นิยายพ่อเลี้ยงลูกเลี้ยงเรื่องไหนให้มุมมองความสัมพันธ์ดี?

เดิมทีเซียวอี้เซียนต้องแต่งงานกับจ้าวเฉิง แต่ใครจะรู้ว่าวันแต่งงานเขากลับยกขบวนไปรับหลิวเย่วคุณหนูตระกูลหลิวแทน ทำให้เรื่องนี้เป็นที่ขบขันของทั้งเมือง เซียวอี้เซียนตัดสินใจจบชีวิตตนเองทั้งๆที่สวมชุดเจ้าสาว จนกระทั่งวิญญาณอีกดวง ได้มาสิงสถิตแทน เซียวอี้หลานป่วยด้วยมะเร็งลำไส้ระยะสุดท้ายเธอต้องจากครอบครัวไปในวัยเพียง27ปี หยางเทียนหลงอมยิ้มทันที ชินอ๋องและพระชายาถึงกับมองหน้ากัน ปกติบุตรชายเย็นชายิ่งนัก ตั้งแต่ได้พบกับดรุณีน้อยตรงหน้า รอยยิ้มของเขาก็ได้เห็นง่ายขึ้น หยางเทียนหลงทักทายคนที่ยืนหน้างอตรงหน้า "เจ้ารอพี่นานหรือไม่ เซี่ยนเซี่ยนคนดีของพี่" คนตัวเล็กทักทายเขาตามมารยาท "อี้เซียนถวายพระพรหนิงอ๋องเพคะ เราเพิ่งเจอกันเมื่อวานที่ตลาดมิใช่หรือเพคะ" ("ตาแก่...แอบมาบ้านเจ๊ทุกวันแหม่ทำมาเป็นพี่อย่างนั้นพี่อย่างนี้ เดี๋ยวแม่ก็โบกด้วยพัดในมือเลยนี่") ("คนงาม..เจ้ามองข้าแบบนี้เสน่หาในตัวข้ามากหรือ ก็รู้ว่าข้านั้นหน้าตาหล่อเหลา แต่ไม่คิดว่าจะทำเจ้าเสียอาการเช่นนี้") คนหนึ่งกำลังคิดในใจอยากจับเขาทุ่มลงพื้นแล้วขึ้นคร่อมข่วนหน้าตายั่วยวนชวนอวัยวะเบื้องล่างนั้นให้เป็นรอย ส่วนอีกคนก็หลงคิดว่าดรุณีน้อยตรงหน้าหลงเสน่ห์อันหล่อเหลาตนเองจนตะลึง

" พระเอก " ชื่อสิงห์ ชื่อ สิงห์ สูงขาวหน้าตาหล่อเหลามีรอยสักเต็มตัวบ่งบอกความเถื่อนของหนุ่มมาเฟียนักธุระกิจไฟแรงอย่างเขา เป็นที่หมายตาขอสาวๆถึงเขาจะมีนิสัยที่เถื่อนทุกด้านรวมถึงเรื่อง' เซ็กส์ "ที่ชอบมีรสนิยมเซ็กส์ซาดิสม์ชอบความรุนแรงจนหญิงใดที่เคยขึ้นเตียงรวมเซ็กส์กับเขาไม่เคยรอดชีวิตเลยสักคน แม้แต่นางเอกก็เกือบไม่รอดน้ำมือของเขาโหด,เถื่อน,ชอบใช้ความรุนแรง,เสือผู้หญิง,เอาแต่ใจขี้ระแวง,หึงโหด, นางเอก"ชื่ออิงฟ้า" อิงฟ้าสาวน้อยหน้าตาน่ารักสวยสมวัยขยันทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัวและส่งน้องสาวกับตัวเองเรียนเธอเป็นผู้หญิงที่น่ารักสดใสมีความอดทนสูงสู้เพื่อความอยู่รอดของครอบครัวของเธอแถมต้องหาเงินมารักษาแม่ของเธอที่ป่วยเป็นกล้ามเนื้ออ่อนแรงและโรคหัวใจที่ต้องเข้าการรักษาทุกเดือน.. จนวันหนึ่งพ่อของเธอดันไปกู้เงินนอกระบบกับมาเฟียที่มีนิสัยเถื่อนโหดอย่างนายสิงห์เพื่อเอามารักษาแม่ของเธอจึงทำให้เธอต้องตกเป็นทาสกามของเขาโดยที่ไม่ได้เต็มใจเพราะเธอต้องไปใช้หนี้ก้อนโตแทนพ่อของเธอ และแล้วความรักของเขาทั้งคู่ก็ได้เริ่มขึ้นแต่แล้ววันนึงเกิดจุดแตกหักของเขาทั้งคู่จึงทำให้จากนางเอกผู้น่ารักอย่างเธอกลายเป็นสาวโหดและเย็นชาแถมยังฆ่าคนได้อย่างเลือดเย็น

“พ่อเลี้ยงคะ ขอดูกระเจียวดอกที่ใหญ่ที่สุดในไร่หน่อยได้ไหมคะ ซินแสบอกว่าถ้าได้จับแล้วจะโชคดี” พ่อเลี้ยงหมอกคราม ยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับท่ามกลางสายฝน “อยากดูของใหญ่ ต้องใจกล้าหน่อยนะอัญญา แต่บอกไว้ก่อนว่าที่นี่เจ้าที่ ‘หวง’ มาก...จับแล้วระวังติดหนึบจนกลับบ้านไม่ได้นะ” อัญญาผู้มีแม่สายมูตัวมัมที่ขัดใจไม่ได้ กับภาระ (กิจ) แก้เคล็ดเสริมดวงสุดประหลาด ด้วยการไปลูบ ๆ คลำ ๆ ดอกกระเจียวในหน้าร้อน บ้าไปแล้ว!!!! ดอกกระเจียวที่ไหนจะบานหน้าร้อน แต่ถ้าเป็นดอกกระเจี๊ยวพ่อเลี้ยงหมอกครามก็ว่าไปอย่าง 🔥บานทุกฤดู🔥

1.หวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ คำโปรย:อันหนิงสตรีขี้อิจฉาโมโหร้ายทั้งร้ายกาจในคนเดียวกัน นางมีปมในใจมากมายในวัยเด็กจึงเติบโตมาอย่างบิดเบี้ยว ยิ่งเห็นน้องสาวถูกพ่อแม่รวมไปถึงคนที่นางแอบชอบคอยแต่เอาใจปลอบประโลมมากเท่าไร อันหนิงก็ยิ่งรู้สึกเกลียดชังอันเล่อผู้เป็นน้องสาวมากขึ้นทวีคูณ 2.เพราะอดีตข้าเคยโง่งม คำโปรย:เสวียนหนี่ได้รับโอกาสย้อนกลับมาแก้ไขเรื่องราวความผิดพลาดในอดีต เพียงเพราะต้องการความรักและการยอมรับจากครอบครัว กระทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลงเชื่อคำลวงโดยหลงลืมไปว่าคนที่มีความรักให้นางอย่างแท้จริง ชาติที่แล้วข้าละเลยคำรักของท่านกับลูก ชาตินี้ข้าจะเป็นคนให้ความรักพวกท่านมากยิ่งกว่า 3.สาวใช้ตัวน้อยของท่านอ๋องทรราช คำโปรย:จากคุณหนูเสนาบดีผู้สูงศักดิ์ชีวิตกลับเปลี่ยนผันในชั่วข้ามคืน แม้มีทางให้เลือกเดิน ซินอ้ายกลับเลือกทำตามหัวใจ จุดหมายคือตำหนักอ๋องทรราชผู้นั้น 4.หลิวเสี่ยวถิงยอดหญิงพลังหญิง คำโปรย:เมื่อนักเขียนนิยายฝึกหัดหัวใจติ่งดันมาหัวใจวายตายฉับพลัน เคราะห์ซ้ำกรรมซัด ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งกลับกลายเป็นคนที่จ๊นจนในต่างโลก *ซีรีส์คลั่งรัก 4 เรื่อง*

การแต่งงานระหว่างฉันกับลอเรนโซ คอร์สิกา เจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เหมือนจะขาดก้าวสุดท้ายไปเสมอ หมั้นหมายมาห้าปี จัดงานแต่งงานมาแล้วถึงสามสิบสองครั้ง แต่ทุกครั้งก็ต้องล้มเลิกกลางคันเพราะอุบัติเหตุ จนกระทั่งครั้งที่สามสิบสาม พิธีดำเนินไปได้เพียงครึ่งเดียว ผนังโบสถ์ด้านนอกก็ถล่มลงมาทับร่างฉันจนต้องหามส่งห้องไอซียู กะโหลกศีรษะร้าว สมองกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง ใบแจ้งอาการวิกฤตินับสิบใบถูกส่งออกมา... ฉันดิ้นรนอยู่บนเส้นด้ายแห่งความเป็นความตายถึงสองเดือน กว่าจะยื้อชีวิตกลับมาได้ ทว่าในวันที่ออกจากโรงพยาบาล ฉันกลับได้ยินบทสนทนาระหว่างลอเรนโซกับลูกน้องคนสนิท “นายน้อยครับ ถ้าท่านหลงรักนักเรียนทุนคนนั้นจริง ๆ ก็แค่ถอนหมั้นกับคุณหนูเคียร่าไปตรง ๆ เถอะครับ อำนาจของตระกูลคอร์สิกามากพอที่จะสยบข่าวลือพวกนั้นได้ ท่านจะสร้างอุบัติเหตุครั้งแล้วครั้งเล่าไปทำไม...” “เธอเกือบตายแล้วนะครับ” น้ำเสียงของลูกน้องคนสนิทเจือแววไม่เห็นด้วย ลอเรนโซเงียบไปนาน ก่อนจะเอ่ยปากขึ้น “ฉันเองก็ไม่มีทางเลือก... สิบปีก่อน คุณมอร์โตแลกชีวิตของเขากับภรรยาเพื่อช่วยฉัน บุญคุณนี้ ฉันชดใช้ได้แค่ด้วยสัญญาหมั้นหมายเท่านั้น” “แต่ฉันรักโซเฟีย นอกจากเธอแล้ว ฉันก็ไม่อยากแต่งงานกับใครทั้งนั้น” ฉันก้มมองรอยแผลเป็นที่พาดผ่านไปมาบนร่างกาย แล้วร้องไห้ออกมาอย่างเงียบงัน ที่แท้ความเจ็บปวดทั้งหมดที่ฉันต้องแบกรับ ไม่ใช่เพราะโชคชะตาเล่นตลก แต่เป็นเพราะแผนการอันแยบยลของคนที่ฉันรักหมดหัวใจ ในเมื่อเขาเลือกไม่ได้ ถ้าอย่างนั้น ฉันจะเป็นคนจบเรื่องทั้งหมดนี้แทนเขาเอง

‘เขา’ และ ‘เธอ’ คือแฟนเก่าที่กลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะ เฮดว๊ากและรุ่นน้องปีหนึ่ง…