หวงรักพ่อเลี้ยง นิยาย & เรื่องราว

‘พี่รักเธอ’ คนที่จู่ ๆ ก็โดนบอกรักท่ามกลางคนหลายสิบหน้าแดงปลั่ง ค้อนกลับไป หากเพียงอึดใจก็พยักหน้าอย่างเอียงอาย ขยับปากตอบกลับไปโดยไร้เสียงเช่นกัน ‘เจนก็รักพี่’ เพราะรู้ดีว่านับตั้งแต่มีลูกด้วยกัน เวลาส่วนใหญ่จะตกไปเป็นของลูกน้อย ถึงจะช่วยกันเลี้ยงและพยายามให้อีกฝ่า ยมีส่วนร่วมในทุกช่วงเวลา พวกเธอก็ยังพยายามแสดงความรักต่อกันบ่อย ๆ

” “คุณแม่อย่าโทษตัวเองสิครับ ผมไม่เคยขาดความรักเลย อีกอย่างที่ผมมีวันนี้ได้เพราะคุณแม่เฝ้าเลี้ยงผมมาเป็นอย่างดี ไม่ว่าจะแม่ในเกมส์หรือแม่คนนี้ก็รักผมมอบความรักให้ผมอย่างไม่ขาด นี่ครับรางวัลของผม ผมให้แม่นะครับ สิ่งนี้ทำให้แม่เห็นแล้วว่าการที่ผมไม่มีพ่อไม่ได้แปลว่าแม่ดูแล ผมมาเป็นอย่างดีไม่ได้ นี่คือผลของการที่แม่เลี้ยงผมมาเป็นอย่างดีรางวัลคนเก่งของผม ผมรักแม่นะครับ” ต้าหลงกอดแม่แน่นน้ำตาความตื้นตันใจของทั้งสองหลั่งรินออกมาก่อนจะพากันร่วมสนุกสนานกับงานเลี้ยง

พ่อเลี้ยงพูดจบก็ก้มหน้าลงไปที่หว่างขาของปรางทันที "อ๊าาาา เสียวค่ะพ่อเลี้ยงง" "เรียกฉันธนาสิ พี่ธนา"พ่อเลี้ยงเงิยหน้าขึ้นมาพูดกับปราง "อ๊าา พี่ธนาปรางเสียวจังเลยค่ะ"ปรางพูดพร้อมกับยกเอวส่ายร่อนไปตามลิ้นของพ่อเลี้ยงที่กำลังละเลงดูดเม็ดเสียวของเธออยู่

บทที่ 1 ห้องหอรอรัก งานแต่งระดับยักษ์ที่ผู้คนในสังคมและโลกโซเชียลต่างให้ความสนใจเพิ่งผ่านพ้นไป ภาพคู่บ่าวสาวนั่งพับเพียบพนมมือรับพรจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายดูเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก ยังความปลาบปลื้มแก่ผู้รอส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอ “พ่อขอฝากน้องด้วย หนักนิดเบาหน่อยก็ อภัยให้กัน ขอให้ชีวิตคู่ของลูกทั้งสองประสบแต่สิ่งดีงาม ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรนะลูกนะ” บิดาของนลินน้ำตาคลอเมื่อลูกรักกำลังจะจากอก โผบินสู่อ้อมกอดของสามี

ปรวีร์ ไวยวัจน์ วัย 33 ศัลยแพทย์ออโธปิดิกส์หนุ่มอนาคตไกลควบตำแหน่งผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนที่ครอบครัวถือหุ้นใหญ่ เขาเติบโตมาท่ามกลางความเพียบพร้อมโดยมีพ่อแม่เป็นแบบอย่างที่ดี นิทานเรื่องนี้จึงสอนให้เขารู้ว่า ควรคู่กับคนที่คู่ควร “ดูพ่อแม่เราสิปั้น อยู่กันไปก็รักกันเอง ผิดคำย่าเสียที่ไหน” “ย่าว่าดี ปั้นก็ว่าดีครับ” อะไรก็ตามที่ทำให้ชีวิตของหลานชายที่ได้ดั่งใจย่าที่สุดอย่างหมอปั้นเข้าใกล้คำว่า ‘สมบูรณ์แบบ’ ยิ่งขึ้น เขาย่อมไม่ปฏิเสธ สลิล แปลว่า น้ำ เธอจึงเย็นชื่นฉ่ำเหมือนสายน้ำ เพราะรู้ดีว่าเป็นได้เพียงคนในเงาที่เขาไม่คิดเชิดชูออกหน้า จึงไม่เคยเรียกร้องเกินควร แต่อย่างน้อยก็ขอบคุณ ในวันที่ต้องจากลา เขายังมอบของขวัญล้ำค่าให้เธอ

“แม่ไปทำงานได้แล้วฮะ เดี๋ยวจะสายแล้ว วันนี้ผมไม่ไปบ้านป้าพิมนะแม่ ผมจะอยู่กับพ่อ” ความหวังในทีแรกของหญิงสาวพังทลายลงในพริบตาเดียว ใบหน้าสวยพลันบึ้งตึงทั้งอับอายขึ้นมาอย่างกะทันหันหลังจากได้ฟังคำพูดผลักไสไล่ส่งเธอทางอ้อมนั้นของลูกชาย อดใบหน้ากระตุกไม่ได้เมื่อเห็น ว่าชายหนุ่มได้รับความรักจากลูกชายไปหมดโดยไม่ต้องเปลืองแรง เออ เอาเข้าไป นี่สรุปว่าตอนนี้ลูกไล่ฉันแล้ว

ลัดดาแม่ของเขมรินทร์คือรักแรกและรักเดียวที่เขมราชมีตลอดมาถึงแม้ว่าเธอจะจากโลกนี้ไปแล้วก็ตาม "พ่ออยากบอกเขมว่าพ่อรักแม่ของเขมมากน่ะ พ่อทำเรื่องที่ผิดจนไม่น่าให้อภัย แต่พ่อขอให้เขมอภัยให้พ่อแทนแม่ได้ไหม พ่อไม่เคยลืมแม่ของแกเลย พ่อคิดถึงเธอทุกคืนวัน อีกไม่นานพ ่อคงได้ไปอยู่กับแม่ของแก "

ฉือไห่ผิงไม่ใช่พ่อแท้ๆ ของฉือหว่าน แต่เป็นพ่อเลี้ยง หลายปีก่อน ฉือหว่านเคยมีครอบครัวที่มีความสุขมาก พ่อของเธอ ฉือเจี้ยนกั๋ว และแม่ หลี่หลันมีความรักและเคารพต่อกัน พ่อรักเธอมาก ทุกวันจะยกเธอขึ้นสูงแล้วพูดว่า “หวานหว่านของพ่อ ต้องมีความสุขนะ”

“รักก็คือรัก หลงก็คือหลง ฟ้าบอกตามตรง ไม่มีวันไหนที่ลืมคุณได้เลยสักนาที เราลองกลับมาคบกันดูอีกทีนะคะพ่อลี้ยง” หล่อนใช้จังหวะ ที่พ่อเลี้ยงหนุ่มไม่ทันระวังตัว โผเข้ากอดเขาไว้อย่างแนบแน่น

ข้าวโพดยกมือทำความเคารพพ่อเลี้ยงธนาด้วยความนอบน้อมสร้างความเอ็นดูแก่พ่อเลี้ยงผู้เป็นนายใหญ่ของเลิศธนาธีรกานต์ตั้งแต่แรกเจอ “จบอะไรมานะลูก บัญชีโดยตรงใช่ไหมเห็นป้าผาบอกถ้าลุงจำไม่ผิด” พ่อเลี้ยงถามด้วยความเอ็นดูในความเป็นเด็กนอบน้อมและความน่ารักสดใสของคนเด็ กกว่า รู้แล้วว่าทำไมแม่เลี้ยงผู้เป็นภรรยาถึงได้ดูรักเด็กคนนี้จังเห็นมองตาเป็นประกายยิ้มไม่หุบต้องมีแผนอะไรในใจเเน่ๆ ตัวพ่อเลี้ยงเองเลยเนียนอยากเป็นลุงเสียเลย