ตอนที่ 1 ผัวจะประหารเมียไม่ได้

แนะนำตัวละคร

          น้ำขิง / ฟางเซียน

          ดาราสาวดาวรุ่งบ้านเกิดอยู่เมืองพัทยาตั้งใจกลับมาปาตี้อ่อย ฝ. แต่เครื่องบินดันตก ด้วยบุญทำกรรมถีบส่งให้เธอพุ่งจากฟ้าลงมากลางลานพิธีขึ้นครองราชย์ของฮ่องเต้หน้าหล่อ (ลวงไปเป็นผัว)

          อายุ : 20 ปี

          นิสัย : น่ารัก สดใส เอาแต่ใจ ร้ายตามสถานการณ์

         

          ฮ่องเต้เฟยหลง / จางเฟยหลง

          ครองราชย์วันแรกฟ้าก็ส่งสตรีขาวอวบมาให้แบบไม่ทันตั้งตัวพระองค์ต้องผลักไสแต่ผลักไปผลักมานางลากพระองค์ขึ้นเตียงเฉย

          อายุ : 35 ปี

          นิสัย : ผีเข้าผีออก (กับน้ำขิงคนเดียว)

          น้ำขิงดาราสาวขาวเอ็กซ์หุ่นยั่วตาเสือสิงห์กระทิงแรดรีบเดินเบียดเสียดผู้คนในเครื่องบินไปยังทางออกฉุกเฉินเพื่อสไลด์ลงเนื่องจากเครื่องบินที่นั่งมานั้นขัดข้อง ต้องเร่งอพยพผู้โดยสารลงทางออกฉุกเฉิน แต่ด้วยบาปเธอคงหนาถึงไม่สามารถเบียดผู้คนออกไปได้ ในใจแต่ภาวนาขอพรว่าหากนางต้องตายไปก็อย่าให้ลำบากลำบนเลย ถ้าต้องลงนรกจริง ๆ ก็ขอให้ลงขุมตื้น ๆ อย่าลึกเกินเลย

          เพียงนึกอยู่ไม่นานความรู้สึกเหมือนตกจากที่สูงวูบหนึ่งนั้นทำเอาน้ำขิงใจหวิวหลับตาแน่นรอความตายสถานเดียว

          กรี๊ดดดดดดด

          ตุบ!

          ฮือ ๆ ตายแน่ ๆ น้ำขิง งานปาร์ตี้สายฝอที่รอคอย อดแล้วชั่วชีวิต

          น้ำขิงนิ่งไปนานก่อนจะได้ยินเสียงฮือฮารอบกาย แต่นางไม่ได้คิดลืมตาเพราะยังทำใจรับความตายอันรวดเร็วเช่นนี้ได้

          “ฝ่าบาทเป็นอย่างไรบ้างพ่ะย่ะค่ะ”

          เสียงดัดผู้ชายก็ไม่ใช่ผู้หญิงก็ไม่เชิงทำให้น้ำขิงค่อย ๆ ลืมตาก่อนจะตกใจกับใบหน้าหล่อเหล่าที่ห่างจากเต้านมล้นเสื้อแค่คืบ

          ใครวะเนี่ย!!!!!!!

          ตาคม คิ้วเข้ม จมูกโด่งสันใบหน้าไร้สิวหรือจุดด่างดำปากหยักชมพูระเรื่อน่าจูบ จากการประเมินภาพรวมแล้วถือว่าผ่านเกณฑ์คนหล่อไปหนึ่งช่วงตึก

          อร๊ายยยย เดี๋ยวนี้ยมบาลหน้าหล่อขนาดนี้เลยเหรอไม่เห็นรู้มาก่อนเลย กลัวความตายอยู่ตั้งนาน

          “บังอาจนัก กล้าดีอย่างไรไปนั่งบนบัลลังก์กับฝ่าบาท!”

          เสียงดุชวนขนลุกทำให้น้ำขิงเริ่มสนใจมองรอบข้างก่อนเบิกตากว้างกับทุกอย่างรอบกาย

          “เชี่ย!!!!!!!” ภาพผู้คนสวมใส่ชุดจีนโบราณมองมาทางนางกันให้หน้าสลอน

          น้ำขิงอุทานได้คำเดียวในตอนนี้

          “จะ เจ้าเป็นใคร” คนหน้าหล่อตาคมถามน้ำขิงเสียงแหบพร่าหลังจากเรียกคืนสติ เลิกสนใจสองเต้าอวบล้นตรงหน้าพระองค์ได้

          ฮ่องเต้มองสตรีที่ร่วงจากฟ้าลงมานั่งบนคร่อมบนตักพระองค์ที่เพิ่งนั่งบนบัลลังก์ได้ไม่กี่อึดใจ ซ้ำร้ายชุดที่นางสวมใส่ก็แปลกประหลาด เปิดเนื้อหนังเสียน่าเกลียด

          “ข้า เอ่อ ข้าคือองค์หญิงจากต่างแคว้น”

          คำโกหกนี้แหละที่พาให้ชีวิตนางต้องวุ่นวายจนถึงขีดสุดอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว

          ไม่รู้หรอกว่าตัวเองมาอยู่ที่ไหน แต่จากภาษาจีนที่ได้ยินแล้วคงไม่มีใครรู้หรอกว่าน้ำขิงคนนี้มาจากพัทยา หากว่าหลุดมายุคโบราณแบบนี้การเอาตัวรอดเฉพาะหน้าสำคัญที่สุด

          “เอานางไปประหาร!!” สิ้นเสียงรับสั่งทหารก็เร่งกรูกันเข้ามาหมายจะจับหญิงสาวประหลาด ที่บังอาจนั่งบนบัลลังก์ไม่พอยังนั่งคร่อมฮ่องเต้อย่างไม่รู้จักละอายแก่ใจ

          อร๊ายยยยย ผัวจะประหารเมียไม่ได้!!!!

          ห๊ะ อุตส่าห์โกหกว่าเป็นองค์หญิงหวังรอดแต่กลับจะประหารกันเฉยเลย หน้าใสนมทะลักหุ่นน่าขย้ำยังไม่สนใจเลยเหรอ

          “กรี๊ดดดด! ข้าองค์หญิงน้ำขิงแห่งแคว้นพัทยาใครกล้าทำร้ายละก็คนทั้งแคว้นจะเกิดกลียุคแน่ บ้านเมืองพวกท่านจะล่มสลายกษัตริย์จะมีลูกไม่ได้ไปเก้าชั่วโคตร!”

          น้ำขิงโน้มตัวกอดคอฮ่องเต้ไว้ไม่ปล่อย แม้ใบหน้าพระองค์จะซุกอยู่กับร่องอกนั้นแทบขาดใจก็ตาม ทหารที่เตรียมเข้ามาดึงร่างสตรีบนตักฮ่องเต้ชะงักไม่กล้าเข้าใกล้ เกรงว่านางจะลอบทำร้ายฝ่าบาทที่ดูนิ่งคล้ายกับสติเลื่อนลอย ปล่อยให้องค์หญิงต่างแคว้นผู้นี้กอดรัดอยู่นานสองนานโดยไม่ขยับ

          ขุนนางทุกคนต่างคิดเห็นเป็นสิ่งเดียวกันเลยว่า

          ‘ฝ่าบาทถูกพิษร้ายทำให้ไม่สามารถขยับได้!’