ผ่านฟ้าบุ๊คมีภาคต่อหรือแฟนฟิคชั่นไหม

เรื่อง 'คุณชายรัชชานนท์' มาจากนิยายของนักเขียนนามปากกา 'อังสนา' ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงานคลาสสิกที่หลายคนติดใจ แม้จะจบไปแล้วแต่โลกของเรื่องนี้ยังคงถูกต่อยอดผ่านแฟนฟิคชั่นมากมายในเว็บไซต์ชุมชนอย่าง Dek-D หรือ Pantip เคยเจอแฟนฟิคที่เล่าเรื่องราวของตัวละครรองในนิยายต้นฉบับ บางเรื่องก็เขียนถึงชีวิตหลังจากจบของรัชชานนท์กับน้องหญิง บรรยากาศยังคงความเป็นยุคโบราณไว้ได้ดี อ่านแล้วให้ความรู้สึกเหมือนได้กลับไปเยือนโลกเดิมๆ ที่คุ้นเคย มีแฟนฟิคบางเรื่องที่สร้างพล็อตใหม่น่าสนใจ เช่น การเดินทางข้ามเวลามาสู่ยุคปัจจุบัน

การจบของ 'ผ่านฟ้าบุ๊ค' เป็นตอนที่ทำให้ต้องย้อนกลับมามองความสัมพันธ์ของตัวละครหลักอีกครั้ง ตัวเอกตัดสินใจเดินทางต่อไปโดยทิ้งความทรงจำเก่าๆไว้เบื้องหลัง แต่ก็ไม่ใช่การจบแบบทุกอย่างสมบูรณ์แบบ อารมณ์ที่เหลืออยู่คือความขมขื่นบางอย่างที่ยังคงติดอยู่ในใจ ฉากสุดท้ายที่มีการเผากองจดหมายเก่าเป็นสัญลักษณ์ของความปิดฉากที่ทั้งสวยและเศร้า สิ่งที่ประทับใจคือการที่เรื่องไม่พยายามยัดเยียดความสุขปลอมๆให้ผู้อ่าน แต่ปล่อยให้เราตีความเองว่าการเดินทางของตัวละครมีความหมายแค่ไหน บางคนอาจมองว่านี่คือการเริ่มต้นใหม่ ในขณะที่บางคนอาจเห็นเป็นแค่บทเรียนชีวิตชุดหนึ่งที่ต้องเรียนรู้ไป

ขอบอกว่าตอนแรกที่ได้อ่าน 'ผ่านฟ้าบุ๊ค' ในรูปแบบนวนิยายออนไลน์ ผมก็เฝ้ารอว่าจะมีฉบับมังงะเหมือนกันนะ แต่เท่าที่ติดตามมาหลายปี ยังไม่มีข่าวการดัดแปลงเป็นมังงะเลย อย่างไรก็ตาม แฟนๆ หลายคนรวมทั้งผมก็ยังหวังว่าในอนาคตอาจจะมีนักวาดมือดีมารับหน้าที่แปลงเรื่องนี้ให้เป็นภาพ การที่ตัวละครหลักอย่าง 'ผ่านฟ้า' มีบุคลิกที่ชัดเจนและฉากแอ็คชั่นที่เข้มข้น น่าจะเหมาะกับการเล่าเรื่องด้วยภาพมากๆ เคยคุยกับเพื่อนในวงการว่า 'ผ่านฟ้าบุ๊ค' มีศักยภาพพอจะแข่งกับมังงะยอดนิยมอย่าง 'Solo Leveling' ได้เลยถ้ามีโอกาสถูกดัดแปลง

มีหลายเหตุผลที่ทำให้นวนิยายวายที่จบแล้วมักจะมีภาคต่อหรือแฟนฟิคชั่นที่น่าอ่านตามมาเสมอ เพราะโลกและเคมีของตัวละครถูกสร้างไว้แข็งแรงพอจนแฟนๆ อยากเห็นว่าชีวิตหลังตอนจบจะเป็นอย่างไร ผู้แต่งบางคนเลือกเขียนเอพิโซดเสริมเป็นตอนสั้น ๆ เพื่อเติมช่องว่าง ส่วนอีกกรณีคือมีงานสปินออฟที่ย้ายโฟกัสไปยังตัวรองหรือเล่าในมุมมองใหม่ ซึ่งมักจะให้รายละเอียดและความลึกที่เล่มหลักไม่มีพื้นที่พอจะลงไป บ่อยครั้งที่ผลงานต่อเหล่านี้ให้มุมมองที่อบอุ่นหรือท้าทายความสัมพันธ์เดิม ทำให้เรื่องเดิมได้รับชีวิตใหม่โดยไม่ทำลายแก่นของเรื่องต้นฉบับ แหล่งที่จะพบภาคต่อหรือแฟนฟิคมีความหลากหลาย ตั้งแต่การประกาศของสำนักพิมพ์ ช่องทางของผู้แต่งเอง ไปจนถึงชุมชนแฟนฟิคทั้งไทยและต่างประเทศ แพลตฟอร์มที่คนไทยคุ้นเคยได้แก่ Wattpad, Fictionlog, Dek-D และเว็บนอกอย่าง 'Archive of Our Own' หรือพื้นที่บนโซเชียลมีเดียที่แฟนคลับรวมตัวกัน ผลงานบางชิ้นเป็นแค่ฟิคสั้น ๆ เพื่อเล่นสนุกกับสถานการณ์ AU แต่บางเรื่องเขียนยาวและมีโครงเรื่องชัดเจนจนอ่านเป็นซีรีส์ต่อเนื่องได้เลย การสังเกตแท็กและคอมเมนต์จะช่วยบอกความเข้มข้นของแนว เช่น tag ว่า 'epilogue' 'spin-off' 'MC POV' หรือแนว AU ว่าเป็นแบบฟีลกู๊ด โรแมนติก หรือดราม่า ซึ่งจะช่วยให้เลือกอ่านตรงกับอารมณ์ที่อยากได้ เกณฑ์การตัดสินใจว่าจะอ่านภาคต่อหรือแฟนฟิคเรื่องไหนมักขึ้นกับการรักษาคาแรกเตอร์และการเคารพคอนเซ็ปท์เดิม ผลงานที่น่าอ่านโดยส่วนตัวมักเป็นงานที่เข้าใจเคมีของตัวละคร รู้จังหวะในการเปลี่ยนความสัมพันธ์ และกล้าที่จะสำรวจมุมใหม่โดยไม่ทำให้ตัวละครดูหลุดไปจากสิ่งที่เคยถูกวางไว้ ในทางกลับกันก็มีแฟนฟิคที่ตีความใหม่หมดจนกลายเป็นงานอีกประเภทหนึ่งซึ่งก็มีเสน่ห์สำหรับคนที่อยากเห็นความเป็นไปได้อื่น ๆ การอ่านหลาย ๆ แบบช่วยให้เข้าใจว่าเราชอบการตีความแบบใดมากที่สุด การตั้งความคาดหวังเรื่องคุณภาพและทิศทางเป็นสิ่งจำเป็น เพราะไม่ใช่ทุกภาคต่อจะถูกใจทุกคน แต่เมื่อเจอผลงานที่จับอารมณ์ได้ถูกต้องแล้ว มักให้ความรู้สึกเติมเต็มอย่างคาดไม่ถึง การทดลองอ่านเรื่องสั้น ๆ จากผู้แต่งใหม่หรือแฟนฟิคที่มีคนคอมเมนต์ดีสามารถเปิดประตูให้เจอผลงานที่ชอบได้อย่างไม่น่าเชื่อ สุดท้ายแล้วการได้อ่านภาคต่อที่ทำให้ตัวละครเติบโตและมีความสุขหลังจบ ทำให้หัวใจอุ่นขึ้นและยังคงติดตามผลงานของผู้แต่งนั้นต่อไปด้วยความคาดหวังน่ารัก ๆ

แฟนฟิคชันของ 'กัลลิเวอร์ผจญภัย' มีให้เห็นตามชุมชนนักเขียนออนไลน์พอสมควรเลยนะ โดยเฉพาะเว็บไซต์อย่าง Archive of Our Own หรือ FanFiction.net ที่มีคนเอาแนวคิดการเดินทางไปยังดินแดนประหลาดๆ มาต่อยอด บางเรื่องก็เขียนให้กัลลิเวอร์ไปเจอโลกสมัยใหม่ บางเรื่องก็สร้างดินแดนใหม่เพิ่มเติมจากของเดิม ความน่าสนใจของแฟนฟิคชันเหล่านี้คือการตีความใหม่ๆ เกี่ยวกับสังคมและการเมืองที่แฝงอยู่ในงานต้นฉบับ อย่างเช่นมีคนเขียนเรื่องที่ลิลลิพุตกับบเลฟัสกูไม่เพียงแต่เป็นชาติเล็กใหญ่ แต่ยังมีปัญหาสิ่งแวดล้อมหรือความขัดแย้งทางเทคโนโลยีร่วมด้วย ทำให้เนื้อหาดูทันสมัยขึ้น

หลายคนอาจมองว่า 'ผ่านฟ้าบุ๊ค' เป็นแค่นิยายกำลังภายในอีกเล่ม แต่ความจริงแล้วมันมีชั้นเชิงมากกว่านั้น สิ่งที่ทำให้พิเศษคือการผสมผสานวัฒนธรรมไทยเข้าไปอย่างแนบเนียน แทนที่จะยึดติดกับฉากหลังแบบจีนโบราณ ตัวละครหลักอย่าง 'ผ่านฟ้า' มีบุคลิกที่โดดเด่นด้วยความอ่อนโยนแต่แกร่งกล้า แบบที่หาไม่ได้ในฮีโร่ทั่วไป อีกทั้งการต่อสู้ไม่ได้เน้นแฟนตาซีเว่อร์ แต่ใช้ทักษะจริงที่อ้างอิงศิลปะการต่อสู้ไทยอย่างครบสูตร ที่สำคัญคือพล็อตเรื่องไม่เดินตามสูตรสำเร็จแบบ 'revenge story' แต่ให้ความสำคัญกับการเติบโตภายในของตัวละคร

ความลุ่มลึกของ 'ผ่านฟ้าบุ๊ค' อยู่ที่การผสมผสานระหว่างแนวจินตนิยมและประวัติศาสตร์ไทยอย่างแนบเนียน ตัวเรื่องเริ่มต้นด้วยฉากการเดินทางข้ามเวลาของตัวเอกที่ทำให้เราติดตามอย่างจดจ่อ ทุกบทถูกเขียนราวกับว่าผู้เขียนจับชีพจรของยุคสมัยจริงๆ เสน่ห์อีกอย่างคือรายละเอียดของวิถีชีวิตไทยในอดีต ตั้งแต่การแต่งกายไปจนถึงสำนวนพูดที่ถ่ายทอดออกมาได้อย่างมีชีวิตชีวา ทำให้แม้แต่คนรุ่นใหม่ก็สัมผัสได้ถึงความงดงามของวัฒนธรรมไทยแบบดั้งเดิม สิ่งที่ประทับใจที่สุดคือวิธีที่เรื่องราวสานต่อระหว่างอดีตกับปัจจุบันโดยไม่รู้สึกขัดเขิน

ชื่อเรื่องนี้ค่อนข้างเป็นหัวข้อที่แฟนๆ เล็กๆ ในวงการนิยายแปลไทยพูดถึงอยู่บ้าง และผมมักจะเจอคนถามคำถามคล้ายกันบ่อยๆ จากที่ติดตามวงการอยู่ ผมยังไม่เห็นสัญญาณว่ามีมังงะภาค 2 แบบเป็นแผงหรือฉบับทางการในภาษาไทยที่กระจายวงกว้าง เหตุผลมักเป็นเพราะต้นฉบับอาจยังไม่มีการดัดแปลงเป็นมังงะอย่างเป็นทางการ หรือสำนักพิมพ์ไทยยังไม่ได้ซื้อลิขสิทธิ์มาแปลกันอย่างเป็นทางการ ฝั่งแฟนแปลมักจะมีคนแปลฉบับย่อหรือสรุปเนื้อหาเป็นไทยในบล็อกส่วนตัวหรือกระทู้เฉพาะกลุ่ม และมีแฟนฟิคที่เขียนต่อจากเรื่องหลักอยู่บ้าง แต่คุณภาพกับการอัพเดตจะไม่สม่ำเสมอ ผมเองชอบอ่านแฟนฟิคเพื่อต่ออารมณ์ แต่ก็ระมัดระวังเรื่องลิขสิทธิ์และพยายามสนับสนุนงานที่ออกแบบทางการเมื่อมีให้เห็นจากผู้แปลหรือสำนักพิมพ์ที่เชื่อถือได้

แฟนฟิคชั่นของ 'เพชรพระอุมาภาค 1' นั้นมีให้เห็นตามชุมชนนักเขียนออนไลน์พอสมควร แม้ไม่มากเท่างานฮิตอย่าง 'Harry Potter' แต่ก็มีกลุ่มคนที่หลงใหลในกลิ่นอายผจญภัยและลึกลับของเรื่องนี้ เคยเจอเรื่องสั้นที่ต่อยอดจากฉากค้นหาสมบัติในป่า ใส่ตัวละคร OC เข้าไปร่วมเดินทางกับคณะสำรวจ บางเรื่องก็เล่นกับความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลักในมุมที่原作者อาจไม่ได้ลงลึก ภาษาที่ใช้มักคล้ายต้นฉบับเพื่อคงอารมณ์ดิบๆ ของวรรณกรรมไทยยุคแรกเริ่ม