ฉากที่แฟนๆ มักจะหยิบยกขึ้นมาพูดถึงกันบ่อยคือฉากเปิดของ '
นิราชาบู' — มันเป็นการแนะนำโลกที่ทำให้ฉันตื่นเต้นตั้งแต่เฟรมแรก ฉากนี้ใช้ภาพสีและแสงเงาที่แตกต่างจากตอนถัดไปอย่างชัดเจน ทำให้รู้สึกว่าเรากำลังถูกลากเข้าสู่ความลับบางอย่างที่กำลังจะเผยออกมา เพลงประกอบซาวด์แทร็กที่ขึ้นพร้อมกับภาพนั้นยังคงติดหูและกลายเป็นสัญลักษณ์ของเรื่องไปแล้ว
ฉากเปิดยังทำหน้าที่มากกว่าการโชว์สไตล์ เพราะมันวางเบาะแสเล็กๆ น้อยๆ ทั้งสิ่งของในพื้นหลังและบทสนทนาสั้นๆ ที่แฟนๆ เอาไปขยายความเป็นทฤษฎีได้ยาว ผู้เขียนใช้วิธีเล่าเรื่องแบบแสดงแทนการบอกตรงๆ ทำให้ฉากเดียวนี้ถูกพูดถึงจนกลายเป็นหัวข้อวิเคราะห์ในฟอรั่มต่างๆ เทียบกับเหตุการณ์เปิดเรื่องของ 'Your Name' ที่ทั้งภาพและเพลงทำงานร่วมกันจนเรียกอารมณ์ได้เยอะ ฉากของ 'นิราชาบู' ก็มีพลังแบบเดียวกัน แต่เน้นโครงเรื่องที่ซับซ้อนกว่า
สิ่งที่ชอบเป็นการส่วนตัวคือรายละเอียดเล็กๆ ในเฟรมสุดท้ายของฉากเปิด—มันไม่ใช่แค่ฉากสวย แต่เป็นการสปอยล์แบบนุ่มนวลที่ทำให้คนดูอยากรู้อยากเห็นต่อจนจบซีรีส์