รักร้ายจอมทระนง Mga Nobela at Kwento

ฉันกรีดร้อง เสียงของฉันแหบแห้งด้วยความสิ้นหวัง "หมาป่าสาวที่ฉลาดแกมโกงอย่างเจ้า...เจ้าตายไปได้อย่างไร?" "เจ้าแกล้งทำใช่ไหม? เจ้าแค่ต้องการให้ข้าสนใจเจ้าอีกครั้ง ได้! เจ้าชนะแล้ว"

ร่างกายเปลือยเปล่า ยืนอาบน้ำเย็นจัด ในห้องน้ำ ภาพรอยยิ้มกว้างของยัยเด็กนั่น ทำให้เค้าคิดอะไร ขึ้นมาได้ โพนี่ แองเจิ้ล หรอ ฝันไปเถอะ อย่างยัยคนนั้น ต้องเจอ แบล็ก สกาย หรือไม่ก็ สายลม รับรองว่า ร้องไม่ออกแน่นอน คนที่เหนื่อยล้ามาตลอดคืน สวมกางเกงขาสั้นเพียงตัวเดียว ล้มต ัวนอนลงบนเตียงนอนก่อนจะหลับไป ใครจะมองว่าเค้าร้ายกาจ เกเร หรือแบดบอย แค่ไหน เค้าก็ไม่แคร์ เพราะความจริงแล้ว เค้าร้ายกาจกับคนที่ร้ายกับเค้า เท่านั้นเอง และเธอที่อยู่ข้างห้อง ก็เป็นคนร้ายกาจ ในสายตาของเค้า

าน เขาเพิ่งรู้ว่าตัวเองคิดถึงภาพนี้มากเพียงใด กลิ่นหอมจากเรือน มือเล็กที่ชอบยุ่งกับแผลเขา สีหน้าขุ่นเคืองที่พยามข่มไว้ และแม้กระทั่งเสียงบ่นที่น่าฟังนั้น นางงดงามเหมือนเดิม หรือบางที— อาจมากกว่าเดิม เพราะเขาคิดถึงนางมากกินไป ฉางเยี่ยยกมือข้างที่ไม่เจ็บแตะแก้ม หว่านอี๋

เขาขยับร่างทรงพลังเข้าบดเบียดร่างเย้ายวนหอมกรุ่น เปลี่ยนมารวบมือของคนตัวเล็กด้วยมือเดียว ส่วนอีกมือก็ลนลานปลดกระดุมเสื้อยัยตัวร้ายที่ยั่วจนเขาของขึ้นแบบกู่ไม่กลับ ครั้นไม่ทันใจก็กระชากจนกระดุมกระเด็นกระดอนไร้ทิศทาง “คนลามก! ฉันเกลียดคุณ!” อ้อนรักดิ้นรนขัดขืนขณะร้องประณามอีกฝ่า ยน้ำตาคลอ และคำด่าทอที่พรั่งพรูออกมาจากปากอวบอิ่มก็เหมือนทำให้ไฟโทสะของเขายิ่งโหมกระพือขึ้นแบบไร้ขีดจำกัด

ด้านคนใต้ร่างฉันโดนคนใจร้ายกระแทกเข้ามาไม่มีท่าทีจะหยุดนี้มันผ่านไปหลายนาทีแล้วนะ จากที่ไม่มีอารมณร่างกายฉันค่อยๆ ปรับเข้าหาคนใจร้าย เม็ดยอดอกแข็งขึ้นมาเป็นไตสู้กับลิ้นสากหนาของคนใจร้ายเพื่อให้เขาได้ดูดและเลียเล่น !! ผับ ผับ !! ร่างสูงถาโถมเจ้ามังกรยักษ์กระแทกเข้ามาอย่างหนักหน

หนูจับแมว Nc มาเฟียหนุ่มถอนท่อนกายออกมาจากร่องสวาทพร้อมกับแขนแข็งแรงที่ดึงอลิษาให้ลุกขึ้นมาเปลี่ยนท่าเป็นคลานเข่าและหันหลังให้โชว์สะโพกงอนงาม “เกาะหัวเตียงให้แน่น ๆ นะที่รัก” เขาพูดจบพร้อมกับสอดท่อนเอ็นเข้าไปทางด้านหลังรวดเดียว

องค์ชายหนุ่มสามารถกระแทกกระทั้นรุนแรงอย่างหนำใจ ไม่ว่าดุเดือดรุนแรงเพียงใดสาวน้อยก็ไม่เคยปริปากบ่น นางโยกคลอนรองรับเขาอย่างเต็มใจ จนองค์ชายหกไม่แยแสการรับหญิงสาวเข้ามาเป็นชายาเอกอีกเลย เรื่อง”ร้อนรักชายาร้าย” จบลงด้วยความสุขสันต์หรรษาขององค์ชายแต่ละคนแล้วนะคะ เรื่องต่อไ ปคือ "กลางวันรบข้าศึก กลางคืนรบข้าสิ"

เขาจับผมของเธอ ไม่เบามือนัก แล้ว ดันอวัยวะของเขา เข้าไปในปากของเธอ กลิ่นกายและความคับแน่น ทำเอาเธอ หน้าแดงก่ำไปหมด มือหนาที่จับผมของเธอ แล้วขยับมันเข้าออก ให้เธอ สัมผัส ของเขา เป็นการลงโทษ ที่เธอ กล้าตัดพ้อเขา พริสา ขยับตัวออก แล้วมองเขา ที่กำลังยิ้ม ด้วยความพอใจ "พรีสรู้ว่าผมโกรธ พรีสก็ยังจะทำ "

(ธีร์ณัฐ พี่ชายดีเทล เรื่องหวงรักร้ายนายวิศวะ) (ข้าวตัง เพื่อนสนิทโรรา เรื่องหวงรักร้ายนายวิศวะ) คำเตือน⛔️ พระเอก หล่อ รวย นิ่ง ร้ายลึก ใครไม่ชอบพระเอกสายนี้ ผ่านไปได้เลยจ้า อ่านแล้วไม่ถูกจริต ไม่ทิ้งคอมเมนท์แย่ๆ ให้กับนักเขียนนะคะ เพื่อเซฟความรู้สึกนักเขียน

เขามองริมสองข้างทางด้วยสายตาว่างเปล่า สีหน้าเหมือนสวมหน้ากากไว้ไม่แม้แต่จะรู้สึกอะไรกับคำพูดของน้องชาย เขารู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ เอ่ยปากยื่นข้อเสนอให้กับเธอเพราะเหตุผลบางอย่าง หมวยลินก็เป็นแค่สาวใช้คนใหม่ที่เข้ามาทำงานชดใช้หนี้ ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะทำให้เขาจ ริงจังกับเธอเลย และเธอก็คงรู้สถานะของตัวเองดีว่าเฟยหลงให้เธอเป็นได้แค่ของเล่น ไม่ใช่ความรักเหมือนอย่างในละครหลังข่าว แต่อนาคตใครจะรู้ความรู้สึกอาจเปลี่ยนไปก็ได้ """