ถ้าจะย้อนไปคลาสสิกเก่า 'Eyes Without a Face' ใช้หน้ากากขาวเป็นภาพลึกลับและน่าขนลุกอย่างละเอียดอ่อน ส่วน 'V for Vendetta' นำหน้ากากสไตล์ Guy Fawkes มาใช้เป็นเครื่องหมายของการต่อต้าน แม้ว่าจะไม่ใช่ผีนองเลือด แต่ความขาวของหน้ากากช่วยให้มันกลายเป็น 'ไอคอน' ที่เด่นชัดได้ในแบบของตัวเอง
ภาพจาก 'Phantom of the Opera' ก็เป็นอีกรูปแบบหนึ่ง—หน้ากากครึ่งหน้าแบบขาวของแฟนท่อมนั้นไม่ใช่ผีหน้ากากเต็มรูปแบบ แต่การปกปิดแค่ครึ่งหน้าทำให้เกิดความน่าสงสารและน่าขนลุกควบคู่กัน ส่วน 'The Black Phone' ใช้หน้ากากหลากชนิดเป็นเครื่องมือเพิ่มความสยองและความไม่แน่นอนของตัวร้าย ซึ่งฉันว่าทุกครั้งที่ผู้กำกับเลือกหน้ากาก มันจะบอกเล่าบางอย่างเกี่ยวกับตัวละครนั้นได้ชัดเจนกว่าคำพูด