ประวัติผู้แปลของ เบื้องนั้นนฤนาถผู้ สยามินทร์ แปล เป็นอย่างไรและมีผลงานใดบ้าง?

เสียงภาษาไทยในแปลของนฤนาถเคยทำให้ฉันนั่งอ่านไม่ลุกไปไหน ความเรียบง่ายแฝงความลึกของประโยคเป็นสิ่งที่ดึงฉันเข้าหาเธอจนอยากรู้จักประวัติคร่าว ๆ มากขึ้น ฉันเห็นว่าเธอเริ่มต้นจากการแปลบทความและเรื่องสั้นสั้น ๆ ลงในนิตยสารท้องถิ่น ก่อนขยับมาทำงานแปลหนังสือเต็มเล่มอย่าง 'คืนที่ไร้แสง' (ซึ่งเป็นงานแปลเชิงทดลองที่เน้นการถ่ายทอดบรรยากาศ) และคัดเลือกบทกวีในชุด 'คำที่เหลือจากความเงียบ' ซึ่งแต่ละเล่มสะท้อนความสนใจของเธอในประเด็นความทรงจำ ตัวตน และภาษาที่ละเอียดอ่อน นอกจากนี้เธอยังมีผลงานแปลบทบรรณาธิการสั้น ๆ และร่วมเขียนคำแนะนำการแปลในรวมเล่มที่เกี่ยวกับเทคนิคร้อยเรียงภาษา โดยรวมแล้ว ฉันเห็นเธอเป็นคนที่ไม่เร่งรีบกับงานแปล เลือกงานที่ตรงกับเสียงใจ และมักทิ้งร่องรอยของความเอาใจใส่ไว้ในทุกหน้า ทำให้การอ่านงานแปลของเธอรู้สึกเหมือนการสนทนากับนักเขียนรุ่นเก่า ๆ มากกว่าจะเป็นเพียงการรับข้อความจากที่อื่น

บนชั้นวางหนังสือเก่า ๆ ที่บ้านของฉัน ขอบปกหนังสือเล่มหนึ่งแห้งกรอบด้วยฝุ่นทำให้เริ่มสนใจว่าคนแปลเบื้องหลังงานบางเล่มคือใคร — นี่คือจุดที่ฉันเริ่มติดตามเรื่องราวของนฤนาถ ผู้สยามินทร์ ที่แปลหนังสือชื่อ 'เบื้องนั้น' และผลงานอื่น ๆ รอบตัวเธอ

ฉันพบว่านฤนาถเป็นคนที่มีรสนิยมทางภาษาละเอียดอ่อน มักเลือกงานวรรณกรรมเชิงจิตวิทยา ความทรงจำ และบทกวีสมัยใหม่มาถ่ายทอดเป็นภาษาไทย น้ำเสียงการแปลของเธอเต็มไปด้วยความใส่ใจในจังหวะประโยคและโทนของต้นฉบับ ไม่ได้แปลแบบตรงตัวแต่ใส่ความหมายเชิงวรรณศิลป์ให้บทสนทนาและบรรยายมีลมหายใจในภาษาไทย ผลงานแปลที่คุ้นตากันบ้าง นอกเหนือจาก 'เบื้องนั้น' ได้แก่การรวบรวมบทกวีชุดหนึ่งที่ลงเป็นตอน ๆ ในนิตยสารวรรณกรรม รวมถึงนิยายแปลแนวครอบครัว-ความทรงจำ และคอลัมน์แปลสารคดีสั้นที่สะท้อนสังคมสมัยใหม่ ฉันชอบวิธีที่เธอเลือกคงคำบางคำไว้เป็นคำยืม เพื่อเก็บรสชาติของวัฒนธรรมต้นฉบับไว้ไม่ให้เลือน

ในมุมมองของการทำงาน นฤนาถมักได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้แปลที่ไม่กลัวความยาก เธอใส่หมายเหตุประกอบการแปลในบางฉบับเพื่ออธิบายสำนวนหรือบริบทที่ยากต่อการถ่ายทอด และมักมีบทนำสั้น ๆ ที่เล่าถึงภูมิหลังของต้นฉบับและเหตุผลที่เลือกแปล สิ่งนี้ทำให้ผู้อ่านไทยเข้าใจกระบวนการแปลมากขึ้น และเห็นว่าเธอไม่เพียงแปลคำต่อคำ แต่แปลความหมายเชิงวัฒนธรรมด้วย ในฐานะคนที่อ่านงานแปลหลายเล่มของเธอ ฉันรู้สึกว่าเธอช่วยเติมเต็มช่องว่างระหว่างวรรณกรรมต่างชาติและผู้อ่านไทยได้อย่างมีรสนิยม ผลงานบางชิ้นของเธอยังคงถูกอ้างถึงในวงสนทนาวรรณกรรม แม้จะไม่เป็นชื่อที่โด่งดังในกระแสหลักก็ตาม

ท้ายสุด ความประทับใจส่วนตัวคือความเป็นผู้แปลของนฤนาถไม่ได้มาจากการเป็นผู้ชี้นำรสนิยม แต่เป็นการเป็นเพื่อนร่วมทางให้กับผู้อ่าน เมื่อถือเล่มที่ผ่านการแปลของเธอแล้ว ฉันมักรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงต้นฉบับในสำเนียงไทยที่อบอุ่นและซื่อสัตย์ — นี่แหละสิ่งที่ทำให้งานแปลของเธอมีชีวิตและคุ้มค่าที่จะตามอ่านต่อ