มุมมองของฉันอาจคล้ายกับคนที่ชื่นชอบตัวละครที่มีหลายมิติ เพราะการยอมรับความผิดของตัวร้ายหรือการลงโทษที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น ไม่ได้ทำให้เขาเป็นตัวละครแบนๆ ที่ถูกจำกัดด้วยบทบาทเดิม ตัวอย่างเช่นความละเอียดอ่อนบางส่วนใน 'A Game of Thrones' ที่ตัวละครเลือกเส้นทางของตนท่ามกลางแรงกดดัน ทำให้การพัฒนาในเล่มนี้รู้สึกสมจริงและหนักแน่นในเวลาเดียวกัน บทสุดท้ายทิ้งความขมไว้ในปากและความคิดที่ขมขื่นแต่ยากจะละเลย
โมเน่หญิงสาวที่ผิดหวังในความรักจึงประชดชีวิ ตด้วยการไปนั่งดื่มที่บาร์หรูคนเดียวจึงได้เจอกับดราก้อนมาเฟียหนุ่มที่ทำงานอยู่ที่นั้นในคืนนั้น
"รู้จักไหม one night stand ?"
"....ทนให้ได้แล้วกันเพราะฉันจะไม่หยุด!"