ฟิล์ม Gmm เรื่องใดทำรายได้สูงสุดที่เคยมี?

หนึ่งในผลงานของค่ายที่กวาดรายได้สูงสุดบนบ็อกซ์ออฟฟิศไทยก็คือ 'พี่มาก..พระโขนง' ซึ่งเป็นหนังที่ชาวไทยยังพูดถึงกันมากหลังจากฉายครั้งแรก หนังเรื่องนี้ทำเงินในประเทศทะลุหลักพันล้านบาทและเคยขึ้นแท่นเป็นหนังไทยทำเงินสูงสุดในยุคหนึ่ง ที่ชอบเป็นการส่วนตัวคือการผสมผสานความตลกกับความสยองอย่างลงตัว ทำให้คนทุกเจนฯ กล้าซื้อบัตรเข้าดูด้วยกันได้ และการใช้มุกพื้นบ้านร่วมกับการเล่นมุขของนักแสดงหลักก็สร้างโมเมนต์ที่คนออกจากโรงยังคุยถึง ทั้งฉากที่เล่นกับความเชื่อพื้นบ้านและซีนตลกๆ ที่ทำให้คนหัวเราะจนลืมความน่ากลัวไปชั่วคราว เมื่อมองในแง่ของการตลาดและจังหวะการออกฉาย หนังจับเทรนด์ความบันเทิงในช่วงนั้นได้พอดี ทำให้ไม่เพียงแค่ทำเงินอย่างเดียว แต่ยังฝังตัวในวัฒนธรรมป๊อปไทยไปเลย นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมชื่อเรื่องนี้ยังคงถูกยกขึ้นมาเมื่อพูดถึงความสำเร็จเชิงพาณิชย์ของค่าย

การฉายของ 'G.I. Joe: Retaliation' ในไทยค่อนข้างโดดเด่นจนผมคิดว่านี่แหละคือผลงานของแชนนนิง เททัม ที่ทำรายได้สูงสุดในบ้านเรา เมื่อมองจากองค์ประกอบต่างๆ — แนวแอ็กชันเต็มสูบ โปรดักชันหวือหวา และการตลาดที่จับกลุ่มคอหนังบล็อกบัสเตอร์ — มันตอบโจทย์คนดูไทยได้ดีมากกว่าคอมเมดี้วัยรุ่นหรือดราม่าโรแมนติก โดยเฉพาะฉากแอ็กชันระดับมหากาพย์ที่เปิดตัวประเทศในช่วงปีที่หนังเข้าฉาย ทำให้มีแรงดึงชวนให้ไปดูซ้ำ บริบทแบบนี้ต่างจาก '22 Jump Street' ซึ่งฮาและมีแฟนคลับแต่ไม่ถึงกับดึงจำนวนคนดูวงกว้างเท่า ผมยังจำความรู้สึกตอนเห็นโรงเต็มในวันเสาร์เย็นได้ — คนดูชอบหนังที่ให้ทั้งความตื่นเต้นและความสะใจแบบตรงไปตรงมา นั่นทำให้ 'G.I. Joe: Retaliation' มีความได้เปรียบทางรายได้ในตลาดไทยอย่างชัดเจน เหมือนเป็นหนังแบบที่คนอยากเห็นบนจอใหญ่ สรุปเลยว่าถ้าวัดเป็นรายได้รวมในไทย ผลงานชิ้นนี้น่าจะยืนหนึ่งสำหรับแชนนนิง เททัม และนั่นทำให้ผมยังยิ้มเมื่อคิดถึงซีนบู๊แบบไม่คิดมากของเขา

อยากพูดถึง 'พี่มาก..พระโขนง' ก่อนเลย — เรื่องนี้เป็นกรณีศึกษาที่ชัดเจนว่านักแสดงนำสามารถทำให้คนทั้งประเทศหลงรักผลงานได้แค่ไหน ฉันชอบการแสดงของคนที่รับบทเป็นมาก เพราะความเป็นธรรมชาติระหว่างความตลกและความจริงใจทำให้ตัวละครไม่ได้พลาสติก แต่กลายเป็นคนที่เราอยากดูต่อเรื่อยๆ ตอนที่ฉากโรแมนติกกับคนที่เป็นที่รักปรากฏขึ้น มันไม่ใช่แค่ภาพนิ่งสวยๆ แต่มีเคมีที่ทำให้แฟนหนังส่งเสียงเฮได้จริงๆ ถ้าพูดถึงฝีมือ ด้านคอเมดี้และการควบคุมจังหวะมีผลมาก — นักแสดงนำทำให้มุกตลกไม่แห้งและฉากหวานไม่ขม ส่วนการบาลานซ์ระหว่างความขบขันกับบรรยากรณ์ผีทำได้ลงตัวจนคนดูรู้สึกทั้งหัวเราะทั้งสะท้อนความเป็นมนุษย์ของตัวละคร สิ่งที่ผมประทับใจคือการใช้มุมกล้องและการแสดงร่วมกัน เช่นฉากที่มากพยายามทำหน้าที่ครอบครัว เขาดูน่าเชื่อถือและอบอุ่นจริงๆ โดยรวมแล้วความสำเร็จของเรื่องนี้มาจากนักแสดงนำที่แฟนๆ ยอมรับได้ตั้งแต่สายตาจนถึงน้ำเสียง การที่คนดูยังพูดถึงฉากและเสียดายเมื่อนักแสดงไปต่อในงานอื่นๆ แสดงให้เห็นถึงพลังของการแสดงที่จับใจ — ดูแล้วยังคงอยากกลับไปหัวเราะและเศร้ากับฉากเดิมๆ อยู่ดี

พูดตรงๆ ฉันมักจะนับ 'Maleficent' เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทำให้คนรู้จักแองเจลีนา โจลีในมุมใหม่ๆ — นอกจากรูปลักษณ์และบทบาทแล้ว ยังเป็นหนังที่ทำรายได้สูงสุดของเธอด้วย โดยรวมระดับโลก 'Maleficent' (ฉบับปี 2014) ทำรายได้ราว 758 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งมากกว่าผลงานหลายชิ้นที่เคยเป็นจุดเด่นในอาชีพเธอ ฉันเคยชอบเปรียบเทียบการทำเงินของหนังที่เธอเล่นกับงานพากย์ที่เธอทำ เช่น ใน 'Kung Fu Panda' (2008) ที่เธอพากย์เป็น Tigress ก็ทำรายได้สูงเช่นกัน แต่ยังตามหลัง 'Maleficent' อยู่มาก การเป็นตัวละครนำในหนังแฟนตาซีสำหรับครอบครัวแบบนั้นเปิดโอกาสให้รายได้กระจายทั่วโลกและเพิ่มมูลค่าให้กับแบรนด์ของหนังได้มากกว่าแนวแอ็กชันสำหรับผู้ใหญ่บางเรื่อง มุมมองส่วนตัวคือฉันคิดว่าเหตุผลที่ 'Maleficent' ทำรายได้สูงเพราะมันผสมความเป็นแฟนตาซี ฉากแนวภาพสวยงาม และการตีความใหม่ของเทพนิยายคลาสสิกเข้าด้วยกัน ทำให้คนทุกวัยอยากดูซ้ำ ไม่ใช่แค่แฟนของโจลีเท่านั้น ผลสุดท้ายมันเลยกลายเป็นผลงานเชิงพาณิชย์ที่เด่นสุดในฟิล์มของเธอ

พูดถึงฟิล์มของ GMM ที่มีภาคต่อหรือสปินออฟ นี่เป็นเรื่องที่แฟนๆ เฝ้าติดตามกันเยอะมาก เพราะบริษัทมักขยายจักรวาลจากความสำเร็จของซีรีส์และโปรเจกต์วิดีโอให้เป็นงานแบบข้ามสื่อ ฉันสังเกตเห็นว่าหนังที่มีการต่อยอดจริงจังมักไม่ใช่แค่ฉบับภาพยนตร์ล้วนๆ แต่เป็นการขยายจากซีรีส์เป็นหนังหรืออีพีพิเศษ เช่น กรณีของ '2gether' ที่เริ่มจากซีรีส์แล้วมีการทำคอนเทนต์แบบยาวขึ้นกับแฟน ๆ ในรูปแบบภาพยนตร์สั้น/มูฟวี่สเปเชียลและอีเวนต์พิเศษ ซึ่งประกาศอย่างเป็นทางการและมีรายละเอียดการฉายแบบจำกัด รวมถึงยังมีการแยกตอนหรือสปินออฟที่เล่าเหตุการณ์ของตัวละครเฉพาะกลุ่ม มุมมองส่วนตัวคือชอบวิธีนี้เพราะมันให้โอกาสขยายโลกของตัวละครโดยไม่ผูกมัดกับฟอร์แมตเดิม แต่ก็ต้องยอมรับว่าการแยกซีรีส์ไปเป็นภาพยนตร์บางทีก็เปลี่ยนจังหวะของเรื่องไปพอสมควร ฝั่งแฟน ๆ ที่อยากเห็นตอนพิเศษหรือฉากลับมาของคู่โปรดจึงมักตื่นเต้นทุกครั้งที่มีข่าวสปินออฟหรือมูฟวี่สเปเชียลจากทีมงาน GMM

ตัวเลขบ็อกซ์ออฟฟิศชี้ชัดว่าเรื่องนี้คือผลงานที่ทำเงินมากที่สุดในหน้าประวัติของเขา: นั่นคือ 'American Gangster' (2007) ซึ่งทำรายได้รวมทั่วโลกประมาณ 266 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ผมจำภาพของหนังเรื่องนี้ได้ชัด — ความยิ่งใหญ่แบบอาชญากรรมยุคเก่า การกำกับของ Ridley Scott และเคมีระหว่างเดนเซลกับ Russell Crowe ช่วยขับให้แฟนหนังและคนทั่วไปเข้าโรงจำนวนมาก บทบาทของเดนเซลในฐานะ Frank Lucas ถูกออกแบบมาให้มีทั้งเสน่ห์และความน่ากลัวในเวลาเดียวกัน นั่นทำให้คนไม่ใช่แค่คอหนังแต่คนดูวงกว้างสนใจมากขึ้น จากมุมมองของคนที่ชอบดูทั้งหนังบล็อกบัสเตอร์และหนังที่เน้นการแสดง เรื่องนี้ผสมทั้งสองอย่างได้ดี — เห็นได้จากการที่มันทิ้งตัวเลขนำหน้าผลงานเด่นอื่น ๆ ของเขา เช่น 'Safe House' หรือ 'The Book of Eli' ซึ่งแม้จะทำเงินได้ดี แต่ก็ยังห่างจากระดับของ 'American Gangster' อยู่พอสมควร สุดท้ายแล้วการที่หนังเรื่องหนึ่งทำรายได้สูงไม่ได้หมายความว่ามันดีที่สุดตามค่านิยมทุกคน แต่ในเชิงพาณิชย์และการเข้าถึงผู้ชม ก็คงต้องยอมรับว่าผลงานชิ้นนี้โดดเด่นจริง ๆ

น่าสนใจมากที่ผลงานที่ทำเงินสูงสุดของนิโคลัส เคจกลับเป็นภาพยนตร์แนวผจญภัยเชิงล่าสมบัติที่มีบรรยากาศครอบครัวอย่าง 'National Treasure: Book of Secrets' มากกว่าภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ซูเปอร์ฮีโร่หลายเรื่อง ฉันเป็นแฟนหนังผจญภัยวัยกลางคนที่ชอบความบันเทิงแบบทั้งครอบครัว และมองว่าเหตุผลที่ 'National Treasure: Book of Secrets' ทำเงินได้เยอะไม่ใช่แค่เพราะนักแสดงชื่อดัง แต่เพราะมันจับกลุ่มคนดูได้กว้างจริง ๆ ทั้งครอบครัวและคนที่ชอบปริศนา เรื่องนี้ให้ความรู้สึกสนุกแบบคลาสสิก มีจังหวะโผล่หัวเราะ ฉากลุ้น และความเชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ที่กลมกล่อม เมื่อนึกถึงผลงานอื่น ๆ ของเขา เช่น 'National Treasure' ภาคแรก ก็พอเข้าใจว่าซีรีส์นี้มีเสน่ห์เฉพาะตัวซึ่งขยายฐานคนดูจนภาคต่อกวาดรายได้สูงสุดในอาชีพของเขาได้ เหมือนกับหนังบางเรื่องที่อาศัยสตอรี่และความอบอุ่นของตัวละครมากกว่าการพึ่งพาเอฟเฟกต์ล้วน ๆ — นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันประทับใจกับความสำเร็จของเรื่องนี้และยังคงกลับไปดูซ้ำได้เรื่อย ๆ

ตรงนี้อยากเล่าแบบตรงไปตรงมาจากมุมมองของคนติดตามรีวิวหนังไทยมานาน: ไม่มีหนังเรื่องเดียวจากช่อง GMM ที่นักวิจารณ์ทุกคนให้คะแนนสูงสุดแบบเอกฉันท์ในปีนี้ เพราะแต่ละสำนักมีเกณฑ์ตัดสินต่างกันเยอะมาก บางคนเน้นภาพและการกำกับ บางคนให้ค่านักแสดงและบท ในปีนี้ฉันเห็นบทวิจารณ์ที่ยกหนังแนวทดลอง-ภาพสวยขึ้นอันดับหนึ่งเพราะเทคนิคการถ่ายภาพกับการเล่าเชิงสัญลักษณ์ที่เข้มข้น ขณะที่คอลัมนิสต์อีกกลุ่มก็ยกหนังแนวคอมเมดี้-ครอบครัวที่เข้าถึงคนดูวงกว้างว่ามีค่าวิจารณ์สูงเพราะความกล้าบอกเล่าเรื่องสังคมแบบนุ่มนวล การอ่านรีวิวหลายฉบับทำให้ฉันเข้าใจว่า 'คะแนนสูงสุด' ขึ้นอยู่กับว่าเราเลือกฟังนักวิจารณ์กลุ่มไหน บางปีสำนักที่เน้นเทศกาลภาพยนตร์จะยกหน้าให้หนังที่สื่อสารเชิงศิลป์จนได้คะแนนนำ แต่ถาดของนักวิจารณ์ออนไลน์กับนิตยสารบันเทิงมักโหวตหนังที่เชื่อมต่อกับคนดูจำนวนมากกว่า สรุปแล้ว ฉันมองว่าการถามว่า "เรื่องไหนสูงสุด" ต้องระบุสำนักหรือประเภทวิจารณ์ ถ้าอยากได้คำตอบแบบชัดเจนจากมุมมองเดียว พูดคุยกับกลุ่มนักวิจารณ์ที่สนใจจะช่วยได้ แต่ถาจะเลือกหนังดูตามรีวิวปีนี้ แนะนำลองอ่านหลายๆ มุมก่อน แล้วให้ความสำคัญกับเหตุผลที่แต่ละคนชื่นชมผลงานมากกว่าแค่ตัวเลขคะแนน

ยกมือยอมรับเลยว่าผมเป็นแฟนหนังตลกไทยมานานและถ้าพูดถึงผลงานของหม่ำ จ๊กมก เรื่องที่ทำเงินมากสุดในความทรงจำของผมคือ 'บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม' ผมมองว่าเหตุผลไม่ใช่แค่ชื่อเสียงของหม่ำเท่านั้น แต่เพราะหนังมอบทั้งมุกตลกสไตล์พื้นบ้าน การเล่นคู่กับนักแสดงที่เข้าขากัน และการวางองค์ประกอบฉากแอ็กชันแบบเบาสมอง ทำให้คนทุกวัยสามารถเข้าถึงได้ ความสำเร็จเชิงรายได้ของหนังเรื่องนี้ยังสะท้อนถึงช่วงเวลาที่มันออกฉาย—ตลาดหนังไทยในยุคนั้นยังไม่ได้มีคู่แข่งจากต่างประเทศเข้มข้นเท่ายุคหลัง นั่นช่วยให้หนังไทยที่จับกลุ่มคนดูชัดเจนสามารถครองโรงได้นานขึ้น ผมจำได้ว่ารอบกลางคืนเต็มทุกโรง และบรรยากาศคนออกมาพูดคุยถึงฉากตลกกันไปทั่วเมือง ท้ายที่สุดสำหรับผม รายได้สูงสุดไม่ใช่สิ่งเดียวที่ทำให้หนังเรื่องนี้น่าจดจำ แต่ว่ามุกที่ฝังใจผู้ชมและการทำงานเป็นทีมของนักแสดงต่างหากที่ทำให้หนังยังถูกพูดถึงจนถึงวันนี้

คิดไม่ถึงเลยว่ามีวันที่หนังที่ดัดแปลงจากเกมจะกวาดรายได้ระดับพันล้านไปได้แบบไม่ต้องพึ่งCGIยักษ์อย่างหนังซูเปอร์ฮีโร่ เอาจริงๆ ฉันยังนึกภาพเด็กที่โตมากับตลับเกมมาริโอ้วิ่งไปดูในโรงได้แบบครอบครัวเต็ม ๆ อยู่เลย — หนังที่ว่าคือ 'The Super Mario Bros. Movie' (2023) ที่ทำรายได้ทั่วโลกเกินกว่า 1.3 พันล้านดอลลาร์ นี่กลายเป็นสถิติใหม่ของหนังที่ดัดแปลงจากเกม โดยทุบสถิติเดิมของหนังเกมจำนวนมากที่เคยทำได้ดีในตลาดโลก สิ่งที่ชวนให้ฉันคิดคือปัจจัยหลายอย่างผสมกัน ทั้งแบรนด์ระดับตำนานที่คนทุกวัยรู้จัก การเลือกทำเป็นแอนิเมชันที่เข้าถึงเด็ก ๆ ได้ง่าย แคมเปญการตลาดที่กว้างขวาง รวมถึงความร่วมมือกับ Nintendo ที่เปิดไฟเขียวให้แฟน ๆ รู้สึกว่าได้เห็นตัวละครในแบบที่คุ้นเคยมากขึ้น เมื่อรวมกับช่วงเวลาวางฉายที่เหมาะสมและกระแสโซเชียลมีเดีย หนังเรื่องนี้จึงกลายเป็นปรากฏการณ์เชิงพาณิชย์ที่ฉันคิดว่าจะอยู่ในความทรงจำของคนรักเกมไปอีกนาน