تسجيل الدخول
ดันเจี้ยน คือ หอคอยโบราณที่ผุดขึ้นมาจากพื้นดิน มีการตั้งทฤษฎีขึ้นอย่างหลากหลายและถกเถียงกันมาเนิ่นนานเกี่ยวกับจุดกำเนิดที่แท้จริงของดันเจี้ยน ไม่ว่าจะเป็นทฤษฎีการขยับของเปลือกโลกและอำนาจของธรรมชาติที่ให้พลังแก่เหล่าสรรพสัตว์ หรือจะเป็นทฤษฎีการหลบหนีเพื่อการอยู่รอดของสัตว์ดึกดำบรรพ์ที่ควรจะสูญพันธุ์ไปหลายร้อยล้านปีก่อนหน้านั้น และอย่างสุดท้ายทฤษฎีการกลายพันธุ์ของโลก
ทุกทฤษฎีที่กล่าวมาข้างต้นล้วนเป็นทฤษฎีที่ตั้งขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผลรองรับ จะบอกว่าแค่มีใครสักคนเปรยขึ้นมาเล่น ๆ กลางอากาศมันก็อาจจะกลายเป็นทฤษฎีใหม่ที่ผู้คนอีกหลายล้านชีวิตล้วนสนใจกันมากจนทำให้บุคคลนั้นสามารถดังได้ในชั่วค่ำคืน
อีกอย่างทฤษฎีพวกนั้นยังไม่เคยมีใครพิสูจน์ได้หรอกนะ สุดท้ายแล้วการกำเนิดของดันเจี้ยนก็ยังคงกลายเป็นความลับที่ผู้คนต่างก็ตามหากันไม่หยุดหย่อนจนเกิดเป็นอาชีพขึ้นมา
เริ่มจากอาชีพที่เกี่ยวข้องกับหน่วยงานรัฐบาลก่อน
หนึ่งคือกระทรวงความปลอดภัยทางด้านพื้นพิภพถูกจัดตั้งขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อป้องกันผู้คนธรรมดาทั่วไปได้รับผลกระทบจากการเกิดของดันเจี้ยน หรือช่วยเหลือประชาชนหากมีการหลงเข้าไปในดันเจี้ยน
สองคือกระทรวงดันเจี้ยนที่ถูกจัดตั้งขึ้นมาเพื่อสืบเสาะหาข้อมูลเกี่ยวกับดันเจี้ยนโดยเฉพาะ กลุ่มคนในกระทรวงนี้มักเป็นฮันเตอร์ระดับผู้เชี่ยวชาญที่ต้องเข้าไปสำรวจเบิกทางดันเจี้ยนกำเนิดใหม่ตั้งแต่ระดับ B ขึ้นไปก่อนเปิดให้ฮันเตอร์โดยทั่วไปเข้าสำรวจเพื่อความปลอดภัย
ปากบอกว่าเพื่อความปลอดภัย แต่ใคร ๆ ต่างก็รู้ดีว่าพวกเขาแค่อยากดรอปไอเทมที่ดีที่สุดก่อนใครก็เท่านั้นเอง
สามคือนักโบราณคดีดันเจี้ยน หน่วยงานนี้ถือเป็นหน่วยงานไก่อ่อนที่สุดของรัฐบาล นอกจากหัวดี ความรู้แน่น ศักยภาพทางกายล้วนต่ำเตี้ย พวกเขาเลยได้สำรวจดันเจี้ยนเพื่อเก็บข้อมูลหลังจากที่ทางหน่วยงานกระทรวงดันเจี้ยนเข้าไปเคลียร์พื้นที่เสร็จเรียบร้อยแล้วเท่านั้น
เพราะฉะนั้นแล้วหากเจอคนของกระทรวงดันเจี้ยนจับคู่ทำภารกิจกับนักโบราณดีก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใจแต่อย่างใด
แต่ถ้าใครยังไม่ถูกใจหน่วยงานจากภาครัฐ ก็ยังมีหน่วยงานเอกชนให้เลือกสรร แม้อาชีพเกี่ยวกับดันเจี้ยนในหน่วยงานภาคเอกชนจะมีน้อยก็ตาม แต่ฐานข้อมูลและความแข็งแกร่งของเขามีมากมายเลยเชียว
อาชีพแรกคือฮันเตอร์ มีทั้งฮันเตอร์อิสระและฮันเตอร์สังกัดกลุ่มกิลด์ต่าง ๆ โดยระดับของฮันเตอร์นั้นจะแบ่งได้ 4 ระดับ คือ เริ่มต้น กลาง สูงและผู้เชี่ยวชาญ การจะอัพเกรดระดับของตัวเองได้นั้นขึ้นอยู่จำนวนของภารกิจที่ได้ทำ ไปจนถึงระดับของไอเทมที่ได้ครอบครอง
เพราะแบบนี้ฮันเตอร์ระดับผู้เชี่ยวชาญถึงสังกัดหน่วยงานรัฐบาลหมดยังไงล่ะ
ต่อมาอาชีพที่สองคือกิลด์ หลังจากที่มีดันเจี้ยนโผล่ขึ้นมาราวกับดอกเห็ดก็มีกิลด์ก่อตั้งขึ้นมามากมายโดยมีจุดประสงค์เพื่อรวบรวมข้อมูล เป็นแหล่งซื้อขายข่าวสาร หรือแหล่งมอบภารกิจตอบแทนของรางวัลให้กับเหล่าฮันเตอร์โดยในปัจจุบันมีเพียงสามกิลด์เท่านั้นที่รัฐบาลค่อนข้างเกรงอกเกรงใจอยู่มาก คือกิลด์ไนท์แมร์ กิลด์ดราก้อนเบลด และกิลด์คิเมร่า
นอกจากอาชีพทั้งสองที่กล่าวข้างต้นแล้ว ในภาคเอกชนยังมีอาชีพนักปรุงยาด้วย อย่างที่รู้กันดีว่าดันเจี้ยนมักจะดรอปไอเทมพิเศษมากมายตามระดับของดันเจี้ยน นอกจากไอเทมอาวุธ หรืออุปกรณ์เสริมต่าง ๆ แล้วยังมีพืชสมุนไพรสำหรับปรุงโพชั่นที่หาไม่ได้จากภายนอกดันเจี้ยนด้วย ของพวกนั้นสามารถสร้างรายได้ได้อย่างมหาศาล แถมรัฐบาลยังไม่มีผู้เชี่ยวชาญด้านปรุงยาโดยเฉพาะ อาชีพนี้จึงเป็นจุดแข็งของภาคเอกชนแน่นอนว่าจำนวนคนที่เป็นนักปรุงยาก็ย่อมมีน้อยตามความสามารถที่หาได้ยาก
หากกล่าวถึงไอเทมแล้วไม่กล่าวถึงระดับของดันเจี้ยนเกรงว่าหน้าแนะนำข้อมูลดันเจี้ยนคงจะไม่ครบถ้วนสมบูรณ์นัก เอาเป็นว่าผมจะแนะนำมันอย่างสั้น ๆ เพื่อให้พวกคุณสามารถเข้าใจมันได้ง่ายก็แล้วกันนะครับ
ดันเจี้ยนนั้นจะแบ่งออกเป็น 5 ระดับตามความยากง่าย มีตั้งแต่ระดับ S, A, B, C และ D โดยที่ระดับ D นั้นถือเป็นดันเจี้ยนระดับต่ำที่สุด และพวกฮันเตอร์ระดับเริ่มต้นมักจะแวะเวียนเข้าไปพัฒนาทักษะการจู่โจมอยู่บ่อยครั้ง ผมหมายถึงบอสระดับ D มักเป็นพวกสัตว์ตัวเล็กที่มีความพิเศษที่หนีได้เร็วน่ะ พวกเขาเลยต้องเพิ่มทักษะการจู่โจมมากหน่อยหากต้องการเคลียร์ดันเจี้ยนให้เสร็จเร็ว ๆ
ปล. ดันเจี้ยนระดับ D เป็นดันเจี้ยนที่มีมากที่สุดเลยนะ แต่มันก็ไร้ประโยชน์สำหรับผมเช่นเดียวกัน
ต่อมาระดับ C บอสระดับนี้จะมีความดุร้ายขึ้นมาอีกหนึ่งระดับ โดยทั่วไปมักเป็นพวกสัตว์ป่าที่มีความพิเศษ ฮันเตอร์ที่เข้าไปในดันเจี้ยนระดับนี้มักจะดรอปวัตถุดิบสำหรับปรุงโพชั่นและอาวุธเกรดต่ำได้แล้ว ผมคิดว่ามันเป็นดันเจี้ยนระดับเริ่มต้นสำหรับฮันเตอร์ที่ต้องการฝึกปรือฝีมือในด้านต่าง ๆ เลยทีเดียวล่ะ
จากนั้นระดับ B บอสที่อยู่ในดันเจี้ยนระดับนี้มันเป็นสิ่งที่คุณต้องคิดไม่ถึงแน่ ๆ เพราะมันคือสัตว์ดึกดำบรรพ์ที่มีชีวิตตั้งแต่สมัยหลายร้อยล้านปีก่อนยังไงล่ะ ไม่ว่าจะเป็นไดโนเสาร์ หรือเนสซีแห่งท้องทะเล หรือจะเป็นเทอร์โรซอร์ที่คอยโฉบบินในอากาศ ผมเคยเจอกับพวกมันด้วยครั้งหนึ่ง บอกเลยว่าหากคุณเป็นเพียงฮันเตอร์ระดับกลางที่ไม่ได้ร่วมทีมกับฮันเตอร์ระดับสูงหรือระดับผู้เชี่ยวชาญแล้วละก็...เตรียมเขียนจดหมายลาตายส่งให้คนที่บ้านได้เลย
เพิ่มขึ้นอีกระดับหนึ่ง ก็คือดันเจี้ยนระดับ A บอสภายในดันเจี้ยนระดับนี้ไม่ใช่สัตว์อีกต่อไป แต่พวกเขาคือเหล่าคนตายจากห้วงอดีต เพราะฉะนั้นผมขอตั้งชื่อให้แก่ดันเจี้ยนระดับนี้ว่าเศษซากประวัติศาสตร์จากความตายแล้วกันนะ พวกคุณต้องกำลังหัวเราะผมอยู่แน่ ๆ เพราะมันเป็นนชื่อที่ห่วยเอาเสียมาก ๆ (ฮา)
ดันเจี้ยนระดับ A จะมีความพิเศษอยู่หน่อยคือหากปรากฏขึ้นมาแล้วต้องเคลียร์ด่านให้เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมง ไม่อย่างนั้นจะเกิดการรุกรานของดันเจี้ยน ผมหมายถึงพื้นที่หอคอยภายในดันเจี้ยนจะขยายออกมานอกพื้นที่แล้วจะมีมอนสเตอร์หลุดออกมาสร้างความวุ่นวาย คล้ายกับพวกปลาเอเลี่ยนที่เข้าไปแย่งที่ปลาเจ้าถิ่นในแม่น้ำนั่นแหละ
ส่วนดันเจี้ยนระดับสุดท้าย ดันเจี้ยนระดับ S อันนี้ผมคิดว่าพวกเขาคงตั้งขึ้นมาเล่น ๆ ให้ดูเท่เท่านั้นแหละ เพราะไม่เคยมีใครพบเห็นการเกิดของดันเจี้ยนระดับนี้เลยสักครั้ง แต่ในบันทึกภายในหอคอยก็มีบอกไว้ว่าบอสที่อาศัยภายในนั้นล้วนเป็นระดับสิ่งมีชีวิตโบราณที่ปรากฏแต่ในเรื่องเล่าปรัมปรา ผมไม่รู้ว่าบรรพบุรุษตระกูลผมโมเมขึ้นมาเองหรือเปล่า แต่ในเมื่อผมไม่เคยเห็นกับตาของตัวเองเลยสักครั้งจวบจนอายุแทบจะลงโลงได้ในวัย 89 ปี ผมขอไม่เชื่อว่าในโลกนี้จะมีดันเจี้ยนระดับ S ก็แล้วกัน
ลงชื่อ เจฟฟ์ ฟีเดอรัล
เจ้าของหอคอยฟีเดอรัลรุ่นที่ 13
(บันทึกส่วนตัว)
เป็นเวลากว่าสองปีหลังจากสงครามได้สิ้นสุดลง ทั้งอลันและสมาชิกของฟีเดอรัลต่างก็ปรับตัวให้อยู่ในสังคมรูปแบบใหม่ได้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว สิ่งมีชีวิตโบราณหลายตัวก็เริ่มปรับตัวให้เข้ากับมนุษย์มากขึ้น บางรายถึงขนาดเปิดกิจการศูนย์รับเลี้ยงเด็กของสิ่งมีชีวิตโบราณโดยเฉพาะ อลันเองก็เป็นหนึ่งในลูกค้าของศูนย์รับเลี้ยงเด็กแห่งนี้ บ่อยครั้งที่อลันต้องออกไปทำงานข้างนอกจะปล่อยเด็ก ๆ ไว้กับพวกพี่น้องทั้งหลายของอลันก็น่าเป็นห่วงเกินไปเขาจึงตัดสินใจเอาลักซ์ไปฝากฝังไว้ที่ศูนย์รับเลี้ยงเด็กเสียดีกว่า ศูนย์รับเลี้ยงเด็กที่นี่มีผู้อำนวยการเป็นสิ่งมีชีวิตโบราณส่วนพนักงานภายในนั้นมีทั้งสิ่งมีชีวิตโบราณด้วยกันและมนุษย์ที่สามารถยอมรับการมีตัวตนของสิ่งมีชีวิตโบราณได้แล้ว ครั้งนี้อลันก็นำลักซ์มาหย่อนไว้ในที่ศูนย์รับเลี้ยงเด็กแห่งนี้เช่นเดิมหลังจากส่งเด็กเล็กพร้อมยื่นกระเป๋าบรรจุของว่างให้แล้วเขาก็ต้องไปทำงานของตัวเองต่อ อลันไม่ได้กลับไปทำงานนักโบราณคดีดันเจี้ยนอีกแล้ว แต่งานใ
หลังสิ้นสุดสงครามกลุ่มคนที่รอดชีวิตก็กลับมาดำเนินชีวิตกันตามปกติอีกครั้ง สิ่งมีชีวิตโบราณเองก็กล้าที่จะออกมาเดินเพ่นพ่านอยู่ข้างนอกบ้าง ส่วนพวกมอนสเตอร์ในดันเจี้ยน คาเทียร์ส่งพวกมันกลับเข้าไปอยู่ในดันเจี้ยนของตัวเองเช่นเดิมแล้ว ดันเจี้ยนที่กลายพันธุ์ไปในตอนสงครามก็กลับเข้าสู่สภาวะปกติเช่นดียวกัน มนุษย์บางคนยังรับไม่ได้กับการสูญเสีย หลายครั้งที่พวกเขาเห็นสิ่งมีชีวิตโบราณใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันกับมนุษย์บนถนนหรือในเมืองต่างอดไม่ได้ที่จะผรุสวาทออกมาและมีบางครั้งที่เลือกลงไม้ลงมือโดยเมินเฉยต่อข้อสัญญาที่ถูกป่าวประกาศให้ทราบโดยทั่วกันไปทั่วโลก ผลคือคนคนนั้นเสียชีวิตไปต่อหน้าพยานรู้เห็นหลายคนที่คอยเชียร์ให้เขาทำร้ายสิ่งมีชีวิตโบราณที่ไม่คิดโต้ตอบ จากนั้นมาเปอร์เซ็นต์การประทุษร้ายสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ก็น้อยลงมากจนแทบจะกลายเป็นศูนย์ ทางหอคอยฟีเดอรัลเองก็ได้รับการปรับปรุงให้กลับมามีสภาพเช่นเดิมอีกครั้ง ภายหลังจากทำสัญญาเสร็จเรียบร้อยเขาก็ยิน
ไฟสงครามระหว่างสองเผ่าพันธุ์ปะทุขึ้นทั่วโลกกินระยะเวลามาร่วมหนึ่งอาทิตย์แล้วแต่ยังไม่มีวี่แววว่าจะถึงคราวสิ้นสุด หลายชีวิตล้มตาย ผู้คนที่ยังมีชีวิตอยู่ต่างเหยียบย่ำร่างกายของผู้วายชนม์เพื่อเอาชีวิตรอดจากความพิโรธของธรรมชาติ บ้านเมืองที่สะสมความรุ่งเรืองเอาไว้จนถึงจุดสูงสุด ยามนี้กลับมองเห็นแต่ซากปรักหักพังและกองเถ้าถ่านไม่อาจจำแนกได้ว่าก่อนหน้านี้มันเคยมีหน้าตาอย่างไรมาก่อน “จบสิ้นแล้ว จบสิ้นแล้ว” มนุษย์คนหนึ่งพูดขึ้นอย่างขลาดเขลา เขาหนีพวกสิ่งมีชีวิตโบราณที่กำลังกรุ่นโกรธเข้ามาหลบภัยใต้อาคารร้าง ทั่วทั้งร่างของเขาสะบักสะบอมตลอดหลายวันที่มีชีวิตอยู่ไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็น ตัวเขาเป็นคนธรรมดาไม่ได้มีอาชีพเป็นฮันเตอร์หรือมีความสนใจเรื่องดันเจี้ยนมาก่อน ครอบครัวของเขาไม่มีอาร์ติแฟกต์ไว้สำหรับป้องกันตัวเลยสักชิ้น พอสงครามปะทุขึ้นมาพร้อมความกรุ่นโกรธของพวกสัตว์ประหลาด ภายในวันแรกลูกชายและลูกสาวของเขาทั้งสามคนก็ต้องทิ้งชีวิตเอาไว้ในบ้านหล
มนุษย์คือสิ่งมีชีวิตที่น่าชิงชังไม่ว่าจะเป็นเมื่อก่อนหรือตอนนี้ ตราบใดที่มนุษย์ยังมีชีวิตอยู่ความโลภอันไม่สิ้นสุดของพวกเขาย่อมรุกรานสิ่งมีชีวิตอื่นจนหมดสิ้น คาเทียร์ไม่ได้คาดหวังว่าสงครามครั้งนี้พวกมันจะกวาดล้างเผ่าพันธุ์ของมนุษย์ได้ทั้งหมด เพียงแต่พวกมันอยากประกาศศักดาของเผ่าพันธุ์ตัวเองให้พวกมนุษย์เห็นถึงความแข็งแกร่งที่ไม่อาจทัดเทียมได้จนพวกเขาไม่กล้าเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตของเพื่อนพ้อและลูกหลานของมันอีก ชายวัยกลางคนนั่งอยู่บนหลังของสิ่งมีชีวิตโบราณตัวหนึ่ง คาเทียร์เป็นตัวแทนของสิ่งมีชีวิตโบราณทั้งหมดที่จะเข้าประจันหน้ากับพวกมนุษย์ในทัพหน้า ทางฝั่งมนุษย์เองก็ใช่ว่าจะเกรงกลัวกองทัพสัตว์ประหลาดและพวกมอนสเตอร์ภายในดันเจี้ยนเสียเมื่อไร ความย่ามใจตอนที่พวกมันฆ่าหมาป่าสีขาวได้ตัวหนึ่งยังคงฝังแน่นอยู่ในสมองและสร้างความฮึกเหิมให้แก่พวกเขา ฮันเตอร์หลายน
ไม่มีหลุมหลบภัยใดดีเท่าหอคอยฟีเดอรัลของอลันอีกแล้ว ทั้งคีแกนและเครอัลต่างก็รู้ดีว่าจุดหมายปลายทางของพวกเขาเป็นที่นั่น ทว่าพอเคลื่อนตัวหนีออกมาจากดงมนุษย์ได้ระยะหนึ่ง เกราะป้องกันขนาดใหญ่ของเดอร์ริคก็พังทลายลง ไม่มีสิ่งใดปกป้องพวกเขาได้อีกแล้ว ครั้งนี้พวกมันจำต้องตอบโต้พวกมนุษย์บ้างเพื่อป้องกันตัวเอง เครอัลกลับคืนร่างที่แท้จริง ราชางูยักษ์เลื้อยเปิดทางให้คีแกนได้หลบหนีโดยไม่ลืมโยนฟรานซ์ที่มันหยิบติดมือมาด้วยไปทางมังกรเพลิง ดวงตาสีมรกตตวัดมองด้วยความไม่ชอบใจเท่าไรนัก กระนั้นมันก็ยังคงเสียสละมือข้างหนึ่งพยุงร่างของฟรานซ์ตามมาด้วยอย่างช่วยไม่ได้ ทุกครั้งที่เครอัลถูกมนุษย์ขวางทาง ดวงตาสีอำพันเรืองแสงขึ้นขึ้นมาทันใด มนุษย์คนใดที่สบตากับมันในยามนั้นจำต้องกลายเป็นหินอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อมันเลื้อยชนร่างกายแข็งทื่อ หินรูปมนุษย์พลันแตกละเอียดไม่เหลือชิ้นดีจนมองไม่ออกว่าก่อนหน้านี้เคยมีรูปร่างเป็นอะไรมาก่อน
“ได้ตัวอย่างเลือดของอลัน ฟีเดอรัลมาหรือเปล่า?” รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดันเจี้ยนเอ่ยถาม เขาทอดสายตาเข้าไปในห้องกระจก ภายในห้องมีเก้าอี้โลหะตัวหนึ่งตั้งไว้อยู่กลางห้อง ข้างบนนั้นมีร่างของอลัน ฟีเดอรัลในสภาพสะบักสะบอมถูกมัดเอาไว้ ทั้งมือและเท้าของอลันถูกมัดติดไว้กับเก้าอี้ ริมฝีปากถูกผ้ายัดเอาไว้ มีเพียงตอนที่พวกเขาเค้นถามเกี่ยวกับดันเจี้ยนระดับ S เท่านั้นพวกเขาจึงจะยอมเอาผ้าสกปรกนี่ออกไป ด้านข้างคือเดอร์ริคที่ทำหน้าที่เป็นผู้คุมขัง ชายหนุ่มสวมแว่นตาดำทำเพียงเฝ้ามองการทรมานโดยไม่คิดยื่นมือเข้าช่วยเหลือ ทว่าในจิตใจของเดอร์ริคก็มีความหวั่นไหวอยู่บ้างทั้งที่อลันรู้ตัวตนของมันดีแต่พอโดนเค้นถามอลันก็ไม่ยอมบอกข้อมูลเกี่ยวกับดันเจี้ยนระดับ S ออกไปแม้แต่ครึ่งคำ ไม่แม้แต่เปิดโปงตัวตนของมันออกไปด้วยซ้ำ อลันไม่พูดไม่ตอบตั้งแต่วันที่เดอร์ริคจับตัวอีกฝ่ายมาขังเอาไว้ในห้องโล่งที่สามารถสังเกตเข้ามาจากภายน







