ขย่มรักคุณหมอ (คุณหมอขาขายสเปิร์มให้ฉันที) NC-20

ขย่มรักคุณหมอ (คุณหมอขาขายสเปิร์มให้ฉันที) NC-20

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-22
โดย:  Cจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 การให้คะแนน. 3 ความคิดเห็น
52บท
39.5Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

“ตรง ๆ เลยนะคะ ฉันอยากได้สเปิร์มของคุณหมอ” “อะไรนะครับ!!” “ฉันมาขอซื้อสเปิร์มคุณหมอค่ะ คุณหมอจะขายราคาเท่าไหร่คะ”

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ขายครั้งที่ 0 - บทนำ

ALAS-NUEBE na ng mga sandaling iyon. Nasa kama na si Clara ng sandaling iyon, may hawak na libro kunwari ay nagbabasa kahit ang totoo ay hinihintay lang niyang tumabi ang asawa.

Kanina pa ito sa harap ng laptop, nagtatrabaho. Nang saglit itong tumigil para hilutin ang noo matapos alisin ang eyeglasses ay nagsalita siya, "Ethan, kanina ka pa riyan. Ipagpabukas mo na lang 'yan."

Nag-angat ito ng tingin pero binalewala lang ang sinabi niya at muling sinuot ang eyeglasses. "Tapusin ko lang 'to, mauna ka ng matulog."

Ngumiti si Clara, mariing pinaglapat ang labi. "Okay…" Nilapag niya ang libro sa side table saka nahiga sa kama. Inayos niya ang kumot habang nakatingin sa asawa.

Nang mapagtantong matatagalan pa talaga ito ay pumikit na siya. Ngunit makaraan ang ilang sandali ay hindi siya madalaw ng antok. Akmang babangon ng maramdaman niyang lumubog ang kabilang bahagi ng kama kaya sinamantala niya ang pagkakataon.

Pumaling siya ng higa sa pwesto ni Ethan at niyakap ito, dama ang init na nagmumula sa katawan nito kaya lihim siyang napangiti.

"Are you awake?" ani Ethan, sa malalim at namamaos na boses.

Nagmulat ng mata si Clara at mas pang nagsumiksik sa katawan nito. Gustong-gusto niya ang amoy ni Ethan pero madalas na ayaw nitong inaamoy niya.

"Gusto ko ng matulog," anas ni Ethan, pilit inaalis ang kamay nitong nakapulupot sa kanya.

Ngumiti lang si Clara, lalong kumapit. "Hmm… mas makakatulog ako ng ganito."

Napabuntong-hininga na lamang si Ethan sabay pikit, hinayaan na sa nais nito. Pero ilang sandali pa ay naramdaman niya ang unti-unting pagbaba ng kamay ni Clara hanggang sa tuluyan nang ipinasok sa loob ng kanyang damit. Mabilis siyang nagmulat sabay pigil sa kamay nito. "What are you doing?!"

Hindi sumagot si Clara, sa halip ay bumangon bigla at kumaibabaw sa asawa. Pagkatapos ay hinalikan ito sa labi na ikinabigla ni Ethan. Hinawakan siya sa magkabilang balikat upang pigilan ngunit lumaban siya.

Hinawakan ang mukha nito upang palalimin pa ang halik ngunit naitulak na siya nito.

"Not now, pagod ako," ani Ethan.

"Pero—" bago pa niya matapos ang sasabihin ay bigla itong bumangon at umalis sa kama, naiwan siyang naguguluhan.

Masakit para sa kanya na kahit mag-iisang taon na silang mag-asawa ay isang beses pa lang may nangyari sa kanila—iyon ay sa mismong araw pa ng kanilang kasal.

Gusto niyang isipin na busy lang si Ethan sa trabaho, pero may pagkakataong napapatanong siya sa sarili kung siya ba ang may mali?

Hindi ba siya maganda at kaakit-akit sa paningin nito na kahit halik man lang ay umiiwas ito?

"M-May problema ba tayo, Ethan?" mapait niyang tanong bago pa ito lumabas ng silid at matulog muli sa guest room kapag nais nitong umiwas.

Bumuntong-hininga si Ethan, hindi na humarap para hindi nito makita ang katotohanan. "Siyempre, wala. Pagod lang talaga ako." Sabay pihit sa doorknob, pero hindi pa man nabubuksan ang pinto ay may pahabol pang tanong ni Clara.

"Hindi mo na ba 'ko mahal? May iba na ba?"

Umismid si Ethan saka ito hinarap. "Ano bang sinasabi mo? Hindi ako nambababae. Alam mong wala akong panahon para riyan at busy ako sa kompanya… Sige na, matulog ka na."

"Then, dito ka na matulog. 'Di mo kailangan pumunta na naman sa guest room." Marahang tinapik-tapik ni Clara ang kama. "Sleep here." Matapos ay hindi na niya ito hinintay na bumalik ito sa kama at nahiga na patalikod. Mariing kagat ang ibabang labi upang pigilan ang pag-iyak.

Tahimik siyang lumuha hanggang sa makatulogan ang sama ng loob na nararamdaman.

Mga bandang alas-dos ng madaling araw ay nagising siya na nanunuyo ang lalamunan. Bumangon siya sa kama upang kumuha ng tubig na maiinom pero napansin niyang siya na lamang ang nasa kama.

Hindi na siya nag-abala pang hanapin ang asawa at masama pa rin ang loob. Palabas na siya ng makarinig ng ingay mula sa banyo, lagaslas ng tubig kaya lumapit siya akmang kakatok. "Ethan—"

Saktong bumukas ang pinto at bumungad ang asawa. Pareho silang nagkagulatan ngunit nakakapagtakang hindi naman ito bagong ligo pero pawisan, hinihingal at namumula ang leeg saka tenga.

"B-Ba't gising ka pa?"

"Ikaw. Anong ginagawa mo sa banyo ng ganitong oras?" tanong ni Clara.

Umiwas ng tingin si Ethan saka ito nilagpasan. "Nagbawas lang."

Hindi na nang-usisa pa si Clara. Lalabas na sana siya ng pamansin sa sink ang cellphone ng asawa, naiwan ito kaya pumasok siya, balak sanang ibalik.

Pero hindi pa man niya nahahawakan ay naunahan na siya ni Ethan. Pag-angat ng tingin ay may kaba sa mukha nito.

"Ilang beses ko bang sasabihin sa'yong ayoko ng pinapakialaman—"

"Sino 'yung nasa cellphone mo, Ethan?" putol ni Clara. "Nakita ko sa screen—"

Sa pagkakataong iyon ay si Ethan naman ang nag-cut off. "Anong babae? Sigurado ka sa nakita mo?"

Hindi nakasagot si Clara dahil pahapyaw lang niyang nakita ang screen ng cellphone. Pero tiyak niyang babae iyon at hindi siya dahil maikli at may kulay ang buhok.

"Baka namamalikmata ka lang," ani Ethan, sabay hawak sa balikat nito. "Ang mas mabuti pa'y matulog ka pa para hindi kung ano-ano ang nakikita mo." Sabay akay pabalik sa kama.

Nagpatianod naman si Clara, bumalik sa kama at muling natulog. Ngunit simula ng araw na iyon ay hindi na mawaglit sa kanya ang nakita.

Bumabagabag ang imaheng nakita niya, hindi man malinaw pero tiyak niyang ibang babae iyon. Hindi siya matatahimik hangga't hindi nalalaman ang totoo.

Dalawang linggo niyang palihim na sinusundan si Ethan kapag papunta na ito sa trabaho. Ganoon din sa hapon kapag pauwi na ito pero lagi lang dumidiretso ng uwi si Ethan, walang kakaiba sa routine nito.

Kaya minsan, kinukuwestiyon na niya ang sarili kung tama pa ba ang ginagawa niya? Masiyado na siyang naghihinala sa asawa.

Kilala niya si Ethan, alam niyang hindi nito magagawang magloko kaya bakit ganoon na lamang siya kung mag-isip?

"Ayos ka lang? Mukhang malalim ang iniisip mo, ah?"

Napalingon si Clara ng marinig ang boses na iyon. Awtomatiko siyang ngumiti ng tumabi sa kanya si Mina, asawa ng kapatid ni Ethan.

Nasa isang family gathering sila ng mga sandaling iyon at matapos ang dinner ay lumabas siya saglit upang magpahangin.

Habang malalim ang iniisip ay hindi niya napansin ang paglapit nito. "W-Wala, Ate."

"Anong wala? Tinatawag kita kanina pa, pero 'di ka sumasagot. Ano ba 'yun? Don't tell me, may problema kayo ni Ethan?"

Umiling-iling si Clara. "Hindi 'yun gano'n, Ate. Wala kaming problema… Ako lang," sabay bulong sa huling dalawang salita.

Nagtaas ng kilay si Mina, biglang na-curious. "Ano ba 'yun? Willing naman akong makinig kung gusto mo lang i-share."

Walang balak si Clara na ikwento ang kapraningan niya pero ng sandaling iyon, hindi niya napigilan ang sarili. May tiwala naman siya kay Mina na hindi ito magkukuwento sa iba.

"Ate… matagal mo ng kilala si Ethan, 'di ba?"

"Oo, almost a decade na rin. Ba't mo na tanong?"

"Ano… sa tingin ko, may ibang babae si Ethan," pag-amin niya habang mahigpit na hawak ang kamay.

Bumakas ang pagkamangha sa mukha ni Mina hanggang sa tuluyan itong natawa. "Ano? Imposible!"

Hiyang-hiya naman si Clara. "Alam ko, pero 'di ko lang maiwasan kasi…" saka niya kinuwento ang naganap ng gabing iyon. "Gusto lang malaman kung sino ang babaeng 'yun na nasa cellphone niya?"

Huminga nang malalim si Mina saka nagsalita, "Baka 'yung nakita mo ang… first love niya?"

"Who is she, Ate? Kilala mo ba?"

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Mimi
Mimi
น่ารัก สนุกมากกก คุณหมอพูดเพราะสุดๆ ฟิน
2026-01-28 07:00:06
0
0
Chantima Nu POOm
Chantima Nu POOm
เข้าอ่านไม่ได้
2025-01-18 22:15:44
2
0
Phakkhanop Pankosol
Phakkhanop Pankosol
สนุกมากค่ะ
2025-01-16 21:05:20
1
0
52
ขายครั้งที่ 0 - บทนำ
“ปิดจ็อบไปได้อีกหนึ่ง เก่งมากทุกคน”หญิงสาวที่นั่งเด่นเป็นสง่าประดับหัวโต๊ะ เอ่ยชื่นชมทีมงานทุกคนที่ร่วมมือกันอย่างดีตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ดวงตาโตเฉี่ยวกวาดมองลูกน้องทุกคนที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่บริษัทยังเป็นแค่บริษัทโนเนมไม่มีใครรู้จัก จวบจนปัจจุบันที่ถ้าใครนึกถึงบริษัทหาคู่ จะต้องนึกถึงที่นี่เป็นที่แรกด้วยความภาคภูมิใจ“ไปฉลองกันมะ ชาบู ปิ้งย่าง เต้นจนเอวเคล็ดที่ผับ หรือนั่งชิลในบาร์ที่เปิดเพลงเพราะ ๆ ดี”“เอ่อ.. คืองี้ค่ะพี่ลิษา”น้องคนหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างลำบากใจ เธอชื่อน้ำตาล สาวอวบผู้มีหน้าที่หาโลเคชั่นออกเดทมือหนึ่งของบริษัท“หืม มีอะไรจ๊ะน้ำตาล”“คือ แฟนตาลเขาชวนไปกินข้าวน่ะค่ะ”“แหมมมม พูดด้วยสีหน้าแบบนั้นพี่อิจฉานะ ว๊าา แบบนี้น้ำตาลก็อดไปฉลองกับพี่น่ะสิ"อลิษาเย้าอย่างเป็นกันเอง จำได้ว่าปลายปีก่อนน้ำตาลยังโสดเป็นเพื่อนเธออยู่เลย เข้าปีใหม่ได้ไม่กี่วันก็สละโสดกับเพื่อนที่รู้จักกันมานานซะแล้ว“ก็วันนี้มันวันวาเลนไทน์นี่คะ”“เอ๊ะ!”อลิษาชะงักไปอึดใจ บ่งบอกว่าเธอเพิ่งจะรู้ว่าวันนี้คือวันวาเลนไทน์ วันแห่งความรัก..“วัน.. วันนี้วันวาเลนไทน์เหรอ?”“ครับ นึกว่าพี่รู้ คุณต้นเขาวางแ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-21
อ่านเพิ่มเติม
ขายครั้งที่ 1 - คุณหมออินทัช
อลิษาลางานหนึ่งวันเต็ม ๆ เพื่อเข้าปรึกษากับแพทย์เรื่องมีบุตร แผนมีลูกอลิษาคิดไว้ตั้งแต่บริษัทเริ่มมีชื่อเสียงและมีเงินทองเพียงพอที่จะเลี้ยงเด็กคนหนึ่งให้เติบโตมาอย่างดีได้ แต่งานที่รัดตัวทำให้ต้องประวิงเวลามาเป็นปี จนตอนนี้อายุปาไปยี่สิบแปดปีแล้วเรื่องคนรักอลิษาไม่เคยคิดอยากมี ถึงจะทำงานเกี่ยวกับความรักแต่เธอกลับไม่ได้ศรัทธาในความรักของหนุ่มสาวขนาดนั้น เพราะในวัยเด็กอลิษาเห็นพ่อกับแม่ที่แต่งงานด้วยความรักทะเลาะกันทุกวัน และสุดท้ายก็จบที่การหย่าร้าง มีครอบครัวใหม่ ทิ้งให้ลูกสาวอย่างเธอต้องอยู่กับคุณยายที่เป็นเหมือนแม่และพ่อในเวลาเดียวกันช่วงมัธยมปลายคุณยายจากไปด้วยโรคร้าย อลิษาเสียใจได้ไม่นานก็ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด อาจจะโชคดีที่เธอเกิดมาสวยก็เลยได้โอกาสทำงานในวงการระยะหนึ่ง แต่เมื่อเริ่มตั้งตัวได้อลิษาก็ออกมาเพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับวงการมายาเท่าไหร่พอเรียนจบอลิษาใช้เงินเก็บของตัวเองและกู้ธนาคารเพิ่มเติมมาก่อตั้งบริษัท ชวนน้อง ๆ ที่สนิทกันมาทำงานหารายได้เสริมระหว่างเรียน แรก ๆ ก็พากันล้มไปตั้งหลายรอบ แต่สุดท้ายความพยายามก็ไม่เคยทรยศใครเมื่อสามปีก่อนมีสองหนุ่มสาวมาใช้บริการหาค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-21
อ่านเพิ่มเติม
ขายครั้งที่ 2 - พ่อของลูก
“ไม่มีปัญหาค่ะ ถ้าคุณอลิษาอยากทำหมอก็จะทำให้”อลิษายิ้มเต็มใบหน้า หลังจากค้นหาข้อมูลมาหลายที่ในที่สุดก็มีคุณหมอยอมทำลูกให้เธอเสียที แต่อะไร ๆ มันดันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดไว้ เพราะตอนนี้อลิษาไม่มีสิ่งที่สำคัญที่สุด..สเปิร์มของพ่อพันธุ์เกรดพรีเมี่ยม“คนนี้สูบบุหรี่ ตัดทิ้ง”“คนนี้สูงแค่ร้อยหกสิบเก้าเอง ไม่เอา”“คนนี้ใช้ได้ แต่บุคลิกไม่ดีเลย”“โห คนนี้ชอบเที่ยวกลางคืน ลาเถอะค่ะ..” โพรไฟล์ของผู้ชายคนสุดท้ายถูกปิดลง “ทำไมมันยากขนาดนี้นะ”การจะหาพ่อพันธุ์ดี ๆ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อลิษาไม่ต้องการสเปิร์มจากธนาคารสเปิร์ม นั่นเพราะธนาคารจะไม่เปิดเผยหน้าตาตอนโตของผู้บริจาค รู้แค่ประวัติคร่าว ๆ กับรูปตอนเด็กซึ่งมันไม่พอ เธอต้องการพูดคุยกับพ่อของลูกเพื่อดูนิสัยใจคอด้วย ไหนจะเรื่องของกฎหมายต่าง ๆ ที่บังคับให้เธอต้องมีทะเบียนสมรสอีกเธอไม่ได้อยากมีสามี ไม่อย่างนั้นคงไม่ใช้วิธีลัดแบบนี้ จะให้จ้างผู้ชายมาจดทะเบียนสมรสด้วยก็ไม่ใช่ว่าจะทำกับใครก็ได้ เพราะเธอมีธุรกิจ มีทรัพย์สิน จะมั่นใจได้ยังไงว่าผู้ชายที่จ้างมาจะไม่โกง หรือเล่นตุกติกเพื่อแบล็กเมล์เธอทีหลังสุดท้ายก็เลยตัดสินใจซื้อสเปิร์มจากเว็บไซต์สีเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-21
อ่านเพิ่มเติม
ขายครั้งที่ 3 - ซื้อสเปิร์ม
อลิษากลับมาที่สถาบันเดิมอีกครั้ง เธอร้อนใจเป็นบ้าเพราะหมออินทัชคิวแน่นไปถึงอีกสองเดือนข้างหน้า โชคดีของเธอที่มีคิวหนึ่งเลื่อนออกไปพอดี อลิษาเลยใช้เงินช่วยนิดหน่อยเพื่อให้ได้คิวนั้นมาซึ่งก็คือวันนี้ที่นี่เป็นสถานบริการเกี่ยวกับเพศและครอบครัวแบบครบวงจร จะเรียกว่าโรงพยาบาลก็ไม่เชิง เพราะสถาบันนี้ดูแลแค่เฉพาะทาง ให้คำปรึกษาเรื่องบุตรและช่วยเหลือผู้ที่มีบุตรยากรวมถึงทำคลอด ดูแลเรื่องเพศตั้งแต่ตรวจภายในไปจนถึงปรึกษาเรื่องอวัยวะเพศไม่แข็งตัวหรือหลั่งไว รับปรึกษาและรักษาปัญหาทางด้านจิตใจเกี่ยวกับเพศและครอบครัวทุกเรื่องโดยจิตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญสถาบันนี้ก่อตั้งมาเป็นเวลาห้าปีโดยคุณหมออินทัช ผู้ที่ได้รับฉายาว่าคุณหมออัจฉริยะ เขาเป็นคุณหมอมือหนึ่งเรื่องการทำบุตรให้คู่สามีภรรยาที่มีบุตรยาก ไม่มีเคสไหนที่อินทัชล้มเหลว ตลอดเวลาที่เปิดสถาบันมาห้าปี มีเด็กนับร้อยที่เกิดขึ้นมาจากฝีมือของหมออินทัชสำหรับอินทัชนั้นไม่มีอะไรที่ยากเกินไป เขาเชื่อว่าทุกอย่างบนโลกมีทางออก เชือกถ้าผูกได้ก็ย่อมต้องมีทางแก้ จนกระทั่งวันนี้ที่เขาแทบจะเปลี่ยนความเชื่อของตัวเองทั้งหมด“คุณอลิษา”“คุณหมอจำลิษาได้ด้วย”อลิษายิ้มกว้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-21
อ่านเพิ่มเติม
ขายครั้งที่ 4 - ตรวจภายใน
จู่ ๆ อลิษาก็คิดค้นวิธีหนึ่งขึ้นมาได้ มันเป็นวิธีที่เปลืองตัวมากและไม่รู้ว่าจะสำเร็จไหม แต่ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้อินทัชถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เมื่อต้องเจอกับคน ๆ เดิมเป็นรอบที่สามในช่วงสามเดือนที่ผ่านมานี้ เรื่องที่เธอขอซื้อสเปิร์มจากเขาเมื่อคราวก่อนยังหลอนอยู่ในหู แต่ด้วยหน้าที่ทำให้เขาไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ หมออินทัชปัดความขุ่นมัวในใจออกไป แล้วทำหน้าที่ของตนเองอย่างมืออาชีพ“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าวันนี้..”“ฉันมาตรวจภายในค่ะ!”อลิษารีบบอกธุระเร็วรัวพร้อมหลับตาปี๋ เห็นแบบนี้เธอก็เขินนะ ทั้งชีวิตไม่เคยต้องโชว์น้องน้อยให้ใครดูมาก่อน ถ้าไม่นับตอนเด็ก ๆ น่ะนะแต่นี่เป็นวิธีเดียวที่อลิษาคิดออก ในตอนนี้เธอยอมแม้กระทั่งต้องมีอะไรกับหมออินทัชเพื่อแลกกับสเปิร์มเพียงครั้งเดียวจากเขา และเธอค่อนข้างมั่นใจว่าร่างกายของตัวเองไม่ด้อยไปกว่าใคร ถึงยังไงหมออินทัชก็เป็นผู้ชาย..บางที ถ้าได้เห็น.. หมออินทัชอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้...มั้ง“ครับ”อินทัชตอบเสียงเรียบ ไม่ได้มีท่าทางตื่นตระหนกอะไร เขาคุ้นชินกับหน้าที่นี้ดี แค่ไม่มาขอซื้อสเปิร์มเขาแบบคราวก่อนก็พอ“ถ้าอย่างนั้นผมขอทราบประวัติคร่าว ๆ ก่อน ประจำเดือนครั้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-21
อ่านเพิ่มเติม
ขายครั้งที่ 5 - นิ้วของคุณหมอมัน... NC-15
อินทัชไม่ได้ไปไหนไกล เขาแค่หลบออกมาหน้าห้องตรวจ ยืนสงบสติเพื่อให้อารมณ์ที่ปั่นป่วนกลับมาคงที่“หมออินทัช มีอะไรหรือเปล่าคะ”เสียงหวาน ๆ เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง อินทัชเงยหน้าขึ้นมอง เมื่อเห็นว่าเป็นใครเขาก็ส่งยิ้มให้เธอบาง ๆ“หมอรุ้งแพร”“ค่ะ แพรเอง หมออินทัชเป็นอะไรไปคะ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย”อินทัชส่ายหน้าเบา ๆ รุ้งแพรเหมือนจะถามต่อแต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจ เธอส่งยิ้มให้อินทัช แววตาเต็มไปด้วยความเข้าอกเข้าใจทั้ง ๆ ที่ยังไม่รู้อะไรสักอย่าง“มื้อเย็นนี้มีนัดหรือยังคะ หมออินทัชสนใจไปหาอะไรทานด้วยกันไหม” เธอเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มหวานเจี๊ยบ รุ้งแพรเป็นคุณหมอคนเก่งอีกคนในสถาบันนี้ เธออายุเท่ากับอินทัช ตัวเล็ก หน้าตาน่ารักจนดูเหมือนเป็นนักศึกษามากกว่าแพทย์ชำนาญการรุ้งแพรมีนิสัยที่เข้าอกเข้าใจคนอื่นเสมอ เป็นเพื่อนร่วมงานคนเดียวที่อินทัชยอมให้ความสนิทชิดเชื้อมากกว่าหมอหรือเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ เพราะเธอไม่เคยทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจเลยแม้แต่ครั้งเดียว“ผม..”“หมออินทัชคะ!”เสียงแว๊ด ๆ จากในห้องตรวจทำเอาสองคุณหมอสะดุ้งโหยง อินทัชหน้าเสีย เขาลืมไปเลยว่ามีคนรอให้เขาเข้าไปตรวจอยู่ในห้องอินทัชไม่เคยเสียสมาธิขน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-21
อ่านเพิ่มเติม
ขายครั้งที่ 6 - ข้อแลกเปลี่ยน
แกร๊ก.....แกร๊กอินทัชเคาะปากกาแท่งสีทองลงบนโต๊ะทำงาน หัวคิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปมแน่น ในสมองของอินทัชตอนนี้กำลังตีกันวุ่นวาย ความคิดอีกฝั่งสั่งให้อินทัชล้มเลิกความคิดนี้ซะ แต่อีกฝั่งกลับบอกว่ามันดีแล้วมันจะดีจริง ๆ ใช่ไหมก๊อก ก๊อก“เชิญครับ”อินทัชขยับนั่งตัวตรง คิ้วเข้มคลายออก ปากกาแท่งสีทองถูกวางไว้อย่างเรียบร้อย“อะ เอ่อ.. คุณหมอ”อลิษาโผล่มาแต่หัวพร้อมกับแว่นตาสีดำอันใหญ่ปิดหน้าเล็ก ๆ ไปเกือบครึ่ง อินทัชเกือบผงะถอยหลังเพราะความตกใจ โชคดีที่เขาสงวนท่าทีไว้ได้ก่อนไม่อย่างนั้นคงเสียชื่อหมออินทัชผู้สุขุม แค่นี้เขาก็รักษาภาพลักษณ์ไว้แทบไม่ได้แล้ว“เข้ามานั่งก่อนสิครับคุณอลิษา”“คะ คือฉัน..”อลิษาอึกอัก เธอไม่กล้าเข้าไป เพราะเธอกลัวว่าคุณหมอจะพูดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆเธออาย อายจนต้องเอาแว่นกันแดดมาสวมปิดใบหน้าทั้ง ๆ ที่อยู่ในที่ร่ม เธอยอมให้คนอื่นมองว่าเป็นตัวประหลาดดีกว่าต้องสบตากับคุณหมอตรง ๆ“เอ่อ.. คือถ้าจะพูดถึงผลตรวจคุณหมอส่งมันมาพร้อมกับผลทั้งหมดเลยก็ได้นะคะ ฉันไม่อยากรบกวน”“ไม่ใช่แค่เรื่องผลตรวจหรอกครับ” อินทัชถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ผมอยากคุยกับคุณเรื่องขายสเปิร์
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-21
อ่านเพิ่มเติม
ขายครั้งที่ 7 - สามีภรรยา(ในนาม)
“ยินดีด้วยครับ คุณทั้งสองเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วครับ” อลิษามองกระดาษที่จั่วหัวว่าทะเบียนสมรสอย่างเหม่อลอย ชื่อของเธอและชื่อของหมออินทัชประทับลงบนกระดาษแผ่นนี้ เป็นหลักฐานยืนยันว่าอินทัชกับอลิษาเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว“นี่เป็นยาที่คุณต้องฉีดนะครับ จำไว้ว่าต้องฉีดในวันที่สามของรอบเดือน ฉีดไปจนกว่าไข่จะเติบโตมากพอ” อินทัชส่งถุงยาให้ภรรยา อลิษารับไปถือไว้ แต่ดวงตายังจ้องกระดาษแผ่นนั้นไม่กระพริบเธอมีสามีแล้ว ถูกต้องตามกฎหมายด้วย แต่เป็นแค่สามีในนาม“คุณอลิษา"“คะ?”“คุณเหม่อ มีอะไรหรือเปล่าครับ”อินทัชถามระหว่างที่เลี้ยวรถเข้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง วันนี้ทั้งเขาและอลิษาวิ่งวุ่นทั้งวัน นอกจากน้ำเปล่าแล้วแทบไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย ก่อนไปส่งอลิษาที่บ้านอินทัชก็เลยแวะเข้าร้านประจำก่อน“ฉันแค่งง ๆ ตั้งตัวไม่ทันน่ะค่ะ คือ.. ฉันโสดมายี่สิบแปดปี พอจะไม่โสดก็มีสามีเลย มันแปลก..”“งั้นคุณไม่ต้องรู้สึกแปลกหรอกครับ เพราะผมเองก็โสดมาสามสิบห้าปี วันนี้เป็นวันแรกในชีวิตที่ผมไม่โสด”อลิษาได้ยินแบบนั้นก็อ้าปากค้าง ยี่สิบแปดปีของเธอก็ว่าเยอะแล้วนะ นี่อินทัชไปอยู่ซอกไหนของโลกมา ไม่สิ..
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-21
อ่านเพิ่มเติม
ขายครั้งที่ 8 - ย้ายเข้าบ้านสามี
“หนูลิษา ทำตัวสบายเหมือนอยู่บ้านตัวเองนะลูก” ศาสตราจารย์ ดร.แพทย์หญิงอิงอร แม่แท้ ๆ ของหมออินทัชพูดด้วยน้ำเสียงเอื้อเอ็นดู“มีอะไรไม่สะดวกตรงไหนบอกพ่อกับแม่ได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ” ศาสตราจารย์ ดร.นายแพทย์พีระ เอ่ยเสริมส่วนอลิษานั้นนั่งเกร็งจนตะคริวแทบกินไปทั้งตัว เมื่อสองวันที่แล้วเธอลองหาประวัติครอบครัวของสามีในอินเตอร์เน็ตดู แล้วก็พบกับความจริงที่น่าตกใจว่าครอบครัวนี้ไม่ใช่แค่หมอธรรมดา แต่คุณพ่อคุณแม่ของหมออินทัชมีตำแหน่งเป็นถึงศาสตราจารย์ทั้งคู่ คุณหมออิงอรนั้นเป็นอาจารย์อาวุโสในมหาวิทยาลัยดัง ส่วนคุณหมอพีระเองก็ไม่ต่าง.. แต่พ่วงตำแหน่งอธิการบดีไปด้วยไม่รวมถึงครอบครัวนี้มีกิจการโรงพยาบาลเป็นของตัวเอง ถึงไม่ได้ยิ่งใหญ่มากมายแต่ก็มีหลายสาขาในหลายจังหวัด ขึ้นชื่อเรื่องการรักษาและการบริการชั้นเลิศอลิษารู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในโลกอีกใบ โลกที่มีแต่คนเก่งและเพอร์เฟกต์ ส่วนเธอนั้นเป็นแค่มดตัวน้อยที่ริอาจเหยียบเข้าบ้านราชสีห์“ขอบคุณค่ะคุณหมอ”“เรียกพ่อกับแม่สิ เรียกแบบพี่อินเขา เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะ” คุณหมอพีระเอ่ยด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนเธอรู้ประวัติมาว่าคุณหมอพีระนั้นเลือกเรียนเฉพาะทาง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-21
อ่านเพิ่มเติม
ขายครั้งที่ 9 - กระตุ้นไข่
อินทัชรู้สึกได้ว่าอลิษามีท่าทีเปลี่ยนไป หลังจากที่ย้ายเข้ามาร่วมชายคาเดียวกันเธอก็ไม่เย้าหยอกเขาเหมือนแต่ก่อน รวมถึงไม่พูดถึงเรื่องทำลูกแบบธรรมชาติอีก ต่างคนต่างอยู่ เจอหน้ากับเฉพาะมื้ออาหารเท่านั้นสามีภรรยาในนามใช้ชีวิตไม่ต่างจากก่อนจดทะเบียนสมสรกันเท่าไหร่ ทุก ๆ เช้าทั้งคู่รวมถึงหมออิงอรและหมอพีระจะทานมื้อเช้าด้วยกันพร้อมหน้า หลังจากนั้นต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง อินทัชเข้าสถาบัน ส่วนอลิษาเข้าบริษัทเหมือนกับวันนี้“พี่ลิษา เรื่องย้ายออฟฟิศนี่พี่เอาจริงเหรอคะ”ผู้ช่วยอย่างมะปรางเอ่ยถามอลิษาด้วยคำถามเดิมซ้ำ ๆ วันนี้มีประกาศที่น่าตกใจจากผู้บริหารสาว ว่าอีกสองเดือนข้างหน้าจะมีการโยกย้ายออฟฟิศมันเป็นเรื่องที่ใหญ่มาก เพราะปกติแล้วไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอลิษาก็ไม่ยอมย้ายออกจากที่นี่ท่าเดียว ผู้บริหารคนเก่งบอกว่ามันเป็นสถานที่แห่งความทรงจำ ทั้งความรู้สึกผิดหวัง สมหวัง มีความสุข และทุกข์ใจ ทุกอย่างเกิดขึ้นในทาวน์โฮมหลังนี้ เธอไม่ต้องการย้ายไปที่ใหม่แม้บริษัทจะโตขึ้นทุกวัน“จริงสิ” อลิษาละสายตาจากคอมพิวเตอร์ “มะปรางช่วยหน่อยนะ พี่อยากได้ออฟฟิศที่กว้างพอสำหรับพวกเรารวมถึงพนักงาน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-21
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status