Short
ยกแฟนให้รักแรก แต่เขากลับเสียใจภายหลัง

ยกแฟนให้รักแรก แต่เขากลับเสียใจภายหลัง

作家:  ฝูหยิงหยิง完了
言語: Thai
goodnovel4goodnovel
9チャプター
19.7Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักทรมาน

รักแรก

การเสียใจภายหลัง

ไล่ล่าภรรยา

คบกันมาสิบปี แฟนหนุ่ม เจียงซู่ เพิ่งจะยอมตกลงแต่งงานกับฉัน เพียงเพราะตอนถ่ายพรีเวดดิ้ง ช่างภาพให้เราถ่ายรูปจูบกันไม่กี่ช็อต เขากลับขมวดคิ้วอ้างว่ากลัวสกปรก แล้วผลักฉันออกพลางเดินหนีไปคนเดียว ฉันได้แต่เอ่ยคำขอโทษกับทีมงานแทนเขาอย่างทำตัวไม่ถูก ในวันที่หิมะตกหนักเรียกรถไม่ได้ ฉันจึงต้องลุยกองหิมะกลับบ้านทีละก้าวอย่างยากลำบาก แต่ในเรือนหอ ฉันกลับได้เห็นเจียงซู่กำลังกอดจูบกับรักแรกอย่างแนบแน่นไม่ยอมแยกจาก “ซินซิน…แค่คุณเอ่ยปากแค่คำเดียว ผมยอมหนีงานแต่งทันที!” หลายปีที่เฝ้ารักอย่างโง่งม กลับกลายเป็นเรื่องตลกในพริบตา หลังจากร้องไห้จนหมดสิ้น ฉันกลับเลือกที่จะหนีงานแต่งก่อนเจียงซู่เสียเอง ต่อมา ในวงสังคมต่างเล่าลือกันไปทั่ว ว่าคุณชายตระกูลเจียงออกตามหาคู่หมั้นเก่าไปทั่วโลก เพียงเพื่อขอให้เธอกลับมา…

もっと見る

第1話

บทที่ 1

A luz fraca do sol da manhã invade o pequeno quarto de Janete, destacando as cicatrizes em seu corpo. Ela se olha no espelho embaçado, vendo as marcas das surras que Jorge, seu padrinho abusivo, lhe infligiu. Seus olhos se enchem de uma mistura de desespero e determinação enquanto ela relembra a noite em que tudo mudou, quando seus pais foram tirados dela em um acidente trágico.

Jorge, o homem que ela uma vez chamou de padrinho, agora é seu carcereiro. Ele a mantém presa em sua própria casa, controlando cada movimento dela e punindo-a cruelmente por qualquer sinal de resistência. Janete lembra de como ele a forçou, como ele a quebrou física e emocionalmente, deixando marcas que nunca desapareceriam.

Enquanto se prepara para mais um dia de servidão forçada, um pensamento começa a se formar em sua mente. Uma única faísca de esperança surge no meio da escuridão. E se houvesse uma maneira de escapar desse pesadelo? E se houvesse uma oportunidade de encontrar liberdade e redenção?

Após fazer sua higiene matinal, sai do quarto em direção à cozinha encontra Jorge sentado tomando café. Ele a olha dos pés a cabeça fazendo um gesto para ela se assentar a mesa.

“Bom dia!”, fala num tom de voz baixo com medo dele.

“Precisa ser boa comigo, hum”, ele falar e ela balança a cabeça dizendo que sim.

“Eu gostaria de estudar”, fala o olhando com medo.

“Estuda?esta fora de questão. Já terminou o ensino médio?”, ele pergunta e ela confirma com a cabeça. 

“Sim, mas gostaria de fazer uns cursos”, fala pegando um pão preparando um sanduíche.

“Pensando em fugir Janete?”, ele fala batendo na mesa com força fazendo ela se encolher toda com medo. Lagrimas começam a descer pelo seu rosto, seu corpo ainda está se recuperando da surra de ontem.

“Não, senhor, e… eu apenas quero estudar”. Ele coça o queijo por um tempo e a encarar e um sorriso malicioso se forma em seus lábios.

“Posso, pensar nisso, se for boazinha comigo, entendeu?, pergunta se levantando, indo até ela se esfregando. Se afastando dele, Janete impulsiona o corpo para frente, mais e puxada pelos cabelos, isso faz ela gritar colocando a mão os cabelos.

“Acho que não entendeu, a parte de ser boazinha comigo”, Jorge fala com raiva, sentindo prazer em vê-la com dor.

“Eu vou ser boa”, fala desesperada com medo que ele bata nela, como das outras vezes.

“Quero uma prova”, ele fala indo para sala sentando no sofá, tirando seu membro das calças.

“Venha cá, princesa, mostre para o seu padrinho que será boazinha”, falar sorrindo, Janete caminha até ele se ajoelhando e o tocando. Minutos depois sentir um gosto ruim na sua boca, quando ameaça cuspir leva um tapa na cara, com um esforço sobre-humano engolir tudo. Jorge se levanta com um sorriso, ajeitando as calças, enquanto ela fica sentada com a cabeça baixa sentindo as lagrimas querer rolar pelo rosto. Ele a puxa pelo braço, a fazendo fica em pé e a beija. Janete tem vontade de mordê-lo, mas apenas retribuir o beijo, logo não precisaria passar mais por isso. Ele se afastar e a encarar por um tempo e toca seu rosto.

“Você é minha, logo será por completo me entende?”, pergunta ela, balança a cabeça concordando.

 Ele continuar” Arrume essa casa quando volta lhe dou minha resposta”, fala saindo, deixando ela parada no meio da sala, ao escutar o carro saindo correr para o banheiro enfiando o dedo na goela vomitando tudo. No desespero de tirar o gosto dele, lavar a boca várias vezes. Senta no vaso sanitário e começa a chorar deixando tudo sair todo sofrimento dos últimos anos que esteve com presa com esse monstro. 

Já passa das 22h quando jorge chega, vai para seu quarto, toma um banho e sai do banheiro somente com a toalha enrolada na cintura, vai até o corredor, chama por Janete, que logo aparece na porta do quarto dela, vestida de pijama.

“Ponha aquela camisola que te dei e venha aqui”, ele fala com risinho. Ela assentiu com a cabeça, fecha a porta do quarto tremendo, vai até o guarda-roupa, pega a camisola e vesti, percebe que está tremendo, respira fundo e vai ao encontro do monstro, b**e e espera ele manda entrar.

“Entre”, ele diz. Ela entrar sentindo todo seu corpo tremer dos pés a cabeça.

“Decidir deixa você fazer seus cursos”, ele diz. Uma ponta de esperança crescer dentro dela, logo conseguiria fugir dele.

“Mas, tem uma condição”, ele diz a encarando, e continuar “Terá que ser minha mulher, dormira comigo nessa cama toda noite e fará o que eu quero”.diz a encarando. Janete  fecha os punhos, suas unhas furam sua mão devido à força que ela apertou.

“Então o que me diz? Aceita?”, ele pergunta tirando a toalha revelando sua ereção.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

Orapan Pearpanya
Orapan Pearpanya
ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
2025-12-03 21:52:57
0
0
Thiwarat Zaa
Thiwarat Zaa
อยากอ่านแต่ไม่กล้า กลัวอ่านๆปกำลังลุ้น แล้วโดนเท
2025-10-08 09:32:09
5
0
Sunny
Sunny
คาดหวังว่าจะอัพจนจบนะคะ ...
2025-10-08 05:13:17
1
0
Waratthaya Pin
Waratthaya Pin
ให้คะแนนเรื่องนี้
2025-10-05 04:07:00
0
0
Waratthaya Pin
Waratthaya Pin
Dddddddddddddddddddddddddddddddddddddddd
2025-10-05 04:03:09
0
0
9 チャプター
บทที่ 1
…ฉันยืนอยู่หน้าเรือนหอ มองลอดผ่านกระจกบานใหญ่เข้าไป เห็นเจียงซู่กำลังจูบกับเถาซินอย่างเร่าร้อนเขากอดเธอแน่น ริมฝีปากบดเบียดอย่างร้อนแรงและเอาแต่ใจ ราวกับอยากกลืนเธอเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย ไม่เหลือเค้าโครงความเย็นชาเย่อหยิ่งที่เคยแสดงให้เห็นในทุกวันเสื้อผ้า รองเท้า เส้นผมของฉันถูกหิมะซัดจนเปียกชุ่ม ตัวเย็นเฉียบ ความหนาวเยือกไหลผ่านแขนขาจนแทรกลงไปถึงกระเพาะ ทำให้ท้องไส้ของฉันปั่นป่วนไม่หยุดพอเห็นทั้งคู่กลิ้งลงบนเตียงหอที่ฉันตั้งใจเลือกเองกับมือ ฉันก็ยกมือถือขึ้นมาถ่ายวิดิโอไว้ จากนั้นก็กลั้นไม่อยู่อาเจียนจนแทบทรุดหลายปีมานี้ เวลาที่ฉันอยู่บนเตียงกับเจียงซู่ เขาไม่เคยจูบฉันเลยสักครั้งเขาบอกว่ากลัวสกปรก และฉันก็เชื่อที่แท้ก็แค่ในใจเขามีคนอื่นอยู่ เขาจูบแค่คนที่รักที่สุดเท่านั้น…เสียงเคลื่อนไหวทำให้สองคนในห้องหันมองออกมาพร้อมกันทั้งที่คนนอกใจแอบคบชู้คือพวกเขา แต่ในตอนนั้น ฉันกลับหลบไปโดยไม่รู้ตัวตัวฉันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหิมะ หนาวสั่นไม่หยุด คิดเพียงจะรอให้เถาซินออกไปแล้วค่อยกลับบ้าน แต่หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ก็ยังไม่มีใครออกมาเลยฉันจามไปหนึ่งที ก่อนจะลากร่างกายที่แข
続きを読む
บทที่ 2
ฉันเลือกพูดอย่างอ้อมค้อม ไม่ได้เปิดโปงความลับสกปรกของเจียงซู่กับเถาซินฉันคิดว่าเขาจะรู้สึกผิด แล้วอธิบายให้ฉันฟังหรือไม่ก็ทำตามความรู้สึกจริงๆ ของตัวเอง ยกเลิกงานแต่งไปเสียเลยแต่เจียงซู่กลับทำหน้าขรึม ก่นดุฉันว่า“แค่ผมคุยกับพี่สะใภ้ไม่กี่คำ คุณก็หึงจนเอาเรื่องยกเลิกงานแต่งมาขู่ผมงั้นเหรอ? หยางเจียอี คุณอายุยี่สิบแปด ไม่ใช่เด็กๆ แล้ว เลิกทำตัวงี่เง่าเอางานแต่งมาล้อเล่นได้แล้ว”ฉันกำชายผ้าห่มแน่น เอ่ยเสียงแผ่วเบาว่า “แต่ว่าเถาซินไม่เหมือนกัน คุณเคยแอบชอบเธอมาก่อน คุณทั้งสอง…”เจียงซู่ขมวดคิ้วพลางขัดฉันกลางคัน “เรื่องพวกนั้นมันผ่านไปแล้ว คุณเลิกขุดมาพูดสักทีได้ไหม?’”แต่จะโทษฉันได้ยังไง?เขาถ่ายรูปเก่งมาก แต่กลับไม่เคยถ่ายรูปให้ฉันเลย อ้างเพียงว่าไม่ชอบถ่ายคนแต่ในคอมพิวเตอร์ของเขากลับเต็มไปด้วยรูปถ่ายของเถาซินกว่าพันรูปวันที่ฉันเจอเข้า ฉันทะเลาะกับเขาอย่างรุนแรงตอนนั้นเขาสาบานหนักแน่นว่า เรื่องของเขากับเถาซินจบไปนานแล้ว และตอนนี้เขาเห็นเธอเป็นเพียงพี่สะใภ้เท่านั้นฉันหลงเชื่อคำอธิบายของเขา แต่เขาทำกับฉันอย่างไรบ้าง?ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้ฉันกลับมาแล้วไปบังเอิญได้ยินว่าเ
続きを読む
บทที่ 3
ชั่วขณะนั้น ฉันหมดหวังกับเจียงซู่ถึงที่สุด15 ปีที่รู้จักกัน 10 ปีที่รักกัน ต่อให้เป็นหมายังต้องมีเยื่อใยบ้าง แต่เขากลับทำกับฉันได้ถึงขนาดนี้!ฉันเปลี่ยนใจแล้วไม่ยกเลิกงานแต่งแล้ว ฉันจะเป็นฝ่ายหนีงานแต่งเองในวันที่เขาคิดวางแผนหนีงานแต่ง เขาไม่เคยแม้แต่จะนึกถึงความรู้สึกของฉันเลยสักนิดงั้นฉันก็ไม่จำเป็นต้องสนใจเขาอีกแล้ว วันแต่งงาน ให้เขาเป็นตัวตลกคนนั้นเองก็แล้วกันฉันพยายามกลั้นน้ำตาที่เอ่อคลอ แล้วกดโทรออก 1669ขึ้นรถพยาบาลมาได้ไม่นาน ฉันก็ไข้ขึ้นสูงจนชักเกร็ง หมดสติไปเมื่อฟื้นขึ้นมา พยาบาลก็บอกว่า “โชคดีที่คุณโทรเรียกรถพยาบาลไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นคุณที่อยู่บ้านเพียงลำพังแล้วไข้สูงจนชักเกร็งอาจจะถึงตายได้เลย!”พูดยังไม่ทันขาดคำ เจียงซู่ก็โทรมาหาฉัน “บริษัทมีเรื่องด่วน ผมไม่มีเวลากลับไปดูแลคุณ คุณไปซื้อยากินเองที่ร้านขายยาก็แล้วกันนะ”พูดจบ เขาก็รีบวางสายไป ไม่แม้แต่จะแสดงความห่วงใยสักคำสมัยก่อนเวลาที่เจียงซู่ปวดหัวหรือเป็นหวัด ฉันแทบไม่ยอมห่างจากเขาแม้ก้าวเดียวช่วงที่ครอบครัวเขาเพิ่งเกิดเรื่อง เขามักจะฝันร้าย ฉันก็นั่งเฝ้าคืนแล้วคืนเล่าฉันไม่เคยคิดจะยกบุญคุณมาเป็นข้อ
続きを読む
บทที่ 4
สายเรียกเข้าและข้อความจำนวนมาก จนโทรศัพท์ถึงกับค้างไปชั่วขณะฉันกดตัดสายทิ้งทั้งหมด แต่ข้อความและไลน์ก็ยังดังขึ้นไม่หยุดข้อความที่เด้งขึ้นมา ส่วนใหญ่ล้วนเป็นของเจียงซู่【หยางเจียอี คุณอยู่ไหนกัน?】【คุณให้คนมาเปิดวิดีโอที่ผมอยู่กับพี่สะใภ้ในเรือนหอขึ้นจอใหญ่ แล้วรูปที่เราจูบกันใต้แสงเหนือมันหมายความว่ายังไง? วิดีโอนั้นคุณถ่ายไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่?】【วันนั้นคุณอยู่ล่างตึกใช่ไหม? ทำไมคุณไม่บอกเรื่องนี้กับผมล่ะ?】【ความจริงไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ คุณกลับมาเถอะ ผมสามารถอธิบายได้!】【แล้วอีกอย่าง ทำไมคุณถึงขายหุ้นที่อยู่ในมือให้หวังช่างหมดล่ะ? คุณรู้หรือเปล่าว่าแบบนี้เขาจะถือหุ้นมากกว่าผมหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ต่อไปนี้เขาก็จะมีอำนาจในบริษัทมากกว่าผม… ผมกับเขามีเรื่องบาดหมางกัน เรื่องนี้คุณรู้อยู่แก่ใจยิ่งกว่าใครทั้งนั้น!】【ผมไม่ได้ตั้งใจจะซักถามหรือโทษคุณเลยนะ วันนั้นที่ผมจูบซินซิน มันเป็นเพราะอารมร์ชั่ววูบเท่านั้น เราสองคนคบกันมากว่าสิบปี ผมจริงใจและตั้งใจที่จะแต่งงานกับคุณ คุณเองก็เตรียมงานแต่งนี้มานานขนาดนั้น คุณต้องกลับมาทำให้มันสมบูรณ์สิ ใช่ไหม?】ฉันกับเจียงซู่รู้จักกันมาสิบห้าปี คบกันมา
続きを読む
บทที่ 5
แต่เสวี่ยหยางก็พูดเอาตัวรอดเก่งนัก “พี่สาวไม่ต้องลำบากใจหรอกครับ พ่อผมก็มีนิสัยเหมือนเด็กแก่นๆ แบบนี้นั่นแหละ ช่วงเดือนนี้ พี่ก็แค่ถือว่าผมเป็นไกด์และเพื่อนเที่ยวก็พอ”เขาเรียนสายกีฬา เป็นหนุ่มหล่อหุ่นล่ำ สดใสวันๆ เอาแต่เรียกฉันว่า “พี่” ดูๆ ไปก็เหมือนน้องชายข้างบ้าน เข้ากับคนง่ายตอนแรกเสวี่ยหยางตั้งใจจะพาฉันไปเที่ยวต่างประเทศทั้งเดือน แต่จริงๆ แล้วฉันสนใจเที่ยวในประเทศมากกว่าเพราะตอนเด็กๆ ครอบครัวไม่มีปัญญาสนับสนุน พอโตขึ้นก็ทุ่มเทแรงกายให้เจียงซู่กับงานมาตลอด ต่อให้ได้ไปเมืองไหนก็มีแต่ยุ่งกับงาน ไม่มีเวลาไปเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยวจริงๆฉันอยากไปเมืองซีอาน ดูกองทัพทหารดินเผา กินหยางโร่วเพ้าหมัวอยากไปฉงชิ่ง กินหม้อไฟต้นตำหรับ แล้วไปดูถ้ำหงหยายามค่ำคืนและอยากไปเดินเล่นที่ยูนนาน ชมความงามของธรรมชาติของที่นั่น แล้วลองใส่ชุดชนเผ่าถ่ายรูปสวยๆ…เมื่อก่อนเจียงซู่เคยสัญญากับฉันไม่รู้กี่ครั้ง ว่าจะพาฉันตระเวนไปทั่วทั้งจีนแต่สุดท้าย เขากลับเลือกพาเถาซิน เดินทางไกลข้ามหมื่นไมล์ไปดูแสงเหนือ แต่ไม่มีเวลาแม้แต่จะพาฉันไปพระราชวังต้องห้ามสักครั้งเดียวแต่ตอนนี้ ฉันไม่จำเป็นต้องเอ่ยปากถา
続きを読む
บทที่ 6
ไม่เสียแรงที่เป็นถึงนักกีฬา หุ่นของเขานี่ฝึกมาดีจริงๆแต่ฉันกลับรู้สึกปวดหัวขึ้นมา “เสวี่ยหยาง นาย…”ฉันไม่เคยคิดจะมีความรักแบบต่างวัย และยิ่งไม่สนใจผู้ชายที่เด็กกว่าตัวเองตั้งเจ็ดปี“ขอโทษนะครับ พี่สาว ผมลืมเอาผ้าเช็ดตัวมา ทำให้พี่รำคาญหรือเปล่า? อย่าไล่ผมไปเลยได้ไหม? ถ้าพ่อผมรู้ว่าผมทำให้พี่ไม่พอใจ เขาต้องด่าผมตายแน่ๆ”เสวี่ยหยางก้มหน้าลง ทำท่าเศร้าจนน่าสงสารจับใจทำเอาฉันปฏิเสธไม่ลงในทันที ฉันกดขมับที่ปวดตุบๆ แล้วเดินกลับไปที่ห้องนั่งเล่นเพื่อนรักโทรเข้ามา คุยไปคุยมาเรื่องก็วกไปถึงเจียงซู่กับเถาซิน“เธอไม่รู้หรอก หลังจากที่เถาซินได้เป็นผู้ช่วยพิเศษของเจียงซู่ ได้ก่อเรื่องขายหน้าไม่รู้กี่ครั้ง ยัยนั่นเป็นมือที่สาม แต่กลับมองผู้หญิงทุกคนเป็นมือที่สาม ลูกน้องผู้หญิงหลายคนของเจียงซู่ถูกไล่ออกไปแล้ว เวลาที่เจียงซู่คุยงานกับลูกค้าผู้หญิง เธอก็ยังประชดประชันหาว่าเป็นมือที่สาม สุดท้ายทำให้การร่วมงานระหว่างสองบริษัทพังไม่เป็นท่า”“ตอนนี้เจียงซู่ไล่เถาซินออกแล้ว ทั้งคู่แตกหักกันเรียบร้อย”“เจียงซู่ยังคงหาตัวเธออยู่ตลอด ฉันยังคิดว่าหาไม่เจอสักพักคงเลิกเอง แต่เขากลับยิ่งบ้าคลั่งกว่า
続きを読む
บทที่ 7
ฉันเบี่ยงตัวหลบ เอ่ยอย่างรำคาญว่า “ระหว่างเรามันเป็นไปไม่ได้แล้ว”“ความรักที่เรามีมาสิบปี คุณรักผมมากขนาดนั้น จะมาตัดใจก็ตัดใจได้ง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ? คุณก็แค่กำลังงอนผม ไม่เชื่อว่าผมจะตัดขาดกับเถาซินได้จริงๆ ใช่ไหม? ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นเอง!”พูดจบ เจียงซู่ก็วิ่งจากไป ไม่รู้ว่าเขากำลังหนีความจริงที่ว่าฉันไม่รักเขาแล้ว หรือว่าเขายังมั่นใจในตัวเองอย่างนั้นจริงๆเขาเพิ่งจะไปได้ไม่นาน ลูกค้าของฉัน เชสเตอร์ ก็เดินเข้ามารับฉันพร้อมดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่ในอ้อมแขน“หยาง เซอร์ไพรส์! วันนี้ผมมาในนามบริษัทเพื่อคุยเรื่องความร่วมมือกับคุณ ดีใจไหม? ดอกไม้นี้ให้คุณ ขอให้คุณมีความสุขในทุกๆ วันนะ!”เขาเป็นหนุ่มหล่อลูกครึ่ง และเป็นทายาทรุ่นสองของตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในอเมริกาหนึ่งเดือนก่อน หลังจากที่เรารู้จักกันโดยบังเอิญ เขาก็ประกาศว่าฉันคือผู้หญิงในโชคชะตาของเขา แล้วก็เริ่มตามจีบฉันอย่างเปิดเผยฉันรับดอกกุหลาบมา “ขอบคุณ งั้นที่คุณมาคุยเรื่องความร่วมมือ แบบนี้ก็คงหมายความว่าจะให้ราคาพิเศษกว่าเคยใช่ไหม?”“ถ้าคุณยอมเป็นแฟนผมล่ะก็”“ถ้าอย่างนั้นก็ควรส่งของให้ฟรีๆ เลย ไม่ใช่มานั่งคุยเรื่
続きを読む
บทที่ 8
ฉันคว้ากระเป๋าในมือฟาดเข้าที่ท้ายทอยเจียงซู่ ดึงเขาออกมา แล้วก้าวไปยืนบังหน้าเสวี่ยหยาง “พอได้แล้วเจียงซู่ คุณเป็นบ้าอะไร?”ฉันรู้จักเขามาสิบห้าปี เขามักจะเป็นคนสุขุมและสุภาพเสมอ ฉันไม่เคยเห็นเขาเสียสติคลุ้มคลั่งแบบนี้มาก่อนเลยเจียงซู่มองฉันด้วยสายตาเหลือเชื่อพลางตะโกนเสียงแหบพร่า “ทำไมหมอนั่นถึงได้จูบคุณ? คุณกับเขาเป็นอะไรกัน?”“เรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวกับคุณ”“ผมเป็นแฟนคุณนะ!”“ตั้งแต่วันแต่งงานนั่น เราก็ไม่ใช่แล้ว”เจียงซู่เหมือนอยากระเบิดอารมณ์ แต่ก็พยายามกดไว้ “คุณยังโกรธผมเรื่องเถาซินอยู่ใช่ไหม? วันนี้ผมให้คนไปไล่เธอออกจากบ้านแล้ว บัตรเสริมที่ผมให้เธอใช้ ผมก็ยกเลิกหมดแล้ว ต่อไปนี้ผมกับเธอจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก”ดังนั้นตอนเช้าที่เขามาหาฉัน เขายังปล่อยให้เถาซินใช้บัตรเสริมของเขาและอาศัยอยู่ในบ้านของเขาอยู่เขายังพันพัวกับผู้หญิงอีกคน แล้วยังมาบอกว่ารักฉันและให้ฉันกลับไปแต่งงานกับเขาเขาไม่รู้สึกว่าตัวเองน่าขยะแขยงบ้างหรือไง?ฉันขมวดคิ้ว “เราเลิกกันแล้ว คุณจะไปทำอะไรกับผู้หญิงคนไหน ไม่จำเป็นต้องมาอธิบายให้ฉันฟัง”“เลิกอะไร? ผมไม่ยอม! หยางเจียอี ผมก็ขอโทษคุณแล้วนี่…”
続きを読む
บทที่ 9
ฉันมองเขาที่กำลังคลุ้มคลั่งด้วยสีหน้าที่ไร้ความรู้สึก “คุณไม่จำเป็นต้องพูดอะไรกับฉันมากมาย ฉันออกมาจากคุณด้วยเหตุผลเดียวเท่านั้น ฉันไม่รักคุณแล้ว”ฉันเตรียมจะเดินไป แต่กลับถูกเขากระชากเอาไว้แววตาของเจียงซู่แดงก่ำ เต็มไปด้วยทั้งความเศร้าและโกรธ “อย่าทำเหมือนว่าคุณเป็นผู้ถูกกระทำฝ่ายเดียวสิ ความรักสิบปีของเราเดินทางมาถึงวันนี้ได้ คุณคิดว่าตัวเองไม่มีผิดเลยสักนิดหรือ?”จริงๆ แล้วฉันไม่ชอบอธิบายอะไรนักแต่ฉันก็รู้ดี หากไม่พูดให้ชัดเจน ความสัมพันธ์ระหว่างเราจะไม่มีวันปิดฉากลงได้“เจียงซู่ ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยทบทวนตัวเอง”“ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ความรักของเราจืดจางลงเรื่อยๆ ฉันพยายามอย่างหนักเพื่อยื้อมันกลับมา แต่ท่าทีของคุณกลับเย็นชาลงทุกวัน ในวินาทีที่ฉันจับได้ว่าคุณกับเถาซินนอกใจฉันและยังคิดจะหนีงานแต่ง ฉันถึงกับร้องไห้จนแทบขาดใจ”“ฉันเคยคิด หรือว่าจะเป็นอย่างที่พวกนักธุรกิจบนโต๊ะเหล้าเขาพูดกันว่า เราคบกันมานานเกินไปจนหมดความสดใหม่ คุณถึงได้ไปนอกใจ?”“หรือจริงๆ แล้วจะเป็นอย่างที่พนักงานพูดกันลับหลังว่า ฉันมีอำนาจในบริษัทเหนือกว่าคุณ จนทำให้คุณไม่พอใจ?”“หรือว่าเป็นเพราะคุณเคยชอบเถาซ
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status