นักเขียนมืออาชีพวิจารณ์เหตุผลน้ำเน่าในมังงะยังไง

รู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ในร่างนางร้ายในนิยายน้ำเน่าที่ตัวเองเกลียด ตอนจบต้องถูกพระเอกสังหารอย่างน่าอนาถ เมื่อมาอยู่ในร่างตัวละครที่ตัวเองเกลียดและรู้จุดจบของตัวเอง ภารกิจเอาชีวิตรอดจึงเกิดขึ้น

ผมทะลุมิติไปเป็นตัวร้ายในนิยายน้ำเน่าที่ตอนจบต้องถูกพระเอกทำลายครอบครัว เพื่อปลายทางอันแสนสุข ผมเลยขัดขวางเส้นเรื่องด้วยการเอาตัวเองเข้าไปแทรก แต่ไหงพระเอกดันมาติดหนึบอยู่กับผมซะงั้น!

หลังลืมตาขึ้นมาในโลกของนิยายกำลังภายในที่เพิ่งอ่านจบ นางกลับไม่ได้กลายเป็นนางเอกผู้เก่งกาจ ไม่ใช่คุณหนูผู้สูงศักดิ์ และไม่มีแม้แต่ระบบคอยช่วยเหลือ แต่กลับกลายเป็นเพียงศิษย์ไร้ชื่อแห่งสำนักเล็ก ๆ ผู้มีบทบาทในต้นฉบับเพียงไม่กี่บรรทัด และสิ่งเดียวที่จำเกี่ยวกับตัวละครนี้ได้อย่างแม่นยำก็คือ— ในบทที่สิบสอง สำนักแห่งนี้จะถูกฆ่าล้างจนไม่เหลือผู้ใดรอดชีวิต เมื่อรู้ว่าความตายกำลังรออยู่เบื้องหน้า นางจึงตัดสินใจทำสิ่งที่ง่ายที่สุด นั่นคือหนีออกจากสำนักก่อนเนื้อเรื่องจะดำเนินมาถึงวันนั้น และตั้งใจว่าจะไม่ข้องเกี่ยวกับพระเอก ตัวร้าย หรือเหตุการณ์สำคัญใด ๆ ทั้งสิ้น ทว่าระหว่างทาง กลับช่วยชายบาดเจ็บปริศนาคนหนึ่งเอาไว้ กว่าจะรู้ว่าคนผู้นั้นคือประมุขพรรคมาร ผู้ที่จะกลายเป็นศัตรูอันดับหนึ่งของยุทธภพในอนาคต ทุกอย่างก็สายเกินไปเสียแล้ว จากตัวประกอบที่สมควรตายโดยไม่มีผู้ใดจดจำ กลับกลายเป็นคนที่ประมุขพรรคมารพลิกแผ่นดินตามหา ยิ่งพยายามหลีกหนีจากเนื้อเรื่อง เหตุการณ์กลับยิ่งผิดเพี้ยนจากต้นฉบับ คนที่สมควรตายกลับมีชีวิต คนที่ควรมีชีวิตกลับถูกสังหาร แม้แต่ชะตาของตัวละครสำคัญก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปทีละคน จนเริ่มสงสัยว่า— บางทีการที่นางมาปรากฏตัวในโลกแห่งนี้ อาจไม่ใช่อุบัติเหตุตั้งแต่แรก

ลืมตาขึ้นมาก็กลายเป็นแสงจันทร์ขาวที่ต้องตายของตัวร้ายในนิยายคุณธรรม “ไม่! ข้าไม่ยอมตายแน่” ซูเยว่อิงคิดพลางพยายามหาวิธีทำให้ตนเองอยู่รอดในโลกนิยายที่มีเนื้อหาน้ำเน่ามากที่สุดเท่าที่นางเคยอ่านมา ซูเยว่อิงทำงานหนักมาทั้งชีวิตยังไม่ทันได้เสพสุขจากความสำเร็จของตนเองก็ต้องตายเพราะการทำงานหนักมากจนเกินไปของตนเอง พอรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้งก็มาอยู่ในร่างของรักแรกที่ต้องตายของตัวร้าย นางไม่อยากตาย อยากจะใช้ชีวิตดีๆ อีกสักครั้ง เพื่อให้ตนเองมีชีวิตรอดนางจึงพยายามงัดทุกไม้ตายของตนเองออกมาใช้ นางไม่เพียงไม่ยอมตายชีวิตที่ได้มาใหม่นี้นางตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะใช้อย่างดีอีกด้วย

หนิงอันนักเขียนนิยายปากกาทอง หลุดเข้าไปในนิยายของตนเองหลังการแก้ไขชะตากรรมของนางร้ายให้เลวร้ายเพิ่มขึ้น แต่นางไม่ได้เป็นนางเอกแต่กลายเป็นตัวร้ายที่นางเขียนให้ต้องตายในตอนจบ

ไม่นึกไม่ฝันว่า 'หมี่เฉียนเฉียน' จะลื่นกล้วยหัวฟาดพื้นจนตาย มิหนำซ้ำความซวยยังไม่หายไป เพราะเธอดันกลายเป็น 'ตัวร้าย' ที่มีแต่คนเกลียดในนิยายตัวเอง!!!! นิยายฉบับใหม่ข้าจะกำหนดมันเอง!