ขย่มรักคุณหมอ (คุณหมอขาขายสเปิร์มให้ฉันที) NC-20

ขย่มรักคุณหมอ (คุณหมอขาขายสเปิร์มให้ฉันที) NC-20

last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-22
Oleh:  CTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 Peringkat. 3 Ulasan-ulasan
52Bab
39.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“ตรง ๆ เลยนะคะ ฉันอยากได้สเปิร์มของคุณหมอ” “อะไรนะครับ!!” “ฉันมาขอซื้อสเปิร์มคุณหมอค่ะ คุณหมอจะขายราคาเท่าไหร่คะ”

Lihat lebih banyak

Bab 1

ขายครั้งที่ 0 - บทนำ

**Judy's Pov

I froze.  

Not because the hall was cold,but because my body stopped working immediately I stepped into the hall.

“I, Isabella Grey, take you, Clark Knight, to be my lawful wedded husband. In sickness and in health, in poverty and in riches…”  

I didn’t hear the rest.  

I had heard those words before—at my uncle’s wedding. The vows, the promises, the excitement in the hall… I had imagined saying them myself one day. Now, hearing them spoken for someone else… it felt like a knife twisting in my chest,And the only thing I knew was that the man I called my fiance was getting married -----but the bride isn't me.

My ears rang. My chest tightened painfully, as if someone had wrapped their hands around it and squeezed.  

Clark leaned forward.  

And kissed her.  

Not a polite kiss.  

Not a quick one.  

The same lips that kissed me every morning before work.  

The same lips that kissed me every night before bed.  

Now, they belonged to another woman.  

The hall erupted in cheers.  

“Aww!”  

“They look perfect together!”  

“What a beautiful couple!”  

My fingers curled, gripping the edge of my dress, as if that was the only thing holding me upright.  

As they professed their love at the altar, memories hit me like a freight train. I had imagined standing there myself, in a white Vera Wang wedding gown. Elegant. Soft. Flowing lace and silk, hugging my body gently. Veil long, trailing behind me as I walked toward him. Martha De Villa Hotel. Our favorite place. The hotel where he whispered, “This is where I want to marry you someday.”  

All my dreams were stolen. Right in front of me.  

A deep, passionate kiss—like she was the only woman on earth.  

I never imagined that me coming to the hotel was going to cause me a heartbreak I would never recover from.  

---

**A few hours earlier…**  

I was at the hospital, exhausted. My mother’s condition had worsened again. The doctor’s words were sharp, unyielding.  

“Forty-five thousand dollars. That’s the minimum for her surgery. If you want her to live, you need to pay.”  

Forty-five thousand. My hands shook. Where could I even find that kind of money? My fiancé… Clark… he had promised to help. He had smiled the night before, whispered, “Everything will be fine.”  

But he wasn’t replying.  

Six years ago, my father died suddenly. Since then, our relatives had all but forgotten us. The small family restaurant he built closed. We had no one to turn to, and now my mother’s illness made me feel even smaller in the world.  

Sophia had been my backbone through everything. She was my resting place. She had fought for me countless times when I was bullied in school. She was the first to defend me when people whispered, laughed, or spread lies. She had always been there, unwavering, like the sun that never set.  

I kissed my mother’s cold hand. “Mom, I’ll find a way. I promise.”  

Then my phone buzzed.  

It was Sophia.  

“Hey girl, something is happening at Martha De Villa Hotel. You need to go there immediately.”  

My heart skipped a beat. Fear and curiosity clashed inside me.  

I couldn’t leave my mother alone. But… what if something terrible was happening?  

I pressed my lips to my mother’s hand again. “I’ll be back soon. Stay strong, Mom.”  

And I ran.  

---

The drive to Martha De Villa Hotel felt surreal. My hands gripped the steering wheel tightly, knuckles white. My chest hurt with every beat. I couldn’t stop thinking about Clark, about all the promises, the plans, the quiet nights we spent talking about the future. I had imagined our wedding so many times—our first dance, the first kiss as husband and wife, the soft words whispered in the middle of the night.  

I remembered Sophia’s words from years ago. She had always been the voice of reason when I let hope cloud my judgment. “Don’t let anyone take away your worth, Judy,” she said, squeezing my hand when I cried over Clark’s moods. She had been there for every heartbreak, every insult, every time I felt small and unwanted. She had been my anchor, my voice of courage, my shield.  

And now I was driving toward a place I had dreamed about for years, knowing that everything could be ripped away from me in one moment. My stomach twisted. I prayed silently that it wasn’t what I feared—but part of me already knew.  

---

Back at the hall.  

I sank onto a chair. My legs gave up. Whispers rose around me.  

“Isn’t that his ex?”  

“How embarrassing.”  

“So pitiful.”  

Some stared at me with pity. Others with disgust, like I was dirt.  

Clark never looked at me. Not once.  

I couldn’t take it. I ran. Past music. Past laughter. Past people. Straight to the hotel bar.  

“Give me anything,” I said, slamming my hand on the counter.  

One glass. Then another. Then another.  

“Five years!” I screamed, grabbing a bottle. “Five years of my life! He promised me!”  

I threw the bottle. It shattered loudly. Cameras flashed. Phones recorded. Laughter followed me like a trail.  

Then strong arms held me.  

“Judy! Stop it!”  

It was Sophia. My best friend. My protector. The only person who had been with me since childhood.  

“Sophia…” I sobbed, collapsing into her arms.  

She glared at the onlookers. “What are you staring at? Haven’t you had enough?”  

She pulled me out. “We’re leaving. Now.”  

Sophia’s presence always calmed me. Even now, her hands around me made the pain manageable, like it was small and contained instead of spreading all over my chest. She had carried me through storms before. She would do it again.  

I remember nothing after that. Only crying. Only shaking. The hum of the car. Her arms around me. Falling asleep in her apartment, drained and broken.  

---

The next morning, my head throbbed.  

Sophia sat on the edge of the bed, her face dark.  

“What’s wrong?” I whispered.  

She hesitated. “Judy…”  

My stomach sank. “What?”  

She turned the screen toward me.  

The headline hit me like a fist:  

**“Woman Publicly Humiliated as Fiancé Marries Rich Ex-Girlfriend.”**  

My photo. Broken, shaking, at the bar.  

I couldn’t breathe.  

“They posted this?” I whispered.  

Sophia’s jaw tightened. “Heartless people.”  

Tears fell again.  

“Stop crying for that bastard,” she said, pulling me into a hug. “He doesn’t deserve you.”  

“Sophia… five years,” I whispered. “I really thought we’d end up together.”  

“I know,” she said softly. “And that’s why it hurts. Clark Knight is a coward. He chose money over loyalty.”  

I looked at Sophia, at the friend who had been stronger than me all my life. She had never let me feel alone, even when the world treated me like I was invisible. She had held me when I was humiliated, whispered words of courage when I felt weak, and fought for me when I couldn’t fight for myself.  

My phone buzzed. Unknown number.  

A message appeared:  

**“We need to talk, Judy. I can help you.”**  

Another followed:  

**“About your mother.”**  

My breath caught.  

Who was this stranger? And how did he know about my mother?  

I looked at Sophia. Her eyes were wide, full of concern. I wanted to tell her, but part of me hesitated. Whoever this was, maybe he could be the answer to my prayers… or maybe another heartbreak waiting to happen.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Mimi
Mimi
น่ารัก สนุกมากกก คุณหมอพูดเพราะสุดๆ ฟิน
2026-01-28 07:00:06
0
0
Chantima Nu POOm
Chantima Nu POOm
เข้าอ่านไม่ได้
2025-01-18 22:15:44
2
0
Phakkhanop Pankosol
Phakkhanop Pankosol
สนุกมากค่ะ
2025-01-16 21:05:20
1
0
52 Bab
ขายครั้งที่ 0 - บทนำ
“ปิดจ็อบไปได้อีกหนึ่ง เก่งมากทุกคน”หญิงสาวที่นั่งเด่นเป็นสง่าประดับหัวโต๊ะ เอ่ยชื่นชมทีมงานทุกคนที่ร่วมมือกันอย่างดีตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ดวงตาโตเฉี่ยวกวาดมองลูกน้องทุกคนที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่บริษัทยังเป็นแค่บริษัทโนเนมไม่มีใครรู้จัก จวบจนปัจจุบันที่ถ้าใครนึกถึงบริษัทหาคู่ จะต้องนึกถึงที่นี่เป็นที่แรกด้วยความภาคภูมิใจ“ไปฉลองกันมะ ชาบู ปิ้งย่าง เต้นจนเอวเคล็ดที่ผับ หรือนั่งชิลในบาร์ที่เปิดเพลงเพราะ ๆ ดี”“เอ่อ.. คืองี้ค่ะพี่ลิษา”น้องคนหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างลำบากใจ เธอชื่อน้ำตาล สาวอวบผู้มีหน้าที่หาโลเคชั่นออกเดทมือหนึ่งของบริษัท“หืม มีอะไรจ๊ะน้ำตาล”“คือ แฟนตาลเขาชวนไปกินข้าวน่ะค่ะ”“แหมมมม พูดด้วยสีหน้าแบบนั้นพี่อิจฉานะ ว๊าา แบบนี้น้ำตาลก็อดไปฉลองกับพี่น่ะสิ"อลิษาเย้าอย่างเป็นกันเอง จำได้ว่าปลายปีก่อนน้ำตาลยังโสดเป็นเพื่อนเธออยู่เลย เข้าปีใหม่ได้ไม่กี่วันก็สละโสดกับเพื่อนที่รู้จักกันมานานซะแล้ว“ก็วันนี้มันวันวาเลนไทน์นี่คะ”“เอ๊ะ!”อลิษาชะงักไปอึดใจ บ่งบอกว่าเธอเพิ่งจะรู้ว่าวันนี้คือวันวาเลนไทน์ วันแห่งความรัก..“วัน.. วันนี้วันวาเลนไทน์เหรอ?”“ครับ นึกว่าพี่รู้ คุณต้นเขาวางแ
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-21
Baca selengkapnya
ขายครั้งที่ 1 - คุณหมออินทัช
อลิษาลางานหนึ่งวันเต็ม ๆ เพื่อเข้าปรึกษากับแพทย์เรื่องมีบุตร แผนมีลูกอลิษาคิดไว้ตั้งแต่บริษัทเริ่มมีชื่อเสียงและมีเงินทองเพียงพอที่จะเลี้ยงเด็กคนหนึ่งให้เติบโตมาอย่างดีได้ แต่งานที่รัดตัวทำให้ต้องประวิงเวลามาเป็นปี จนตอนนี้อายุปาไปยี่สิบแปดปีแล้วเรื่องคนรักอลิษาไม่เคยคิดอยากมี ถึงจะทำงานเกี่ยวกับความรักแต่เธอกลับไม่ได้ศรัทธาในความรักของหนุ่มสาวขนาดนั้น เพราะในวัยเด็กอลิษาเห็นพ่อกับแม่ที่แต่งงานด้วยความรักทะเลาะกันทุกวัน และสุดท้ายก็จบที่การหย่าร้าง มีครอบครัวใหม่ ทิ้งให้ลูกสาวอย่างเธอต้องอยู่กับคุณยายที่เป็นเหมือนแม่และพ่อในเวลาเดียวกันช่วงมัธยมปลายคุณยายจากไปด้วยโรคร้าย อลิษาเสียใจได้ไม่นานก็ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด อาจจะโชคดีที่เธอเกิดมาสวยก็เลยได้โอกาสทำงานในวงการระยะหนึ่ง แต่เมื่อเริ่มตั้งตัวได้อลิษาก็ออกมาเพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับวงการมายาเท่าไหร่พอเรียนจบอลิษาใช้เงินเก็บของตัวเองและกู้ธนาคารเพิ่มเติมมาก่อตั้งบริษัท ชวนน้อง ๆ ที่สนิทกันมาทำงานหารายได้เสริมระหว่างเรียน แรก ๆ ก็พากันล้มไปตั้งหลายรอบ แต่สุดท้ายความพยายามก็ไม่เคยทรยศใครเมื่อสามปีก่อนมีสองหนุ่มสาวมาใช้บริการหาค
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-21
Baca selengkapnya
ขายครั้งที่ 2 - พ่อของลูก
“ไม่มีปัญหาค่ะ ถ้าคุณอลิษาอยากทำหมอก็จะทำให้”อลิษายิ้มเต็มใบหน้า หลังจากค้นหาข้อมูลมาหลายที่ในที่สุดก็มีคุณหมอยอมทำลูกให้เธอเสียที แต่อะไร ๆ มันดันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดไว้ เพราะตอนนี้อลิษาไม่มีสิ่งที่สำคัญที่สุด..สเปิร์มของพ่อพันธุ์เกรดพรีเมี่ยม“คนนี้สูบบุหรี่ ตัดทิ้ง”“คนนี้สูงแค่ร้อยหกสิบเก้าเอง ไม่เอา”“คนนี้ใช้ได้ แต่บุคลิกไม่ดีเลย”“โห คนนี้ชอบเที่ยวกลางคืน ลาเถอะค่ะ..” โพรไฟล์ของผู้ชายคนสุดท้ายถูกปิดลง “ทำไมมันยากขนาดนี้นะ”การจะหาพ่อพันธุ์ดี ๆ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อลิษาไม่ต้องการสเปิร์มจากธนาคารสเปิร์ม นั่นเพราะธนาคารจะไม่เปิดเผยหน้าตาตอนโตของผู้บริจาค รู้แค่ประวัติคร่าว ๆ กับรูปตอนเด็กซึ่งมันไม่พอ เธอต้องการพูดคุยกับพ่อของลูกเพื่อดูนิสัยใจคอด้วย ไหนจะเรื่องของกฎหมายต่าง ๆ ที่บังคับให้เธอต้องมีทะเบียนสมรสอีกเธอไม่ได้อยากมีสามี ไม่อย่างนั้นคงไม่ใช้วิธีลัดแบบนี้ จะให้จ้างผู้ชายมาจดทะเบียนสมรสด้วยก็ไม่ใช่ว่าจะทำกับใครก็ได้ เพราะเธอมีธุรกิจ มีทรัพย์สิน จะมั่นใจได้ยังไงว่าผู้ชายที่จ้างมาจะไม่โกง หรือเล่นตุกติกเพื่อแบล็กเมล์เธอทีหลังสุดท้ายก็เลยตัดสินใจซื้อสเปิร์มจากเว็บไซต์สีเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-21
Baca selengkapnya
ขายครั้งที่ 3 - ซื้อสเปิร์ม
อลิษากลับมาที่สถาบันเดิมอีกครั้ง เธอร้อนใจเป็นบ้าเพราะหมออินทัชคิวแน่นไปถึงอีกสองเดือนข้างหน้า โชคดีของเธอที่มีคิวหนึ่งเลื่อนออกไปพอดี อลิษาเลยใช้เงินช่วยนิดหน่อยเพื่อให้ได้คิวนั้นมาซึ่งก็คือวันนี้ที่นี่เป็นสถานบริการเกี่ยวกับเพศและครอบครัวแบบครบวงจร จะเรียกว่าโรงพยาบาลก็ไม่เชิง เพราะสถาบันนี้ดูแลแค่เฉพาะทาง ให้คำปรึกษาเรื่องบุตรและช่วยเหลือผู้ที่มีบุตรยากรวมถึงทำคลอด ดูแลเรื่องเพศตั้งแต่ตรวจภายในไปจนถึงปรึกษาเรื่องอวัยวะเพศไม่แข็งตัวหรือหลั่งไว รับปรึกษาและรักษาปัญหาทางด้านจิตใจเกี่ยวกับเพศและครอบครัวทุกเรื่องโดยจิตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญสถาบันนี้ก่อตั้งมาเป็นเวลาห้าปีโดยคุณหมออินทัช ผู้ที่ได้รับฉายาว่าคุณหมออัจฉริยะ เขาเป็นคุณหมอมือหนึ่งเรื่องการทำบุตรให้คู่สามีภรรยาที่มีบุตรยาก ไม่มีเคสไหนที่อินทัชล้มเหลว ตลอดเวลาที่เปิดสถาบันมาห้าปี มีเด็กนับร้อยที่เกิดขึ้นมาจากฝีมือของหมออินทัชสำหรับอินทัชนั้นไม่มีอะไรที่ยากเกินไป เขาเชื่อว่าทุกอย่างบนโลกมีทางออก เชือกถ้าผูกได้ก็ย่อมต้องมีทางแก้ จนกระทั่งวันนี้ที่เขาแทบจะเปลี่ยนความเชื่อของตัวเองทั้งหมด“คุณอลิษา”“คุณหมอจำลิษาได้ด้วย”อลิษายิ้มกว้
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-21
Baca selengkapnya
ขายครั้งที่ 4 - ตรวจภายใน
จู่ ๆ อลิษาก็คิดค้นวิธีหนึ่งขึ้นมาได้ มันเป็นวิธีที่เปลืองตัวมากและไม่รู้ว่าจะสำเร็จไหม แต่ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้อินทัชถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เมื่อต้องเจอกับคน ๆ เดิมเป็นรอบที่สามในช่วงสามเดือนที่ผ่านมานี้ เรื่องที่เธอขอซื้อสเปิร์มจากเขาเมื่อคราวก่อนยังหลอนอยู่ในหู แต่ด้วยหน้าที่ทำให้เขาไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ หมออินทัชปัดความขุ่นมัวในใจออกไป แล้วทำหน้าที่ของตนเองอย่างมืออาชีพ“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าวันนี้..”“ฉันมาตรวจภายในค่ะ!”อลิษารีบบอกธุระเร็วรัวพร้อมหลับตาปี๋ เห็นแบบนี้เธอก็เขินนะ ทั้งชีวิตไม่เคยต้องโชว์น้องน้อยให้ใครดูมาก่อน ถ้าไม่นับตอนเด็ก ๆ น่ะนะแต่นี่เป็นวิธีเดียวที่อลิษาคิดออก ในตอนนี้เธอยอมแม้กระทั่งต้องมีอะไรกับหมออินทัชเพื่อแลกกับสเปิร์มเพียงครั้งเดียวจากเขา และเธอค่อนข้างมั่นใจว่าร่างกายของตัวเองไม่ด้อยไปกว่าใคร ถึงยังไงหมออินทัชก็เป็นผู้ชาย..บางที ถ้าได้เห็น.. หมออินทัชอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้...มั้ง“ครับ”อินทัชตอบเสียงเรียบ ไม่ได้มีท่าทางตื่นตระหนกอะไร เขาคุ้นชินกับหน้าที่นี้ดี แค่ไม่มาขอซื้อสเปิร์มเขาแบบคราวก่อนก็พอ“ถ้าอย่างนั้นผมขอทราบประวัติคร่าว ๆ ก่อน ประจำเดือนครั้
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-21
Baca selengkapnya
ขายครั้งที่ 5 - นิ้วของคุณหมอมัน... NC-15
อินทัชไม่ได้ไปไหนไกล เขาแค่หลบออกมาหน้าห้องตรวจ ยืนสงบสติเพื่อให้อารมณ์ที่ปั่นป่วนกลับมาคงที่“หมออินทัช มีอะไรหรือเปล่าคะ”เสียงหวาน ๆ เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง อินทัชเงยหน้าขึ้นมอง เมื่อเห็นว่าเป็นใครเขาก็ส่งยิ้มให้เธอบาง ๆ“หมอรุ้งแพร”“ค่ะ แพรเอง หมออินทัชเป็นอะไรไปคะ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย”อินทัชส่ายหน้าเบา ๆ รุ้งแพรเหมือนจะถามต่อแต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจ เธอส่งยิ้มให้อินทัช แววตาเต็มไปด้วยความเข้าอกเข้าใจทั้ง ๆ ที่ยังไม่รู้อะไรสักอย่าง“มื้อเย็นนี้มีนัดหรือยังคะ หมออินทัชสนใจไปหาอะไรทานด้วยกันไหม” เธอเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มหวานเจี๊ยบ รุ้งแพรเป็นคุณหมอคนเก่งอีกคนในสถาบันนี้ เธออายุเท่ากับอินทัช ตัวเล็ก หน้าตาน่ารักจนดูเหมือนเป็นนักศึกษามากกว่าแพทย์ชำนาญการรุ้งแพรมีนิสัยที่เข้าอกเข้าใจคนอื่นเสมอ เป็นเพื่อนร่วมงานคนเดียวที่อินทัชยอมให้ความสนิทชิดเชื้อมากกว่าหมอหรือเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ เพราะเธอไม่เคยทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจเลยแม้แต่ครั้งเดียว“ผม..”“หมออินทัชคะ!”เสียงแว๊ด ๆ จากในห้องตรวจทำเอาสองคุณหมอสะดุ้งโหยง อินทัชหน้าเสีย เขาลืมไปเลยว่ามีคนรอให้เขาเข้าไปตรวจอยู่ในห้องอินทัชไม่เคยเสียสมาธิขน
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-21
Baca selengkapnya
ขายครั้งที่ 6 - ข้อแลกเปลี่ยน
แกร๊ก.....แกร๊กอินทัชเคาะปากกาแท่งสีทองลงบนโต๊ะทำงาน หัวคิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปมแน่น ในสมองของอินทัชตอนนี้กำลังตีกันวุ่นวาย ความคิดอีกฝั่งสั่งให้อินทัชล้มเลิกความคิดนี้ซะ แต่อีกฝั่งกลับบอกว่ามันดีแล้วมันจะดีจริง ๆ ใช่ไหมก๊อก ก๊อก“เชิญครับ”อินทัชขยับนั่งตัวตรง คิ้วเข้มคลายออก ปากกาแท่งสีทองถูกวางไว้อย่างเรียบร้อย“อะ เอ่อ.. คุณหมอ”อลิษาโผล่มาแต่หัวพร้อมกับแว่นตาสีดำอันใหญ่ปิดหน้าเล็ก ๆ ไปเกือบครึ่ง อินทัชเกือบผงะถอยหลังเพราะความตกใจ โชคดีที่เขาสงวนท่าทีไว้ได้ก่อนไม่อย่างนั้นคงเสียชื่อหมออินทัชผู้สุขุม แค่นี้เขาก็รักษาภาพลักษณ์ไว้แทบไม่ได้แล้ว“เข้ามานั่งก่อนสิครับคุณอลิษา”“คะ คือฉัน..”อลิษาอึกอัก เธอไม่กล้าเข้าไป เพราะเธอกลัวว่าคุณหมอจะพูดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆเธออาย อายจนต้องเอาแว่นกันแดดมาสวมปิดใบหน้าทั้ง ๆ ที่อยู่ในที่ร่ม เธอยอมให้คนอื่นมองว่าเป็นตัวประหลาดดีกว่าต้องสบตากับคุณหมอตรง ๆ“เอ่อ.. คือถ้าจะพูดถึงผลตรวจคุณหมอส่งมันมาพร้อมกับผลทั้งหมดเลยก็ได้นะคะ ฉันไม่อยากรบกวน”“ไม่ใช่แค่เรื่องผลตรวจหรอกครับ” อินทัชถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ผมอยากคุยกับคุณเรื่องขายสเปิร์
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-21
Baca selengkapnya
ขายครั้งที่ 7 - สามีภรรยา(ในนาม)
“ยินดีด้วยครับ คุณทั้งสองเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วครับ” อลิษามองกระดาษที่จั่วหัวว่าทะเบียนสมรสอย่างเหม่อลอย ชื่อของเธอและชื่อของหมออินทัชประทับลงบนกระดาษแผ่นนี้ เป็นหลักฐานยืนยันว่าอินทัชกับอลิษาเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว“นี่เป็นยาที่คุณต้องฉีดนะครับ จำไว้ว่าต้องฉีดในวันที่สามของรอบเดือน ฉีดไปจนกว่าไข่จะเติบโตมากพอ” อินทัชส่งถุงยาให้ภรรยา อลิษารับไปถือไว้ แต่ดวงตายังจ้องกระดาษแผ่นนั้นไม่กระพริบเธอมีสามีแล้ว ถูกต้องตามกฎหมายด้วย แต่เป็นแค่สามีในนาม“คุณอลิษา"“คะ?”“คุณเหม่อ มีอะไรหรือเปล่าครับ”อินทัชถามระหว่างที่เลี้ยวรถเข้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง วันนี้ทั้งเขาและอลิษาวิ่งวุ่นทั้งวัน นอกจากน้ำเปล่าแล้วแทบไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย ก่อนไปส่งอลิษาที่บ้านอินทัชก็เลยแวะเข้าร้านประจำก่อน“ฉันแค่งง ๆ ตั้งตัวไม่ทันน่ะค่ะ คือ.. ฉันโสดมายี่สิบแปดปี พอจะไม่โสดก็มีสามีเลย มันแปลก..”“งั้นคุณไม่ต้องรู้สึกแปลกหรอกครับ เพราะผมเองก็โสดมาสามสิบห้าปี วันนี้เป็นวันแรกในชีวิตที่ผมไม่โสด”อลิษาได้ยินแบบนั้นก็อ้าปากค้าง ยี่สิบแปดปีของเธอก็ว่าเยอะแล้วนะ นี่อินทัชไปอยู่ซอกไหนของโลกมา ไม่สิ..
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-21
Baca selengkapnya
ขายครั้งที่ 8 - ย้ายเข้าบ้านสามี
“หนูลิษา ทำตัวสบายเหมือนอยู่บ้านตัวเองนะลูก” ศาสตราจารย์ ดร.แพทย์หญิงอิงอร แม่แท้ ๆ ของหมออินทัชพูดด้วยน้ำเสียงเอื้อเอ็นดู“มีอะไรไม่สะดวกตรงไหนบอกพ่อกับแม่ได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ” ศาสตราจารย์ ดร.นายแพทย์พีระ เอ่ยเสริมส่วนอลิษานั้นนั่งเกร็งจนตะคริวแทบกินไปทั้งตัว เมื่อสองวันที่แล้วเธอลองหาประวัติครอบครัวของสามีในอินเตอร์เน็ตดู แล้วก็พบกับความจริงที่น่าตกใจว่าครอบครัวนี้ไม่ใช่แค่หมอธรรมดา แต่คุณพ่อคุณแม่ของหมออินทัชมีตำแหน่งเป็นถึงศาสตราจารย์ทั้งคู่ คุณหมออิงอรนั้นเป็นอาจารย์อาวุโสในมหาวิทยาลัยดัง ส่วนคุณหมอพีระเองก็ไม่ต่าง.. แต่พ่วงตำแหน่งอธิการบดีไปด้วยไม่รวมถึงครอบครัวนี้มีกิจการโรงพยาบาลเป็นของตัวเอง ถึงไม่ได้ยิ่งใหญ่มากมายแต่ก็มีหลายสาขาในหลายจังหวัด ขึ้นชื่อเรื่องการรักษาและการบริการชั้นเลิศอลิษารู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในโลกอีกใบ โลกที่มีแต่คนเก่งและเพอร์เฟกต์ ส่วนเธอนั้นเป็นแค่มดตัวน้อยที่ริอาจเหยียบเข้าบ้านราชสีห์“ขอบคุณค่ะคุณหมอ”“เรียกพ่อกับแม่สิ เรียกแบบพี่อินเขา เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะ” คุณหมอพีระเอ่ยด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนเธอรู้ประวัติมาว่าคุณหมอพีระนั้นเลือกเรียนเฉพาะทาง
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-21
Baca selengkapnya
ขายครั้งที่ 9 - กระตุ้นไข่
อินทัชรู้สึกได้ว่าอลิษามีท่าทีเปลี่ยนไป หลังจากที่ย้ายเข้ามาร่วมชายคาเดียวกันเธอก็ไม่เย้าหยอกเขาเหมือนแต่ก่อน รวมถึงไม่พูดถึงเรื่องทำลูกแบบธรรมชาติอีก ต่างคนต่างอยู่ เจอหน้ากับเฉพาะมื้ออาหารเท่านั้นสามีภรรยาในนามใช้ชีวิตไม่ต่างจากก่อนจดทะเบียนสมสรกันเท่าไหร่ ทุก ๆ เช้าทั้งคู่รวมถึงหมออิงอรและหมอพีระจะทานมื้อเช้าด้วยกันพร้อมหน้า หลังจากนั้นต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง อินทัชเข้าสถาบัน ส่วนอลิษาเข้าบริษัทเหมือนกับวันนี้“พี่ลิษา เรื่องย้ายออฟฟิศนี่พี่เอาจริงเหรอคะ”ผู้ช่วยอย่างมะปรางเอ่ยถามอลิษาด้วยคำถามเดิมซ้ำ ๆ วันนี้มีประกาศที่น่าตกใจจากผู้บริหารสาว ว่าอีกสองเดือนข้างหน้าจะมีการโยกย้ายออฟฟิศมันเป็นเรื่องที่ใหญ่มาก เพราะปกติแล้วไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอลิษาก็ไม่ยอมย้ายออกจากที่นี่ท่าเดียว ผู้บริหารคนเก่งบอกว่ามันเป็นสถานที่แห่งความทรงจำ ทั้งความรู้สึกผิดหวัง สมหวัง มีความสุข และทุกข์ใจ ทุกอย่างเกิดขึ้นในทาวน์โฮมหลังนี้ เธอไม่ต้องการย้ายไปที่ใหม่แม้บริษัทจะโตขึ้นทุกวัน“จริงสิ” อลิษาละสายตาจากคอมพิวเตอร์ “มะปรางช่วยหน่อยนะ พี่อยากได้ออฟฟิศที่กว้างพอสำหรับพวกเรารวมถึงพนักงาน
last updateTerakhir Diperbarui : 2024-11-21
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status