นักเขียนมังงะชื่อดังที่จบจากคณะ วิ ท จุฬา มีใครบ้าง?

เมื่อวิศวะสุดเย็นชาโคจรมาพบสาวนิเทศฯ สุดว้าวุ่น อุบัติเหตุครั้งนั้นนำพาหัวใจสองดวงที่แตกต่างให้ใกล้กัน จนเกิดเป็นความคลั่งรักที่คาดไม่ถึง!

'เหลียงซูอิ่น' นักวาดการ์ตูนวาย วิญญาณหลุดเข้าสู่ร่าง 'เหลียงซูจิน' ว่าที่ฮองเฮาของ 'ฮ่องเต้เสิ่นลู่' Perfectionist ศิลปะแห่งราชวงศ์เวิน แต่หัวใจเจ้าของร่างกลับผูกกับ 'สวี่อวี้ซี' อาจารย์ของฮ่องเต้ "รูปงามทั้งคู่แบบนี้ ขอจับมาจิ้นหน่อยแล้วกันนะเจ้าคะ~!!"

เยี่ยนฟาง ป่วยเป็นโรคร้ายก่อนตายเธออ่านนิยายเรื่องหนึ่งเอาไว้ ผู้ใดจะคาดคิดว่ายามวิญญาณหลุดออกจากร่าง เธอกลับทะลุมิติเข้ามาในนิยายเรื่องนั้น มาอยู่ในร่างของอาจารย์หญิงแห่งสำนักหลานเฟินที่มีชื่อแซ่เดียวกัน แต่ชะตากรรมของเธอในนิยายกลับไม่น่าอภิรมย์นักหรอก เพราะต้องตายตั้งแต่กลางเรื่อง มารดามันเถอะ! ป่วยตายไม่พอ ทะลุมิติมายังต้องตายอีกหรือไง เพื่อหลีกเลี่ยงชะตาอาภัพไม่ให้ตัวเองต้องตายแล้วตายอีก เธอจำใจต้องช่วยเหลือเลี้ยงดูฟูมฟัก ตงป๋อเหวิน ศิษย์ตัวน้อยในสำนักที่อนาคตจะกลายเป็นตัวร้ายของเรื่องและเป็นผู้สังหารนาง ให้เติบโตขึ้นมาท่ามกลางความดีงาม ปลูกฝังความคิดดี ๆ ไม่ให้หลงเดินทางผิดไปกระทำเรื่องชั่วร้าย ไม่ว่ายังไงตงป๋อเหวินก็ห้ามเป็นตัวร้ายเด็ดขาด เพราะถ้าเขาร้าย เธอก็ตาย ถึงแม้งานนี้จะไม่ง่าย แต่วางใจเถอะ ท่านอาจารย์อาคนนี้จะเลี้ยงดูฟูมฟักเจ้าเอง!

เขาพันวาวิศวะตัวแสบ เจ้าของฉายา “รถซิ่งสายพัง” ที่ชีวิตติดไฟแดงตลอดเวลา นิสัยกวนตีน ใจร้อน พ่วงตำแหน่งลูกคนกลางที่ไม่มีใครใส่ใจมาตลอด เลยชอบใช้หมัดแทนคำพูด และปากหมาแทนหัวใจ แต่ปัญหาใหญ่ไม่ใช่เรื่องพวกนี้... ปัญหาคือเขาดันลืมผู้หญิงที่เคยเป็นทั้งรักแรกและรักสุดท้ายของตัวเองไปได้! เธอไซซีรุ่นพี่สุดแซ่บ สาวฮอตระดับตำนานจากแก๊งเก่าที่เคยครองเมือง แต่เลือกบินข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อตามหารักแท้ ซึ่งรักแท้นั้นไม่ใช่ใครอื่น นอกจากหมอนี่คนเดียว! ชาตินี้จะจับให้มั่น ปั้นให้รัก ต่อให้เขาหนีเก่งแค่ไหน เธอก็พร้อมไล่ล่า เพราะเขาเป็นของเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้ว! เมื่ออดีตที่เขาพยายามลืม กลับมาไล่ตามติดยิ่งกว่าติดสปีด ยิ่งเขาหนี...เธอก็ยิ่งตาม และยิ่งเธอเข้าหา...เขากลับยิ่งใจสั่น! “สุดท้ายแล้ว... คนที่วิ่งหนีมาตลอด อาจเป็นคนที่อยากให้ถูกจับได้ที่สุด ก็ได้!”

รุ่นพี่ออทัมน์ พระเมะ ที่ทั้ง หล่อสวย บ้านรวย ครบจบในคนคนเดียวกัน . มีดีกรีเป็นถึงดาวมหาลัย แถมยังได้เกียรตินิยมอันดับ 1 อะไรจะเว่อร์วัง ขนาดนั้นนนน.... . มาเอาใจช่วย ชานม กันนะค้า..

ก่อนถึงเวลายื่นคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย สาวสวยประจำห้องผู้มีฐานะเป็นถึงลูกสาวมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่า เธอสามารถทำให้เพื่อนทั้งห้องสอบติดจุฬาฯได้ “พ่อแม่ฉันบริจาคตึกให้มหาลัยไปตั้งหลายหลัง แค่ฝากพวกนายเข้าเรียนน่ะเรื่องจิ๊บจ้อย” คะแนนของเพื่อนส่วนใหญ่ในห้องห่างไกลจากมหาวิทยาลัยจุฬาฯอยู่มากโข แต่พวกเขากลับเชื่อคำพูดของสาวสวยประจำห้องอย่างสนิทใจ ยอมสละสิทธิ์การยื่นคะแนน แล้วรอพึ่งเส้นสายของสาวสวยประจำห้องเพื่อเข้ามหาลัย ชาติที่แล้ว ฉันรู้ว่าคำพูดของสาวสวยประจำห้องเชื่อถือไม่ได้ จึงรีบเกลี้ยกล่อมไม่ให้พวกเขาทิ้งสิทธิ์ยื่นคะแนน ให้เตรียมแผนสำรองเอาไว้ แถมยังไล่โทรศัพท์ไปแจ้งผู้ปกครองของพวกเขาเรียงคน แต่เรื่องนี้กลับทำให้สาวสวยประจำห้องโกรธจัด เธอเยาะเย้ยว่าฉันมันพวกยาจกที่ไม่เข้าใจกฎเกณฑ์ของสังคมชั้นสูง และกำลังทำลายอนาคตของเพื่อนทั้งห้อง แฟนหนุ่มก็ด่าทอฉันด้วยความโกรธว่าขี้อิจฉาเกินไป “ฉันว่าเธอมันก็แค่อิจฉาที่บ้านซาซารวย ทนไม่ได้ที่พวกเราจะได้ไปเรียนจุฬาฯกันหมด เธอก็แค่เรียนเก่งแล้วไง พยายามให้ตายทั้งชาติก็เทียบไม่ได้กับสมบัติที่บ้านเขาสั่งสมมาตั้งสามชั่วโคตรหรอก!” เห็นแก่ความเป็นเพื่อนร่วมชั้นมาสามปี ฉันเลยไม่อยากถือสาหาความ ก่อนถึงเส้นตายพอเห็นว่าพวกเขายังคงไม่ยื่นคะแนน ฉันก็รีบแจ้งตำรวจทันที และได้กระชากหน้ากากเปิดโปงตัวตนจอมปลอมของสาวสวยประจำห้อง สาวสวยประจำห้องถูกสังคมรุมประณามด่าทออย่างหนัก จนสิ้นหวังกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย เพื่อนร่วมชั้นต่างก็พากันบอกว่าเธอสมควรตายแล้ว และขอบคุณที่ฉันช่วยกอบกู้อนาคตของพวกเขาเอาไว้ แต่ในงานเลี้ยงรุ่นอำลาของห้อง แฟนหนุ่มกลับวางยาพิษในเครื่องดื่มของฉัน เพื่อนทั้งห้องต่างก็ยืนมองฉันดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดด้วยสายตาเย็นชา “พวกเราอย่างมากก็แค่ไม่ได้เรียนมหาลัย แต่สิ่งที่ซาซาเสียไปคือชีวิตเลยนะ!” เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ได้กลับมาในวันที่สาวสวยประจำห้องโอ้อวดว่าตัวเองสามารถใช้เส้นสายได้