พ่ายตัณหาคุณอาคลั่งรัก の小説・ストーリー

เธอไปแล้ว คืนนี้เขาถูกทำให้เจ็บปวดทรมานอย่างแสนสาหัส ในที่สุดเธอก็ทิ้งเขา และจากไปแล้ว นิ้วมือของลู่หานถิงสั่นเทา เขาชนะแล้ว ในที่สุดเขาก็ผลักผู้หญิงที่เขารักที่สุดออกไปจนสุดแรงได้แล้ว และในวินาทีนี้เขาได้เสียเธอไปแล้ว

ร้ายพ่ายรัก (ฟีนิกซ์xคริสตัล) **ฝากด้วยนะคะ**

‘ความรักนี้ช่างน่าหวาดกลัวเกินไปแล้ว’ ดังนั้นต่างคิดว่าให้ตายเช่นไรชาตินี้พวกตนจะไม่มีวันตกหลุมรักเด็ดขาด เพราะมันน่ากลัวเกินไป พวกเขาคือบุรุษที่จะต้องเป็นใหญ่อยู่เหนือผู้คนนับล้าน จะมาเสียกิริยาเพราะความรักเช่นบุรุษผู้องอาจนามอู๋หลิงเซียวมิได้เด็ดขาด! “พวกเจ้าเป็นวิ ญญาณผีเร่ร่อนเช่นนั้นหรือ ไปยืนเกาะชายผ้ากันอยู่ได้”

ปณาลีกำลังแพ้ใจตัวเอง แพ้ตัณหาและมีอารมณ์คล้อยตามเขาไปอย่างง่ายดาย “พอเถอะค่ะอาศิลา” เธอร้องขอเบาๆ เมื่อเขาถอนริมฝีปากออกไปเพื่อปล่อยให้เธอได้หายใจ ดวงตาคู่สวยของเธอพร่ามัวไปด้วยความปรารถนาและความกลัวที่ปะปนกัน

ข้าผายมือออก เชิญชวนอย่างไร้ยางอาย บุรุษรูปงามจึงตรงเข้ามาอย่างมุ่งมาด พลางเอื้อมมือ ข้าหลับตาลงอย่างยอมแพ้ สิ่งที่สัมผัสตัวข้าคือผ้าคลุมไหล่ เมื่อข้าลืมตาขึ้นก็พบว่าเขาผละถอยออกไปแล้ว นั่นสินะ ข้ามันสกปรกเหลือทน เขานึกรังเกียจก็ไม่แปลกอะไร “คุณหนูเจี่ย ยอมแพ้เร็วเกินไปนัก ”

ไคล์เอ่ย "ยิ่งพุดยิ่งแย่ ไมไ่ด้มีตรงไหนเลยที่บอกว่ามึงรักน้องกู"กะตัญเอ่ย

ยิ่งรู้จัก ยิ่งรัก คนอะไรน่ารักเป็นบ้าเลย มันเขี้ยวจริงๆ "โอ้ยยยยยยยย!!!! พี่วินหยิกแก้มเอยทำไม" "ก็มัน มันเขี้ยวอ่ะ ห้ามนอกใจ ห้ามนอกกาย ห้ามนอกสายตา ห้ามนอกวาจา เข้าใจไหม" เอิงเอยกรอกตาไปมากับความขี้หึงของแฟนหนุ่ม

ณคุณหัวเราะก่อนจะกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาไม่หยุดยั้ง ฉันหมดแรงที่จะต่อต้านเลยปล่อยให้เขารังแกไปทั้งคืน กว่าณคุณจะหยุดก็เห็นฉันหลับคาอกไปแล้ว Nakhun Part "หมดฤทธิ์เลยนะยัยแม่มด ถ้าครั้งนี้ลูกไม่มาอย่ามาเรียกฉันผัว" ผมมองคนที่นอนหลับในอ้อมกอดอย่างหมดแรง เมื่อเสร็จสิ้นบทเพลงรักที่เร ่าร้อน จะมากล่าวหาว่าผมรังแกเธอไม่ได้นะ เธอดื้อรั้นหนีผมเที่ยวเอง ถ้ามาขอผมก็อาจจะอนุญาตให้เที่ยวได้ หรือเปล่า

Chapter 56 ม่านหมอก ฉันเดินมาโดยไม่สนใจหันกลับไปมองปั้นจั่นเลยแม้แต่น้อย ฉันต้องเข้มแข็งและต้องผ่านจุดที่แย่ที่สุดไปให้ได้ ไม่ใช่ว่าฉันไม่รักปั้นจั่นนะคะ ฉันรักเขามาก รักมากจนไม่สามารถมีผู้ชายคนไหนเข้ามาในหัวใจของฉันได้อีก

“ก็กอดแล้วก็หอมฉันนี่ไงล่ะ คุณนี่ความจำเสื่อมหรือไง ถึงจำไม่ได้ว่าก่อนที่ฉันจะตกลงเป็นแฟนกับคุณ ฉันมีข้อแม้ว่าคุณห้ามล่วงเกินฉัน” “แบบนี้เรียกว่าการแสดงความรักต่างหากยาหยี” “ใครรักใครเหรอ!” “ก็ผมนี่ไงทั้งรักทั้งหลงคุณจะแย่แล้วนะยาหยี” เคลย์ริกสภาพจากใจ เพราะยิ่งอยู่ด้วย กันยิ่งทำให้เขาหลงเสน่ห์ของคนในอ้อมกอดจนถอนตัวไม่ขึ้น ไม่รู้แม่ตัวแสบคนนี้ร่ายมนตร์ใส่เขาหรือยังไง เขาถึงได้รู้สึกแบบนี้ ทั้งที่ไม่เคยคิดจะรักใคร