ยั่วรักท่านประธาน

คนึงหา..หญิงสาวที่เติบโตมากับยาย เพราะถูกแม่ทิ้งไป เพื่อแต่งงานกับสามีใหม่ซึ่งเป็นมหาเศรษฐี ตั้งแต่ที่แม่จากไปก็ไม่เคยติดต่อกลับมาหาอีกเลย วันที่ยายจากโลกนี้ไป ก็ไม่เห็นแม้เพียงเงาของแม่ที่มาไหว้ศพท่านเป็นครั้งสุดท้าย เธอยังจำคำที่ลุงซึ่งเป็นญาติห่างๆ บอกได้ดี ว่าติดต่อไปหาแม่ของเธอแล้ว แต่ท่านปฏิเสธที่จะมางานศพ เพราะกลัวสามีใหม่จะรู้ว่าเคยมีลูกมีผัวมาก่อน มันก็เลยสร้างความเคียดแค้นให้กับหญิงสาวยิ่งนัก แม้ลมหายใจสุดท้ายก่อนที่ยายจะสิ้น ยังเอ่ยชื่อแม่ของเธอขึ้นมา ท่านคงจะคิดถึงลูกสาวคนเดียวของท่านมาก"คนึง แกจะไปกรุงเทพฯ จริงเหรอวะ" "อยู่ที่นี่ก็ไม่มีอะไรทำ คงต้องไปหางาน""แกก็แต่งงานกับพี่เรานี่ไง" รัตนาเพื่อนสนิทของคนึงหา พยายามเป็นแม่สื่อแม่ชัก เพราะอยากได้เพื่อนรักมาเป็นพี่สะใภ้ แต่ดูเหมือนคนึงหาจะไม่สนใจใครเลย ไม่ว่าผู้ชายจะเข้ามาหาสักกี่คน"แกอย่าพยายามเลย เราคงไม่ชอบผู้ชายหรอกมั้ง""หรือแกจะเอาฉันก็ได้นะ""ไอ้บ้า" ทั้งสองพูดคุยและหัวเราะ มองดูท้องฟ้าไปพร้อมกัน เพราะตั้งแต่ยายจากไป เธอก็มาค้างบ้านเพื่อน ถ้าให้อยู่ที่บ้านหลังนั้น ก็คงทำได้แค่นอนร้องไห้คิดถึงยายไปวันๆวันเดินทาง

ได้งานแล้วก็จริงแต่ใช่ว่าเธอจะได้ทำวันนี้เลย เพราะต้องยื่นเอกสารที่แผนกฝ่ายบุคคลอีกโชคดีที่เอกสารของเธอผ่านอย่างง่ายดาย คงเพราะถูกฝากมา และตำแหน่งนี้ก็ไม่ใช่สำคัญอะไรมาก ไม่แตกต่างจากแม่บ้าน เพียงแค่ประจำอยู่ชั้นผู้บริหารพอยื่นเอกสารเสร็จคนึงหาก็ต้องได้มานั่งรออัญญารัตน์ที่รถ เพราะต้องรอกลับบ้านพร้อมกันโทรศัพท์รุ่นเก่าได้ถูกหยิบออกมาเลื่อนดูรูปที่เธอถ่ายไว้คู่กับยายเพื่อเป็นการฆ่าเวลา ใบหน้างามมีรอยยิ้มขึ้นมาเมื่อเห็นรอยยิ้มของยายในรูปนั้น เลื่อนไปจนถึง รูปสุดท้ายที่เธอถ่ายตอนนั่งอยู่หน้าโรงศพ น้ำตาหญิงสาวก็ไหลออกมา"คิดถึงยายนะคะ" คนึงหาพยายามจะกลั้นน้ำตาไว้ เพราะเธอสัญญากับยายไว้ก่อนตายแล้วว่าจะเข้มแข็ง จะอยู่คนเดียวให้ได้ "มึงจะผิดคำพูดกับยายไม่ได้นะคนึงหยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ!" มือเรียวปาดน้ำตาออกจากใบหน้างามพร้อมกับคำพูดที่ตำหนิตัวเอง จนคนที่นั่งอยู่รถอีกคันซึ่งจอดอยู่ไม่ไกล มองมาแบบสงสัยว่าผู้หญิงคนนี้เป็นอะไร"เอกสารได้แล้วครับท่าน" คนขับรถยื่นเอกสารที่เพิ่งไปเอามาส่งให้กับผู้เป็นนายที่นั่งรออยู่ในรถ"อืม..ออกรถ" มือหนาเปิดดูเอกสารนั้น แต่สายตาก็ไม่ได้อยู่ที่เอกสารเลย เพราะมัวแต่

ดวงตางามกรอกมองดูรอบข้างเล็กน้อย เพราะเธอจะมีพิรุธไม่ได้ พอดูแล้วว่าปลอดคน หญิงสาวก็ค่อยๆ ใช้ร่างกายของตัวเองดันประตูเข้าไปแบบช้าๆ"ถ้ามีคนมาเจอแกตายแน่เลยไอ้คนึงเอ้ย" อดไม่ได้ที่จะต่อว่าให้กับความกล้าบ้าบิ่นของตัวเองพอเข้ามาได้อันดับแรกที่เธอต้องค้นก็คือเอกสารที่เกี่ยวกับตัวของเขา ว่ามีอะไรบ้างที่อยู่ในห้องทำงานนี้คนตัวเล็กไม่รอช้าเอกสารต้องอยู่ที่โต๊ะทำงานแน่ หญิงสาวตรงเข้าไปแล้วเปิดลิ้นชัก.."มันต้องมีสิ" เปิดดูแล้วมีแต่เครื่องใช้เกี่ยวกับสำนักงาน คนึงหาก็เลยค้นลิ้นชักอันอื่นดูบ้างทำไมไม่มีอะไรเลย สายตางามมองไปเจอกระเป๋าเจมส์บอนด์ ที่วางอยู่บนชั้นแกร็ก! ทันใดนั้นประตูห้องทำงานก็ได้ถูกเปิดเข้ามา>>{"ครับแม่..ถ้าพ่อฟื้นแล้วรีบติดต่อกลับมาเลยนะครับ"}แกร็ก ทันใดนั้นในห้องน้ำก็มีเสียงดัง>>{"แค่นี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวผมโทรไปหาใหม่"}"ใคร?!" พอวางสายเขาก็รีบตรงไปที่ห้องน้ำ"ขอโทษค่ะ ฉันกำลังทำความสะอาดอยู่" ว่าแล้วคนที่อยู่ข้างในก็รีบเช็ดถูอย่างไว"ออกมา""ฉันทำความสะอาดยังไม่เสร็จเลยค่ะ""บอกให้ออกมาไง!"หญิงสาวรีบวางแปรงขัดห้องน้ำ แล้วเดินตามเขาออกมาด้วยความประหม่า"เมื่อกี้เธอได้ยิน

ผู้ชายทั้งสองที่อยู่ในห้องถึงกับหันมองหน้ากันแบบไม่ได้นัดหมาย เพราะไม่คิดว่าเธอจะใจกล้าเสนอตัวแบบนี้"ฉันพูดตรงไปหรือเปล่าคะ" ทำไมเธอจะไม่อาย..แต่ถ้ามัวอาย ก็คงเสียเวลาในการตามหาแม่ ตอนนี้เงินยิ่งเหลือน้อยเข้าไปทุกที เพราะต้องได้ถอนออกมาซื้อเสื้อผ้าเครื่องแต่งตัว"ให้ผมออกไปได้หรือยังครับ" ต้นสนยังคิดว่าตัวเองเป็นส่วนเกินอยู่"ออกไปก่อน"ได้ยินแค่นั้นผู้ช่วยก็รีบออกไปจากห้องพร้อมกับปิดประตูไว้แกเอาความกล้ามาจากไหนวะคนึง เพราะถ้าผู้ชายขี้เก๊กแบบเขาปฏิเสธ เธอคงจะหน้าแตกแบบหมอไม่รับเย็บแน่เลย แต่ถ้าเขาตกลง แล้วเธอจะทำยังไงล่ะทีเนี่ย"อุ๊ย" ในขณะที่กำลังคิดอะไรอยู่นั้น มือหนาของผู้ชายที่นั่งอยู่เก้าอี้ก็ได้คว้าร่างระหงให้ลงไปนั่งที่ตักของเขา"ขะ..คุณจะทำอะไร" หญิงสาวรีบเบือนหน้าออกห่างเมื่อเขายื่นใบหน้าเข้ามาใกล้"ฉันไม่ได้เข้าใจผิดกับสิ่งที่เธอพูดมาเมื่อสักครู่ใช่ไหม" เห็นท่าทางของเธอกับคำพูดแล้วมันดูสวนทางกัน"เออ.. เรายังไม่ได้ตกลงอะไรกันเลยนะคะ" อะไรของผู้ชายคนนี้ ตกลงเขาเป็นคนแบบไหนกันแน่"ก็กำลังจะตกลงอยู่นี่ไง" ว่าแล้วริมฝีปากหนาก็ค่อยๆ ยื่นเข้ามา"ดะ..เดี๋ยวก่อนสิคะ" หัวใจเต้นแรง

ถึงแม้เธอจะชะงักกับภาพที่เห็นตรงหน้า แต่หญิงสาวก็จำเป็นต้องได้ถือกระเป๋าใบนั้นไปส่งให้ ..เมื่อก้าวเดินเข้ามาใกล้ หมื่นล้านความรู้สึกที่มีต่อแม่มันก็ได้ผุดขึ้นมาแม่ไม่เปลี่ยนเลยนะคะ ..หญิงสาวคิดในใจพร้อมกับสายตาที่จ้องมองดูหญิงวัยกลางคนนั่งอยู่ในรถ มือของนางยื่นขึ้นมาลูบผมผู้ชายคนที่เพิ่งจะยื่นข้อเสนอเพื่อต้องการตัวเธอมาบำเรอความใคร่ นี่มันอะไรกัน เขาเกี่ยวข้องอะไรกับแม่ของเธอคนึงหาเคยเห็นภาพของแม่ตอนสาวๆ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่เพียงภาพขาวดำใบเล็กๆ แต่เธอจำเค้าโครงหน้าของผู้เป็นแม่ได้ดีหญิงสาวส่งกระเป๋าใบนั้นให้กับคนขับรถ ซึ่งคนที่อยู่ในรถไม่มีใครสนใจเธอเลยสักคน แตกต่างจากเธอในตอนนี้ที่สนใจพวกเขามาก"ถ้าลูกไม่ว่าง ไม่ต้องไปกับแม่ก็ได้นะ""ไปได้สิครับ" ทั้งสองคุยกันในขณะที่รถกำลังเคลื่อนตัวออกไป ซึ่งเธอก็ได้ยิน เพราะกระจกรถยังปิดไม่สนิท ..อะไรกัน เขาเป็นลูกของผู้หญิงคนนี้เหรอ เขาเป็นน้องของเราเหรอ? แต่ทำไมหน้าตาของเขาดูเหมือนจะอายุเยอะกว่า.. นี่มันคืออะไรกันคะยาย คนึงกำลังเจอกับอะไรอยู่อีกใจนึงเธอคิดว่า แม่มีผู้ชายคนนี้ก่อนที่จะมีเธอเหรอ ถ้าเป็นแบบนั้นยายต้องเล่าให้ฟังบ้างสิ หญิงสาวสั