ผู้เล่นหรือผู้อ่านจะติดใจตัวละครรองหลายคน: พนักงานร้านกาแฟที่เก็บเรื่องราวของลูกค้าไว้เป็นสมุดบันทึกเล็ก ๆ หรือเด็กหญิงที่หลงทางในฮัปแต่มีเสียงหัวเราะที่เปลี่ยนบรรยากาศทั้งฉาก การเล่าเรื่องมีทั้งฉากแอ็กชันจังหวะเร็ว ฉากบทสนทนาเข้มข้น และช่วงที่ปล่อยให้ความเงียบทำหน้าที่ของมัน ทำให้เรื่องไม่รู้สึกยัดเยียดและค่อย ๆ เปิดเผยปริศนาอย่างมีชั้นเชิง คล้ายความสมดุลของงานเล่าเรื่องเจ้าของรางวัลอย่าง 'Nausicaä of the Valley of the Wind' ในแง่ของการสร้างโลกที่มีทั้งความงามและความอันตราย
โทนของงานมีความหม่นปนอบอุ่น เหมาะกับคนที่ชอบเรื่องมีชั้นเชิงและตัวละครที่โตขึ้นระหว่างทาง ทุกตัวละครรองมีเรื่องเล็ก ๆ ที่เติมเต็มโลก ทำให้รู้สึกเหมือนเดินผ่านเมืองที่มีชีวิต ในบรรดาซีรีส์แนวหลังหายนะและการกู้คืนความทรงจำ 'พอนฮัป' ให้ความอบอุ่นในแบบที่ใกล้เคียงกับความสัมพันธ์แบบใน 'The Last of Us' แต่ยังคงเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่เป็นเรื่องของเมืองและความทรงจำมากกว่า