ในฐานะคนอ่านธรรมดาที่ชอบเรื่องบู๊ปนการเมือง ฉันพบว่านักวิจารณ์มักกล่าวถึงความสามารถของ 'อัจฉริยะแห่งราชวงศ์ถัง' เล่มแรกในการดึงผู้อ่านเข้าไปสู่ฉากสำคัญได้ทันที หลายคนชื่นชมฉากเปิดที่พาเข้าถึงจังหวะชีวิตและกลิ่นอายของเมืองหลวง เหมือนฉากหนึ่งในซีรีส์อย่าง 'The Longest Day in Chang'an' ที่ทำให้ความตึงเครียดของเมืองปรากฏตัวชัดเจน แม้รายละเอียดบางจุดจะเยอะ แต่บทบู๊หรือการเผชิญหน้าทางการเมืองกลับเขียนได้กระทบใจและมีพลัง