หลงใหล Novels & Stories

เธอตอบเขากลับมาแค่นั้น เดิมทีคิมหันต์เป็นคนขี้หงุดหงิดอยู่แล้วจึงได้แต่ถอนหายใจ “ฉันหวังดีนะ ฉันไม่อยากให้เธอโดนมันหลอก” พัชสิกาชะงักมือที่กำลังจะพับผ้า ถ้าจะมีคนหลอกเธอได้ ก็คงจะเป็นเขานั่นแหละ คำว่ารัก กับ คำว่าชอบ มันต่างกันเธอรู้ดี

คเณศลากเสียงครวญครางยาวจนสุดลมหายใจ “กูไม่อยากชอบเขาแล้วอ่ะ ตอนแรกกูคิดว่ากูแค่โกรธแล้วอยากเอาคืนอ่ะ แต่พอเอาคืนแล้วกูกลับยิ่งชอบเขามากขึ้นอีก” “มึงหมายถึงเพื่อนน้องเพียงอีกคนน่ะเหรอ” เขตแดนพุ่งเป้าไปยังคนที่คิดทันที “มึงเอาเวลาตอนไหนไปชอบเขาวะ กูเห็นมึงเป ลี่ยนผู้หญิงไปเรื่อย ไม่มีทีท่าว่ามึงจะชอบผู้ชายเลย”

าบ “อื้อ” คนที่กำลังหลับฝันหวานร้องออกมาเบา ๆ เมื่อรู้สึกเหมือนมีอะไรมายุ่มย่ามกับร่างกายและยิ่งหนักขึ้นเมื่อรู้สึกเหมือนมีอะไรมากัดเข้าที่คอจนสะดุ้งเพราะความเจ็บเหมือนมดกัด ขนตาแพรสวยกระพริบตาสองสามครั้งแล้วค่อยลืมตาขึ้นก็แทบหายง่วงทันทีเมื่อร่างสูงที่คร่อมอยู่บน ตัวกำลังวุ่นวายกับลำคอของเธอ

“พี่ชอบดวงตาเป็นประกายของเราตั้งแต่แรกเห็น เลยแอบมองบ่อย ๆ นานเข้าก็อยากรู้จักมากขึ้นจนต้องหาทางเข้าใกล้ แล้วพยายามจีบจนเราใจอ่อนยอมคบกับพี่” รถจอดติดไฟแดงพอดี ร่างสูงจึงหันไปลูบศีรษะแฟนสาวอย่างเอ็นดู

ใบหน้าชื้นเหงื่อที่ยังคงหายใจหอบบังคับสายตาให้อยู่บริเวณแผงอกเขา “ดีไหมคะ ชอบไหม” หญิงสาวเสหลบตา ไม่รู้จะตอบอย่างไร คนตัวโตจึงโน้มกายเธอลงนอน เป็นสัญญาณว่าบทเพลงรักกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว “ให้พี่นะคะคนดี”

รอแค่เวลาเท่านั้น ขนตายาวงอนงามเรียงตัวสวยค่อยๆ เปิดขึ้นอย่างช้าๆ คิ้วสวยจรดเข้าหากันเมื่อรู้สึกว่าพวงแก้มใสคล้ายมีอะไรมาสัมผัสลูบไล้ไม่หยุด

ฉันฉีกยิ้มกว้างวันนี้เป็นวันที่ฉันมีความสุขอีกวันในชีวิต ได้อยู่กับสิ่งที่ชอบกับคนที่ฉันรัก ไม่มีอะไรที่จะสุขไปมากกว่านี้อีกแล้ว "ถ้างั้นรีบไปอาบน้ำแล้วเปลี่ยนชุดหนา ๆ ได้แล้วค่ะ" "มีเซอร์ไพรส์อีกใช่ไหมคะเนี่ย…" ฉันมองเขาอย่างรู้ทัน "ถ้าอยากรู้ก็ต้องรีบอาบน้ำค่ะ พี่รับรอง ว่าคืนนี้แน่นอนว่ามิวต้องชอบมากกว่านี้อีกแน่" ขยันทำให้ฉันตกหลุมรักเสียจริง รุ่นพี่วิศวะตัวร้าย…แค่นี้ก็หลงกลไม่รู้จะรักอย่างไรเสียแล้ว

นัยน์ตาสีดำของฟู่เซินเอ่อล้นไปด้วยความยินดีอย่างบ้าคลั่ง เขาสอดมือเข้าไปใต้ชายกระโปรงของหญิงสาวอย่างรอไม่ไหว พลางน้ำเสียงแหบพร่า “คืนนี้กะจะรีดน้ำฉันให้หมดตัวเลยหรือไง รอไม่ไหวแล้ว ฉันเข้าไปก่อนละ”

ทำไมถึงยอมเอาตัวเองไปลึกซึ้งกับเขา ผู้ชายที่เธอไม่อยากเข้าใกล้ ทำไมถึงอยากทำให้เขาติดใจและหลงใหลในตัวเธอ คนฉลาดไปเสียทุกเรื่อง ตอนนี้เหมือนจะโง่เรื่องความรู้สึกของตัวเอง นอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนเผลอหลับไปเพราะความเหนื่อยล้า เช้าต่อมา

ภาวิชญ์รอให้เธอตื่นนี่แหละ เขารีบจูบเธอทันที อันตราที่กำลังงัวเงียอยู่ก็ตกใจ เมื่อเขาจูบเธอแบบไม่ทันตั้งตัว แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน เธอรู้ตัวว่าตอนนี้ เธอหลงกล และรักเขาเข้าไปแล้ว “เดี๋ยวก่อนค่ะ” “ไหนล่ะ รางวัลของพี่” “อื้อ…” ภาวิชญ์จูบเธออีกครั้ง อันตราได้แต่บีบที่ไห ล่เขาแน่น แต่ก็ไม่ขัดขืน เรียวลิ้นร้อนของภาวิชญ์ ค่อย ๆ สอดเข้ามาในปากเธออย่างชำนาญ อันรู้สึกว่าร่างกายหมดแรงไปเสียดื้อ ๆ เหมือนเขากำลังจะกลืนเธอไปทั้งตัวแล้ว