมแล้ว เพลงที่โดดเด่นสุดสำหรับผมคือเพลงเปิดที่จับอารมณ์หลักของซีรีส์และบัลลาดอินเสิร์ทที่ฉุดให้ฉากสำคัญขยับเข้ามาในใจผู้ชม ทั้งสองชิ้นทำให้ความทรงจำจากซีรีส์ยาวนานกว่าภาพ และเป็นสิ่งที่ผมมักกลับมาฟังซ้ำเมื่อต้องการหยุดคิดหรือย้อนความรู้สึกจากเรื่อง รู้สึกเหมือนได้พบเพื่อนเก่าที่เข้าใจอารมณ์แบบเดียวกันทุกครั้งที่ได้ยินทำนองเหล่านั้น

ฉันชอบที่เสียงเปิดของ 'ถังซาน' ภาค 2 มันทำหน้าที่คล้ายป้ายประกาศว่าซีซั่นนี้จะจริงจังขึ้นมาก เสียงกลองหนัก ๆ กับซินธ์ที่บึ้กขึ้นในเพลงเปิดให้ความรู้สึกตื่นตัวทันที ทุกครั้งที่ดูฉากเริ่มต้นแล้วเพลงนี้ขึ้น ฉันรู้สึกเหมือนกำลังลุยไปกับตัวเอกเลย เพลงปิดทางกลับกันใช้เมโลดี้โปร่ง ๆ กับเปียโนเป็นหลัก ให้โทนเงียบขรึมหลังจากความตื่นเต้นของเหตุการณ์ในตอนนั้น ฉากหนึ่งที่ชอบคือฉากที่ตัวเอกยืนมองแสงจันทร์หลังการปะทะ เพลงปิดช่วยขยี้อารมณ์ให้ลึกขึ้นจนเกือบกลั้นน้ำตาได้ไม่อยู่ อีกเพลงที่โดดเด่นคือเพลงบรรเลงฉากบู๊ ซึ่งใช้เครื่องดนตรีสตริงแบบหน่วงกับจังหวะเบสต่ำ ๆ ทำให้ฉากต่อสู้ดูมีแรงพุ่งและหนักแน่น เสียงคอรัสเล็ก ๆ ถูกใส่เข้ามาเป็นช่วง ๆ เพื่อเพิ่มอารมณ์ความยิ่งใหญ่ของเหตุการณ์ เพลงพวกนี้ไม่เพียงแค่เติมฉาก แต่กลายเป็นตัวผลักดันความรู้สึกให้ฉากนั้น ๆ ยืนยาวในหัวฉันหลังจบตอน นี่แหละเหตุผลที่ฉันมักวนกลับมาฟัง OST ของซีซั่นนี้บ่อย ๆ ก่อนนอน

เพลงประกอบของ 'ตํานานจอมยุทธ์ภูตถังซาน' ภาค 2 เป็นหนึ่งในสิ่งที่ทำให้ฉันยังคงกลับมาดูซ้ำบ่อยๆ เพราะมันจับจังหวะอารมณ์ของแต่ละฉากได้คมกริบ — ตั้งแต่ความมุ่งมั่นแบบไฟลุกในฉากฝึกฝนจนถึงความปวดร้าวในฉากสูญเสีย คนที่ชอบฟัง OST แบบเต็มๆ ควรเริ่มจากเพลงเปิดของซีซั่นนี้ก่อน เพราะมันเป็นเพลงที่ปลุกอารมณ์ได้ทันที เสียงกลองหนักๆ ผสมกับเครื่องสายให้ความรู้สึกว่าตอนนี้มีภารกิจใหญ่รออยู่ และถ้าเปิดฟังตอนเช้าก่อนเริ่มวันจะได้ความกระปรี้กระเปร่าที่ต่างไปจากเพลงปกติ เพลงบรรเลงในช่วงการต่อสู้ของซีซั่น 2 ก็เด็ด — เสียงเบสกับเพอร์คัชชันคุมอารมณ์การเคลื่อนไหวของฉากได้ดี ส่วนเมโลดี้ที่เล่นด้วยเครื่องเป่าสายจีนเล็กน้อยจะทำให้ฉากต่อสู้ดูยิ่งใหญ่และมีรากทางวัฒนธรรมมากขึ้น ใครชอบความเข้มข้นของบรรยากาศเวลาสู้ จงหาเพลงเหล่านี้มาไว้ในเพลย์ลิสต์ เพราะมันเหมาะกับการโฟกัสหรือใช้เป็นเพลงประกอบตอนเล่นเกม อีกสิ่งที่ทำให้ซีรีส์นี้น่าจดจำคือเพลงบัลลาดที่ใช้ในฉากซีนอารมณ์ลึก — เสียงเปียโนอ่อนๆ รองด้วยเชลโล่หรือไวโอลินจะฉุดเราให้จมกับความคิดของตัวละคร เพลงพวกนี้ฟังตอนกลางคืนกับไฟสลัวๆ แล้วเข้ากันดีมาก ส่วนเพลงธีมของตัวเอกซึ่งมีเมโลดี้ติดหูนั้น มักถูกนำมาเล่นซ้ำในฉากความทรงจำหรือการเผชิญหน้าสำคัญ ทำให้หลายครั้งตื้นตันได้โดยไม่ต้องมีบทพูดมากมาย ถ้าจะให้สรุปแบบไม่เป็นทางการคือ: เริ่มจากเพลงเปิดเพื่อคืนพลัง ตามด้วยเพลงบรรเลงการต่อสู้สำหรับการโฟกัส และปิดท้ายด้วยบัลลาดหรือธีมตัวละครเมื่ออยากซึมซับอารมณ์จริงๆ ลิสต์ที่รวมทั้งสามประเภทนี้ไว้จะทำให้การฟัง OST ของ 'ตํานานจอมยุทธ์ภูตถังซาน' ภาค 2 สนุกขึ้นมาก และเป็นเพื่อนชั้นดีเวลาต้องการกลับไปเติมพลังจินตนาการ

เพลงเปิดของ 'ถังซาน' ตอนที่ 1 เล่นเส้นเมโลดี้ได้เรียบง่ายแต่น่าจดจำจนฉันกลับมาฟังซ้ำได้บ่อย ๆ ผมชอบที่ชิ้นดนตรีเปิดใช้เครื่องสายร่วมกับชิ้นดนตรีสังเคราะห์บางเบา ทำให้รู้สึกทั้งความอบอุ่นและความลึกลับในเวลาเดียวกัน นั่นทำให้ฉากแรกซึ่งเป็นการแนะนำตัวละครมีมิติขึ้น แม้จะยังไม่ใช่ฉากดราม่าจัด แต่ดนตรีก็ทำหน้าที่วางบรรยากาศได้อย่างชาญฉลาด ถายเทียบกับงานสกอร์ที่โอบอุ้มความรู้สึกแบบใน 'Kimi no Na wa' เพลงนี้ไม่ได้หวือหวาแต่ค่อย ๆ แทรกความรู้สึกเข้าไปในซีน เหมาะจะฟังตอนอยากย้อนบรรยากาศตอนเริ่มเรื่อง ถ้าจะฟังเป็นเพลย์ลิสต์แนะนำสลับเพลงเปิดกับบรรเลงเบา ๆ ที่โผล่ในฉากคุยกัน จะช่วยให้รับรสของตัวละครในตอนแรกได้ชัดขึ้น

ฉันติดตาม 'ภูตถังซาน' มาตั้งแต่ภาคแรกและเคยหวังว่าจะจำเพลงประกอบของภาคสองได้ชัดเจน แต่ตอนนี้ข้อมูลที่แน่นอนเกี่ยวกับชื่อเพลง OST หลักและผู้แต่งของภาคสองยังไม่ชัดเจนในความทรงจำของฉัน ซึ่งทำให้รู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อยเพราะเพลงประกอบมักเป็นหัวใจของอารมณ์ในซีรีส์เรื่องนี้ ในมุมมองของคนดูที่ฟังเพลงประกอบอย่างตั้งใจ ฉันมักจะสังเกตว่าอนิเมะ-ซีรีส์จีนแบบนี้มักจะมีเพลงเปิดและเพลงปิดแยกกัน รวมถึงบรรเลงพื้นหลังที่แต่งโดยทีมเพลงของสตูดิโอหรือคอมโพสเซอร์ที่มีชื่อเสียงของวงการ หากต้องการข้อมูลที่แม่นยำที่สุด ให้ดูเครดิตตอนท้ายของแต่ละตอนหรือรายการเพลงในอัลบั้ม OST อย่างเป็นทางการ เพราะชื่อเพลงและเครดิตผู้แต่งมักจะระบุไว้ตรงนั้น สิ่งที่ฉันคิดตามประสบการณ์คือการฟังเพลงประกอบด้วยใจจะช่วยให้จำรายละเอียดได้ดีขึ้น—บางทีก็จดชื่อเพลงหรือผู้ขับร้องไว้ตอนดูครั้งแรก ซึ่งทำให้สามารถตามหาเครดิตได้ง่ายเมื่อกลับมาดูใหม่ คราวหน้าที่ฉันได้ไปเจอข้อมูลชัดเจนจะยินดีเล่ารายละเอียดที่จำได้แบบตรงไปตรงมา

เพลงเปิดของ 'ตํานานจอมยุทธ์ภูตถังซาน' สำหรับฉันคือสิ่งที่ติดหูที่สุดในชุดเพลงทั้งหมด มันเริ่มด้วยเสียงซินธ์โทนกว้างก่อนจะค่อยๆ ไหลเข้าสู่เมโลดี้ที่มีอารมณ์ผสมระหว่างความยิ่งใหญ่กับความอ่อนโยน ทำให้ทุกครั้งที่เห็นฉากเริ่มการผจญภัยหรือการกลับมาของตัวเอก เพลงนี้ก็จะพาอารมณ์ไปกับภาพได้ทันที การใช้เครื่องดนตรีแบบจีนโบราณปะปนกับวงเครื่องสายสมัยใหม่ทำให้ท่อนกลางของเพลงมีทั้งกลิ่นอายดั้งเดิมและความเป็นสากล ผมชอบช่วงที่เสียงโซโล่เครื่องดนตรีจีนขึ้นมาเพียงชิ้นเดียว แล้ววงค่อยๆ ขยายจนถึงคอรัส นั่นเป็นโมเมนต์ที่มักจะใช้ในฉากย้อนความหรือการตัดสินใจสำคัญของตัวละคร ทำให้เพลงเปิดไม่ใช่แค่เริ่มรายการแต่กลายเป็นธีมที่เตือนความทรงจำ เปรียบเทียบกับความละเอียดของเพลงใน 'Violet Evergarden' เพลงในเรื่องนี้เน้นพลังและจังหวะมากกว่า แต่มันก็ทำงานร่วมกับภาพได้อย่างพอดี เพลงเปิดของซีรีส์นี้ยังคงอยู่ในหัวผมแม้จะไม่ได้เปิดดูซ้ำบ่อยนัก และนั่นคือสัญญาณว่ามันโดดเด่นจริง ๆ

เพลงเปิดของ 'ถังซาน' ภาค 1 เวอร์ชั่นพากย์ไทยยังคงติดอยู่ในหัวผมทุกครั้งที่นึกถึงซีรีส์นี้ คอมโพสชิ้นนี้มีพลังที่ทำให้ฉากเริ่มต้นของแต่ละตอนมีน้ำหนักขึ้นมาก เสียงกีตาร์โปร่งผสมซินธ์เบา ๆ กับเครื่องสายทำให้เมโลดี้ดูกว้างและอบอุ่น ขณะที่เวอร์ชั่นพากย์ไทยเลือกถ้อยคำที่เรียบง่ายแต่จับความหมายได้ดี ทำให้เนื้อร้องเข้าถึงผู้ชมที่ไม่คุ้นกับต้นฉบับ ภาษาไทยช่วยสื่ออารมณ์ของการเดินทางและความตั้งใจของตัวละครได้อย่างชัดเจน โดยที่ยังคงความยิ่งใหญ่ของธีมเพลงเดิมไว้ สิ่งที่ทำให้เพลงนี้โดดเด่นสำหรับผมคือการจับคู่ระหว่างภาพกับเสียงในมอนทาจเปิดตอน—การเดินทาง ฝึกฝน และมิตรภาพถูกย้ำด้วยคอร์ดที่ค่อย ๆ ขยาย เสียงนักร้องไทยให้ความเป็นมนุษย์และอบอุ่นมากกว่าความเว่อร์วังแบบออริจินัล นั่นทำให้ผู้ชมรู้สึกเชื่อมโยงกับถังซานตั้งแต่โน้ตแรก แม้จะฟังซ้ำหลายรอบก็ยังรู้สึกอยากร้องตาม เหมือนเพลงนั้นแปะตราอารมณ์ของซีรีส์ไว้ในใจ สรุปง่าย ๆ ว่าเพลงเปิดไม่เพียงเป็นธีมเสียง แต่เป็นประตูให้คนดูเข้าไปสัมผัสโลกของ 'ถังซาน' เวอร์ชั่นพากย์ไทย ซึ่งสำหรับผมคือส่วนที่ทำให้ซีรีส์เวอร์ชั่นนี้มีเอกลักษณ์และจำได้ยาวนาน