มีที่จอดรถสำหรับรถยนต์ที่วัดปราสาท ทอง หรือไม่?

ลานจอดรถของวัดปราสาททองค่อนข้างกว้างในภาพรวม แต่ต้องเตรียมใจเรื่องพื้นผิวกับการจัดที่จอดในวันคนเยอะ ผมเคยพาคนแก่ออกไปไหว้พระที่วัดนี้แล้วสังเกตว่าโซนใหญ่เป็นลานดินอัดกับกรวดละเอียด ไม่ได้เรียบเหมือนคอนกรีตทั้งหมด ดังนั้นรถวีลแชร์ที่มีล้อเล็กอาจจะวิ่งลำบากนิดหน่อยหากต้องเข้าไปจอดลึก ๆ ตอนคนเยอะบริเวณใกล้ทางเข้าหลักมักจะมีจุดจอดที่ใกล้กับซุ้มประตู ทำให้เดินไม่ไกลมาก แต่ช่องจอดสำหรับยานพาหนะพิเศษหรือเครื่องหมายคนพิการไม่ได้เห็นชัดเจนทุกครั้ง การวางแผนที่ผมทำคือจอดให้ใกล้ทางเข้าเท่าที่หาที่ได้ แล้วให้เพื่อนหรือคนบ้านช่วยเข็นไปยังลานด้านใน เพราะทางเดินจากที่จอดส่วนใหญ่มีขั้นบันไดสั้น ๆ หลายจุด แม้จะมีทางลาดบ้าง แต่บางจุดชันและพื้นขรุขระ กลายเป็นว่าต้องใช้สองคนช่วยพยุงแทนที่จะพึ่งรถเข็นอย่างเดียว เก็บรองเท้าแข็ง ๆ กับผ้าคลุมเบาะกันฝุ่นไว้เผื่อ และมองหาจุดร่มไม้ใกล้ ๆ เพื่อไม่ให้ต้องเข็นไกลตอนแดดเปรี้ยง ๆ

ช่วงเทศกาลสำคัญของพุทธศาสนา วัดปราสาททองมักจะมีชีวิตชีวาไม่ต่างจากวัดอื่น ๆ ที่ผมคุ้นเคยเลย ความทรงจำส่วนตัวที่ติดตาเกี่ยวกับงานประจำปีที่วัดคือบรรยากาศรวมญาติและแสงเทียน เสียงสวด จัดเป็นงานใหญ่ๆ อย่างการ 'ทอดกฐิน' หลังออกพรรษาที่คนมารวมตัวกันเพื่อถวายจีวรและปัจจัยให้กับพระสงฆ์ การทำบุญตักบาตรตอนเช้าก็ดูจริงจังเป็นพิเศษ และเย็นวันนั้นตลาดเล็ก ๆ รอบวัดก็จะเต็มไปด้วยของกิน ขนมพื้นบ้าน และการแสดงพื้นถิ่น นอกเหนือจากกฐิน วัดมักเข้าร่วมเทศกาลตามปฏิทิน เช่นงานเกี่ยวกับวันสงกรานต์ที่มีพิธีทางศาสนาและการสรงน้ำพระ หรือในช่วงปลายปีที่คนมาจุดธูปเทียนในวันลอยกระทง—ฉันชอบเห็นหน้าเด็ก ๆ หัวเราะร่าเมื่อได้ปล่อยกระทง เสียงหัวเราะกับกลิ่นอาหารย่างยังติดอยู่ในหัวจนทุกวันนี้

การเดินทางจากกรุงเทพไปวัดปราสาททองสามารถเลือกได้ตามเวลาที่มี งบประมาณ และความชอบของแต่ละคน โดยทั่วไปมีทางเลือกหลักคือรถยนต์ส่วนตัว รถโดยสารประจำทาง/มินิแวน และรถไฟ แต่ละแบบมีข้อดี-ข้อด้อยที่ต่างกัน เช่นความสะดวก ความเร็ว และความเป็นอิสระในการเที่ยวรอบ ๆ บริเวณวัด ฉันมักจะชอบผสมผสานระหว่างรถไฟกับการเช่าจักรยานที่สถานีปลายทาง เพราะได้บรรยากาศท้องถิ่นและเดินชมวัดได้สบาย ๆ รถไฟจากกรุงเทพ (ออกจากสถานีหัวลำโพง) เป็นตัวเลือกยอดนิยมสำหรับคนที่อยากหลีกเลี่ยงการขับเอง ราคาตั๋วมีตั้งแต่หลักสิบถึงหลักร้อยบาท ขึ้นกับขบวนและชั้นโดยสาร เวลาการเดินทางประมาณชั่วโมงครึ่งถึงสองชั่วโมง ซึ่งมักตรงต่อเวลาในช่วงเช้า-สาย เมื่อถึงปลายทางสามารถเรียกตุ๊กตุ๊กหรือมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปยังวัดได้ หรือถ้าชอบปั่นจักรยานก็มีร้านให้เช่าใกล้ ๆ สถานี การนั่งรถปรับอากาศจากหมอชิตหรือจากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิก็เป็นอีกทางเลือกที่สะดวก ราคามักอยู่ราว 60–120 บาท ขึ้นอยู่กับจุดขายตั๋วและประเภทรถ การขับรถส่วนตัวให้ความอิสระสูงสุด ใช้เส้นทางสายหลักออกจากกรุงเทพผ่านทางพหลโยธินหรือทางหลวงสายใหม่ที่เชื่อมต่อไปยังจังหวัดที่มีวัดปราสาททอง ระยะเวลาโดยประมาณ 1–2 ชั่วโมง ขึ้นกับสภาพการจราจร โดยเฉพาะวันหยุดยาวหรือตอนเช้าและเย็นอาจติดทางเข้าเมืองและจุดชำระค่าพื้นที่ จุดเด่นคือสามารถแวะสถานที่อื่นระหว่างทางและเก็บของได้ตามสะดวก ส่วนที่ควรเตรียมคือเงินค่าทางด่วน (ถ้ามี) ที่จอดรถที่วัดซึ่งบางแห่งอาจมีค่าจอดเล็กน้อย และการแต่งกายสุภาพเมื่อเข้าไปด้านในบริเวณศาสนสถาน วางแผนเวลาการไปให้ดีจะช่วยให้การเที่ยวราบรื่น แนะนำไปช่วงเช้าตั้งแต่เปิดวัดเพื่อลดความร้อนและคนเยอะ ถึงแม้จะเดินชมด้วยรองเท้าสบายก็อย่าลืมเตรียมเสื้อผ้าคลุมไหล่หรือกางเกงยาวสำหรับการเข้าเขตศาสนสถาน รวมถึงน้ำดื่ม หมวก และครีมกันแดด การรวมวัดปราสาททองกับวัดโบราณหรือพิพิธภัณฑ์ใกล้เคียงจะทำให้วันนั้นคุ้มกว่า ส่วนตัวแล้วถ้าอยากได้บรรยากาศชิล ๆ ฉันมักจะไปเช้ากลับเย็น แวะร้านอาหารท้องถิ่นช่วงเที่ยง แล้วกลับกรุงเทพตอนเย็น ซึ่งให้ความรู้สึกเติมเต็มสายตาและหัวใจดีมาก

พอจะบอกได้เลยว่าประสบการณ์จอดรถที่ 'โลตัส' ใกล้บ้านมีความหลากหลายและขึ้นกับสาขาเป็นหลัก ผมมักไปสาขาแบบไฮเปอร์มาร์เก็ตซึ่งโดยรวมให้ที่จอดรถค่อนข้างเยอะ มีลานกว้างและบางแห่งก็เป็นอาคารจอดรถหลายชั้น ทำให้ช่วงเช้าและวันธรรมดาแทบไม่มีปัญหาเรื่องหาที่จอดเลย แต่พอเป็นช่วงเย็นวันศุกร์ เสาร์อาทิตย์ หรือวันหยุดประจำชาติ พื้นที่จอดจะแน่นขึ้นมากจนต้องวนหาหลายรอบ ในมุมของคนมีเด็ก การเลือกพื้นที่จอดใกล้ทางเข้าเป็นเรื่องสำคัญ ผมมักเลือกมุมที่ใกล้ทางเดินลงจากลานจอด และถ้ามีชั้นบนสุดที่เป็นจุดขึ้น-ลงคนจะใช้แพร่หลายจนเต็มไว การจอดไกลแล้วต้องลากรถเข็นของเด็กเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยอยากทำ ฉะนั้นมาแต่เช้าหรือช่วงสายก่อนเที่ยงช่วยได้เยอะ อีกอย่างที่ไม่เหมือนกันคือสาขาแบบคอมแพ็กต์หรือโลตัสเอ็กซ์เพรส ซึ่งมีที่จอดจำกัด บางแห่งมีเพียงไม่กี่สิบคัน เหมาะกับการแวะซื้อของด่วน แต่ถ้าตั้งใจซื้อของเยอะ ๆ ควรเผื่อเวลาและอาจจอดในบริเวณใกล้เคียงแล้วเดินมาจะสบายกว่า สรุปแล้วถ้าจัดเวลาได้ เลือกช่วงเวลาที่คนไม่ค่อยเยอะแล้วก็สบายใจขึ้นเยอะ

การขับรถไปเองมักให้ความรู้สึกอิสระและควบคุมเวลาได้ดีที่สุดเมื่อต้องไปเยือน 'วัดปราสาททอง' ทางเลือกนี้เหมาะกับคนที่อยากแวะระหว่างทางและไม่ชอบรอรถสาธารณะ โดยเส้นทางหลักจากกรุงเทพมักใช้ทางด่วนหรือทางหลวงหมายเลขหลักที่มุ่งหน้าไปทางเหนือ/ตะวันตกขึ้นอยู่กับจุดเริ่มต้นของคุณ ซึ่งทำให้ระยะเวลาเดินทางหลากหลาย แต่โดยรวมแล้วฉันมักเผื่อเวลาไว้สักสองชั่วโมงสำหรับรถไม่ติดและการหาที่จอดใกล้ ๆ วัด การขับเองยังหมายถึงต้องเตรียมที่จอด เช่น หาที่จอดริมถนนหรือในลานจอดของสถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียง ฉันมักนำน้ำและหมวกกันแดดไปด้วย เพราะบางครั้งพื้นที่รอบวัดแดดแรง และถ้าจะไปเช้าหน่อยจะสบายกว่า อีกอย่างที่ผมชอบคือสามารถรวมการเยี่ยมชมสถานที่อื่น ๆ รอบเมืองอย่างพระราชวังเก่า หรือพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นได้ในทริปเดียว ทำให้รู้สึกคุ้มค่าสมกับเวลาที่ขับมา

มุมถ่ายรูปยอดนิยมที่วัดปราสาททองกระจายตัวอยู่รอบองค์พระหลักและพื้นที่รอบๆ ที่ผมมักจะแนะนำให้คนที่อยากได้ภาพสวยไปลองสำรวจมีทั้งมุมกดหน้าตรง มุมแอบมุมเล่นเงาสะท้อน และมุมสังเกตรายละเอียดสถาปัตยกรรม ซึ่งแต่ละมุมให้บรรยากาศต่างกันไป ถ้าต้องบอกเป็นจุดเด่น ๆ เลย ก็คือหน้าบันและประตูวิหารที่มีลวดลายทองงดงาม เหมาะกับการถ่ายภาพมุมต่ำเพื่อเน้นเส้นสายและลายปูนปั้น การใช้เลนส์มุมกว้างจะช่วยเก็บรายละเอียดของหลังคาซ้อนชั้นและเหล็กกลอนที่มีมุมซับซ้อนได้ดี ส่วนมุมที่จับภาพองค์เจดีย์ทองทั้งองค์จากระยะไกล จะได้ภาพที่สงบและสวยในช่วงพระอาทิตย์ขึ้นหรือเย็น ยิ่งถ้ามีเมฆบางๆ แสงจะเล่นกับผิวทองออกมานุ่มและอบอุ่นมากขึ้น สถานที่อีกจุดที่ผมให้ความสำคัญคือบริเวณสระหรือลานน้ำหน้าวัด เพราะเงาสะท้อนขององค์พระและเจดีย์บนผิวน้ำทำให้เกิดภาพซ้อนที่น่าสนใจ ลองใช้มุมต่ำและหากมีฟองน้ำหรือตะไคร่เล็กน้อยบนผิวน้ำ ก็สามารถใช้เป็นองค์ประกอบหน้าเบลอสร้างชั้นเชิงให้ภาพดูมีมิติ ในวันที่ฟ้าสะอาด กระจกน้ำจะทำหน้าที่เหมือนกระดาษสะท้อนทองได้อย่างสวยงาม นอกจากนี้บันไดทางขึ้นและราวระเบียงที่มักมีนาคหรือรูปปั้นประดับ ก็เป็นเส้นนำสายตาที่ดี จะถ่ายเป็นภาพคนเดินขึ้นลงเพื่อให้รู้สึกมีการเคลื่อนไหวหรือเก็บเป็นภาพสถาปัตยกรรมก็ได้ทั้งคู่ มุมละเอียดเล็กๆ ที่มักถูกมองข้ามแต่ผมชอบมากคือการซูมเก็บงานแกะสลักที่หน้าต่าง ช่องลม และหน้าบานประตู ลายทองเล็กๆ หรือสีที่ถลอกลงมาให้ความรู้สึกเก่าแก่และมีเรื่องราว การถ่ายมาโครหรือใช้เลนส์เทเลซูมช่วยกดรายละเอียดพวกนี้ออกมาได้ดี จะได้ภาพเล่าเรื่องของงานหัตถกรรมและการบูรณะ นอกจากนี้การใส่คนเข้าไปในเฟรมโดยไม่ให้เป็นแบบตั้งใจมาก เช่น พระสงฆ์หรือชาวบ้านที่เดินผ่าน จะช่วยบอกสเกลและให้ภาพมีชีวิตชีวาขึ้น อย่าลืมเคารพพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ ถ่ายภาพภายในโบสถ์ควรหลีกเลี่ยงแฟลชและวางตัวสุภาพเมื่อต้องถ่ายภาพพระสงฆ์หรือพิธีกรรม เทคนิคและเวลาถ่ายก็สำคัญ ผมมักไปเช้าเพื่อหลีกเลี่ยงคนเยอะ แสงเช้าจะนุ่มและสีทองจะไม่ถูกจ้าเกินไป ช่วงเที่ยงอาจจะหลีกเลี่ยงเพราะเงาแข็ง หากต้องการฉากหลังเป็นสีสันของท้องฟ้าให้รอช่วงเย็นและหามุมให้พระอาทิตย์อยู่ด้านหลังเพื่อได้เงาแบบซิลูเอ็ตต์ บางครั้งเมฆมากก็เป็นเพื่อนที่ดีเพราะกระจายแสงได้สวย สำหรับอุปกรณ์ที่อยากแนะนำคือเลนส์มุมกว้างหนึ่งตัว เลนส์เทเลหรือซูมหนึ่งตัว และฟิลเตอร์โพลาไรเซอร์เพื่อควบคุมแสงสะท้อนจากผิวทอง สุดท้ายสิ่งที่ผมรู้สึกเสมอเมื่อได้ถ่ายที่วัดปราสาททองคือความลงตัวระหว่างสถาปัตยกรรมและชีวิตประจำวันที่วนเวียนอยู่รอบๆ ทำให้ทุกช็อตไม่ได้เป็นแค่ภาพสวย แต่เป็นภาพของความสงบและเรื่องเล่าของสถานที่แห่งนี้

แสงทองที่กระทบยอดเจดีย์ทำให้ใจนิ่งลงทันทีเมื่อแรกเห็นภาพรวมของวัดนี้ ผมชอบเริ่มจากมุมกว้างก่อน เพื่อจับจังหวะขององค์ประกอบ: แกนหลักของวัดตั้งเรียงตามแกนทางเข้าที่ชัดเจน เจดีย์สูงเด่นเป็นจุดโฟกัส ขนาบข้างด้วยพระอุโบสถและศาลาการเปรียญที่มีหลังคาซ้อนชั้นแบบไทยโบราณ การประดับด้วยลายปูนปั้นและทองคำเปลวให้ความรู้สึกหรูหราแต่ไม่ฟุ้งเฟ้อ เพราะมีการบาลานซ์พื้นที่ว่าง—ลานกว้าง ลำคลองเล็กๆ และแนวต้นไม้ที่ช่วยกรอบทัศนียภาพ เมื่อเดินเข้าใกล้จะเห็นรายละเอียดที่ทำให้ผมตื่นเต้น: ลูกกรงไม้แกะสลัก ซุ้มประตูที่มีลายดอกไม้แบบดั้งเดิม และภาพจิตรกรรมฝาผนังที่เล่าเรื่องพุทธประวัติในสไตล์ท้องถิ่น ความเชื่อมโยงระหว่างวัสดุเก่าแก่กับการบูรณะสมัยใหม่ทำให้แต่ละส่วนยังคงความเก่าแก่แต่ดูสดขึ้น การจัดวางองค์ประกอบของแสงเงาและการสะท้อนจากพื้นหินยังสร้างบรรยากาศที่เปลี่ยนตามเวลา เหมือนวัดมีชีวิต ไม่ใช่แค่สิ่งก่อสร้างนิ่งๆ

เดินทางไปวัดปราสาททองแบบผจญภัยนิด ๆ ทำให้การมาถึงมีความหมายขึ้นมากกว่าแค่จอดรถแล้วเดินเข้าไปเฉย ๆ เราอยากเริ่มต้นด้วยการลงรถไฟหรือรถเมล์ที่สถานีใกล้เคียง แล้วต่อมอเตอร์ไซค์รับจ้างหรือเช่าจักรยานเพื่อซอกแซกไปตามซอยเล็ก ๆ ซึ่งมุมมองจากเส้นทางเล็ก ๆ นี่แหละที่มักให้ภาพความเป็นท้องถิ่นชัดที่สุด การวางแผนเวลาเป็นเรื่องสำคัญ: ออกแต่เช้าจะได้เจอกลิ่นอายสงบ ๆ ของวัด เห็นแดดอ่อน ๆ ส่องบนหลังคาปราสาททอง และคนยังไม่แน่น สถานที่จอดมักมีจำกัดถ้ามาถึงบ่ายแก่ ๆ รถยนต์ส่วนตัวสะดวก แต่ต้องเตรียมใจเรื่องจอดรถและอากาศร้อน ในทางกลับกันเช่าจักรยานหรือมอเตอร์ไซค์จะทำให้เราแวะตลาดท้องถิ่นหรือศาลเจ้าเล็ก ๆ ข้างทางได้ง่ายขึ้น ถ้าชอบความรู้สึกเหมือนออกผจญภัยในเกม เรามักนึกถึงบรรยากาศของ 'The Legend of Zelda' ที่การเดินทางระหว่างจุดต่าง ๆ ล้วนมีเรื่องให้ค้นพบ การเลือกเส้นทางที่ทำให้เราได้มองเห็นวัดจากระยะไกล แล้วค่อยค่อยเดินเข้ามา ใจมันจะเต้นอยากถ่ายรูปแล้วก็หยุดดูรายละเอียดของลวดลายบนกำแพงก่อนเข้าไปสักการะ นี่แหละวิธีที่ทำให้การไปวัดปราสาททองไม่ใช่แค่การไปถึง แต่เป็นการสัมผัสเรื่องราวด้วยตัวเอง

ที่วัดชูจิตธรรมารามมีลานจอดรถที่ค่อนข้างอำนวยความสะดวกสำหรับผู้ที่ขับรถยนต์และขี่มอเตอร์ไซค์ เป็นลานกว้างพอสมควรที่อยู่ใกล้บริเวณศาลาหลักและหน้าพระอุโบสถ ทำให้เดินเข้าวัดไม่ไกล อุปกรณ์พื้นฐานอย่างเส้นแบ่งที่จอดรถและเจ้าหน้าที่อำนวยความสะดวกเวลามีงานใหญ่มีให้เห็นเป็นระยะ โดยทั่วไปจะมีป้ายบอกทางและป้อมยามหรือจุดคอยจัดระเบียบรถในวันสำคัญ ถ้าขับมอเตอร์ไซค์ก็จะหาแผงจอดได้สะดวกรวดเร็ว ส่วนรถยนต์ใหญ่บางคันอาจต้องจอดในพื้นที่ที่จัดไว้ด้านนอกซึ่งใช้เวลาระยะสั้นเดินเข้ามาเล็กน้อย แต่ส่วนใหญ่เป็นการจัดการที่ค่อนข้างราบรื่นและปลอดภัย ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกภายในวัดมีความครบครันสำหรับผู้มาเยือนหลากหลายกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็นห้องน้ำสาธารณะที่สะอาดระดับมาตรฐานของวัดใหญ่ ศาลาพักผ่อนที่เปิดโล่งให้นั่งพักในช่วงกลางวัน รวมถึงจุดบริการน้ำดื่มหรือตู้กดน้ำในบางจุด ใกล้บริเวณลานกิจกรรมมักมีแผงขายอาหารเล็กๆ หรือร้านค้าชุมชนที่ขายของถวายและของใช้จำเป็นเล็กน้อย กุฏิหรือที่พักสำหรับพระสงฆ์จะอยู่ล้อมรอบบริเวณวัด ส่วนผู้ที่อยากนั่งสมาธิหรือเข้าฟังธรรมจะมีห้องหรือศาลาที่จัดไว้สำหรับการทำกิจกรรมทางศาสนา นอกจากนี้ในช่วงเทศกาลบางครั้งจะมีห้องให้ฝากของชั่วคราวหรือจุดรับของสำหรับงานบุญ เพื่อความสะดวกของผู้ร่วมงาน การเข้าถึงและการอำนวยความสะดวกสำหรับคนที่มีความต้องการพิเศษก็ได้รับการพิจารณาในระดับหนึ่ง ทางเดินหลักและศาลาบางจุดมีทางลาดหรือพื้นเรียบทำให้เข็นรถเข็นได้ในระดับพื้นฐาน แต่บางพื้นที่ภายในวัดที่เป็นพื้นดินหรือบันไดอาจยังไม่สะดวกเท่าที่ควร จึงแนะนำให้วางแผนล่วงหน้าในกรณีที่ต้องการความช่วยเหลือเป็นพิเศษ ทีมอาสาหรือเจ้าหน้าที่ของวัดมักยินดีช่วยเหลือผู้สูงอายุหรือครอบครัวที่มาพร้อมเด็กเล็ก นอกจากนั้นยังมีการจัดพื้นที่จุดให้ข้อมูลเล็กๆ ในวันใหญ่เพื่อให้ผู้มาเยือนได้ทราบกิจกรรมและเส้นทางจอดรถอย่างรวดเร็ว ข้อแนะนำเล็กน้อยที่ฉันมักบอกเพื่อนเมื่อพามาเยือนคือมาถึงแต่เช้าถ้าวางแผนมาในวันที่มีงานบุญ จะช่วยให้หาที่จอดได้ง่ายและหลีกเลี่ยงความแออัดได้ดี ถ้ามีของมีค่าอย่าลืมเก็บไว้ให้มิดชิดเพราะบริเวณลานจอดบางครั้งคนเยอะ หากต้องการความเป็นส่วนตัวสำหรับนั่งสมาธิให้สังเกตตารางกิจกรรมของวัดเพื่อเลือกช่วงเวลาที่สงบ ๆ ส่วนตัวแล้วชอบบรรยากาศที่วัดนี้เพราะความเรียบง่ายและการจัดการที่เป็นมิตร ทำให้รู้สึกสบายใจเวลามาเยี่ยมเยือนและทำบุญเสมอ

ที่จอดรถของโลตัสแกลงค่อนข้างกว้างกว่าที่ผมคาดไว้ในครั้งแรกที่ไปเดินตลาดแถวนี้ พื้นผิวลานเป็นพื้นที่เปิดโล่งมีเส้นจอดหลายแถว จะแออัดหน่อยในช่วงเย็นวันหยุดหรือก่อนวันเทศกาล แต่ช่วงเช้าของวันธรรมดาจะหาที่จอดได้ง่าย อีกจุดที่ชอบคือมีจุดจอดรถคนพิการและทางเดินเชื่อมเข้าโซนหน้าร้านที่ค่อนข้างตรงทาง ทำให้ไม่ต้องลากของไกลมาก ถ้าอยากเลี่ยงเบียดเสียด ให้มาช่วงสายหรือบ่ายแก่ ๆ หลังชั่วโมงเร่งด่วน ส่วนถ้ามาซื้อของเยอะ ๆ ควรจอดฝั่งขนส่งของร้านหรือมุมใกล้ทางเข้าหลังร้าน เพราะมักจะมีที่เหลือไว้สำหรับรถคันใหญ่และรถกระบะโดยเฉพาะ ความรู้สึกของผมคือโดยรวมเพียงพอสำหรับลูกค้าทั่วไป แค่ต้องเลือกเวลาให้เหมาะสมก็สบาย ๆ แล้ว