แชร์

บทที่ 2

ผู้เขียน: มหาเศรษฐี
ผมเผลอลูบไล้ร่างกายของเธอจนเลยเถิด ดังนั้นเธอจึงเตือนสติผมว่า

“คุณหมอคะ ทำไมวิธีการของคุณถึงไม่เหมือนคนอื่นเลยล่ะคะ? ยิ่งคุณลูบฉันยิ่งคัน เหมือนมีมดกำลังไต่อยู่ด้านในเลย”

ผมรีบดึงมือออก เพราะกลัวเธอจะรู้ว่าผมไม่ใช่หมอ ดังนั้นจึงอธิบายว่า

“สถานการณ์ของคุณพิเศษมาก ดังนั้นจึงต้องใช้พิษล้างพิษ ทำให้ความคันที่อยู่ด้านในถูกระบายออกมาสู่ด้านนอก นี่เป็นวิธีเดียวที่จะสามารถรักษาได้”

ผมพูดอ้างขึ้นด้วยความรีบร้อน แต่คาดไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนั้นจะเชื่อ

เธอยกบั้นท้ายสูงขึ้น จากนั้นก็พูดกับผมว่า

“ไม่ต้องพูดแล้วค่ะ ที่คุณลูบตัวฉันเมื่อครู่นี้มันไม่ได้เจ็บปวดอะไร เพียงแต่รู้สึกคันมากขึ้นเท่านั้น คุณช่วยฉันลูบมากกว่านี้หน่อยสิคะ”

ผู้หญิงคนนี้ไม่เพียงแค่สวย แต่ยังโง่ด้วย เขาช่างโชคดีอะไรแบบนี้!

ครั้งนี้ผมใช้มือสัมผัสร่างกายเธอทันที

ความรู้สึกจากฝ่ามือเหมือนกำลังจะระเบิด ความรู้สึกเร้าอารมณ์กระตุ้นประสาทของเขาอย่างบ้าคลั่ง

ความรู้สึกจากส่วนล่างเด่นชัดมากยิ่งขึ้น หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เขาจะต้องตายแน่นอน

เดิมทีเขาก็มีความต้องการทางเพศสูงอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ความรู้สึกนั้นมันกลับชัดเจนมากยิ่งขึ้น

เขาอยากจะสอดใส่มันเข้าไปเพื่อบรรเทาอาการจากความเหงาจริง ๆ

แต่ที่นี่คือโรงพยาบาล เขาทำได้เพียงระงับความคิดนั้นเอาไว้

ยิ่งไปกว่านั้นหากมีใครสักคนมาเห็นเข้าล่ะจะทำยังไง!

ผู้หญิงคนนั้นขยับสะโพก บั้นท้ายของเธอส่ายไปมาตรงหน้าผม

ก่อนส่งเสียงครางเบา ๆ ในลำคอ

“โอ๊ย~ คันจังเลย”

ตัวผมแทบหลอมละลายเมื่อได้ยินเสียงนั้น ความปรารถนาภายในร่างกายแทบจะควบคุมไม่อยู่

ท้ายที่สุดแล้วผมก็ไม่ใช่หมอ ไม่รู้ว่าควรรักษาอย่างไร ทำได้เพียงลูบไล้ร่างกายของเธอเท่านั้น

เขาลูบจนผู้หญิงคนนั้นรู้สึกอึดอัดขึ้นมา

“ทำไมคุณหมอถึงลูบตลอดเลยล่ะคะ ไม่มีวิธีรักษาแบบอื่นแล้วเหรอ?”

ฉันกวาดสายตาสำรวจโดยรอบเพื่อหาอุปกรณ์ทางการแพทย์อะไรสักอย่าง

แต่มันมีเพียงเครื่องมือที่ใช้รักษาโรคทางสูตินารีและกล้องส่องภายในเท่านั้น

เขาไม่รู้วิธีการใช้งานเครื่องมือเหล่านั้นเลย

ดังนั้นจึงหยิบกล้องส่องภายในออกมา

ของสิ่งนี้เป็นเพียงหน้าจอที่เชื่อมกับสายเคเบิ้ลยาว ๆ เท่านั้น โดยที่สุดปลายด้านจะมีกล้องอยู่ตัวหนึ่ง

น่าจะเอาไว้สอดด้านในละมั้ง

ผมเองก็ไม่เข้าใจ

ดังนั้นผมจึงดันตัวกล้องเข้าไปทีเดียว

ผู้หญิงคนนั้นร้องโอดโอยขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด “โอ๊ย คุณหมอคะ เบาหน่อยค่ะ~”

ผมพึ่งนึกได้ว่าตัวเองมือหนักเกินไป ร่างกายของผู้หญิงบอบบางมาก

ผมค่อย ๆ ขยับกล้องส่องภายในอย่างเบามือ

สาวสวยคนนั้นหอบหายใจกระชั้น

การเคลื่อนไหวแบบนี้ไม่เหมือนการตรวจโรคเลยสักนิด มันเหมือนกับฉากในหนังวาบหวิวมากกว่า

เธอนอนคว่ำอยู่บนเตียง ร่างกายสั่นสะท้าน

แม้กระทั่งเสียงของเธอยังสั่นเครือ

“คุณหมอคะ ปะ…เป็นยังไงบ้างคะ? ฉะ…ฉันเป็นโรคอะไรหรือคะ”

ผมเอาภาพหน้าจอที่แสดงโครงสร้างภายในร่างกายของเธอไปให้เธอดู

“ฉันอ่านไม่เข้าใจค่ะ คุณช่วยอธิบายให้หน่อยได้ไหมคะว่าปัญหามันคืออะไร”

เธอไม่เข้าใจ ผมยิ่งไม่เข้าใจ

ผมกัดฟันฝืนอธิบายว่า “สถานการณ์ของคุณในตอนนี้ค่อนข้างตึงมือ เห็นว่ามันจะแน่นไปหน่อย คุณช่วยผ่อนคลายลงหน่อยได้หรือเปล่า”

สาวสวยคนนั้นมองมาทางผมด้วยสายตายั่วเย้า “ต้องใส่อะไรบางอย่างลงไปมันถึงจะได้ผ่อนคลายใช่มั้ยคะ?”

ผมพยักหน้า เฝ้ามองปฏิกิริยาของเธอ

สาวสวยคนนี้ไม่มีท่าทางขัดขืน เธอพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็ซุกหน้าลงกับหมอน ยกก้นให้โด่งขึ้น และอยู่ในท่าเตรียมพร้อม!

ผมดีใจมาก แต่ก็ยังต้องถามหยั่งเชิงว่า

“ของที่ผมจะใส่ลงไปนั้นมันค่อนข้างจะแตกต่างจากอย่างอื่นไปสักหน่อย คุณจะยอมรับได้ไหม?”

สาวสวยซ่อนใบหน้าไว้ใต้หมอน จากนั้นก็พูดขึ้นว่า

“คุณจะใส่อะไรเข้ามาก็ได้ค่ะ คุณเป็นหมอ ไม่ถือว่าเป็นความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาว”

เธอหมายถึงให้ผมทำเรื่องแบบนั้นได้เลยใช่ไหม?

ผมขยับตัวมาที่ด้านหลังของเธอ สายตาจดจ้องความงามตรงหน้า

ทุกเซลล์ภายในร่างกายแทบจะระเบิดออกมาเพราะความปรารถนา

เพียงแต่ผมยังรู้สึกลังเลอยู่เล็กน้อย หากเธอไม่ได้หมายความแบบนั้น นั่นก็เหมือนความว่าผมทำผิดกฎหมายเลยใช่ไหม?

เมื่อเห็นว่าผมไม่ยอมขยับ สาวสวยคนนั้นก็ส่ายก้นไปมา

“คุณหมอคะ รีบยัดของสิ่งนั้นเข้ามาเถอะค่ะ ฉันแทบจะทนไม่ไหวแล้ว”

เธออยากได้มันมากจนทนไม่ไหวแล้วอย่างนั้นเหรอ?

ผมพยุงเอวบางของเธอขึ้น จากนั้นก็ใช้นิ้ว ลูบไล้ไปตามจุดร้อนของร่างกายเธอ

เปียกแฉะ ดูเหมือนว่าความต้องการของผู้หญิงคนนี้จะสูงมากจริง ๆ

ผู้หญิงคนนั้นตัวสั่นสะท้าน จากนั้นก็ถามขึ้นอย่างลังเลว่า

“คุณหมอคะ คุณใช้มือเหรอคะ? ทำไมมันถึงเล็กขนาดนี้ล่ะคะ มีอะไรที่ใหญ่กว่านี้หรือเปล่า”

แม้กระทั่งเขาใช้มือสัมผัส เธอยังไม่รังเกียจ เธอใจกว้างไปจังเลยนะ

ผมลองหยั่งเชิงด้วยการนำส่วนโป่งนูนที่มีกางเกงกั้นไปสัมผัสกับจุดนั้นของเธอ เพื่อดูว่าเธอจะมีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างไร

เธอไม่เพียงไม่ขัดขืน แต่กลับเป็นฝ่ายเข้ามาหาเอง

“คุณหมอคะ ถ้าคุณยังใส่กางเกงอยู่แบบนี้แล้วมันจะทำได้ยังไงคะ? คุณช่วยเร็วหน่อยได้หรือเปล่า ฉันร้อนใจจะตายอยู่แล้ว”

เมื่อเห็นว่าเธอไม่ขัดขืนเลยแม้แต่น้อย ผมก็เลิกสงวนท่าที จากนั้นก็ถอดกางเกงลง…

“อดทนหน่อยนะครับ ผมจะเข้าไปแล้ว”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เข้าห้องผู้ป่วยผิด พอเงยหน้าก็เจอท่อนล่าง    บทที่ 7

    ผมกลัวว่าพ่อแม่จะรู้เรื่องนี้เข้า ดังนั้นจึงขอร้องพี่มาตลอดทาง “พี่ อย่าบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่เลยนะ พวกเขาอายุเยอะแล้ว ไม่น่าจะรับเรื่องแบบนี้ไหว”พี่ชายของผมโมโหจนทุบพวงมาลัย แล้วด่าขึ้นว่า “นายก็รู้ว่าพวกเขารับเรื่องแบบนี้ไม่ได้? แล้วทำไมยังทำอยู่ล่ะ?”หลินเหยานั่งอยู่เบาะด้านหลัง เธอก้มหน้าน้ำตาไหล เล็บจิกเข้าไปที่กลางฝ่ามือ ไม่ยอมพูดไม่ยอมจา ภายในรถถูกปกคลุมด้วยความเงียบ เงียบเสียจนเสียงเข็มตกยังได้ยิน รถแล่นผ่านช่วงสุดท้ายของถนนลูกรัง แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องผ่านเงาของตัวบ้านแม่กำลังให้อาหารไก่อยู่ที่หน้าประตูบ้าน ส่วนพ่อก็กำลังดูแปลงผักที่ข้างบ้าน พี่ชายของผมหยุดรถ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “ถึงแล้ว”หัวใจของผมจมดิ่ง เหมือนกำลังตกไปในถังน้ำแข็ง ฝ่ามือเย็นยะเยือกหลินเหยายังคงก้มหน้าเหมือนเดิม ริมฝีปากซีดขาว ผมรู้แล้วว่าผมไม่สามารถหลีกหนีเรื่องนี้ได้เมื่อเห็นรถจอดอยู่ที่หน้าประตูบ้าน สายตาของพ่อแม่ก็มองมาทางนี้ การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของพวกเราเป็นเรื่องน่าประหลาดใจสำหรับพวกเขามากแม่วางอาหารไก่ในมือลง จากนั้นก็เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อน เขาเดินมาทางพวกเราอย่างมีความสุ

  • เข้าห้องผู้ป่วยผิด พอเงยหน้าก็เจอท่อนล่าง    บทที่ 6

    “พี่…ผม…” ลำคอของผมแห้งผาก พูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ ผมคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าหลินเหยาจะเป็นแฟนของพี่ชาย หลินเหยาชะงักค้าง“พวกคุณเป็นพี่น้องกันเหรอ? มิน่าล่ะฉันถึงรู้สึกคุ้นหน้าคุณ ที่แท้ก็เป็นคุณนี่เอง ตอนที่พี่ชายกลับบ้าน เขาเคยส่งรูปแผ่นหลังของคุณมาให้ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าเขาเป็นพี่ชายของคุณ” พี่ชายผมเองก็ตกใจจนพูดไม่ออก ก่อนจะถามอย่างตะกุกตะกักว่า “พวกเธอเจอกันตั้งแต่เมื่อไหร่?”ผมตอบอย่างละล้าละลัง “เพิ่งระ รู้จักกันเมื่อวาน”ใบหน้าของเฉินกังบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ “รู้จักกันเมื่อวาน แต่วันนี้กลับมานอนด้วยกันแบบนี้แล้ว?”ไม่รู้ว่าผมเป็นอะไรไป ดังนั้นผมจึงเผลอพูดออกไปว่า “ทำตั้งแต่เมื่อวานแล้ว”พี่ชายของผมโมโหจนควันออกหู “เพิ่งรู้จักกันเมื่อวาน แต่ก็นอนด้วยกันแล้ว?”ผมรู้ว่าเรื่องนี้มันน่าเจ็บปวดขนาดไหน ฝ่ายหนึ่งคือแฟนสาว ส่วนอีกฝ่ายคือน้องชายแท้ ๆความโกรธเดือดพล่านไม่รู้ว่าจะระบายไปทางไหนดี ผมทำได้เพียงอธิบายสถานการณ์ให้พี่ชายฟัง และละเว้นรายละเอียดเล็กน้อย “พี่ สิ่งที่ผมพูดไปทั้งหมดเป็นความจริง คุณหมอแนะนำให้พวกเราลองมีอะไรกัน หากเป็นเช่นนั้นก็จะสามารถรักษาอาการ

  • เข้าห้องผู้ป่วยผิด พอเงยหน้าก็เจอท่อนล่าง    บทที่ 5

    เมื่อคิดว่าคืนนี้จะได้เจอหลินเหยาอีกครั้ง หัวใจของผมก็เต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้เวลางานวันนี้จึงรู้สึกทรมานเป็นพิเศษ เขาคิดว่าเวลาช่างผ่านไปช้าเหลือเกิน ในใจของเขาอยากให้มันหมุนผ่านไปเร็ว ๆในที่สุดก็ถึงเวลาเลิกงาน ผมรีบเก็บข้าวของแล้วพุ่งตัวออกจากบริษัท แม้กระทั่งเสื้อโค้ทก็ยังลืมเหล่าจางเห็นว่าเขาวิ่งราวกับบิน เขาก็รีบเดินตามมาด้วยความรีบร้อน ผมหัวเราะเยาะและไม่สนใจเขา หลังจากนั้นไม่นานผมก็มาถึงด้านล่างคอนโดของหลินเหยา ผมยืนจัดเสื้อผ้าหน้าผมอยู่หน้าประตู แต่ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ว่าหากไปมือเปล่าคงไม่เหมาะสม ดังนั้นผมเลยหมุนตัวออกไปซื้อดอกกุหลาบมาช่อหนึ่งผมถือช่อดอกกุหลาบเอาไว้แล้วกดกริ่งที่หน้าประตูห้องของหลินเหยา“ออด”เมื่อประตูห้องถูกเปิดออกมา หลินเหยาก็มองผมด้วยความดีใจ แต่ทันทีที่เห็นดอกไม้ สีหน้าของเธอก็จริงจังขึ้นมาในทันที “ไหน ๆ ก็มาแล้ว แล้วจะเอาช่อดอกไม้มาทำไม”ผมคิดว่าเธอเกรงใจ ดังนั้นจึงพูดขึ้นว่า “ของขวัญให้คุณไง ไม่ชอบเหรอ?”หลินเหยาโยนดอกกุหลาบทิ้งลงถังขยะ แล้วหันมาพูดกับผมว่า “อย่าทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราเปิดเผยโจ่งแจ้งเลย หากแฟนของฉันกลั

  • เข้าห้องผู้ป่วยผิด พอเงยหน้าก็เจอท่อนล่าง    บทที่ 4

    ผมพุ่งตัวเข้าหาเธอและกดเธอลงไปบนเตียงคนไข้เหตุการณ์ผีผ้าห่มเริ่มต้นขึ้นอย่างเร่าร้อนและดุเดือดหลินเหยามองมาทางผมแล้วยิ้ม “คุณหมอพูดได้ถูกต้องจริง ๆ อาการคันของฉันจำเป็นต้องใช้ผู้ชายที่มีร่างกายแข็งแรงช่วยรักษา ถ้าฉันเจอคุณเร็วกว่านี้ก็คงจะดี”ผมยิ้มแล้วกดจูบเธอ “ถูกต้อง ผมก็ต้องการผู้หญิงอย่างคุณ หลังจากนี้พวกเราก็ติดต่อกันบ่อย ๆ”แต่ในตอนนั้นเอง ประตูห้องผู้ป่วยก็ถูกเปิดขึ้น หมอคนนั้นเดินเข้ามา เมื่อเห็นว่าพวกเรากำลังทำอะไรแบบนั้นอยู่บนเตียง เขาก็พูดขึ้นอย่างไม่มีท่าทีโมโห “ผมเพิ่งบอกให้คุณไปหาผู้ชาย ทำไมคุณถึงหาได้เร็วขนาดนี้”หลินเหยาพูดว่า “จริงสิ ขอบคุณโรงพยาบาลของพวกคุณมากนะคะ ที่ทำให้ฉันหาผู้ชายที่แข็งแรงแบบนี้ได้”คุณหมอหัวเราะเบา ๆ จากนั้นก็หยิบของเล่นชิ้นเล็กออกมา “ผมกำลังจะบอกคุณอยู่พอดี ถ้าคุณรับได้ล่ะก็ ความจริงแล้วผมก็แข็งแรงพอตัว”เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น ผมกับหลินเหยาก็หัวเราะออกมา คุณหมอเองก็เป็นผู้ชายคนหนึ่ง เมื่อได้เห็นสาวสวยก็ไม่อยากจะปล่อยไป หลินเหยาพูดกับคุณหมอด้วยท่าทางเย้ายวน “โอ้ หลังจากนี้ยังมีโอกาสอีกมากค่ะ ถ้าฉันรู้สึกไม่สบายก็จะมาหาคุณหมอให

  • เข้าห้องผู้ป่วยผิด พอเงยหน้าก็เจอท่อนล่าง    บทที่ 3

    ทันใดนั้นผมก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้นที่หน้าประตูผมตกใจมากหมอกำลังมาที่นี่หรือเปล่า ถ้าเขารู้ว่าผมแกล้งทำตัวเป็นหมอและล่วงละเมิดคนไข้ ผมต้องซวยแน่นอน!ผมดึงกางเกงขึ้น เตรียมตัวออกจากห้องแต่สาวสวยคนนั้นกลับคว้ามือของผมเอาไว้ พร้อมมองมาด้วยสายตาเย้ายวน “คุณหมอคะ อย่าไปเลยค่ะ ฉันรู้สึกว่าอวัยวะภายในของฉันนั้นมันคันมาก คุณช่วยรีบฉันรักษาทีค่ะ”เสียงฝีเท้านั้นขยับเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ผมเองก็รู้สึกร้อนใจมาก เมื่อมองไปที่ใบหน้าแดงก่ำของเธอ ต่อให้ผมอยากมากแค่ไหน แต่ก็ไม่ขอเสี่ยง! “คนสวย อาการปวดของคุณนั้นเป็นโรคที่หายากและรักษายากมาก ผมไม่สามารถรักษาได้ คุณลองไปรักษาที่อื่นดูเถอะ”ผมสะบัดมือเธอออกอย่างแรง จากนั้นก็วิ่งไปที่หน้าประตู ทันใดนั้นเสียง “พรึ่บ” ก็ดังขึ้น! คาดไม่ถึงว่ากางเกงของผมจะถูกดึงลง! คิดไม่ถึงว่าสาวสวยคนนั้นจะเป็นฝ่ายดึงกางเกงของผมลง เมื่อผมวิ่ง กางเกงก็เลยหลุดออกมา สายตาของเธอจดจ้องอยู่ที่ส่วนใหญ่โตของผมแล้วอ้าปากค้าง “คุณหมอคะ ฉันไม่เคยเห็นอะไรที่ใหญ่โตขนาดนี้มาก่อน แฟนของคุณจะต้องมีความสุขมากแน่นอน”ผมรู้สึกอายมาก ดังนั้นจึงรีบดึงกางเกงขึ้น แต่มันก

  • เข้าห้องผู้ป่วยผิด พอเงยหน้าก็เจอท่อนล่าง    บทที่ 2

    ผมเผลอลูบไล้ร่างกายของเธอจนเลยเถิด ดังนั้นเธอจึงเตือนสติผมว่า “คุณหมอคะ ทำไมวิธีการของคุณถึงไม่เหมือนคนอื่นเลยล่ะคะ? ยิ่งคุณลูบฉันยิ่งคัน เหมือนมีมดกำลังไต่อยู่ด้านในเลย”ผมรีบดึงมือออก เพราะกลัวเธอจะรู้ว่าผมไม่ใช่หมอ ดังนั้นจึงอธิบายว่า “สถานการณ์ของคุณพิเศษมาก ดังนั้นจึงต้องใช้พิษล้างพิษ ทำให้ความคันที่อยู่ด้านในถูกระบายออกมาสู่ด้านนอก นี่เป็นวิธีเดียวที่จะสามารถรักษาได้”ผมพูดอ้างขึ้นด้วยความรีบร้อน แต่คาดไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนั้นจะเชื่อ เธอยกบั้นท้ายสูงขึ้น จากนั้นก็พูดกับผมว่า “ไม่ต้องพูดแล้วค่ะ ที่คุณลูบตัวฉันเมื่อครู่นี้มันไม่ได้เจ็บปวดอะไร เพียงแต่รู้สึกคันมากขึ้นเท่านั้น คุณช่วยฉันลูบมากกว่านี้หน่อยสิคะ”ผู้หญิงคนนี้ไม่เพียงแค่สวย แต่ยังโง่ด้วย เขาช่างโชคดีอะไรแบบนี้!ครั้งนี้ผมใช้มือสัมผัสร่างกายเธอทันทีความรู้สึกจากฝ่ามือเหมือนกำลังจะระเบิด ความรู้สึกเร้าอารมณ์กระตุ้นประสาทของเขาอย่างบ้าคลั่ง ความรู้สึกจากส่วนล่างเด่นชัดมากยิ่งขึ้น หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เขาจะต้องตายแน่นอนเดิมทีเขาก็มีความต้องการทางเพศสูงอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ความรู้สึกนั้นมันกลับชัดเจนมากยิ่งขึ้น 

  • เข้าห้องผู้ป่วยผิด พอเงยหน้าก็เจอท่อนล่าง    บทที่ 1

    ผมมีชื่อว่า เฉินเฉิง ไม่รู้ว่าช่วงนี้ผมเป็นอะไร อวัยวะเพศของผมมันแข็งตัวตลอดเวลา ทุกวันเมื่อลืมตาตื่นก็จะนึกถึงผู้หญิงเป็นสิ่งแรกไม่ว่าจะทำอย่างไรมันก็ไม่อ่อนลงเลยผมสงสัยว่าสุขภาพของผมน่าจะมีปัญหา ดังนั้นจึงไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล แต่ไม่รู้ว่าทำไมตอนนี้ผมถึงเดินหลงทางมาอยู่ที่แผนกสูตินารีเวช

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status