Mag-log in“คุณหมอรีบมาตรวจให้ฉันทีค่ะ” หญิงสาวสุดเซ็กซี่กำลังนอนอยู่บนเตียงคนไข้ในห้องตรวจโรค เธอโก้งโค้งหันบั้นท้ายมาทางผม เธอขอให้ผมช่วยตรวจเรื่องปัญหาความต้องการสูง แต่ผมไม่ใช่หมอ! ในขณะที่ผมกำลังจะปฏิเสธ หญิงสาวคนนั้นก็ถอดกางเกงลงเผยผิวขาวเนียนนุ่ม แล้วแบบนี้ใครมันจะทนได้ล่ะ ……
view moreผมกลัวว่าพ่อแม่จะรู้เรื่องนี้เข้า ดังนั้นจึงขอร้องพี่มาตลอดทาง “พี่ อย่าบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่เลยนะ พวกเขาอายุเยอะแล้ว ไม่น่าจะรับเรื่องแบบนี้ไหว”พี่ชายของผมโมโหจนทุบพวงมาลัย แล้วด่าขึ้นว่า “นายก็รู้ว่าพวกเขารับเรื่องแบบนี้ไม่ได้? แล้วทำไมยังทำอยู่ล่ะ?”หลินเหยานั่งอยู่เบาะด้านหลัง เธอก้มหน้าน้ำตาไหล เล็บจิกเข้าไปที่กลางฝ่ามือ ไม่ยอมพูดไม่ยอมจา ภายในรถถูกปกคลุมด้วยความเงียบ เงียบเสียจนเสียงเข็มตกยังได้ยิน รถแล่นผ่านช่วงสุดท้ายของถนนลูกรัง แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องผ่านเงาของตัวบ้านแม่กำลังให้อาหารไก่อยู่ที่หน้าประตูบ้าน ส่วนพ่อก็กำลังดูแปลงผักที่ข้างบ้าน พี่ชายของผมหยุดรถ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “ถึงแล้ว”หัวใจของผมจมดิ่ง เหมือนกำลังตกไปในถังน้ำแข็ง ฝ่ามือเย็นยะเยือกหลินเหยายังคงก้มหน้าเหมือนเดิม ริมฝีปากซีดขาว ผมรู้แล้วว่าผมไม่สามารถหลีกหนีเรื่องนี้ได้เมื่อเห็นรถจอดอยู่ที่หน้าประตูบ้าน สายตาของพ่อแม่ก็มองมาทางนี้ การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของพวกเราเป็นเรื่องน่าประหลาดใจสำหรับพวกเขามากแม่วางอาหารไก่ในมือลง จากนั้นก็เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อน เขาเดินมาทางพวกเราอย่างมีความสุ
“พี่…ผม…” ลำคอของผมแห้งผาก พูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ ผมคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าหลินเหยาจะเป็นแฟนของพี่ชาย หลินเหยาชะงักค้าง“พวกคุณเป็นพี่น้องกันเหรอ? มิน่าล่ะฉันถึงรู้สึกคุ้นหน้าคุณ ที่แท้ก็เป็นคุณนี่เอง ตอนที่พี่ชายกลับบ้าน เขาเคยส่งรูปแผ่นหลังของคุณมาให้ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าเขาเป็นพี่ชายของคุณ” พี่ชายผมเองก็ตกใจจนพูดไม่ออก ก่อนจะถามอย่างตะกุกตะกักว่า “พวกเธอเจอกันตั้งแต่เมื่อไหร่?”ผมตอบอย่างละล้าละลัง “เพิ่งระ รู้จักกันเมื่อวาน”ใบหน้าของเฉินกังบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ “รู้จักกันเมื่อวาน แต่วันนี้กลับมานอนด้วยกันแบบนี้แล้ว?”ไม่รู้ว่าผมเป็นอะไรไป ดังนั้นผมจึงเผลอพูดออกไปว่า “ทำตั้งแต่เมื่อวานแล้ว”พี่ชายของผมโมโหจนควันออกหู “เพิ่งรู้จักกันเมื่อวาน แต่ก็นอนด้วยกันแล้ว?”ผมรู้ว่าเรื่องนี้มันน่าเจ็บปวดขนาดไหน ฝ่ายหนึ่งคือแฟนสาว ส่วนอีกฝ่ายคือน้องชายแท้ ๆความโกรธเดือดพล่านไม่รู้ว่าจะระบายไปทางไหนดี ผมทำได้เพียงอธิบายสถานการณ์ให้พี่ชายฟัง และละเว้นรายละเอียดเล็กน้อย “พี่ สิ่งที่ผมพูดไปทั้งหมดเป็นความจริง คุณหมอแนะนำให้พวกเราลองมีอะไรกัน หากเป็นเช่นนั้นก็จะสามารถรักษาอาการ
เมื่อคิดว่าคืนนี้จะได้เจอหลินเหยาอีกครั้ง หัวใจของผมก็เต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้เวลางานวันนี้จึงรู้สึกทรมานเป็นพิเศษ เขาคิดว่าเวลาช่างผ่านไปช้าเหลือเกิน ในใจของเขาอยากให้มันหมุนผ่านไปเร็ว ๆในที่สุดก็ถึงเวลาเลิกงาน ผมรีบเก็บข้าวของแล้วพุ่งตัวออกจากบริษัท แม้กระทั่งเสื้อโค้ทก็ยังลืมเหล่าจางเห็นว่าเขาวิ่งราวกับบิน เขาก็รีบเดินตามมาด้วยความรีบร้อน ผมหัวเราะเยาะและไม่สนใจเขา หลังจากนั้นไม่นานผมก็มาถึงด้านล่างคอนโดของหลินเหยา ผมยืนจัดเสื้อผ้าหน้าผมอยู่หน้าประตู แต่ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ว่าหากไปมือเปล่าคงไม่เหมาะสม ดังนั้นผมเลยหมุนตัวออกไปซื้อดอกกุหลาบมาช่อหนึ่งผมถือช่อดอกกุหลาบเอาไว้แล้วกดกริ่งที่หน้าประตูห้องของหลินเหยา“ออด”เมื่อประตูห้องถูกเปิดออกมา หลินเหยาก็มองผมด้วยความดีใจ แต่ทันทีที่เห็นดอกไม้ สีหน้าของเธอก็จริงจังขึ้นมาในทันที “ไหน ๆ ก็มาแล้ว แล้วจะเอาช่อดอกไม้มาทำไม”ผมคิดว่าเธอเกรงใจ ดังนั้นจึงพูดขึ้นว่า “ของขวัญให้คุณไง ไม่ชอบเหรอ?”หลินเหยาโยนดอกกุหลาบทิ้งลงถังขยะ แล้วหันมาพูดกับผมว่า “อย่าทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราเปิดเผยโจ่งแจ้งเลย หากแฟนของฉันกลั
ผมพุ่งตัวเข้าหาเธอและกดเธอลงไปบนเตียงคนไข้เหตุการณ์ผีผ้าห่มเริ่มต้นขึ้นอย่างเร่าร้อนและดุเดือดหลินเหยามองมาทางผมแล้วยิ้ม “คุณหมอพูดได้ถูกต้องจริง ๆ อาการคันของฉันจำเป็นต้องใช้ผู้ชายที่มีร่างกายแข็งแรงช่วยรักษา ถ้าฉันเจอคุณเร็วกว่านี้ก็คงจะดี”ผมยิ้มแล้วกดจูบเธอ “ถูกต้อง ผมก็ต้องการผู้หญิงอย่างคุณ หลังจากนี้พวกเราก็ติดต่อกันบ่อย ๆ”แต่ในตอนนั้นเอง ประตูห้องผู้ป่วยก็ถูกเปิดขึ้น หมอคนนั้นเดินเข้ามา เมื่อเห็นว่าพวกเรากำลังทำอะไรแบบนั้นอยู่บนเตียง เขาก็พูดขึ้นอย่างไม่มีท่าทีโมโห “ผมเพิ่งบอกให้คุณไปหาผู้ชาย ทำไมคุณถึงหาได้เร็วขนาดนี้”หลินเหยาพูดว่า “จริงสิ ขอบคุณโรงพยาบาลของพวกคุณมากนะคะ ที่ทำให้ฉันหาผู้ชายที่แข็งแรงแบบนี้ได้”คุณหมอหัวเราะเบา ๆ จากนั้นก็หยิบของเล่นชิ้นเล็กออกมา “ผมกำลังจะบอกคุณอยู่พอดี ถ้าคุณรับได้ล่ะก็ ความจริงแล้วผมก็แข็งแรงพอตัว”เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น ผมกับหลินเหยาก็หัวเราะออกมา คุณหมอเองก็เป็นผู้ชายคนหนึ่ง เมื่อได้เห็นสาวสวยก็ไม่อยากจะปล่อยไป หลินเหยาพูดกับคุณหมอด้วยท่าทางเย้ายวน “โอ้ หลังจากนี้ยังมีโอกาสอีกมากค่ะ ถ้าฉันรู้สึกไม่สบายก็จะมาหาคุณหมอให