แชร์

ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ผู้แต่ง: จี้เวยเวย

บทที่ 1

ผู้เขียน: จี้เวยเวย
ราชวงศ์ฉู่โยว เมืองหลวง

เกี้ยวเจ้าสาวสองหลังหยุดเรียงกันหน้าประตูจวนหลินโหว ตามมาด้วยเสียงประทัดฆ้องกลอง ครึกครื้นมากเป็นพิเศษ

แขกเหรื่อมาร่วมงานเห็นภาพนี้แล้วก็ตกตะลึง “เหตุใดมีเกี้ยวเจ้าสาวสองหลังกันเล่า?”

“แม่นางห้าสกุลซ่ง—ซ่งรั่วเจิน รอหลินโหวมานานสองปี ดูแลงานทั้งจวนโหวแทนเขา บัดนี้หลินโหวคว้าชัยชนะกลับมา ตบแต่งแม่นางซ่งก็คือเรื่องดีของเมืองหลวง แต่เกี้ยวเจ้าสาวเข้าประตูพร้อมกัน มิใช่ว่ายังแต่งกับคนอื่นด้วยหรือ?”

“คุณหนู ตอนนี้จะทำอย่างไรดีเจ้าคะ?”

ซ่งรั่วเจินรู้สึกเพียงเสียงดังเอะอะอยู่ข้างหูพักหนึ่ง ขมวดคิ้วอย่างไม่รู้ตัว ลืมตาทั้งสองข้างก็มองเห็นชุดแต่งงานสีแดงเข้ม?

เกิดเหตุอันใดขึ้น?

ชุดแต่งงานซิ่วเหอและเกี้ยวเจ้าสาวสีแดงเข้ม นี่มิใช่ขบวนแต่งงานหรอกหรือ?

“ท่านโหวทำเกินไปแล้ว ก่อนนี้เขาออกรบอยู่ภายนอก หากมิได้ท่านดูแลฮูหยินผู้เฒ่า ไฉนเลยเขาจะสามารถออกรบอย่างสบายใจได้? บัดนี้กลับมาอย่างยากลำบาก เขาถึงขั้นตบแต่งฉินซวงซวงเป็นภรรยาหลวงลำดับเดียวกันในวันแต่งงาน ไม่บอกกล่าวแม้คำเดียว เห็นได้ชัดว่ากำลังรังแกคุณหนู!”

เฉินเซียงยิ่งพูดยิ่งโมโห บัดนี้เกี้ยวเจ้าสาวทั้งสองหลังหยุดอยู่หน้าประตูจวนโหว มีสายตาจับจ้องมากเพียงนี้ พวกเขาเข้าไปก็ไม่ใช่ ถอยหลังก็ไม่ใช่

ท่านโหว? ฉินซวงซวง? ภรรยาหลวงลำดับเดียวกัน?

ซ่งรั่วเจินได้ยินชื่อคุ้นเคยเหล่านั้นรวมถึงฉากเบื้องหน้าแล้ว ทันใดนั้นก็ตระหนักได้ว่านางที่เป็นเลิศทั้งแพทย์และพิษ เจ้าสำนักวิชาเต๋าทะลุมิติเข้ามาในนิยายแล้ว!

ทะลุมิติเข้ามาในนิยายกลับชาติมาเกิดสุดฟินที่ได้อ่านเมื่อหลายวันก่อนชื่อว่า ‘เกิดใหม่ครานี้กลายเป็นภรรยาสุดโปรดของท่านโหว’ บังเอิญเหมือนกับอดีตภรรยาที่ด่วนจากไปของพระเอกเหมือนนางทุกกระเบียดนิ้ว!

เพราะชื่อนี้ นางจึงตั้งใจอ่านมากเป็นพิเศษหลายรอบ คิดเพียงอดีตภรรยาด่วนจากไปคนนี้ช่างอาภัพนัก ลงทุนลงแรงมานานหลายปีเพื่อเย็บชุดเจ้าสาวให้คนอื่นได้ประโยชน์ไปเสียอย่างนั้น

พระเอกหลินจือเยว่มีคนรักในดวงใจที่มิอาจครองคู่ดุจแสงขาวของจันทรานามว่าฉินซวงซวง แต่ชาติก่อนฉินซวงซวงตามืดบอด ปล่อยคนที่รักนางด้วยใจจริงอย่างท่านโหว ไปไล่ตามองค์ชายสามผู้สูงศักดิ์อย่างฉู่จวินถิง จนกระทั่งต่อมาตระกูลตกอับ หลินจือเยว่กลับไม่ทอดทิ้งไม่หนีจาก ทั้งสองจึงได้อยู่ด้วยกัน

เกิดใหม่ชาตินี้ ฉินซวงซวงตัดสินใจเลิกเดินทางอ้อม ตบแต่งกับหลินจือเยว่ตั้งแต่เริ่มต้น ชาตินี้อยู่ร่วมกับเขาดีๆ

เดิมทีเนื้อหานี้ก็ไม่มีอันใดไม่เหมาะสม แต่อดีตภรรยาที่ด่วนจากไปทะลุมิติมา นั่นก็แตกต่างออกไปแล้ว

หลังหลินจือเยว่ถูกฉินซวงซวงปฏิเสธ เสียใจสิ้นหวังขอขันอาสาไปออกรบที่ชายแดน ทิ้งซ่งรั่วเจินที่หมั้นหมายไว้แล้วอยู่ที่บ้านช่วยดูแลมารดาเฒ่า

ซ่งรั่วเจินหนักเอาเบาสู้ตามหาหมอมีชื่อเสียงมารักษาฮูหยินผู้เฒ่าตลอดสองปี เห็นว่าจวนโหวตกอับ ก็ใช้ทรัพย์สินส่วนตนชดเชยเข้าไป เฝ้ารอหลินจือเยว่กลับมา

เดิมทีคิดว่าสมดั่งปรารถนาแล้ว ทว่ารอจนถึงวันแต่งงานอันน่าอับอาย นางก็บังเอิญทะลุมิติมาในตอนนี้พอดี!

“ชายหลายใจ ใจหนึ่งก็ต้องการอยู่ร่วมกับหญิงในดวงใจ อีกใจหนึ่งก็มิอาจหักใจในเงินทองของข้า?”

ซ่งรั่วเจินเผยสีหน้ารังเกียจ นางยังไม่ทันทำอันใด ก็ได้ยินเสียงสาวใช้อีกคน

“คุณหนูต้องคิดให้ตกนะเจ้าคะ ชายใดจะรักษาตัวใช้ชีวิตกับฮูหยินเพียงคนเดียวกันเล่า? เกี้ยวล้วนหยุดหน้าประตูจวนโหวแล้ว หากเอาแต่ใจตอนนี้ โวยวายเอิกเกริกขึ้นมาก็จัดการไม่ง่ายแล้ว!”

“เพ่ยหลาน ไยเจ้าพูดเช่นนี้? แม้ภายภาคหน้าท่านโหวต้องการแต่งอนุ นั่นก็คืออนุ ไฉนเลยจะแต่งเข้ามาเป็นภรรยาหลวงลำดับเดียวกันได้ หากเล่าลือออกไปแล้วคุณหนูของพวกเราจะกลายเป็นอะไร?” เฉินเซียงพูดอย่างกรุ่นโกรธ

สายตาทอประกายของหลินจือเยว่มองคนรักของตนฉินซวงซวงในชุดแดงเข้มลงจากเกี้ยวเจ้าสาวโดยมีแม่สื่อช่วยประคอง เดินนวยนาดเข้ามาทางเขา ใบหน้าหล่อเหลาเผยความหวังและความสุขออกมาอย่างหาได้ยาก

เดิมทีคิดว่าชาตินี้ไม่อาจอยู่ร่วมกับฉินซวงซวงได้อีกแล้ว คิดไม่ถึงว่าหลังกลับมาจะมีเรื่องตกตะลึงระคนดีใจเช่นนี้!

ในที่สุดเขาก็ได้ตบแต่งกับคนรักของตน!

“ซวงซวง”

สายตาเร่าร้อนของหลินจือเยว่ใกล้หลอมละลายฉินซวงซวงแล้ว

“ท่านโหว” สุ้มเสียงฉินซวงซวงนุ่มนวล ทั้งยังมีความสนิมสนม แม้ถูกผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวบังไว้แต่ก็สามารถสัมผัสถึงความสุขได้

ขณะหลินจือเยว่เตรียมอุ้มฉินซวงซวงเข้าจวนโหว เสียงเอ่ยเตือนของผู้ติดตามก็ดังขึ้น “ท่านโหว แม่นางซ่งยังไม่ลงจากเกี้ยวขอรับ”

เมื่อได้ยิน หลินจือเยว่ถึงดึงสติกลับมาได้ สายตาทอดมองเกี้ยวอีกฝั่งหนึ่ง ขมวดคิ้วแน่น

“คุณหนูของเจ้าเป็นอันใด? หรือว่ายังต้องการให้ข้าไปเชิญนางลงจากเกี้ยว?”

“ท่านโหว คุณหนูของข้าและท่านหมั้นหมายกันไว้ก่อนแต่แรก ก่อนนี้ท่านไม่เคยพูดว่าจะตบแต่งภรรยาหลวงลำดับเดียวกัน วันนี้เกี้ยวสองหลังผ่านเข้าประตูพร้อมกัน ท่านจะให้คุณหนูของข้าไปอยู่ที่ใด?”

เฉินเซียงถามไล่เรียง คุณหนูของตนอ่อนโยนมีเมตตา จัดการดูแลเรือนได้เป็นอย่างดี รอการกลับมาของท่านโหวนานถึงสองปี ผ่านช่วงเวลาเบ่งบานมาจนถึงตอนนี้!

บัดนี้ท่านโหวกลับมาแล้วถึงขั้นทำร้ายคุณหนูเพียงนี้ จะให้นางทนอย่างไรไหว?

สีหน้าหลินจือเยว่บึ้งตึง “รั่วเจิน เจ้าอบรมบ่าวรับใช้เช่นนี้หรือ? ไม่รู้กฎระเบียบแม้แต่น้อย!”

“ใครไม่รู้กฎระเบียบกันแน่?” ซ่งรั่วเจินเปิดผ้าเดินลงไป “หลินจือเยว่ ท่านรังแกข้าก่อน ต่อมาก็หมิ่นแคลนข้าอีก บัดนี้ยังมีหน้ามาอบรมสาวใช้ของข้า ท่านกล้าดีอย่างไร?”

“รั่วเจิน วันนี้แขกเหรื่อมากมายเพียงนี้ เจ้าอย่าเลอะเลือนเป็นอันขาด!” หลินจือเยว่กล่าวเตือนเสียงแหบเบา “ซวงซวงคือภรรยาหลวงลำดับเดียวกัน หลังแต่งเข้ามาแล้วขอเพียงเจ้ายินดีอยู่ร่วมกันอย่างปรองดอง ข้าไม่มีวันทำไม่ดีต่อเจ้า”

“ไม่จำเป็นแล้ว”

ซ่งรั่วเจินยกผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวขึ้น ช้อนตามองชายที่เจ้าของร่างเดิมมอบทุกอย่างให้ สายตาสะท้อนไอเย็น

“งานแต่งวันนี้ ก็ให้จบลงเช่นนี้เถอะ!”

เสียงเยียบเย็นใสกังวานของฝ่ายหญิงดังขึ้น คล้ายน้ำพุเย็นสายหนึ่งท่ามกลางบรรยากาศอึกทึกครึกครื้น ทำให้ทุกคนเงียบลง

“เจ้าพูดอะไร?” หลินจือเยว่จับข้อมือซ่งรั่วเจิน สายตาเย็นชาปานน้ำค้างแข็ง “ในสถานการณ์เช่นนี้ เจ้าต้องเอาแต่ใจให้ได้ ต้องโวยวายให้ทุกคนหลีกทางให้ จึงจะทำให้เจ้าดีใจกระนั้นหรือ?”

ซังรั่วเจินมีจิตปฏิพัทธ์ต่อเขา เขารู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อสองปีก่อนแล้ว

หากถอนหมั้น ชื่อเสียงซ่งรั่วเจินต้องเสียหาย ยังไม่ต้องพูดว่าเขาทำให้ซ่งรั่วเจินเสียเวลาไปสองปี นางผ่านช่วงวัยอันดีในการแต่งงานไปตั้งแต่แรกแล้ว

คนทั้งเมืองหลวงล้วนรู้ว่าภายในใจนางมีเพียงเขา หากถอนหมั้น ยังมีใครต้องการแต่งกับนางอีกเล่า?

นี่ก็คือสาเหตุที่เขาไม่บอกกล่าวและรับภรรยาหลวงลำดับเดียวกันโดยตรง เขาไม่อยากทำให้ซวงซวงเสียใจ มิหนำซ้ำยังมั่นใจว่าซ่งรั่วเจินทำได้เพียงยอมกล้ำกลืนฝืนตกลง

ทว่า สถานการณ์คล้ายอยู่เหนือความคาดหมายของเขาอยู่บ้าง?

“หลินจือเยว่ ท่านมีศักดิ์ศรีสักหน่อยได้หรือไม่?”

ซ่งรั่วเจินสะบัดมือฝ่ายชายออก ใบหน้างดงามโดดเด่นเปี่ยมความรังเกียจ

“สองปีก่อนหลังพวกเราหมั้นหมายแล้ว ยังไม่ทันแต่งงานท่านก็ไปออกรบ ก่อนจากไปยังพูดว่าไม่อยากทำให้ข้าเสียใจ ดังนั้นต้องการตบแต่งข้าอย่างผ่าเผยหลังทำความดีความชอบคว้าชัยชนะกลับมาได้ มิหนำซ้ำยังมอบจวนโหวอันยุ่งเหยิงวุ่นวายและฮูหยินผู้เฒ่าให้ข้าดูแล”

“ข้าเห็นแก่สัญญาหมั้นหมายจึงดูแลฮูหยินผู้เฒ่า ตามหาหมอที่มีชื่อเสียง ใช้ยาล้ำค่าหายากไม่รู้กี่มากน้อยรักษาชีวิตฮูหยินผู้เฒ่าไว้ ยังไม่ต้องพูดว่าก่อนท่านออกจากจวนโหวก็นำเงินทั้งหมดติดตัวไปด้วย”

“แม้แต่ตอนที่อยู่ชายแดนสองปีนี้ ยังเขียนจดหมายมาขอเงินจากข้าเป็นครั้งคราว ข้าใช้ทรัพย์สมบัติตนเองชดเชยให้ท่าน คิดว่าท่านกลับมาแล้วจะต้องปฏิบัติต่อข้าอย่างดีเป็นแน่”

“ผลปรากฏว่า...ตบแต่งภรรยาหลวงลำดับเดียวกันในวันแต่งงาน ใช้เงินข้าสู่ขอหญิงอื่นเข้าบ้าน นี่คือการที่ท่านปฏิบัติต่อข้าอย่างดีกระนั้นหรือ?”

“หลินจือเยว่ ท่านยังมีศักดิ์ศรีอยู่หรือไม่?”
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
ความคิดเห็น (2)
goodnovel comment avatar
Kanchana ussawachuang
ชอบๆนางเอกฉลาด เรียกเงินคืนเยอะๆเลย
goodnovel comment avatar
BoOm
จะตามอ่านจนถึงตอนจบ
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทล่าสุด

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 2072

    ......กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว รู้ตัวอีกทีเด็ก ๆ ก็อายุสามขวบแล้วฉู่จวินถิงขึ้นครองราชย์อย่างราบรื่น ซ่งรั่วเจินก็ได้เป็นฮองเฮาฮ่องเต้องค์ก่อนที่เดิมควรจะสิ้นพระชนม์ไปนานแล้ว เพราะไม่มีเหลียงอ๋องคอยทำร้าย อีกทั้งยังได้รับการบำรุงร่างกายจากซ่งรั่วเจินอย่างดี พระวรกายจึงดีขึ้นเรื่อย ๆ เพียงแต่เห็นว่าฉู่จวินถิงจัดการราชการได้อย่างคล่องแคล่ว จึงไม่อยากเหน็ดเหนื่อยกับราชกิจอีกเขาพาฮองเฮา ซึ่งบัดนี้เป็นไทเฮา ปลอมพระองค์ออกไปเที่ยวชมทั่วราชอาณาจักร กล่าวว่าทรงตั้งใจปกครองบ้านเมืองห่วงใยราษฎรมาตลอด บัดนี้ก็ควรไปดูชีวิตความเป็นอยู่ของราษฎรด้วยตนเองจริง ๆ เสียทีซ่งรั่วเจินได้เป็นฮองเฮา แม้จะพำนักอยู่ในวัง แต่ก็มักออกไปเที่ยวนอกวังอยู่เสมอ ฉู่จวินถิงก็ปล่อยให้นางไปตามใจ ทุกครั้งที่จัดการงานเสร็จและมีเวลา ก็จะไปเป็นเพื่อนนางพาลูกทั้งสามไปด้วย ครึกครื้นยิ่งนักทว่า หลังจากฉู่จวินถิงขึ้นครองราชย์ ก็มีขุนนางจำนวนไม่น้อยเสนอให้คัดเลือกสนมเพราะอย่างไรเสีย ฮ่องเต้ควรมีโอรสและธิดาให้มาก มีฮองเฮาเพียงคนเดียวย่อมไม่พอ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงว่าฮ่องเต้ทรงรักและเป็นห่วงฮองเฮามาก ถึงขั้นตัดสินพระท

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 2071

    ฮองเฮาแอบรู้สึกประหลาดใจ “ไม่คิดว่าเจินเอ๋อร์จะรู้มากขนาดนี้ ข้าเองก็เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก”“ตอนนี้ลูกยังเล็กอยู่ พอโตขึ้นก็จะเห็นได้ชัดกว่านี้พ่ะย่ะค่ะ”ซ่งรั่วเจินมองลูกทั้งสาม ดวงตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน บัดนี้นางก็ได้สัมผัสถึงความรักของแม่ที่ท่วมท้นแล้วทุกวันที่ได้อุ้มลูก นางรู้สึกว่าสภาพจิตใจก็สงบและอ่อนโยนขึ้น เวลาส่องกระจกก็เหมือนว่าคิ้วตาจะเปลี่ยนไป“เสด็จย่าของเจ้าก็ตรัสถึงทั้งวัน หวังเพียงว่าเจ้าจะฟื้นฟูร่างกายให้ดี แล้วพาลูกไปเยี่ยมนางสักหน่อย”ฮองเฮานึกถึงหลายวันก่อนหน้านี้ ไทเฮาเคยถามเรื่องนี้โดยเฉพาะ ถึงขั้นอยากไปจวนรัชทายาทเพื่อดูเจินเอ๋อร์ แต่ถูกฮ่องเต้ห้ามไว้เพราะอย่างไรเสีย พระพลานามัยของไทเฮาแต่เดิมก็ไม่ดี หลังจากได้รับการดูแลรักษาจึงจะดีขึ้นหากออกจากวังโดยพลการ แล้วเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น เช่นนั้นก็วุ่นวายแล้วซ่งรั่วเจินคิดถึงเสด็จย่าที่ดีต่อนางเสมอมา จึงยิ้มแล้วกล่าวว่า “อีกเดี๋ยวพวกเราจะไปเยี่ยมเสด็จย่าเพคะ”ฮองเฮาพยักหน้าด้วยความพอใจ แล้วตบมือซ่งรั่วเจินเบา ๆ “เจ้าคลอดลูกให้จวินถิงถึงสามคนในคราวเดียว ทำคุณงามความดีครั้งใหญ่ ลำบากเจ้าแล้วจริง ๆ”

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 2070

    กู้ฮวนเอ๋อร์หัวเราะฮี่ ๆ “ข้าแค่รู้สึกว่า ลูกชายของข้าเมื่อเทียบกับลูกของท่านแล้วยังด้อยกว่านิดหน่อย แต่ถ้าเทียบกับเด็กบ้านอื่น ๆ ข้าว่าหน้าตาดีทีเดียว”“ลูกชายของเจ้าพอโตขึ้นต้องหล่อเหลาแน่นอน ถึงตอนแต่งงานมีภรรยา เกรงว่าจะมีสตรีมากมายแย่งกันแน่”ซ่งรั่วเจินอุ้มลูกของตนเอง ตอนแรกยังรู้สึกแปลกหน้าอยู่บ้าง แต่ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าน่ารัก ความผูกพันทางสายเลือดก็พลันเกิดขึ้นทันทียามนี้เมื่อมองลูกของตนเอง นางก็อดไม่ได้ที่จะอยากจูบพวกเขาในบรรดาลูกทั้งสามคนของนาง คนโตค่อนข้างเงียบ คนที่สองซุกซนเสียงดัง ส่วนลูกสาวคนเล็ก ผิวพรรณขาวผ่องกว่าหน่อย เวลาร้องไห้ก็ชวนให้คนเอ็นดูเป็นพิเศษเมื่อพระชายารัชทายาทฟื้นขึ้นมา ข่าวนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวง“ก่อนหน้านี้ข่าวบอกว่าพระชายารัชทายาทไม่ได้สติ หมอหลวงก็จนปัญญา เกรงว่าจะไม่รอดแล้ว ไม่คิดเลยว่าคนดีสวรรค์คุ้มครอง ในที่สุดก็ฟื้นขึ้นมาได้”“ช่างดีจริง ๆ ข้ารู้อยู่แล้วว่าพระชายารัชทายาทเป็นคนมีวาสนา ตั้งครรภ์แฝดสาม ต่อไปชีวิตต้องดีแน่นอน”“ก่อนหน้านี้เพราะพระชายารัชทายาทเกิดเรื่อง ได้ยินว่าขุนนางทั้งหลายต่างไม่กล้าไปแสดงความยินดี ตอนนี้ถึงจะ

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 2069

    หลังจากกู้หรูเยียนมาถึง คนในตระกูลซ่งก็พากันรีบรุดมาถึงเช่นกันเมื่อเห็นว่าซ่งรั่วเจินไม่เพียงฟื้นขึ้นมาแล้ว ยังกระปรี้กระเปร่าดีด้วย ก้อนหินที่ค้างคาอยู่ในใจของทุกคนได้ตกลงพื้นในที่สุด“ขอบคุณฟ้าดิน บุตรสาวของข้าไม่เป็นอะไรแล้ว”ซ่งหลินถอนหายใจโล่งอก หลายวันที่ผ่านมา สำหรับเขาแล้วยาวนานราวกับเป็นปี เพียงแต่เมื่อเห็นว่าฮูหยินของตนแทบจะรับไม่ไหว เขาจำต้องฝืนยืนหยัดไว้ มิฉะนั้นสถานการณ์คงเลวร้ายยิ่งกว่าเดิมเพียงแต่ว่า บุตรสาวคนนี้คือแก้วตาดวงใจของเขา พอคิดว่าอาจเกิดเรื่องขึ้นจนไม่ได้พบกันอีก ไม่ต้องพูดเลยว่าในใจเขาเจ็บปวดเพียงใด“น้องหญิงห้า เจ้าฟื้นขึ้นมาได้ช่างดีเหลือเกิน เจ้าหมดสติครั้งนี้ทำพวกเราตกใจแทบแย่”ซ่งจิ่งเซินเผยรอยยิ้มออกมา ก่อนจะถามอีกว่า “หมอหลวงคงมาตรวจดูแล้วใช่ไหม? ตอนนี้เจ้าไม่เป็นอะไรแล้วใช่หรือไม่?”ซ่งรั่วเจินพยักหน้าเบา ๆ “ข้าเพียงอ่อนแรงเกินไปหลังจากคลอดลูก จึงหมดสติไป ตอนนี้ฟื้นแล้ว ร่างกายก็จะค่อย ๆ ฟื้นฟู พวกท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้าแล้ว”สายตาของนางกวาดมองผู้คนไปทั่ว เห็นได้ชัดมากว่าทุกคนล้วนไม่ได้พักผ่อนดี ๆสีหน้าของแต่ละคนล้วนเผยความอ่อนล้าหลายส่วน เ

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 2068

    ตามหลักแล้ว เมื่อวิญญาณออกจากร่างย่อมสามารถมองเห็นผู้คนและสิ่งรอบข้างได้ เพียงแต่ว่าในตอนนั้นนางถูกดึงไปยังที่อื่นโดยตรง จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นรอบตัวบ้างแต่เรื่องทั้งหมดนี้ก็เดาไม่ยากในชาตินี้ นางไม่เพียงมีสามีที่แสนดีเลิศเท่านั้น ยังมีครอบครัวและมิตรสหายที่รักใคร่นางอย่างแท้จริงเฉินเซียงพยักหน้าติดต่อกัน อดทอดถอนใจไม่ได้ “ฮูหยินเป็นลมหมดสติไปตั้งแต่ตอนนั้น หลายวันมานี้ก็มาทุกวัน ดูซูบเซียวไม่น้อยทีเดียว”“จะว่าไปแล้ว เวลานี้ฮูหยินก็น่าจะใกล้มาถึงแล้วเจ้าค่ะ”“บรรดาพี่ชายของท่านก็มาหาตลอด ถามไถ่อาการจากหมอหลวง คุณชายสี่ก็ไปเสาะหาสมุนไพรล้ำค่ามามากมาย เพียงแต่เห็นท่านยังไม่ฟื้นเสียที ทุกคนต่างก็เศร้าใจยิ่งนัก”“พวกอวิ๋นเนี่ยนชูกับเมิ่งชิ่นก็มาเช่นกัน วันนี้ยังพากันไปวัดเพื่ออธิษฐานขอพรอีกด้วย”ช่วงหลายวันก่อนเฉินเซียงก็แทบไม่แตะต้องอาหาร แต่เมื่อตอนนี้ได้เห็นนายของตนฟื้นขึ้นมา ก็ราวกับได้เสาหลักกลับคืนมาในที่สุด คนก็สดใสร่าเริงขึ้นทันทีในใจซ่งรั่วเจินเข้าใจดี ทั้งรู้สึกละอายใจและสุขใจในเวลาเดียวกัน“เพราะข้าคลอดลูกสามคนติดกัน ร่างกายอ่อนแรงเกินไป จึงได้หมดสติไป ตอนนี้ไม่เ

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 2067

    ซ่งรั่วเจินมองฉู่จวินถิงที่อยู่ตรงหน้า นึกถึงอดีตที่นางได้เห็นด้วยตาตนเอง ใจก็อดปวดร้าวขึ้นมาไม่ได้นางกอดฉู่จวินถิงไว้ แล้วกล่าวว่า “เหตุใดท่านถึงได้โง่งมเช่นนี้?”ฉู่จวินถิงได้ยินคำพูดของฮูหยินตน ก็ไม่เข้าใจความหมายของนางนัก เพียงแต่ในเวลานี้ เมื่อคิดว่าในที่สุดนางก็ฟื้นขึ้นมาแล้ว ใจเขาก็เหลือเพียงความยินดีและความตื่นเต้นเท่านั้นในช่วงวันที่เจินเอ๋อร์หมดสติ เขารู้สึกราวกับตัวเองเป็นศพเดินได้ ไม่ได้ไปเข้าเฝ้าเลย ไม่ว่าใครจะพูดอะไร เขาก็ไม่สนใจทั้งสิ้นไม่มีเจินเอ๋อร์ โลกของเขาก็มีเพียงความมืดมิด ไร้ซึ่งแสงสว่างใด ๆ“ไม่มีเจ้า โลกของข้าก็ไม่มีความหมายอีกต่อไป”ฉู่จวินถิงมองซ่งรั่วเจิน ราวกับกำลังมองสมบัติล้ำค่าที่ได้กลับคืนมาอีกครั้ง“อย่าจากข้าไปอีกเลย”ซ่งรั่วเจินยิ้มแล้วพยักหน้า “หม่อมฉันจะทำใจไปจากท่านและลูก ๆ ได้อย่างไร?”ไม่ง่ายเลยกว่าพวกเขาจะได้ชีวิตที่สมบูรณ์เช่นนี้ นางจะต้องทะนุถนอมมันไว้ให้ดี“พระชายารัชทายาท ท่านหลับนานเพียงนี้ คงจะหิวแย่แล้วกระมัง?”เฉินเซียงและไป๋จื่อยกอาหารเข้ามา รัชทายาทสั่งให้ห้องครัวเตรียมอาหารไว้ตลอด ก็เพื่อให้พระชายารัชทายาทมีอะไรกินทันที

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 1492    

    ฉู่จวินถิงจูงมือภรรยาของตน เขาไม่สนใจต่อสถานการณ์ตรงหน้า หากเซียวอ๋องตั้งใจอยากแต่งกับถังเสวี่ยหนิงจริงๆ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ซ่งรั่วเจินพยักหน้างามเบาๆ แล้วตามฉู่จวินถิงออกไป สตรีสามนางก็กลายเป็นละครเรื่องหนึ่ง เพียงฉีชิงอีและถังเสวี่ยหนิงก็วุ่นวายพอแล้ว ถ้าวันนี้คิดจะอยู่ที่นี่ ไม่ต้อง

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 1501

    เมื่อเห็นท่าทีของจิ้งอินซือไท่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ซ่งรั่วเจินจึงหันมองคนหลอกลวงตรงหน้ากับฉีชิงอีที่เพิ่งฟื้นคืนสติ สายตาเยียบเย็น ก่อนจะกล่าวด้วยเสียงเย้ยหยัน“ช่างเป็นพวกทำเรื่องไม่สำเร็จ สร้างแต่ปัญหาโดยแท้!”ฉีชิงอีและถังเสวี่ยหนิงที่เพิ่งมาถึงได้ยินคำพูดของนางพอดี สีหน้าแข็งกระด้างไป จากนั้นโ

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 1548

    ฉีชิงอีรับยันต์มา แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง “จริงหรือ? หลายวันที่ผ่านมานี้ข้าถูกผีร้ายติดตามตลอด กินไม่ได้นอนไม่หลับ แค่หลับตาก็เห็นภาพของผีสางดวงวิญญาณเหล่านั้นพัวพันตามติดข้าไม่หยุด”“หากข้ายังไม่ดีขึ้น ข้าคงได้กลายเป็นคนบ้าไปจริง ๆ แน่!”“พระชายาอ๋อง เหตุผลที่วิญญาณเหล่านั้นตามติดท่าน เป็นเพรา

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 1515  

    “เจ้าวางใจเถิด วันนี้พวกข้ามาที่นี่ก็เพื่อจะขัดขวางเรื่องนี้” “เจ้าจะตามพวกข้าไปด้วยกันก็ย่อมได้ แต่เจ้าจะต้องฟังคำสั่งของพวกข้าให้ดี ตอนที่มิได้สั่งให้เจ้าพูดก็ห้ามส่งเสียงใด ๆ ออกมาเป็นอันขาด เข้าใจหรือไม่?” ซ่งรั่วเจินเอ่ยกำชับ สตรีผู้นั้นพยักหน้ารัว “เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ เข้าใจแล้ว” จากนั้นพว

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status