ปาริชาต ตัวละครหลักมีชื่อว่าอะไรบ้าง

ซีรีส์ปาริชาตนั้นน่าหลงใหลมากเลยนะ ตอนแรกที่ได้อ่านเล่มแรกก็รู้สึกว่ามันมีกลิ่นอายของแฟนตาซีผสมความรักแบบคลาสสิกเข้าไว้ด้วยกันอย่างลงตัว จากการที่ติดตามมานานพอสมควร รู้สึกว่าตอนนี้ออกมาแล้วประมาณ 12 เล่มจบ แต่ละเล่มมีความหนาไม่เท่ากัน บางเล่มอาจจะเรียกว่าสุดยอดในแง่ของการพัฒนาตัวละครเลยก็ว่าได้ สิ่งที่ชอบมากคือการที่ผู้เขียนค่อยๆ เผยความลับของโลกในเรื่องออกมาเรื่อยๆ ไม่ยัดเยียดให้รู้ทั้งหมดในเล่มเดียว มันทำให้อยากตามอ่านต่อตลอด แถมตอนจบก็ยังมีทิ้งทวนให้คิดตามอีกต่างหาก คิดว่าถ้าใครชอบแนวแฟนตาซีโรแมนติกที่มีการเมืองของอาณาจักรแทรกอยู่บ้าง นี่เป็นอีกซีรีส์ที่ควรลอง

ความจริงแล้ว 'ปาริชาต' เป็นนวนิยายไทยที่หลายคนจับตามองว่าจะถูกดัดแปลงเป็นอนิเมะหรือเปล่า ตอนนี้ยังไม่มีข่าวทางการเกี่ยวกับการดัดแปลง แต่ถ้ามองจากเนื้อเรื่องที่เต็มไปด้วยจินตนาการและโลกสมมติ มันเหมาะมากที่จะเป็นอนิเมะสไตล์แฟนตาซี นึกภาพดูสิ ถ้า 'ปาริชาต' ถูกทำเป็นอนิเมะ คงจะสวยงามไม่แพ้ 'The Twelve Kingdoms' หรือ 'Mushishi' ที่ดึงเอาความลึกลับของโลกเหนือจริงออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ส่วนตัวแล้วเชื่อว่าถ้ามีสตูดิโออย่าง UFO Table หรือ Bones มาทำ คงจะยอดเยี่ยมมาก

เคยสังเกตไหมว่าเพลงจากอนิเมะเรื่อง 'ปาริชาต' นั้นสร้างอารมณ์ได้อย่างเหลือเชื่อ! เพลงเปิดอย่าง 'Hikari no Yukue' โดย 藍井エイル เป็นเพลงที่ฟังแล้วรู้สึกเหมือนถูกพาเข้าไปในโลกของเรื่องทันที ส่วนเพลงปิด 'Starting Again' จาก やなぎなぎ ก็ให้ความรู้สึกหวานซึ้งเหมาะกับการจบตอน นอกจากนี้ยังมีเพลงประกอบฉากสำคัญอย่าง 'Requiem of the Golden Witch' ที่ใช้ในตอน climax ทำให้รู้สึกขนลุกทุกครั้งที่ได้ยิน ดนตรีใน 'ปาริชาต' ไม่ใช่แค่ประกอบเรื่อง แต่เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยเล่าเรื่องราวได้อย่างสมบูรณ์แบบเลยล่ะ

เคยอ่านนิยายไทยหลายเรื่องที่จบแบบเปิดให้ตีความ แต่ 'ปาริชาต' จบแบบที่รู้สึกว่าทุกอย่างลงตัวพอดี ตัวเอกที่เคยดิ้นรนกับชีวิตสุดท้ายก็พบความสงบในแบบของตัวเอง ไม่ได้มีฉากจบหวานเลี่ยน แต่เป็นความสุขเล็กๆ ที่สั่งสมมาจากบทเรียนทั้งหมดที่ผ่านมา ผมชอบที่ผู้เขียนไม่ยัดเยียดคำตอบสำเร็จรูป แต่ปล่อยให้ตัวละครเติบโตและเลือกทางเดินเอง เหมือนได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งกระซิบว่า 'ชีวิตไม่ต้องเพอร์เฟคก็มีความหมายได้นะ'

ตัดสินใจเลือกหนังสือของปาริชาตสำหรับมือใหม่อาจจะท้าทายนิดหน่อย เพราะแต่ละเล่มให้อารมณ์ต่างกัน 'นิทานดาว' เป็นเล่มที่แนะนำบ่อยๆ สำหรับคนเพิ่งเริ่ม เพราะภาษาเรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง ดำดิ่งไปกับความฝันและความจริงที่ผสานกันอย่างแนบเนียน ตัวละครแต่ละตัวมีชีวิตจิตใจชัดเจน ทำให้คนอ่านรู้สึกเหมือนได้เดินทางไปกับพวกเขา ส่วน 'ลมหายใจที่ไม่มีเสียง' ก็เป็นอีกตัวเลือกน่าสนใจสำหรับคนที่ชอบเรื่องราวเบาๆ แต่แฝงปรัชญาชีวิต เรื่องนี้สอนให้เรารู้จักฟังเสียงภายในตัวเองผ่านบทสนทนาธรรมดาที่ไม่ธรรมดา ภาพเขียนคำของปาริชาตในเล่มนี้ชัดเจนเป็นพิเศษ เหมาะกับคนที่อยากเริ่มอ่านด้วยเรื่องไม่ยาวเกินไปแต่ได้ครบทั้งอารมณ์และแง่คิด