สินค้าทางการของ Lady Dimitrescu มีอะไรบ้างและหาซื้อได้ที่ไหน?

"แผลเป็นกลางแผ่นหลัง คือสัญลักษณ์แห่งการปกป้อง" "จดหมายเปื้อนเลือด คือจุดจบของความผูกพัน" เป็นเวลาถึง 4 ปีเต็ม ที่ 'เลดี้ลูซี่ แห่งราชรัฐเมอร์เวล' ดีไซเนอร์อัญมณีชื่อดังระดับโลก เลือกที่จะหันหลังให้กับอดีตและขังตัวเองไว้ในหอคอยน้ำแข็ง เธอหนีหน้าผู้ชายที่เธอรักที่สุด เพียงเพราะความเชื่อฝังใจว่า เธอคือตัวซวยที่นำพาความตายมาสู่เขา แต่สำหรับ 'คอสมอส เอร์นานเดซ' ทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของฉายา 'วิศวกรการแพทย์หน้าหยก' การถูกทอดทิ้งโดยไร้คำร่ำลา ได้เปลี่ยนองครักษ์ผู้แสนดีให้กลายเป็นซาตานไร้หัวใจ เขาซ่อนบาดแผลไว้ใต้คราบเพลย์บอยจอมเสเพล ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเพื่อประชดรัก แต่ในใจกลับเฝ้ารอคอย วันที่กวางน้อยจะหลงเข้ามาในกรงเล็บราชสีห์อีกครั้ง และโชคชะตาก็เล่นตลก เมื่อวงการแฟชั่นและอัญมณีดึงดูดให้พวกเขากลับมาเผชิญหน้ากัน เธอพยายามหนี...แต่เขากลับไล่ต้อน เธอพยายามผลักไส...แต่เขากลับใช้ร่างกายตัวเองรับคมมีดเพื่อปกป้องเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

ในเมื่อชาติที่แล้วไม่มีโอกาสให้เธอได้เป็นเจ้าของแบรนด์เครื่องสำอางอย่างที่ใฝ่ฝัน งั้นชาตินี้ ในเมื่อมีโอกาสได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง ถึงแม้จะข้ามยุคสมัยไปหน่อยก็เถอะ แต่เธอจะต้องเป็นเถ้าแก่เจ้าของร้านเครื่องประทินโฉมที่ร่ำรวยสุด ๆ ให้ได้!

ชีวิตแต่งงานล่วงเลยเข้าสู่ปีที่เจ็ด เกิดความหวาดระแวงเกรงจะประสบปัญหาเหมือนที่ใครๆ ว่ากัน แผ่นดินเลยต้องหาของขวัญชิ้นพิเศษมามอบให้ภรรยาเพื่อเติมเต็มความหวานชื่นให้คงอยู่...สามีมอบของขวัญชิ้นพิเศษในวันครบรอบแต่งงานปีที่เจ็ดได้ถูกใจเจนสิตาเหลือเกิน เธอตั้งใจจะดูแลของขวัญชิ้นนี้ให้ดีที่สุด และที่สำคัญเธอจะตั้งใจตอบแทนความใจดีของสามีให้คุ้มค่าเลยทีเดียว

เมื่อนักเขียนสาวสายกาวต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่าง “พิมมา” ทาสสาวท้ายครัวในยุค ร.5 ที่สวยสะบัดระดับ SSS แต่ดวงกุดถูกใส่ร้ายจนตัวตายในนิยายต้นฉบับ ทว่าพิมมาคนใหม่ไม่ได้มามือเปล่า เธอมาพร้อมกับ “ระบบสุ่มไอเทมวิเศษ” และหัวใจที่บ้าผู้ชายหล่อแบบเต็มสูบ​ภารกิจกอบกู้เกียรติยศและช่วยเลิกทาสจึงกลายเป็นเรื่องรอง เพราะภารกิจหลักของเธอคือการ "ตก" คุณพี่ปรินทร์ ขุนนางหนุ่มรูปงามที่ฉลาดเป็นกรดและรวยล้นฟ้า ชนิดที่ว่าแค่เศษทองก้นถุงของเขาก็ซื้อเรือนทาสได้ทั้งหลัง ​พิมมาต้องงัดสกิล “การละคร” ระดับตัวแม่ สวมบทนางเอกเจ้าน้ำตาผู้อ่อนแอต่อหน้าคนทั้งเรือน แต่ลับหลังกลับแอบใช้ไอเทมวิเศษปั่นหัวศัตรูและรุกจีบคุณพี่ปรินทร์แบบไม่พัก ทว่าขุนนางมาดนิ่งอย่างเขากลับไม่เคี้ยวหมูอย่างที่คิด ยิ่งเธอละครเก่งเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งจ้องจับผิด (และจ้องจับหัวใจ) เธอมากขึ้นเท่านั้น ​ท่ามกลางบรรยากาศพระนครที่กำลังเปลี่ยนแปลง พิมมาจะใช้ไอเทมวิเศษและจริตอันแพรวพราวล่ารักคุณพี่ปรินทร์ได้สำเร็จ หรือจะถูกเขา "จับกิน" เสียก่อน ภารกิจรักปนแสบครั้งนี้...พิมมาขอสู้ตายเพื่อผู้ชายเกรดพรีเมียม!

เมื่อคุณหนูสุดแสนเย่อหยิ่งอยากได้เกียร์รุ่นพี่วิศวะสาวจอมเย็นชามาคล้องคอ หล่อนจึงทำทุกวิถีทางเพื่อมัน แต่ใครเล่าจะรู้ว่าการได้เกียร์มาครอบครองจะทำให้หล่อนสูญเสียทุก ๆ อย่าง

ตอนที่ลูก้า โมเร็ตติ เลือกเครื่องประดับสำหรับงานแต่งงานของเรา เขายังคงซื้อมาสองชิ้นแล้วปล่อยให้เบียงก้า พี่สาวฝาแฝดของฉันเป็นฝ่ายเลือกก่อน ชิ้นหนึ่งเป็นกำไลข้อมือทับทิมจากการประมูลในซิซิลี ส่วนอีกชิ้นเป็นสร้อยข้อมือสีดำสำเร็จรูป แบบที่มีขายตามร้านเครื่องประดับในห้างสรรพสินค้าทั่วไป เป็นครั้งแรกที่ฉันเอื้อมมือออกไปก่อนที่เบียงก้าจะทันตั้งตัว ฉันชี้ไปที่กำไลทับทิม "ครั้งนี้ ฉันขอเลือกก่อนได้ไหมคะ" ลูก้าวางฝ่ามือลงบนศีรษะของฉันด้วยความเอ็นดูตามใจแบบที่เขาชอบใช้เพื่อทำให้ฉันว่าง่าย "เบียงก้าเป็นคนหัวรั้นเรื่องคุณภาพมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้าไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด เธอไม่มีวันรับมันไปหรอก เธอไม่ได้ใส่ใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้วนี่ เอเลน่า อีกชิ้นก็ไม่ได้แย่นะ" ฉันไม่ได้ตอบกลับในทันที ความรู้สึกบางอย่างในอกก็เงียบลง ในครอบครัวของฉันเอง เบียงก้ามักจะได้เค้กชิ้นแรก ได้ที่นั่งที่สะอาดสะอ้าน และได้ห้องพักฝั่งที่เห็นทิวทัศน์สวยงามเสมอ แม่บอกว่าเธอจำเป็นต้องได้รับสิ่งที่ดีที่สุดเพราะเธอเหมาะสมกับชื่อตระกูลเบลลินีมากกว่า ส่วนพ่อก็บอกว่ามันคือความเหมาะสมตามหลักความเป็นจริง การแต่งงานก็เป็นไปในทำนองนั้นเช่นกัน ตระกูลเบลลินีและตระกูลโมเร็ตติต่างหมั้นหมายลูกสาวคนหนึ่งไว้กับทายาทของโมเร็ตติ ตั้งแต่ก่อนที่พวกเราคนใดคนหนึ่งจะรู้จักว่าความรักคืออะไรด้วยซ้ำ ใคร ๆ ต่างก็คิดว่าลูกสาวคนนั้นต้องเป็นเบียงก้า ทว่าเธอกลับแสดงจุดยืนอย่างชัดเจนว่า เธอเลือกที่จะรักษาอิสรภาพและภาพลักษณ์อันไร้ที่ติของเธอไว้ มากกว่าต้องกลายมาเป็นคุณนายโมเร็ตติ ลูก้าเลยหันมาหาลูกสาวตระกูลเบลลินีคนที่เหลืออยู่ ฉันรู้จักลูก้ามานานถึงยี่สิบปี และในโลกของเขา ฉันมักจะเป็นคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเบียงก้าเสมอ ฉันมองสร้อยข้อมือสีดำบนโต๊ะแล้วดันมันกลับไป "เบียงก้าเอาไปทั้งสองชิ้นเลยก็ได้ค่ะ ฉันไม่เลือกแล้ว" ฉันไม่อยากได้ของเหลือจากการเลือกของคนอื่นอีกต่อไปแล้ว ไม่ใช่อีกต่อไป