ผู้ประเมินใช้เกณฑ์อะไรในการตั้งหลวงพ่อคูณ 2519 ราคา

(แม่ทัพหนุ่มยุคโบราณ x เศรษฐีนีคนงาม โบราณเชื่อมโยงกับปัจจุบัน + กักตุนเสบียง + โครงสร้างพื้นฐาน + ยุคข้าวยากหมากแพง) เย่มู่มู่พบว่าแจกันที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษมีอิทธิฤทธิ์สามารถพาทะลุไปยุคโบราณเมื่อสองพันปีก่อนได้อย่างน่าอัศจรรย์ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงได้รู้จักกับแม่ทัพหนุ่มยุคโบราณคนหนึ่ง แม่ทัพเฝ้าพิทักษ์เมืองสำคัญบริเวณชายแดน ตกอยู่ในวงล้อมของทัพใหญ่สามแสนนายของเผ่าหมาน เกิดภัยแล้งรุนแรง แม่น้ำแห้งเหือด ราษฎรสองแสนหิวตายเหลือเพียงแปดหมื่นคน ด้วยความอับจนปัญญา แม่ทัพอธิษฐานขอน้ำและอาหารจากเทพยดา หวังให้ราษฎรมีชีวิตรอดต่อไป เย่มู่มู่โบกมือ ได้เลย! เธอกักตุนเสบียงปริมาณมหาศาล นำมาช่วยเหลือทหารกับราษฎรทั้งหลาย ซาลาเปา หมั่นโถวนึ่ง หมั่วโถวเกลียว ขนมปังไส้เนื้อ...ทุกวันไม่ซ้ำกัน ทำให้คนโบราณทึ่งในอาหารเลิศรสจากยุคปัจจุบันเล็กน้อย ส่งตำราพิชัยสงคราม กักตุนเสบียง เกณฑ์ทหาร สร้างโรงงานคลังสรรพาวุธ...ทำให้คนโบราณต้องตะลึงในการทหารยุคใหม่ เมื่อเธอถูกคนหลอกลวง กิจการครอบครัวที่ได้รับสืบทอดมาถึงคราวล้มละลาย แม่ทัพก็ส่งเงินทอง ตำรา ภาพวาด พู่กัน โบราณวัตถุและเครื่องเคลือบมาให้เป็นการตอบแทนบุญคุณ... เธออาศัยวัตถุโบราณเหล่านี้ฟื้นฟูกิจการครอบครัวจนกลายเป็นเศรษฐีนี ก้าวสู่จุดสูงสุดในชีวิต! ขณะที่แม่ทัพอาศัยอาวุธยุทโธปกรณ์สมัยใหม่ที่เย่มู่มู่นำมาสนับสนุน กำราบหมานอี๋ ฟื้นฟูแผ่นดิน คืนความสงบให้หกแคว้น รวมใต้หล้าเป็นหนึ่งเดียว! ตกลงกันไว้ว่าจะสร้างวัดให้เธอแล้วให้ลูกหลานกราบไหว้บูชาสืบไป แม่ทัพหนุ่มกลับส่งหนังสือสมรสมาให้ ภูผามหานทีเป็นพยาน ถึงวันใต้หล้าสงบสุข เฝ้ารอการพบกันกับท่านอีกครา หนังสือสมรสทับอยู่บนชุดเจ้าสาว หน็อยแน่ นายแม่ทัพตัวดี เจตนาที่แท้จริงของนายคือแบบนี้เองสินะ!

สามภพไม่เคยมีพญาหงส์ปรากฏขึ้นมานับพันนับหมื่นปีแล้ว ปีที่พี่หญิงถือกำเนิด ปักษานับร้อยน้อมคารวะพญาหงส์ เมฆมงคลหลากสีสันแผ่กระจายเต็มผืนฟ้า ส่วนปีที่ข้าถือกำเนิด มวลบุปผาทั่วสามภพร่วงโรยสิ้น แม้แต่หญ้าสักต้นก็ไม่อาจงอกเงย ทั้งสามี บิดามารดาผู้ให้กำเนิด และสรรพชีวิตในสามภพต่างกล่าวว่าพี่หญิงคือพญาหงส์ที่จะนิพพานกลับชาติมาเกิด แล้วมองข้าเป็นตัวอัปมงคล รุมกลั่นแกล้งหยามเกียรติ พรากบุตรในครรภ์ และปลิดชีพมิตรสหายของข้า ท้ายที่สุดพวกเขาคุมตัวข้าขึ้นแท่นประหารเซียน ถลกหนังเลาะกระดูก และตอกตะปูสลายวิญญาณเก้าร้อยเก้าสิบเก้าเล่มเข้าสู่ร่าง

บุพเพฤาชะตา ที่นำพามาพบเจอ หน้าที่เมียบำเรอ เขาให้เธอจำขึ้นใจ ฉากหน้าแสนโสภา ภรรยานิตินัย ฉากหลังนั่งร้องไห้...นางบำเรอตีทะเบียน

ชีวิตรันทด น่าอเนจอนาถไม่มีใครเกิน ใบบัว!!เกิดมาอาภัพไม่พอ... ยังถูกยกให้เป็นบรรณนาการแก้ขัด...เพื่อขัดดอก...ที่ตัวเองไม่เกี่ยวข้อง... ซ้ำร้ายหล่อนยังเจอมหาเศรษฐีสุดหื่น! เขาใช้เธอคุ้มทุกบาททุกสตางค์ ให้พอกับที่ต้องรอ... แต่...บรรณาการครั้งนี้...มันคือทัณฑ์บรรณนาการที่แสนหวาน…ระอุร้อนไปด้วยไฟพิศวาส... รุ่มร้อนไปด้วยไฟปรารถนา...เมื่อบรรณาการครั้งนี้ฉุดหัวใจแข็งกระด้าง...จนอ่อนปวกเปียก... ฟาบรีช ดีคอร์เนอร์ เจ้าของคาสิโนสุดร่ำรวย ยอมแพ้โชคชะตา...เขาหวังครอบครองบรรณนาการที่ได้รับมาตลอดชั่วชีวิต...กักหล่อนไว้ในอ้อมกอด ร้อยรัดด้วยไฟรัก...ตราบนิจนิรันดร์

ศพของ "กะรัต" ถูกปิดคดีว่า "เป็นการฆ่าตัวตาย" แต่เงาในความฝันของ รตีกาล กลับร่ำร้องขอความจริง สร้อยจี้รูปหัวใจดอกไฮเดรนเยีย ชายสองคนที่รักเธอไม่เหมือนกันและหญิงสาวผู้แสร้งเป็นเหยื่อ "ฆาตกรตัวจริง" คือใครกันแน่? หรือเธอมีชีวิตใหม่...แต่ต้องแลกด้วยชีวิตที่ถูกตามฆ่า? รักครั้งนี้คือความจริง หรือแค่บทซ้ำของอดีตที่ฆ่ากันซ้ำๆ? ความรัก ความลับ และเงาที่ไม่ยอมจากไป "เงากะรัต" เมื่อความตายไม่ใช่จุดจบ แต่คือ จุดเริ่มต้นของความรัก...ที่อาจต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวด

สตรีเปรียบเสมือนหยก หากอยู่ในมือบุรุษที่รักใคร่นางจากใจจริง ย่อมงดงามมีคุณค่าอย่างประเมินราคาไม่ได้ แต่หากต้องตกไปอยู่ในมือบุรุษที่ไร้ใจ คุณค่าย่อมลดต่ำลงไม่ต่างกับเครื่องประดับราคาถูกที่รอวันถูกโยนทิ้งอย่างไม่ไยดี