ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล มีคำคมใดที่คนนิยมอ้างถึง?

ฉันคือที่ปรึกษามือหนึ่งของตระกูลฟัลโคน เป็นมันสมองของพวกเขา และวันนี้... ฉันกำลังจะเดินจากไป ฉันส่งมอบบัญชีธุรกิจถูกกฎหมายทั้งหมดที่ฉันดูแลอยู่ เพื่อตัดขาดความสัมพันธ์เสี้ยวสุดท้าย ผู้ที่อยู่ภายใต้การปกครองของฉันไม่เข้าใจเลยสักนิด "คุณคืออนาคตของตระกูลนี้นะ ออเรเลีย คุณจะทิ้งมันไปดื้อ ๆ แบบนี้ไม่ได้" ฉันส่ายหน้าพร้อมกับรอยยิ้มอันขื่นขม พวกเขาไม่รู้หรอกว่า ฉันแต่งงานอย่างลับ ๆ กับมาเฟีย 'วิตตอริโอ ฟัลโคน' มานานถึงสามปีแล้ว ฉันเคยคิดว่ารูปร่างหน้าตา สติปัญญา และทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันมอบให้เขา มากเพียงพอจะเอาชนะใจและได้รับความรักทั้งหมดจากเขา แต่เหตุการณ์ลอบสังหารที่ท่าเรือเมื่อสามเดือนก่อน ทำให้ฉันตาสว่าง ฉันโดนยิง อาการสาหัส ฉันต้องให้ศัลยแพทย์ประจำตระกูลเป็นคนรักษา ซึ่งนั่นต้องได้รับคำสั่งโดยตรงจากวิตตอริโอ ฉันโทรหาเขาเป็นสิบ ๆ สาย แต่เมื่อเขารับสายในที่สุด สิ่งที่ฉันได้ยินกลับเป็นเสียงอันแผ่วเบาจากฝั่งของเขา "วิตตอริโอคะ เรายังไม่ได้ตัดเค้กวันเกิดของฉันเลย จับมือฉันแล้วมาตัดเค้กด้วยกันนะคะ?" เสียงนั้น... คือเพื่อนสนิทของฉัน ผู้หญิงที่วิตตอริโอเคยตกหลุมรัก... คาริน่า ในเซฟเฮาส์ ฉันที่อ่อนแรงจากการเสียเลือด ต้องงัดเอาหัวกระสุนออกด้วยตัวเอง และให้ลูกน้องคนหนึ่งรีบพาฉันไปที่คลินิกของตระกูล ทว่าก่อนที่พวกเขาจะเข็นฉันเข้าห้องผ่าตัด วิตตอริโอก็พังประตูเข้ามา—พร้อมกับอุ้มคาริน่าไว้ในอ้อมแขน เธอข้อเท้าแพลง ต้องการหมอเดี๋ยวนี้ ศัลยแพทย์ของฉันถูกลากตัวออกไป เพราะยาปฏิชีวนะมาถึงช้าเกินไป บาดแผลจึงเริ่มติดเชื้อ ฉันต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดอยู่นานนับสัปดาห์ เมื่อฉันฟื้นขึ้นมา ฉันจ้องมองไปยังโทรศัพท์ ไม่มีข้อความส่งมาเลยแม้แต่ข้อความเดียว ในที่สุดน้ำตาฉันก็ไหลรินออกมา ฉันเข้าใจแล้ว... ฉันก็แค่ผู้หญิงที่เขาถูกบังคับให้แต่งงานด้วย หลังจากที่เขาโดนวางยาและหลับนอนกับฉัน เพียงเพื่อระงับเรื่องอื้อฉาว สิ่งเดียวที่เขาสนใจ คือผลประโยชน์ที่เขาได้จากฉันและชื่อเสียงของเขาเอง แล้วฉันล่ะ? เจ้าหญิงที่ยอมปกปิดตัวตนจากตระกูลรอสซี คนที่ยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อมาสร้างอาณาจักรให้เขา... โดยที่ไม่ได้รับอะไรตอบแทนกลับมาเลย ดังนั้น ฉันจึงเตรียมของขวัญสั่งลาเอาไว้สี่ชิ้น เพื่อเฉลิมฉลองให้กับการพังพินาศของเราทั้งคู่ และหลังจากนี้ เขาจะไม่มีวันได้เห็นหน้าฉันอีก

"ไอ้ฟาบริซ ไอ้ปากหมา ผู้ชายปากกรรไกรแบบนี้ใครเขาจะเอามาทำพืชทำพันธุ์ห๊ะ" "แล้วเธอล่ะ ปากแจ๋วขนาดนี้ใครเขาจะเอาทำเมีย ใครได้ไปซวยตายห่า อยู่ขึ้นคานไปเถอะจะได้ไม่เป็นภาระให้ผัวกับพ่อผัวแม่ผัวในอนาคต"

คุณหนูไนล์ วิลสัน คือตัวแสบ เธอคือทายาทพันล้านของนิกซ์ วิลสันแต่สำหรับสิงหา เขาไม่สน ใจว่าเธอเป็นใครเธอมันยัยตัวร้ายชัดๆ ถ้าร้ายมา ผมฟาด...นะครับ

ใครๆ ก็บอกว่า น้ำใส น่ะเลขาบื้อประจำออฟฟิศ โดนท่านประธานมาดนิ่งอย่าง ภาคิน ตวาดทีไรก็ตัวสั่นน้ำตาคลอ น่าสงสารจนคนทั้งบริษัทอยากจะโอ๋ แต่ความจริงคือ... น้องมันจิ้งจอกเรียกพี่ วางแผนแกล้งโง่มาตั้งแต่สมัยมหาลัย เพราะรู้ว่าคนหน้านิ่งขี้หึงแบบภาคิน แพ้ทางคนซื่อที่ไม่มีพิษมีภัย “น้ำใส! กูบอกกี่รอบแล้วว่าอย่าไปยิ้มให้ไอ้หน้าไหน!” ภาคินหึงจนหน้ามืด รังสีอำมหิตแผ่กระจายไปทั้งตึก แต่หารู้ไม่ว่ายิ่งดุแรงเท่าไหร่ น้ำใสยิ่งแอบขำกริ๊ก เพราะแผนเหยื่อล่อเสือ มันได้ผลเกินคาด ยิ่งภาคินหึงแรงเท่าไหร่ บทลงโทษบนเตียงก็ยิ่ง จัดหนัก ให้สมใจอยากน้ำใสเท่านั้น แต่ระวังไว้เถอะยัยน้อง... เสือระดับภาคินจะดูไม่ออกจริงๆ เหรอว่าเมียตัวเองแสบแค่ไหน ที่ยอมเล่นตามน้ำน่ะ ก็เพราะอยากมีข้ออ้างจับจิ้งจอกมาขย้ำให้จมเขี้ยวทุกคืนต่างหาก “มึงคิดว่าเนียนเหรอน้ำใส คืนนี้เตรียมตัวหลังเดาะได้เลย... กูจะ กระทุ้ง ให้ลืมชื่อทุกคนไปเลย”

ดาราสาวดาวรุ่งจนพุ่งออกนอกมิติของตัวเอง ทะลุเข้ามาในยุคจีนโบราณ มันคงไม่วุ่นวายนักหากนางไม่ตกลงมาจากฟ้า ตรงหน้าฮ่องเต้หน้าหล่อ (ลวงไปเป็นผัว) และเขาคิดจะประหารนาง กรี๊ดดด!!! คนหล่อใจร้ายประหารเมียได้ลงคอ พระเอก ตัวร้าย ตัวประกอบ เธอฟาดมาแล้วจนหมด อีแค่ฮ่องเต้รูปหล่อคนนี้ทำไมจะจับมาทำผัวไม่ได้! น้ำฮ่องเต้ไม่หมดตัว อย่ามาเรียกว่า น้ำขิง!!! “เจ้าเป็นใคร” ฮ่องเต้หน้าหล่อตาคมถามน้ำขิง “ข้าคือองค์หญิงจากต่างเมือง” คำโกหกนี้แหละที่พาให้ชีวิตนางต้องวุ่นวายจนถึงขีดสุด “เอานางไปประหาร!!” ห๊ะ อุตส่าห์โกหกว่าเป็นองค์หญิงหวังรอดแต่กลับจะประหารกันได้ “กรี๊ดดดด ข้าองค์หญิงน้ำขิงแห่งแคว้นพัทยาใครกล้าทำร้ายละก็คนทั้งแคว้นจะเกิดกลียุคแน่” ❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥❤️🔥 “ฝ่าบาทอยู่เฉยๆ เถอะเพคะ เดี๋ยวน้ำขิงทำเอง” “ออกไปข้าไม่อยากเป็นผัวเจ้า” ปฏิเสธทั้งที่มองนมขนาดคัพดีของนางตาแทบถลน “ฝ่าบาทโป้ปดไม่ได้นะเพคะ” มือน้อยลูบท่านลำแข็งขึงด้วยสีหน้า

ทั่วทั้งแคว้นอ้ายคงมีเพียงบุรุษเช่นหัวหน้ากลุ่มต้าหยางเท่านั้นที่ยอมแต่งเข้าบ้านภรรยา เพราะนั่นมันเท่ากับว่าเขายอมอยู่ใต้บารมีของภรรยา และยอมให้ภรรยาเป็นใหญ่ ทว่าบุรุษที่อกหักมาสิบครั้งอย่างเขา ไม่อยากจะอกหักเป็นครั้งที่สิบเอ็ดแล้วนี่นา อีกทั้งคุณหนูใหญ่กู้หลินฟางเองก็ใจตรงกัน เรื่องธรรมเนียมอะไรนั่นก็ช่างมันเถิด เทียนจื่อซานแทบจะถูกเรียกว่าเป็นบุรุษอาภัพในรัก ด้วยเพราะเวลาไปเกี้ยวสตรีบ้านไหน จุดจบก็หนีไม่พ้นการถูกปฏิเสธ จนกระทั่งเขาได้มาเจอกับกู้หลินฟาง ไม่แน่ใจว่าเป็นเมตตาจากท่านเทพบนสวรรค์ หรือเทพมารต้องการให้เขาทำลายสถิติอกหักอีกครั้งกันแน่ แต่เขา... เทียนจื่อซานไม่ขอยอมแพ้ และจะเกี้ยวคุณหนูใหญ่กู้หลินฟางอีกสักครั้ง