ยั่วรักท่านประธาน

ยั่วรักท่านประธาน

last update최신 업데이트 : 2024-12-14
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
8.4
6 평가 순위. 6 리뷰
122챕터
62.9K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

"อุ๊ย..บอสจะทำอะไรคะ" "ไม่รู้จริงเหรอว่าจะทำอะไร" ในขณะที่พูดใบหน้าหล่อคมก็ได้โน้มเข้าไปใกล้ริมฝีปากบาง "เดี๋ยวก่อนสิคะท่านประธาน ถ้าคุณคนนั้นขึ้นมา..เออ..บอสไม่กลัวว่าเธอจะเห็นหรือคะ"

더 보기

1화

บทที่ 1

~ Lissa ~

I stood in front of the mirror in my bedroom, staring at my reflection like it might give me answers.

My body was still buzzing from three days without sex. My nipples were already tight under my thin tank top. My pussy felt heavy and empty at the same time.

I had high libido. Sex wasn’t just something I liked. It was something I needed. Deep, long, hard, messy sex that left me shaking and satisfied.

That’s why I had always chosen my men carefully. I tested them first and made sure they could keep up, that they had the size, the stamina, the hunger to match mine.

Then I met Mark.

Sweet, funny, thoughtful Mark. The guy who remembered my coffee order, who sent me good-morning texts with silly memes, who looked at me like I was the only woman in the world. I fell hard and fast and so fast that I skipped the one thing I never skipped before.

The sex test.

Biggest mistake of my life.

Now here I was, aching, frustrated, and stuck in a relationship with a man I loved but who was awful in bed.

A knock at the front door pulled me out of my thoughts.

It was Mark. I knew it before I even opened the door.

I took a deep breath and walked to the living room. The moment I opened the door, his face lit up like I was the best thing he’d seen all day.

“Hey babe,” I said, leaning in to kiss him.

His lips were soft and familiar. He kissed me back like he’d missed me for months instead of three days. When he pulled away, his eyes moved over me slowly.

“You look more beautiful today,” he said, that warm smile spreading across his face. “Seriously. That tank top… damn.”

I forced a smile. Mark loved me and I could see it in the way his eyes softened every time he looked at me. I loved him too. He was kind, patient, and made me laugh until my stomach hurt. On paper, he was perfect.

But the universe had played a cruel joke on us.

Because when it came to sex, Mark was a disaster.

He stepped inside, kicked the door shut, and immediately pulled me close. His hands roamed down my back and grabbed my ass.

“Babe, I’ve really missed you,” he murmured, kissing my neck, my collarbone, anywhere he could reach.

“It’s only been three days,” I said with a small laugh, trying to keep my voice light.

He didn’t care. He lifted me up and carried me straight to the bedroom. My back hit the mattress as he laid me down. His eyes were dark with need.

“Are you planning on fucking me right now?” I asked, half teasing, half hoping he’d say no so he could at least eat first.

“I’m not hungry for food,” he said, already pulling off his shirt. “I’ve been sex-starving for three days.”

He climbed on top of me and kissed me hard. His tongue pushed into my mouth, eager but sloppy. I kissed him back, trying to lose myself in it. His hands tugged my tank top up. My breasts spilled out, nipples already hard. He groaned and latched onto one, sucking hard like he was trying to devour me.

I moaned softly. The sensation was good. Not great, but good.

He moved lower, kissing down my stomach, then yanked my shorts off in one quick motion. I wasn’t wearing panties. His eyes lit up when he saw my smooth, wet pussy.

“Fuck, you’re already soaked,” he said, sounding proud.

He dove in, licking me with quick, eager strokes. It felt nice, but it was rushed. No teasing. No building. Just fast tongue flicks on my clit. I tried to guide his head, but he was too focused on getting me wet enough to fuck.

After a minute he pulled back, breathing hard. He stood up and shoved his trousers and boxers down. His dick sprang free and hard, but small. Barely bigger than his pinky finger when fully erect. I tried not to let the disappointment show on my face.

He climbed back on the bed and pushed my legs apart.

I reached down and stroked him a few times, hoping to get him more worked up.

He groaned and closed his eyes.

Then he lined up and pushed inside me.

It didn’t hurt. It just didn’t fill me. I felt him, but not enough. Not deep enough. Not thick enough.

He started thrusting immediately fast, short strokes. His breathing was already ragged.

“Fuck, babe you feel so good,” he panted.

I wrapped my legs around him and tried to move with him, chasing some kind of friction. I reached between us and rubbed my clit, hoping it would help.

It didn’t.

Less than thirty seconds later, Mark groaned loudly and buried himself as deep as he could go. I felt the weak pulses of his cum spilling inside me. He collapsed on top of me, breathing like he had just run a marathon.

I lay there, still aching, still empty.

He rolled off me and lay on his back, chest heaving.

“Babe… I’m not satisfied yet,” I said softly, trying to keep the frustration out of my voice. “Please… can you make me cum with your fingers? I don’t mind.”

He turned his face away from me.

I moved closer, reaching for his softening dick. “Let me get you hard again. I can ride you slow this time”

He slapped my hand away. “Lissa, not today. You can wait till next time.”

The words hit me like a slap.

“But I just made you cum,” I said, anger rising. “So why can’t you do the same for me?”

He sat up, looking annoyed. “Because I’m a man. I cum and that’s it. I don’t fucking care if you cum. You have fingers too. Handle it yourself.”

I stared at him in shock. “Wait, are you serious? So women don’t deserve to feel orgasm? Is that what you’re saying?”

He sighed like I was the one being difficult. “You don’t need to create an issue from this, Lissa, okay?”

He leaned over and pecked my cheek like nothing had happened. Then he stood up, pulled on his clothes, and headed for the door.

“I’ll be back later,” he said casually. “And yeah, I ordered pizza for us. You can eat yours and keep mine on the counter. See you later, babe. I love you.”

The door shut behind him.

I lay there on the bed, legs still spread, his weak load slowly leaking out of me. My pussy throbbed with need. My clit was swollen and aching. I was so close to tears I could taste them.

I loved Mark. I really did. He was kind and funny and made me feel safe. But this? This was torture.

I reached down and touched myself, sliding two fingers inside my wet, unsatisfied pussy. I rubbed my clit fast, chasing the orgasm he couldn’t give me. It came quickly and I came with a quiet moan, but it wasn’t enough.

I lay there for a long moment, staring at the ceiling.

The doorbell rang.

Pizza.

I stood up on shaky legs, pulled my shorts back on, and walked to the door without bothering to fix my hair or wipe the mess between my thighs.

I opened the door.

The pizza guy stood there holding two boxes. He was tall, broad-shouldered, with messy dark hair, a sharp jaw, and warm brown eyes that widened slightly when he saw me.

He looked like he had just stepped out of a magazine.

“Pizza for Mark?” he asked, voice deep and smooth.

I stared at him, still flushed, still aching, still leaking another man’s cum.

And for the first time in months, I felt something dangerous spark inside me.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰더 하기

Rawee Wan
Rawee Wan
สนุกค่ะ จบจริง ช่วงแรกอาจจะรำคาญนางเอกไปนิด แต่สนุกมากค่ะ
2025-12-01 19:50:31
0
0
Renu Songrat
Renu Songrat
มีเนื้อเรื่องน่าสนใจอยากอ่านติดตามให้จบเรื่อง
2025-05-25 23:22:22
0
0
Panarat
Panarat
สนุกมากค่ะะะะะ
2025-04-22 17:08:49
0
0
Moowhan Chomchoei
Moowhan Chomchoei
นิทานสนุกมากๆคะ
2025-03-21 18:31:56
1
0
Moowhan Chomchoei
Moowhan Chomchoei
สนุกมากๆค่ะ
2025-03-19 08:49:41
0
0
122 챕터
บทที่ 1
คนึงหา..หญิงสาวที่เติบโตมากับยาย เพราะถูกแม่ทิ้งไป เพื่อแต่งงานกับสามีใหม่ซึ่งเป็นมหาเศรษฐี ตั้งแต่ที่แม่จากไปก็ไม่เคยติดต่อกลับมาหาอีกเลย วันที่ยายจากโลกนี้ไป ก็ไม่เห็นแม้เพียงเงาของแม่ที่มาไหว้ศพท่านเป็นครั้งสุดท้าย เธอยังจำคำที่ลุงซึ่งเป็นญาติห่างๆ บอกได้ดี ว่าติดต่อไปหาแม่ของเธอแล้ว แต่ท่านปฏิเสธที่จะมางานศพ เพราะกลัวสามีใหม่จะรู้ว่าเคยมีลูกมีผัวมาก่อน มันก็เลยสร้างความเคียดแค้นให้กับหญิงสาวยิ่งนัก แม้ลมหายใจสุดท้ายก่อนที่ยายจะสิ้น ยังเอ่ยชื่อแม่ของเธอขึ้นมา ท่านคงจะคิดถึงลูกสาวคนเดียวของท่านมาก"คนึง แกจะไปกรุงเทพฯ จริงเหรอวะ" "อยู่ที่นี่ก็ไม่มีอะไรทำ คงต้องไปหางาน""แกก็แต่งงานกับพี่เรานี่ไง" รัตนาเพื่อนสนิทของคนึงหา พยายามเป็นแม่สื่อแม่ชัก เพราะอยากได้เพื่อนรักมาเป็นพี่สะใภ้ แต่ดูเหมือนคนึงหาจะไม่สนใจใครเลย ไม่ว่าผู้ชายจะเข้ามาหาสักกี่คน"แกอย่าพยายามเลย เราคงไม่ชอบผู้ชายหรอกมั้ง""หรือแกจะเอาฉันก็ได้นะ""ไอ้บ้า" ทั้งสองพูดคุยและหัวเราะ มองดูท้องฟ้าไปพร้อมกัน เพราะตั้งแต่ยายจากไป เธอก็มาค้างบ้านเพื่อน ถ้าให้อยู่ที่บ้านหลังนั้น ก็คงทำได้แค่นอนร้องไห้คิดถึงยายไปวันๆวันเดินทาง
더 보기
 บทที่ 2
"แล้วคุณถามหาบริษัทนี้ทำไมคะ""ฉันอยากจะไปทำงานที่บริษัทนี้ค่ะ" คนึงหาตอบออกไปโดยที่ไม่ลังเลเลย"ทำงานเหรอคะ ฉันไม่แน่ใจนะว่ายังมีตำแหน่งว่างไหม""คุณพอจะฝากงานให้ฉันได้ไหมคะ" ยังไงอัญญารัตน์ก็เป็นพนักงานที่นั่น ต้องลองถามดูเผื่อเธอมีเส้นสาย"ฝากงานเหรอคะ ฉันจะลองคุยกับพี่สาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องฉันดูก่อนนะ" เพราะเธอก็ถูกพี่สาวฝากงานมาอีกที"ขอบคุณมากเลยนะคะ" ตอนนี้เหลือแค่ภาวนาขอให้ได้เข้าไปทำงานในบริษัทนี้เช้าวันต่อมา.."ขอบคุณนะคะที่ให้ยืมเสื้อผ้า""ไม่ต้องขอบคุณอีกแล้วนะคะ ถ้าไม่เพราะคุณช่วยฉัน กระเป๋าของคุณคงไม่หายไป"ทั้งสองคุยกันในระหว่างที่กำลังเดินลงมา คอนโดนี้มีอยู่ทั้งหมด 8 ชั้น และพวกเธอก็อาศัยอยู่ชั้นที่ 8 แต่ที่ต้องได้เดินเอาเพราะลิฟต์เสียลงมาจนถึงลานจอดรถ ทั้งสองก็เดินไปที่รถคันหนึ่ง ซึ่งรถคันนี้เก่ามากแล้ว แต่ก็ยังพอใช้เดินทางไปทำงานได้[บริษัทเสรีวิวัฒน์] บริษัทนี้ทำเกี่ยวกับเครื่องจักรกลเกือบทุกชนิดที่ต้องใช้ในโรงงาน ส่วนมากจะติดต่อกับโรงงานหรือบริษัทที่กำลังเริ่มโครงการ เพื่อนำเข้าเครื่องจักรกลในแต่ละอย่างเข้าไปติดตั้งช่วงที่สร้างเสร็จ ..ไม่ได้นำเข้าเครื่องจักรกล
더 보기
  บทที่ 3
ได้งานแล้วก็จริงแต่ใช่ว่าเธอจะได้ทำวันนี้เลย เพราะต้องยื่นเอกสารที่แผนกฝ่ายบุคคลอีกโชคดีที่เอกสารของเธอผ่านอย่างง่ายดาย คงเพราะถูกฝากมา และตำแหน่งนี้ก็ไม่ใช่สำคัญอะไรมาก ไม่แตกต่างจากแม่บ้าน เพียงแค่ประจำอยู่ชั้นผู้บริหารพอยื่นเอกสารเสร็จคนึงหาก็ต้องได้มานั่งรออัญญารัตน์ที่รถ เพราะต้องรอกลับบ้านพร้อมกันโทรศัพท์รุ่นเก่าได้ถูกหยิบออกมาเลื่อนดูรูปที่เธอถ่ายไว้คู่กับยายเพื่อเป็นการฆ่าเวลา ใบหน้างามมีรอยยิ้มขึ้นมาเมื่อเห็นรอยยิ้มของยายในรูปนั้น เลื่อนไปจนถึง รูปสุดท้ายที่เธอถ่ายตอนนั่งอยู่หน้าโรงศพ น้ำตาหญิงสาวก็ไหลออกมา"คิดถึงยายนะคะ" คนึงหาพยายามจะกลั้นน้ำตาไว้ เพราะเธอสัญญากับยายไว้ก่อนตายแล้วว่าจะเข้มแข็ง จะอยู่คนเดียวให้ได้ "มึงจะผิดคำพูดกับยายไม่ได้นะคนึงหยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ!" มือเรียวปาดน้ำตาออกจากใบหน้างามพร้อมกับคำพูดที่ตำหนิตัวเอง จนคนที่นั่งอยู่รถอีกคันซึ่งจอดอยู่ไม่ไกล มองมาแบบสงสัยว่าผู้หญิงคนนี้เป็นอะไร"เอกสารได้แล้วครับท่าน" คนขับรถยื่นเอกสารที่เพิ่งไปเอามาส่งให้กับผู้เป็นนายที่นั่งรออยู่ในรถ"อืม..ออกรถ" มือหนาเปิดดูเอกสารนั้น แต่สายตาก็ไม่ได้อยู่ที่เอกสารเลย เพราะมัวแต่
더 보기
บทที่ 4
"เรื่องที่คุยกันค้างไว้เมื่อวาน.." ประธานในที่ประชุมกำลังเอ่ย ..แต่จังหวะนั้นคนที่นำเครื่องดื่มเข้ามาบริการ ก็ได้เปิดประตูเข้ามาพอดีเขาถึงกับหยุดชะงัก เมื่อเห็นใบหน้าที่เหมือนจะคุ้นตา"ผมพูดถึงไหนแล้วนะ" ชายหนุ่มรีบดึงความสนใจกลับมาคุยเรื่องงานต่อ"ถึงงานที่คุยค้างไว้เมื่อวานครับ" ต้นสน ผู้ช่วยที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้พูดทวนขึ้นมา"ผมอยากจะให้พวกคุณรีบจัดการกับออเดอร์เครื่องจักรทั้งหมดที่สั่งเข้ามา ทำไมพวกคุณถึงได้ช้านัก""น้ำค่ะ" ขณะที่เขากำลังพูดอยู่นั้น คนึงหาวางน้ำลงตรงหน้าของท่านประธานพอดี"เธอ.." ดอกอ้อจะพูดแรงก็ไม่ได้ "..ออกมา"คนึงหาไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด เพราะให้เธอมาบริการน้ำเธอก็ต้องบริการให้ครบทุกคนสิ"ผมพูดถึงไหนแล้วนะ" ชายหนุ่มหันไปถามต้นสนอีกครั้ง"คุยเรื่องออเดอร์เครื่องจักรยังไม่เสร็จเลยครับท่าน""เอาเป็นว่าใครที่มีหน้าที่เกี่ยวกับออเดอร์นี้ ให้เข้าไปพบผมในห้องหลังประชุมเสร็จแล้วกัน..ผู้จัดการต่อเลยครับ" ชายหนุ่มโยนหน้าที่ให้ผู้จัดการได้พูดต่อ เพราะถ้าเขาเป็นคนพูดคงจะหลงกับคำพูดของตัวเองอีกเป็นแน่"เวลาบริการน้ำเธอไม่ต้องพูด แค่วางแล้วก็ถอยออกมา วางให้เบาที่สุดเข้าใจไหม
더 보기
บทที่ 5
ดวงตางามกรอกมองดูรอบข้างเล็กน้อย เพราะเธอจะมีพิรุธไม่ได้ พอดูแล้วว่าปลอดคน หญิงสาวก็ค่อยๆ ใช้ร่างกายของตัวเองดันประตูเข้าไปแบบช้าๆ"ถ้ามีคนมาเจอแกตายแน่เลยไอ้คนึงเอ้ย" อดไม่ได้ที่จะต่อว่าให้กับความกล้าบ้าบิ่นของตัวเองพอเข้ามาได้อันดับแรกที่เธอต้องค้นก็คือเอกสารที่เกี่ยวกับตัวของเขา ว่ามีอะไรบ้างที่อยู่ในห้องทำงานนี้คนตัวเล็กไม่รอช้าเอกสารต้องอยู่ที่โต๊ะทำงานแน่ หญิงสาวตรงเข้าไปแล้วเปิดลิ้นชัก.."มันต้องมีสิ" เปิดดูแล้วมีแต่เครื่องใช้เกี่ยวกับสำนักงาน คนึงหาก็เลยค้นลิ้นชักอันอื่นดูบ้างทำไมไม่มีอะไรเลย สายตางามมองไปเจอกระเป๋าเจมส์บอนด์ ที่วางอยู่บนชั้นแกร็ก! ทันใดนั้นประตูห้องทำงานก็ได้ถูกเปิดเข้ามา>>{"ครับแม่..ถ้าพ่อฟื้นแล้วรีบติดต่อกลับมาเลยนะครับ"}แกร็ก ทันใดนั้นในห้องน้ำก็มีเสียงดัง>>{"แค่นี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวผมโทรไปหาใหม่"}"ใคร?!" พอวางสายเขาก็รีบตรงไปที่ห้องน้ำ"ขอโทษค่ะ ฉันกำลังทำความสะอาดอยู่" ว่าแล้วคนที่อยู่ข้างในก็รีบเช็ดถูอย่างไว"ออกมา""ฉันทำความสะอาดยังไม่เสร็จเลยค่ะ""บอกให้ออกมาไง!"หญิงสาวรีบวางแปรงขัดห้องน้ำ แล้วเดินตามเขาออกมาด้วยความประหม่า"เมื่อกี้เธอได้ยิน
더 보기
บทที่ 6
วันต่อมา.."เธอใส่อะไรก็สวยจริงๆ นะ" ขนาดอัญญารัตน์เป็นผู้หญิงยังอดที่จะชมไม่ได้"สวยแล้วใช่ไหม" คนึงหาหันกลับไปมองตัวเองในกระจก เธอไม่ค่อยชอบแต่งเนื้อแต่งตัวเท่าไรก็เลยดูแปลกตา"สวยสิ ฉันว่าแบบเธอเป็นดาราได้สบายเลยนะ เอาไหมเดี๋ยวฉันจะเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้""เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน เรารีบไปทำงานกันเถอะ" มือเรียวยื่นไปหยิบเสื้อคลุมมาสวมอีกชั้น เพราะชุดที่เธอใส่ไม่ต้องการให้ใครทั่วไปเห็น[บริษัทเสรีวิวัฒน์]ตั้งแต่เดินเข้ามา พนักงานไม่ว่าจะชายหรือหญิงต่างก็มอง เพราะใบหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยสีสันมันทำให้สะดุดตาใครหลายคนวันนี้คือวันที่สองที่เธอมาทำงานที่นี่ และหวังว่าคงไม่ใช่วันสุดท้ายเหมือนที่คุณเลขาพูดเป็นเจ้าของบริษัททำไมต้องมาแต่เช้าขนาดนี้ด้วย ..พอมาถึงก็เห็นต้นสนผู้ช่วยคนสนิทเดินอยู่แถวนั้น แสดงว่าผู้เป็นนายก็ต้องมาแล้วเช่นกัน"นี่เธอวันนี้ไม่ต้องออกมาเพ่นพ่านนะ" ในขณะที่สั่งดอกอ้อก็มองดูใบหน้าของคนึงหา เพราะวันนี้เธอแต่งหน้าทำผมแถมชุดที่สวมใส่ก็ดูเซ็กซี่มาก ถึงแม้ว่าจะมีเสื้อคลุมแต่ก็พอจะมองเห็น"แล้วจะให้ฉันทำอะไรคะ""อยู่แค่ในห้องเครื่องดื่มแล้วกัน มีอะไรให้ช่วยเดี๋ยวจะเรียก""ค่ะ
더 보기
บทที่ 7
ผู้ชายทั้งสองที่อยู่ในห้องถึงกับหันมองหน้ากันแบบไม่ได้นัดหมาย เพราะไม่คิดว่าเธอจะใจกล้าเสนอตัวแบบนี้"ฉันพูดตรงไปหรือเปล่าคะ" ทำไมเธอจะไม่อาย..แต่ถ้ามัวอาย ก็คงเสียเวลาในการตามหาแม่ ตอนนี้เงินยิ่งเหลือน้อยเข้าไปทุกที เพราะต้องได้ถอนออกมาซื้อเสื้อผ้าเครื่องแต่งตัว"ให้ผมออกไปได้หรือยังครับ" ต้นสนยังคิดว่าตัวเองเป็นส่วนเกินอยู่"ออกไปก่อน"ได้ยินแค่นั้นผู้ช่วยก็รีบออกไปจากห้องพร้อมกับปิดประตูไว้แกเอาความกล้ามาจากไหนวะคนึง เพราะถ้าผู้ชายขี้เก๊กแบบเขาปฏิเสธ เธอคงจะหน้าแตกแบบหมอไม่รับเย็บแน่เลย แต่ถ้าเขาตกลง แล้วเธอจะทำยังไงล่ะทีเนี่ย"อุ๊ย" ในขณะที่กำลังคิดอะไรอยู่นั้น มือหนาของผู้ชายที่นั่งอยู่เก้าอี้ก็ได้คว้าร่างระหงให้ลงไปนั่งที่ตักของเขา"ขะ..คุณจะทำอะไร" หญิงสาวรีบเบือนหน้าออกห่างเมื่อเขายื่นใบหน้าเข้ามาใกล้"ฉันไม่ได้เข้าใจผิดกับสิ่งที่เธอพูดมาเมื่อสักครู่ใช่ไหม" เห็นท่าทางของเธอกับคำพูดแล้วมันดูสวนทางกัน"เออ.. เรายังไม่ได้ตกลงอะไรกันเลยนะคะ" อะไรของผู้ชายคนนี้ ตกลงเขาเป็นคนแบบไหนกันแน่"ก็กำลังจะตกลงอยู่นี่ไง" ว่าแล้วริมฝีปากหนาก็ค่อยๆ ยื่นเข้ามา"ดะ..เดี๋ยวก่อนสิคะ" หัวใจเต้นแรง
더 보기
บทที่ 8
ห้องประชุม.."เธอรออยู่ตรงนี้ ห้ามเข้ามาในห้องประชุมเด็ดขาด" ดอกอ้อให้คนึงหามาช่วยยกน้ำ แต่ก็ไม่ให้เอาเข้าไปในห้องประชุม ถ้าไม่งั้นเรื่องวุ่นวายคงได้เกิดขึ้นอีกแน่หญิงสาวก็ทำตามอย่างว่าง่าย ในขณะที่ยืนถือถาดน้ำรออยู่หน้าห้อง เธอก็คิดถึงเรื่องที่คุยกับเขาค้างไว้ เพราะเขาต้องรีบเข้าห้องประชุมก่อนเขาจะกล้าซื้อบ้านซื้อคอนโดให้เราจริงเหรอ ไม่จริงมั้ง มันไม่ใช่ถูกๆ เลยนะ ยิ่งบ้านอยู่ใจกลางกรุงเทพฯ แล้วด้วยแต่พอคิดถึงคำถามที่เขาถามมาก็เริ่มโมโห ..กล้าถามมาได้ยังไงผ่านผู้ชายมาแล้วกี่คน"เมื่อไรคุณผู้ช่วยเลขาจะมาเอาน้ำเนี่ย รู้ไหมว่ามันหนัก" ยืนรอได้พักใหญ่เธอก็เริ่มปวดขา รวมทั้งต้องได้ถือน้ำที่เหลืออยู่อีก จะวางก็ไม่มีที่ให้วาง ถ้าจะเดินเอากลับไปไว้ในห้องเหมือนเดิม ก็กลัวจะโดนต่อว่าให้อีกที่ดอกอ้อยังไม่มาเอา เพราะมัวแจกจ่ายเอกสารในที่ประชุมช่วยเกตุแก้วเพล้ง!"เสียงอะไร" ในห้องประชุมหันมามองที่ประตูพร้อมกันแบบไม่ได้นัดหมาย"ผมไปดูเองครับ" ต้นสนอาสาจะออกไปดูว่ามันคือเสียงอะไร"ไม่ต้องหรอกค่ะเดี๋ยวฉันไปเอง" ดอกอ้อเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าให้คนึงหายืนรออยู่หน้าห้องประชุม"ทำอะไรของเธอ สร้างความวุ่น
더 보기
บทที่ 9
ถึงแม้เธอจะชะงักกับภาพที่เห็นตรงหน้า แต่หญิงสาวก็จำเป็นต้องได้ถือกระเป๋าใบนั้นไปส่งให้ ..เมื่อก้าวเดินเข้ามาใกล้ หมื่นล้านความรู้สึกที่มีต่อแม่มันก็ได้ผุดขึ้นมาแม่ไม่เปลี่ยนเลยนะคะ ..หญิงสาวคิดในใจพร้อมกับสายตาที่จ้องมองดูหญิงวัยกลางคนนั่งอยู่ในรถ มือของนางยื่นขึ้นมาลูบผมผู้ชายคนที่เพิ่งจะยื่นข้อเสนอเพื่อต้องการตัวเธอมาบำเรอความใคร่ นี่มันอะไรกัน เขาเกี่ยวข้องอะไรกับแม่ของเธอคนึงหาเคยเห็นภาพของแม่ตอนสาวๆ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่เพียงภาพขาวดำใบเล็กๆ แต่เธอจำเค้าโครงหน้าของผู้เป็นแม่ได้ดีหญิงสาวส่งกระเป๋าใบนั้นให้กับคนขับรถ ซึ่งคนที่อยู่ในรถไม่มีใครสนใจเธอเลยสักคน แตกต่างจากเธอในตอนนี้ที่สนใจพวกเขามาก"ถ้าลูกไม่ว่าง ไม่ต้องไปกับแม่ก็ได้นะ""ไปได้สิครับ" ทั้งสองคุยกันในขณะที่รถกำลังเคลื่อนตัวออกไป ซึ่งเธอก็ได้ยิน เพราะกระจกรถยังปิดไม่สนิท ..อะไรกัน เขาเป็นลูกของผู้หญิงคนนี้เหรอ เขาเป็นน้องของเราเหรอ? แต่ทำไมหน้าตาของเขาดูเหมือนจะอายุเยอะกว่า.. นี่มันคืออะไรกันคะยาย คนึงกำลังเจอกับอะไรอยู่อีกใจนึงเธอคิดว่า แม่มีผู้ชายคนนี้ก่อนที่จะมีเธอเหรอ ถ้าเป็นแบบนั้นยายต้องเล่าให้ฟังบ้างสิ หญิงสาวสั
더 보기
บทที่10
บ่ายวันเดียวกัน..ก่อนที่เขาจะออกไป คนึงหาจำได้แม่นเขาบอกว่าจะกลับมาตอนบ่าย ..แต่นี่เกือบจะบ่ายสามแล้วยังไม่กลับมา เธอรอจะคุยเรื่องสัญญาที่เธอปฏิเสธไปอย่างใจจดใจจ่อ"คุณผู้ช่วยคะ" หญิงสาวตื่นจากภวังค์ที่กำลังคิดอยู่เมื่อเห็นใครบางคนเดินผ่านไป"ครับ" ต้นสนหยุดพร้อมกับค่อยๆ หันกลับมาแต่นาทีนี้ไม่ใช่แค่ต้นสนที่หัน ทุกคนที่ได้ยินเสียงเธอเรียกต่างก็หันมองมาพร้อมกัน ไม่เว้นแม้แต่เลขาและผู้ช่วยเลขา"ท่านประธานบอกว่าจะกลับมาตอนบ่ายยังไม่เห็นกลับมาเลยค่ะ"เกตุแก้วและดอกอ้อต่างก็มองสบตากันเมื่อได้ยินคำถาม และทั้งสองเริ่มจะไม่พอใจกับสิ่งที่คนึงหาทำ เพราะใครก็ดูออกว่าเธอกำลังจะทำอะไรต้นสนมองไปรอบๆ ชั้นนี้ไม่ได้มีแค่ห้องของท่านประธาน เพราะยังมีห้องผู้บริหารท่านอื่นที่อยู่ชั้นนี้ด้วย และเลขาของผู้บริหารท่านอื่นต่างก็มองมาเช่นกัน"บอสไปธุระต่อครับคงไม่ได้เข้ามาแล้ว คุณมีอะไรหรือเปล่าครับ" หนึ่งในข้อตกลงที่ถูกร่างขึ้นมาก็คือ..ห้ามให้เธอทำตัวให้คนในบริษัทรู้ว่าเธอเป็นใคร แต่นั่นก็ไม่สำคัญเท่ากับว่าเธอปฏิเสธไปแล้วไม่ใช่เหรอ ต้นสนก็เลยสงสัยข้อนี้พอรู้ว่าวันนี้เขาไม่เข้ามา เธอก็ไม่จำเป็นต้องรอแล้ว หญิ
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status