ภาษาที่ผู้เขียนเลือกใช้นุ่มแต่ไม่หวานจนเลี่ยน ฉันชอบการทอคำที่ทำให้ฉากธรรมดากลายเป็นภาพที่ชัดจนสามารถได้กลิ่นฝนหรือสัมผัสพื้นหินได้ เหตุผลที่แฟน ๆ ติดหนึบคือการสร้างโลกแบบนี้ที่ทั้งมีรอยแตกและความงดงามพร้อมกัน คล้ายกับที่เคยชอบใน 'The Name of the Wind' — ไม่ใช่แค่เรื่องของเวทมนตร์ แต่เป็นเรื่องของตำนานส่วนตัวที่คนอ่านสามารถเติมความหมายเองได้
One night stand ที่ตามหากันแทบตาย สุดท้ายก็อยู่แค่ปลายจมูกนี่เอง...
"นี่! ปล่อยได้แล้ว"
“โอ๊ย... ไอ้บ้า ต้องการอะไรอีกฮะ ได้ไปทั้งตัวแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ”
ทรงโปรดเงยหน้าจากซอกคอขาวผ่อง นัยน์ตาเขาส่งประกายกรุ่นโกรธขณะที่สบดวงตาที่มีแววดื้อรั้นของคนในอ้อมกอด
“ผมบอกไปแล้วใช่ไหม ว่าผมไม่วันไนท์กับคุณ”