บทบาทของตัวละครในเสียงเปิดประตู นิยายเป็นอย่างไร?

เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ทำให้เขาไม่สามารถคิดกับเธอแค่น้องได้อีกต่อไป สถานะ “เด็กในความลับ” จึงเริ่มต้นขึ้น…..

เมื่อนักเขียนฝึกหัดดันทะลุเข้าไปอยู่ในนิยายที่ตัวเองแต่ง รับบทเป็นเมียชังของตัวร้ายไม่พอ จุดจบยังถูกโจรฉุดคร่า ตายอย่างทรมาน นางจึงต้องทำทุกทางให้รอดพ้น แต่เหตุใดตัวร้ายผู้นี้ไม่ให้ความร่วมมือเลยเล่า! เรื่องย่อ : นักเขียนสาวที่พึ่งจะฝึกเขียนนิยายเรื่องแรก ดันประสบอุบัติเหตุจนทะลุเข้ามาอยู่ในนิยายที่ตนเองแต่ง ซ้ำยังได้รับบทเมียชังของตัวร้าย ที่มีจุดจบคือความตายที่แสนอนาถ นางจึงต้องดิ้นรนหาทางรอด แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ติดขัดไปเสียหมด และคนที่ขัดขวางแผนการของนางก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นพ่อตัวร้ายที่ไม่ยอมเล่นตามบท! “เจ้าพูดกลางตลาดจริงๆ สินะ ที่ว่าจะหย่ากับข้า” “แหะๆ ข้าพูดเอง เดิมทีอยากบอกท่านก่อน แต่เพราะได้ยินชาวบ้านเข้าใจผิดว่าเรารักกันแน่นแฟ้น ข้าเลยแก้ต่างออกไป ท่านพอใจ อื้อ!” กรามเล็กถูกบีบจนน้ำตาเล็ด “เจ้าตั้งใจทำให้ข้าเสียหน้า ตั้งใจทำให้ข้ากลายเป็นที่ขบขันของคนทั้งเมืองใช่หรือไม่!” เอ๊ะ เขาต้องยินดีปรีดามิใช่หรือ เหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้เล่า!

[ทะลุมิติเข้าไปในนิยาย+ถูกบังคับให้เป็นตัวรับกระสุน+เป็นที่รักของทุกคน+นิยายที่อ่านแล้วฟิน+หญิงแกร่ง] ซ่งรั่วเจินทะลุมิติเข้ามาในนิยาย เข้ามาอยู่ในร่างอดีตภรรยาที่ด่วนจากไปของพระเอก ตระกูลมั่งคั่งร่ำรวยทำให้พระเอกและนางเอกใช้ชีวิตอย่างรุ่งเรืองไปชั่วนิรันดร์ แม้แต่ทุกคนในครอบครัวก็ถูกควบคุมและตายอย่างอเนจอนาถ นางทะลุมิติเข้ามาในวันแต่งงาน เกี้ยวสองหลังข้ามประตูพร้อมกัน ยังไม่ต้องพูดว่าหนังสือแต่งงานเป็นภรรยาที่ถูกต้องในมือกลายเป็นภรรยาหลวงลำดับเดียวกัน แต่ยังกลายเป็นความกรุณาต่อนางอีกด้วย? ซ่งรั่วเจิน “เฮงซวย! ใครอยากเป็นภรรยาหลวงลำดับเดียวกัน?” มีเงินทองมากมายนำไปทำอย่างอื่นไม่ดีกว่าหรือ? เหตุใดนางต้องมอบทรัพย์สินให้พระเอกกับนางเอกด้วย ตัวโง่งมเช่นนี้ใครอยากเป็นก็เป็นเถอะ! บิดาหายตัวไป? นางเป็นถึงเจ้าสำนักวิชาเต๋า ทำนายดวง คำนวณฮวงจุ้ยตามหาคน หาคนกลับมาให้ได้ก็พอ! พี่ใหญ่พิการฆ่าตัวตาย? รักษาหายแล้วก็กลับเข้ากองทัพสร้างความดีความชอบกลายเป็นแม่ทัพยิ่งใหญ่บารมีเทียมฟ้าในราชสำนัก พี่รองถอนหมั้นเพราะตาบอด? คว้าชัยชนะกลายเป็นดาวดวงใหม่ของราชสำนัก เป็นคนโปรดหน้าพระพักตร์ฮ่องเต้! ในที่สุดซ่งรั่วเจินก็มีชีวิตร่ำรวยและเวลาว่างมากมาย แต่กลับพบว่าท่านอ๋องที่นางเอกในต้นฉบับหลงรักแต่มิได้รับรักตอบถึงขั้นมาตามตอแยนาง? เนื้อเรื่องผิดเพี้ยนไปนี่นา! ฉู่จวินถิง…บิดาหายตัวไป พี่ชายพิการ มารดาร้องไห้น้ำตานองหน้า ตัวนางที่แหลกสลาย แม้มีพลังมหาศาลดุจวัว หนึ่งฝ่ามือสามารถตบชายหลายใจตายได้ แต่ก็ยังปวดใจเหลือเกิน

"ผมไม่อยากเป็นฆาตกรนะ" ชายหนุ่มอายุยี่สิบสองปีดันถูกส่งตัวเข้ามาเป็นพระเอกในนิยายคลั่งรักซาดิสม์ซะได้ ไม่รู้แหละส่งเขามาอย่างไม่เต็มใจใครจะไปยอมทำตามเนื้อเรื่อง!!!

เมื่อคุณหมอสาวต้องหลุดเข้าไปในนิยายกลายเป็นนางร้ายแม่ลูกหนึ่งที่ต้องตุยอย่างอนาถ แต่ยังดีที่มีระบบสะสมเหรียญสุดโกงที่ไม่ทำให้ชีวิตนางร้ายอย่างนางอดตายเสียก่อนจะได้พบกับพระเอก...พ่อของลูกสุดโหด! จะทำเช่นไรดี...เมื่อคุณหมอนักวิจัยยาสุดสวยต้องหลุดเข้าไปในนิยายเล่มสุดท้ายของคุณย่า กลายเป็นนางร้ายแม่ลูกหนึ่งที่สามีหนีไปเป็นทหารในสงคราม ‘เจียงหว่านหนิง’ ลืมตาขึ้นมาเจอเด็กชายมอมแมมที่เรียกว่า...ท่านแม่ และต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดในยุคอดอยาก สงคราม และภัยแล้ง “ปิ๊งป่อง! ยินดีต้อนรับโฮสต์สู่ระบบสะสมเหรียญ” แต่ยังดีที่มีระบบสุดโกงที่ทำให้นางกับลูกน้อยไม่อดตาย เพื่อรอคอยวันได้พบกับสามีที่ดันเป็น...พระเอก! แล้วนางร้ายอย่างนางจะทำยังไงได้เล่า ก็ต้องพลิกชะตาจากนางร้ายให้กลายเป็นที่รักของพระเอกสุดโหด สุดโฉดและขี้หึงที่สุด....

น้องสาวของฉันเป็นออทิสติก หมอเรียกอาการนี้ว่า “ภาวะที่สมองได้รับข้อมูลจากประสาทสัมผัสมากเกินไปอย่างรุนแรง” กฎนั้นง่ายมาก ห้ามมีเสียงดังกะทันหัน ห้ามอย่างเด็ดขาด ดังนั้นทั้งชีวิตของฉันจึงถูกตั้งค่าให้เงียบสนิท ฉันไม่เคยใส่รองเท้าส้นสูง ไม่เคยขึ้นเสียง แม้แต่หัวเราะก็ยังไม่ได้รับอนุญาต ทั้งหมดก็เพื่อไม่ให้เธอเกิดอาการควบคุมตัวเองไม่ได้ พ่อของฉัน วิคเตอร์ ดอนแห่งตระกูลคาสเตลลาโน่ มักจะจับไหล่ฉันไว้ ใบหน้าของเขาฉาบไว้ด้วยคำขอโทษ “เซร่า ลูกเป็นเด็กดีของพ่อ การปกป้องน้องสาวของลูกคือหน้าที่ของพวกเรา ลูกแข็งแรงและสุขภาพดี ลูกเสียสละให้น้องสักหน่อยได้ใช่ไหม” วันนั้น ฉันอยู่บนระเบียงชั้นสอง และเผลอปัดกระถางกุหลาบขาวล้มลงโดยไม่ตั้งใจ เสียงกระถางแตกทำให้น้องสาวของฉันที่กำลังอาบแดดอยู่ในสวนด้านล่างเกิดอาการควบคุมตัวเองไม่ได้ เป็นครั้งแรกที่พ่อจ้องฉันราวกับฉันคือศัตรู เขาตวาดลั่น “แกอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้หรือไง อยากทำให้น้องเป็นบ้าใช่ไหม” น้องสาวของฉันถอยหลังด้วยความหวาดกลัวจนชนเข้ากับโต๊ะกระจก แล้วกรีดร้องเสียงแหลมบาดหู พ่อพุ่งผ่านฉันไป ร่างของเขาแทบกลายเป็นเงาพร่าเลือนจากความโกรธและตื่นตระหนก เขาชนฉันบนบันได ขณะที่ฉันกำลังวิ่งลงไปช่วย ฉันเสียหลัก หน้าอกกระแทกเข้ากับมุมแหลมของเสาราวบันไดเหล็กดัดอย่างจัง ความเจ็บปวดระเบิดขึ้นในอก ฉันอ้าปากจะกรีดร้อง แต่กลับมีเพียงความเงียบที่หลุดออกมา ครอบครัวของฉันกรูกันเข้าไปล้อมน้องสาวที่กำลังกรีดร้อง ไม่มีใครแม้แต่จะเหลือบมองฉัน ปอดของฉันเต็มไปด้วยเลือด ฉันกำลังจมอยู่บนพื้น พวกเขาทุกคนคิดว่าน้องสาวของฉัน คนที่เป็นออทิสติก ต้องการการปลอบโยนจากครอบครัว พวกเขาคิดว่าฉันแค่หกล้ม คิดว่าฉันรอได้ แต่พวกเขาคิดผิด