ลูกฟิก ควรเขียนอย่างไรให้ต่างจาก OC อย่างชัดเจน?

ชี (She) ไม่นกนะจ๊ะ ศกุนี หรือ "เจ๊นก" คู่ปรับตัวฉกาจของไลลาในออฟฟิศ คือสาวโสดวัยเลขสามปลาย ๆ ที่ไม่เคยสมหวังเรื่องความรักสักครั้ง ชีวิตรักอาภัพยังไม่พอ เคราะห์ร้ายยังซ้ำเติม เมื่อเธอถูกพักงานหลังมีปากเสียงกับลูกค้า และคนที่เซ็นคำสั่งพักงานก็คือ เนวิน เจ้านายหนุ่มวัย 40 ปี ด้วยความน้อยใจในชีวิต เจ๊นกจึงไปนั่งดื่มระบายความทุกข์ที่ร้านเหล้าประจำ ขณะที่เนวินเองก็รู้สึกผิดกับสิ่งที่เกิดขึ้น จึงตามไปง้อโดยหวังจะปรับความเข้าใจ แต่ค่ำคืนที่ควรจบลงด้วยคำขอโทษ กลับพลิกผันเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ทั้งสองเผลอข้ามเส้นความสัมพันธ์จนกลายเป็นคืนที่ไม่มีวันลืม ใครจะคิดว่า...ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว จะทำให้ชายผู้สุขุมและเย็นชากลายเป็นคนที่ถอนตัวไม่ขึ้น เขาไม่เพียงติดใจค่ำคืนนั้น แต่ยังเริ่มหลงรักผู้หญิงที่เคยมองว่าเป็นแค่ลูกน้องจอมปากกล้า

นิยายเรื่องนี้มีนายเอกเป็นเบต้า ไม่ใช่เบต้าธรรมดานะ เพราะเบต้าในเรื่องนี้กลายพันธุ์จ้าาาา ว่าแต่…ทำไมในหัวแต่ละคนมีแต่ภาพมนุษย์กลายพันธุ์ประหลาดๆ แบบนั้นเล่า! เขาแค่กลายจากเบต้าเป็นโอเมก้าเท่านั้นเอ๊ง

'เจมส์' หลวมตัวกดเข้าไปเล่นเกมสุดกากที่เพิ่งออกมาใหม่ด้วยความเบื่อหน่าย พระเอกในเกมนั้นกลับเป็นตัวดึงดูดความโชคร้ายจนทำให้เขาหัวร้อน พลาดลื่นล้มหัวโขกหน้าจอตาย เขากลับไม่ได้ขึ้นสวรรค์หรือตกนรก พระเอกได้สติขึ้นมาในความมืดโดยมีสิ่งที่เรียกตัวเองว่า 'ระบบ' 'ระบบ' บอกว่าเขามาเกิดใหม่ในโลกแห่งเกมน่าโมโหที่เขาเพิ่งเล่นไปและชีวิตยังผูกติดกับโฮสต์ซึ่งก็คือพระเอกดวงกุดในเกมนั้นอย่าง 'เฟลิกซ์' อีก แถมวิธีที่จะกลับไปยังโลกเดิมได้โดยไม่เป็นวิญญาณไร้ร่างให้สิงสู่คือต้องช่วยเฟลิกซ์ทำภารกิจช่วยเจ้าหญิงที่ถูกมังกรแดงลักพาตัวไปให้สำเร็จเพื่อไปขอพรจากโหรหลวงอีกต่างหาก โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่าในภารกิจมีอันตรายแอบแฝงอยู่ ออกเดินทางก็ต้องมีอาวุธ เจมส์กับเฟลิกซ์ไปตามหาดาบเวทประจำตระกูลของเฟลิกซ์กลับได้สมาชิกร่วมปาร์ตี้มาเป็นเอล์ฟขี้เมากับนักบวชขี้เซาผู้ถูกสาปโดยสิ่งที่เรียกว่า 'ร่องรอยแห่งอนธการ' จากนั้นยังได้เหยื่อของร่องรอยแห่งอนธการอีกตัวอย่างนกเรเวนปากแจ๋วมาร่วมกลุ่ม การเดินทางสุดโบ๊ะบ๊ะขายขำของคณะผู้กล้าทั้งห้า เพื่อไปช่วยเจ้าหญิงผู้ถูกมังกรแดงลักพาตัวไปและสืบหาเบื้องหลังของร่องรอยแห่งอนธการจึงเริ่มต้นขึ้น

อศิร ศิลาหัตร์ทัย (โอม) หนุ่มวัยจะเลข 3 เขาคือคนที่ใคร ๆ ก็รู้จัก เพราะเรื่องเล่าปากต่อปากอย่างกับนิทาน แต่คนที่รู้จักและเคยเห็นหน้าค่าตาของเขาจริง ๆ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ซึ่งด้วยความเจ้าชู้ที่มีมาตั้งแต่สมัยเรียน เมื่อโตขึ้นมีฐานะจึงโดนคนอื่นให้คำนำหน้าว่า เสี่ย ทำให้เขากลายเป็น เสี่ยโอม ชายหนุ่มที่มีใบหน้าเป็นปริศนา คนที่หญิงสาวหลายคนปรารถนาอยากจะเจอ คิริต้า เกลวาดี (ครีมหอม) สาวน้อยวัย 20 เธอเกิดมาจากความไม่ตั้งใจของพ่อแม่ ทำให้เธอโตมาพร้อมกับคำดูถูกของแม่แท้ ๆ และคนรอบข้าง แต่แล้วเมื่อคุณตาผู้เป็นที่รักจากไป เธอจึงตัดสินใจเข้ามาตามหาคนเป็นพ่อในเมืองใหญ่ ซึ่งนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าชีวิตของเธอจะมีความสุข ครีมหอมถูกพ่อส่งไปเป็นเด็กขัดดอกเพื่อยื้อเวลาให้ครอบครัวหาเงินมาใช้หนี้ แต่ในความโชคร้ายก็คือบ่อเกิดแห่งความโชคดีของเธอ เพราะครีมหอมกำลังจะได้กลายเป็นที่รักของผู้ชายที่ หญิงสาวหลายคนอยากครอบครอง “ครีม…พี่นึกว่าครีมจะไม่กลับมาหาพี่แล้ว รู้ไหมว่าพี่คิดถึง และ เป็นห่วงครีมขนาดไหน ที่พี่ไม่สามารถไปหาหนูได้แบบนั้นน่ะ “ครีมหอมอ้ำอึ้ง แล้วรีบผลักอกเขาให้ออกห่างจากเธอ ถึงได้สังเกตเห็นว่าเขาร้องไห้ตาแดง เธอจ้องเขาแป๊บเดียว แล้วก็พูดในสิ่งที่เธอควรพูดขึ้น “เสี่ยล็อคประตูห้องนอนไว้ทำไมคะ “ “ครีมจะทำอะไร “เขานิ่งไป นี้มันจะเป็นแบบที่เขาคิดจริง ๆ หรือ ใช่แล้วที่เขาล็อคประตูห้องนอนไว้เพราะกลัวว่าเธอ จะแอบมาเก็บเสื้อผ้าหนีเขาไป แต่ทำไมมันกลายเป็นความจริงเสียได้ “เสี่ย! ตกลงเอากุญแจให้ครีมได้หรือยังคะ “เขาหันกลับมาเมื่อเธอเรียก พร้อมกับมีดปลอกผลไม้ในมือ “เสี่ยคิดจะทำอะไร “เขาเดินเข้ามาใกล้เธอ แล้วจับด้ามมีดเล่มนั้นวางมันลงบนฝามือเธอ พร้อมหันปลายมีดเข้าหาตัวเอง “ทำบ้าอะไรคะ “

สำหรับ ลินดา เด็กกำพร้าที่ถูกเก็บมาเลี้ยง คำว่า ป๊า คือโลกทั้งใบและเป็นที่พักพิงเดียวที่เธอมี แต่สำหรับ ซีค อัลฟ่ามหาเศรษฐีผู้เย็นชา คำคำนี้คือกรงขังศีลธรรมที่เขาใช้ล่ามโซ่ความปรารถนาอันดำมืดของตัวเองไว้ ในคืนพายุคลั่ง ลินดาตัดสินใจรวบรวมความกล้าเพื่อข้ามเส้นกั้นความสัมพันธ์ ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาคือการปฏิเสธอย่างเลือดเย็น เขาผลักไสเธอออกไปจากชีวิตเพียงเพราะคำว่าพ่อลูกและทิ้งให้เธอเผชิญความตายท่ามกลางสายฝน ห้าปีผ่านไป... ลินดาคนเดิมได้ตายจากไปแล้ว เธอกลับมาอีกครั้งในฐานะ ลานนา หญิงสาวผู้ทรงอิทธิพลที่สวยสง่าและร้ายกาจ เธอไม่ได้มาเพื่ออ้อนวอนขอความรัก แต่มาเพื่อทำลายอาณาจักรของชายที่เคยทอดทิ้งเธอให้พังพินาศ! ยิ่งเธอผลักไส เขากลับยิ่งโหยหา ยิ่งเธอทำลาย เขากลับยิ่งยอมพ่ายแพ้ เมื่อความลับเบื้องหลังคำปฏิเสธถูกเปิดเผย และพันธะคู่แท้เริ่มแผดเผาหัวใจทั้งสองดวง ซีคจะทำอย่างไรเมื่อรู้ว่าลูกสาวที่เขาเคยผลักไสกำลังจะกลายเป็นผู้หญิงของศัตรู! เขาจะยอมแหกกฎฟ้าดินเพื่อทวงเธอคืนมา หรือจะปล่อยให้รักต้องห้ามนี้กลายเป็นเพียงเถ้าถ่านแห่งความแค้นตลอดกาล?

พระรองแสนดี? พระรองอบอุ่น? พ่อไมโคเวฟของเหล่าแม่ยก? แน่ใจใช่หรือไม่ว่าพระรองหน้าตายตรงหน้าของนางในตอนนี้เป็นคนเดียวกันกับที่เคยอ่านมา ทำไมพระรองที่นางรู้จักไม่ตรงปกกันเล่า?